Τζίμι Γουέιλς
1,216,524 views • 20:01

Το 1962 ο Τσαρλς Βαν Ντόρεν, ο ανώτερος συντάκτης στην εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα αργότερα, είπε πως η ιδανική εγκυκλοπαίδεια θα έπρεπε να είναι ριζοσπαστική — να σταματήσει να είναι ασφαλής. Αλλά αν γνωρίζετε οτιδήποτε σχετικά με την ιστορία της Μπριτάνικα από το 1962, μόνο ριζοσπαστική δεν ήταν: Ήταν ένας απολύτως ασφαλής, βαρύς και ανιαρός τύπος εγκυκλοπαίδειας. Αντιθέτως, η Βικιπαίδεια ξεκινά με μια πολύ ριζοσπαστική ιδέα και αυτή είναι για όλους μας να φανταστούμε έναν κόσμο στον οποίο ο καθένας στον πλανήτη έχει ελεύθερη πρόσβαση στο σύνολο της ανθρώπινης γνώσης.

Και αυτό κάνουμε. Άρα, η Βικιπαίδεια — μόλις είδατε μία μικρή επίδειξη — είναι μια εγκυκλοπαίδεια με ελεύθερη άδεια. Είναι γραμμένη από χιλιάδες εθελοντές από όλο τον κόσμο, σε πάρα πολλές γλώσσες. Είναι γραμμένη με το λογισμικό Wiki— το οποίο είναι ο τύπος λογισμικού που μόλις παρουσίασε— έτσι ώστε ο καθένας να μπορεί εύκολα να διορθώσει και να αποθηκεύσει και βγαίνει αμέσως στο διαδίκτυο. Οτιδήποτε έχει να κάνει με τη Βικιπαίδεια διαχειρίζεται από ένα προσωπικό εθελοντών. Οπότε, όταν ο Γιοκάϊ μιλάει για νέες μεθόδους οργάνωσης, περιγράφει ακριβώς την Βικιπαίδεια. Και αυτό που θα κάνω σήμερα, είναι να σας πω λίγο περισσότερα για το πώς πραγματικά λειτουργεί από μέσα.

Λοιπόν, η Βικιπαίδεια ανήκει στο Ίδρυμα Βικιμίντια, που εγώ ίδρυσα, μια μη κερδοσκοπική οργάνωση. Ο στόχος μας, ο βασικός σκοπός του Ιδρύματος Βικιμίντια, είναι να δώσουμε μια δωρεάν εγκυκλοπαίδεια σε κάθε άτομο στον πλανήτη. Κι αν σκεφτείς τι σημαίνει αυτό, σημαίνει πολλά περισσότερα από το να φτιάξεις απλά μια ωραία ιστοσελίδα. Πραγματικά ενδιαφερόμαστε για όλα τα ζητήματα του ψηφιακού χάσματος, της παγκόσμιας φτώχειας, ενδυναμώνοντας τους ανθρώπους παντού ώστε να έχουν τις πληροφορίες που χρειάζονται για να παίρνουν καλές αποφάσεις. Κι έτσι θα χρειαστεί να κάνουμε πολλή δουλειά και πέρα απ' το διαδίκτυο. Αυτό είναι κατά ένα μεγάλο ποσοστό ο λόγος που επιλέξαμε το μοντέλο της ελεύθερης άδειας, επειδή αυτό ενδυναμώνει τους τοπικούς επιχειρηματίες — ή οποιοσδήποτε θέλει, μπορεί να πάρει το περιεχόμενό μας και να το περιεργαστεί όπως θέλει. Μπορείτε να το αντιγράψετε, να το αναδημοσιεύσετε, και να κάνετε ό,τι θέλετε, εμπορικώς ή μη.

Υπάρχουν πολλές ευκαιρίες που θα προκύψουν γύρω απ' τη Βικιπαίδεια σ' όλο τον κόσμο. Χρηματοδοτούμαστε από δωρεές του κοινού, και ένα από τα πιο ενδιαφέροντα πράγματα σχετικά μ' αυτό είναι το πόσα λίγα λεφτά τελικά χρειάζονται για να λειτουργήσει η Βικιπαίδεια. Ο Γιοκάϊ σας έδειξε το γράφημα του κόστους μιας εκτυπωμένης εφημερίδας. Εγώ θα σας πω ποιο είναι το κόστος της Βικιπαίδειας, αλλά πρώτα θα σας δείξω πόσο μεγάλη είναι. Λοιπόν, έχουμε πάνω από 600.000 άρθρα στα Αγγλικά. Συνολικά έχουμε 2 εκατομμύρια άρθρα σε πάρα πολλές διαφορετικές γλώσσες. Οι μεγαλύτερες γλώσσες είναι τα Γερμανικά, τα Ιαπωνικά, τα Γαλλικά — όλες οι Δυτικές Ευρωπαϊκές γλώσσες είναι αρκετά μεγάλες. Αλλά μόνο το ένα τρίτο όλης της κυκλοφορίας μας στον κυβερνοχώρο μας μαζεύεται στην Αγγλική Βικιπαίδεια, κάτι το οποίο είναι εντυπωσιακό για πολλούς. Πολλοί σκέφτονται με έναν πολύ «Αγγλοκεντρικό» τρόπο στο διαδίκτυο, όμως εμείς είμαστε πραγματικά παγκόσμιοι. Είμαστε σε πάρα πολλές γλώσσες. Πόσο δημοφιλείς έχουμε γίνει — είμαστε μέσα στις 50 πρώτες ιστοσελίδες και ακόμα πιο δημοφιλείς από τη Νιου Γιορκ Τάιμς. Κάπου εδώ είναι που φτάνουμε στη συζήτηση του Γιοκάϊ.

Αυτή δείχνει την άνοδο της Βικιπαίδεια —είμαστε η μπλε γραμμή εκεί— και εκεί πέρα είναι η Νιου Γιορκ Τάιμς. Το ενδιαφέρον στοιχείο είναι πως η ιστοσελίδα της Νιου Γιορκ Τάιμς είναι μια τεράστια, γιγαντιαία εταιρεία, που απασχολεί —δεν ξέρω πόσες εκατοντάδες εργαζόμενους. Εμείς έχουμε ακριβώς έναν εργαζόμενο, και αυτός είναι ο βασικός μας προγραμματιστής. Εργάζεται σε μας μόλις από τοN Γενάρη του 2005, και όλη η υπόλοιπη άνοδος είχε γίνει πριν. Οπότε οι διακομιστές ελέγχονται από ένα μείγμα εθελοντών. Όλες οι διορθώσεις γίνονται από εθελοντές. Και ο τρόπος οργάνωσής μας δε μοιάζει με τους παραδοσιακούς τρόπους οργάνωσης που φαντάζεστε. Οι άνθρωποι πάντα ρωτάνε: «Ποιος είναι ο υπεύθυνος εδώ;» ή «ποιος το κάνει αυτό;» Και η απάντηση είναι: οποιοσδήποτε θελήσει να συμμετάσχει. Είναι πολύ ασυνήθιστο και χαοτικό. Έχουμε πάνω από 90 διακομιστές τώρα σε τρεις τοποθεσίες. Αυτοί ελέγχονται από ένα εθελοντικό σύστημα διαχειριστών που είναι συνδεδεμένοι στο διαδίκτυο. Μπορώ να συνδεθώ στο διαδίκτυο οποιαδήποτε ώρα της ημέρας ή της νύχτας και να δω οκτώ με δέκα ανθρώπους να με περιμένουν για να ρωτήσω κάτι, οτιδήποτε σχετικά με τους διακομιστές. Δε θα είχατε ποτέ την οικονομική δυνατότητα να κάνατε κάτι τέτοιο σε μια εταιρεία. Δε θα είχατε ποτέ την οικονομική δυνατότητα να έχετε μIα ομάδα σε αναμονή 24 ώρες την ημέρα και να κάνετε αυτά που κάνουμε εμείς στη Βικιπαίδεια.

Λοιπόν, έχουμε περίπου 1.4 δις προβολές σελίδων μηνιαίως, οπότε έχει γίνει κάτι πολύ μεγάλο. Και τα πάντα διαχειρίζονται από εθελοντές. Το συνολικό μηνιαίο κόστος του εύρους ζώνης μας είναι περίπου 5.000 δολάρια. Αυτό είναι το κύριο κόστος μας. Βασικά θα μπορούσαμε να μην έχουμε τον υπάλληλο. Εμείς βασικά — προσλάβαμε τον Μπράιαν επειδή εργαζόταν ως υπάλληλος μερικής απασχόλησης για δύο χρόνια και παράλληλα ως πλήρης απασχόλησης στη Βικιπαιδεία, ουσιαστικά τον προσλάβαμε για να αποκτήσει ζωή και να πάει και σινεμά καμιά φορά! Το μέγα ερώτημα όταν έχεις έναν τέτοιο χαοτικό οργανισμό, είναι γιατί δεν είναι όλα άχρηστα; Γιατί τελικά η ιστοσελίδα είναι τόσο καλή;

Πρώτον, πόσο καλή είναι; Λοιπόν, είναι πολύ καλή. Δεν είναι τέλεια, αλλά είναι πολύ καλύτερη απ' ό,τι θα περιμένατε, δεδομένου του χαοτικού μας μοντέλου. Οπότε, όταν τον είδατε να κάνει μια γελοία διόρθωση στη σελίδα σχετικά με μένα, σκέφτεστε, ωχ αυτό προφανώς θα καταντήσει σκουπίδι. Αλλά όταν έχετε δει τα τεστ ποιότητας — και δεν υπήρξαν πολλά τέτοια ακόμα και πραγματικά ενθαρρύνω τους ανθρώπους να κάνουν περισσότερα, συγκρίνοντας τη Βικιπαίδεια με παραδοσιακά πράγματα —αναμφισβήτητα νικάμε!

Λοιπόν, ένα γερμανικό περιοδικό σύγκρινε τη γερμανική Βικιπαίδεια, που είναι πολύ, πολύ μικρότερη από την αγγλική Βικιπαίδεια, με την Encarta της Microsoft και το Brockhaus Multimedia, και νικήσαμε σε όλους τους τομείς. Προσέλαβαν ειδικούς για να δουν τα άρθρα και να συγκρίνουν την ποιότητα, και ήμασταν πολύ ικανοποιημένοι με αυτό το αποτέλεσμα. Πολλοί άνθρωποι έχουν ακουστά τη διαμάχη Μπους- Κέρρυ στη Βικιπαίδεια. Τα μέσα το κάλυψαν μάλλον εκτεταμένα. Ξεκίνησε με ένα άρθρο στο περιοδικό Red Herring. Οι δημοσιογράφοι μου τηλεφώνησαν και — εννοώ, πρέπει να το πω, έγραψαν το όνομά μου σωστά, α λλά αυτό που ήθελαν να πουν πραγματικά, ήταν ότι η εκλογή Μπους-Κέρρυ είναι τόσο αμφιλεγόμενη, που διαλύει την κοινότητα της Βικιπαίδειας. Οπότε έγραψαν ότι είχα πει: «Είναι οι πιο αμφιλεγόμενες στην ιστορία της Βικιπαίδειας». Αυτό που στην πραγματικότητα είχα πει, είναι ότι δεν είναι καθόλου αμφιλεγόμενες. Δηλαδή έγινε μια μικρή παραποίηση. (Γέλια) Τα άρθρα επεξεργάστηκαν πολύ. Είναι αλήθεια ότι αναγκαστήκαμε να κλειδώσουμε τα άρθρα σε δύο περιπτώσεις. Το περιοδικό Time πρόσφατα ανέφερε ότι «Κάποιες φορές πρέπει να ληφθούν ακραία μέτρα, και ο Γουέιλς κλείδωσε τις καταχωρήσεις για τον Κέρρυ και τον Μπους για το μεγαλύτερο μέρος του 2004». Αυτό έγινε αφού είχα πει στο δημοσιογράφο ότι αναγκαστήκαμε να τα κλειδώσουμε — περιστασιακά, για λίγο εδώ κι εκεί. Σε γενικές γραμμές η αλήθεια είναι ότι οι τύποι των διαμαχών που μάλλον νομίζετε ότι έχουμε μέσα στην κοινότητα της Βικιπαίδεια, στην πραγματικότητα δεν είναι καθόλου διαμάχες.

Άρθρα σε αμφιλεγόμενα ζητήματα έχουν επεξεργαστεί πολύ, αλλά δε δημιουργούν μεγάλη διαμάχη μέσα στην κοινότητα. Η αιτία γι' αυτό είναι ότι οι περισσότεροι κατανοούν την ανάγκη για ουδετερότητα. Η πραγματική μάχη δεν είναι μεταξύ της αριστερής και της δεξιάς πλευράς — είναι εκεί που οι περισσότεροι υποθέτουν — μεταξύ της ομάδας των σκεπτόμενων και της ομάδας των κόπανων. Και καμιά πλευρά στο πολιτικό φάσμα δε μονοπωλεί αυτές τις ιδιότητες. Η αλήθεια για το συγκεκριμένο περιστατικό με τους Μπους- Κέρρυ είναι ότι τα άρθρα περί Μπους- Κέρρυ ήταν κλειδωμένα για λιγότερο από το ένα τοις εκατό του χρόνου, το 2004 και όχι επειδή ήταν αμφιλεγόμενα· απλά επειδή υπήρχε βανδαλισμός ρουτίνας — κάτι που συμβαίνει κάποιες φορές ακόμα και επί σκηνής, οι άνθρωποι — κάποιες φορές, ακόμα και δημοσιογράφοι, μου έχουν αναφέρει πως έχουν βανδαλίσει τη Βικιπαίδεια και ήταν έκπληκτοι που διορθώθηκε τόσο γρήγορα. Όπως είπα —ξέρετε, πάντα λέω «σας παρακαλώ μην το κάνετε αυτό· δεν είναι καλό». Οπότε, πώς το κάνουμε αυτό; Πώς διαχειριζόμαστε τον έλεγχο ποιότητας; Πώς λειτουργεί;

Λοιπόν, υπάρχουν κάποια στοιχεία, κυρίως κοινωνικές πολιτικές και κάποια στοιχεία του λογισμικού. Το πιο σημαντικό πράγμα για μας είναι πολιτική της ουδέτερης άποψης. Είναι κάτι που ξεκαθάρισα από την αρχή ως μια βασική πολιτική της κοινότητας, που δε χωρά συζήτηση. Είναι μια κοινωνική έννοια της συνεργασίας, οπότε δε μιλάμε πολύ περί αλήθειας και αντικειμενικότητας. Ο λόγος είναι πως αν πούμε ότι θα γράψουμε μόνο την 'αλήθεια' για κάποιο θέμα, αυτό δε μας βοηθάει καθόλου να ξεκαθαρίσουμε τι θα γράψουμε, επειδή εγώ δε συμφωνώ με εσένα ποια είναι η αλήθεια. Αλλά έχουμε αυτόν τον όρο αργκό περί ουδετερότητας, ο οποίος έχει τη δική του μεγάλη ιστορία μέσα στην κοινότητα, και βασικά λέει πως κάθε φορά που υπάρχει ένα αμφιλεγόμενο ζήτημα, η Βικιπαίδεια δεν πρέπει να πάρει θέση στο ζήτημα. Εμείς θα πρέπει απλώς να καταγράφουμε τι έχουν δηλώσει αξιόπιστες πηγές. Οπότε αυτή η πολιτική ουδετερότητας είναι πραγματικά σημαντική για εμάς, επειδή ενδυναμώνει μια κοινότητα που είναι πολυποίκιλη ώστε να ενωθεί και βασικά να δουλέψει.

Έχουμε πολύ διαφορετικούς συντελεστές, από την άποψη των πολιτικών, θρησκευτικών και πολιτισμικών υποβάθρων. Με το να έχουμε αυτή τη σκληρή πολιτική ουδετερότητας, κάτι το οποίο είναι εξ αρχής μη διαπραγματεύσιμο, εξασφαλίζουμε πως οι άνθρωποι μπορούν να δουλεύουν μαζί και πως οι εγγραφές δεν θα γίνονται απλά μία μάχη μπρος-πίσω, μεταξύ των αριστερών και των δεξιών. Εάν εμπλακείς σε τέτοιου είδους συμπεριφορά, θα σου ζητηθεί να αποχωρήσεις από την κοινότητα. Αξιολόγηση από ομότιμους σε πραγματικό χρόνο. Κάθε αλλαγή στη σελίδα πάει στη σελίδα πρόσφατων αλλαγών. Μόλις αυτός έκανε την αλλαγή του, αυτή πήγε στη σελίδα πρόσφατων αλλαγών. Η σελίδα πρόσφατων αλλαγών τροφοδοτούνταν επίσης στο κανάλι IRC, που είναι ένα διαδικτυακό κανάλι συνομιλίας όπου οι άνθρωποι παρακολουθούν με διάφορα εργαλεία λογισμικού. Και μπορούν να πάρουν τις τροφοδοσίες RSS — μπορούν να λάβουν ειδοποιήσεις μέσω e-mail για τις αλλαγές. Και μετά οι χρήστες μπορούν να φτιάξουν τη δική τους προσωπική λίστα παρακολούθησης. Η σελίδα μου είναι στις λίστες παρακολούθησης κάμποσων εθελοντών, επειδή κάποιες φορές βανδαλίζεται. Επομένως, αυτό που γίνεται είναι ότι κάποιος θα αντιληφθεί την αλλαγή πολύ γρήγορα, και απλά θα την αντιστρέψει.

Για παράδειγμα, υπάρχει τροφοδότηση νέων σελίδων, οπότε μπορείς να πας σε συγκεκριμένη σελίδα της Βικιπαίδειας, και να δεις κάθε νέα σελίδα, καθώς δημιουργείται. Αυτό είναι πολύ σημαντικό, επειδή πολλές νέες σελίδες που δημιουργούνται είναι απλά σκουπίδια που πρέπει να διαγραφούν. Ξέρετε, ΑΣΔΦΑΣΔΦ... Όμως αυτό είναι από τα πιο ενδιαφέροντα και διασκεδαστικά πράγματα στη Βικιπαίδεια, κάποια από τα νέα άρθρα. Κάποιοι θα ξεκινήσουν ένα άρθρο για ένα ενδιαφέρον θέμα, κάποιοι άλλοι θα το θεωρήσουν ενδιαφέρον και θα τρέξουν να βοηθήσουν ώστε να γίνει πολύ καλύτερο. Οπότε έχουμε επεξεργασία από ανώνυμους χρήστες, κάτι το οποίο είναι από τα πιο αμφιλεγόμενα και ενδιαφέροντα πράγματα σχετικά με τη Βικιπαίδεια. Ο Κρις μπορούσε να κάνει την αλλαγή του — δε χρειάστηκε να συνδεθεί ή κάτι άλλο. Απλά μπήκε στην ιστοσελίδα και έκανε μια αλλαγή. Αλλά αποδεικνύεται ότι μόνον το 18 τοις εκατό όλων των επεξεργασιών στην ιστοσελίδα γίνονται από ανώνυμους χρήστες. Είναι πολύ σημαντικό να κατανοήσουμε, ότι η συντριπτική πλειοψηφία των επεξεργασιών στην ιστοσελίδα γίνονται από μια πολύ κλειστή κοινότητα αποτελούμενη περίπου από 600 με 1.000 ανθρώπους που βρίσκονται σε συνεχή επικοινωνία. Έχουμε πάνω από 40 IRC κανάλια, 40 λίστες ταχυδρομείου. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι γνωρίζονται μεταξύ τους. Επικοινωνούν, έχουμε συναντήσεις εκτός διαδικτύου.

Αυτοί είναι οι άνθρωποι που κάνουν την περισσότερη δουλειά στη σελίδα, και είναι, υπό μια έννοια, ημι-επαγγελματίες σε αυτό που κάνουν, ώστε τα όρια που θέτουμε στους εαυτούς μας να είναι ίσα ή υψηλότερα από τα επαγγελματικά στάνταρ ποιότητας. Δεν φτάνουμε πάντα σ' εκείνα τα στάνταρ, αλλά γι' αυτό προσπαθούμε.

Επομένως, αυτή η μικρή κοινότητα είναι που ενδιαφέρεται πραγματικά για τη σελίδα, και αυτοί είναι ορισμένοι από τους πιο έξυπνους ανθρώπους που έχω γνωρίσει! Φυσικά είναι η δουλειά μου να τα λέω αυτά... αλλά είναι και η αλήθεια. Ο τύπος των ανθρώπων που έκατσαν κι έγραψαν μια εγκυκλοπαίδεια, για πλάκα είναι συνήθως πολύ έξυπνοι. (Γέλια)

Τα εργαλεία και το λογισμικό: υπάρχουν πολλά εργαλεία που μας επιτρέπουν — επιτρέπουν εννοώ στην κοινότητα — να αυτο-παρακολουθούμαστε και να παρακολουθούμε όλη τη δουλειά. Αυτό είναι ένα παράδειγμα ιστορικού σελίδας για την «επίπεδη γη», και μπορείτε να δείτε κάποιες αλλαγές που έχουν γίνει. Το ωραίο με αυτή τη σελίδα είναι ότι μπορείς αμέσως να τη δεις και να πεις ΟΚ, τώρα κατάλαβα. Όταν κάποιος πάει και κοιτάζει - βλέπει πως κάποιος, μία ανώνυμη διεύθυνση IP, έκανε μία επεξεργασία στην σελίδα μου — που φαίνεται ύποπτη — ποιο είναι αυτό το άτομο; Κάποιος το κοιτάει — μπορούν να δουν αμέσως όλες τις αλλαγές που έγιναν σημειωμένες με κόκκινο, για να δούνε, ΟΚ λοιπόν, αυτές οι λέξεις έχουν αλλάξει, τέτοια πράγματα. Οπότε αυτό είναι ένα εργαλείο που χρησιμοποιούμε για να παρακολουθούμε το ιστορικό μίας σελίδας.

Ακόμα ένα πράγμα που κάνουμε στην κοινότητα είναι ότι αφήνουμε τα πάντα πολύ ελεύθερα. Οι περισσότεροι κοινωνικοί κανόνες και μεθοδολογίες εργασίας αφήνονται τελείως ελεύθεροι στο λογισμικό. Όλα αυτά είναι απλά στις σελίδες Βίκι. Και δεν είναι κάτι στο λογισμικό που επιβάλλει τους κανόνες. Το παράδειγμα που έχω ανεβάσει εδώ είναι μία σελίδα Ψήφων για Διαγραφή. Όπως είπα προηγουμένως, μερικοί γράφουν ΑΣΔΦΑΣΔΦ —- πρέπει να διαγραφεί. Σε τέτοιες περιπτώσεις, οι διαχειριστές απλά το διαγράφουν. Δεν υπάρχει λόγος για μεγάλες συζητήσεις. Αλλά μπορείτε να φανταστείτε πως υπάρχουν πολλές άλλες περιπτώσεις όπου η ερώτηση είναι, είναι αυτό αρκετά σημαντικό για να μπει σε μία εγκυκλοπαίδεια; Είναι η πληροφορία εξακριβώσιμη; Είναι μία απάτη; Είναι αλήθεια; Τι είναι; Χρειαζόμασταν μία κοινωνική μέθοδο για να βρούμε την απάντηση σε αυτό. Και η μέθοδος που προέκυψε οργανικά από την κοινότητα είναι η σελίδα Ψήφου προς Διαγραφή. Και στο συγκεκριμένο παράδειγμα που έχουμε εδώ, είναι μία ταινία, "Twisted Issues", και το πρώτο άτομο λέει, «Αυτό υποτίθεται πως είναι ταινία. Απέτυχε τελείως το τεστ του Google». Το τεστ του Google είναι ότι κοιτάμε στο Google να δούμε αν είναι εκεί, γιατί αν κάτι δεν είναι στο Google, μάλλον δεν υπάρχει καν. Δεν είναι ο τέλειος κανόνας, αλλά είναι ένα καλό σημείο εκκίνησης για γρήγορη έρευνα. Και κάποιος λέει, «Σβήστε το παρακαλώ. Σβήστε το — Δεν είναι αξιοσημείωτο». Και μετά κάποιος λέει, «Περίμενε, περίμενε, περίμενε, περίμενε, το βρήκα. Το βρήκα σε ένα βιβλίο, "Οδηγός Κινηματογράφου: οι 20 αντεργκράουντ ταινίες που πρέπει να δείτε». Εντάξει. Και ο επόμενος λέει, «Καθαρίστε το». Κάποιος λέει, «Το βρήκα στο IMDB. Να μείνει, να μείνει, να μείνει». Και το ενδιαφέρον σε αυτό είναι ότι το λογισμικό είναι — αυτές οι ψήφοι είναι απλά — είναι απλά κείμενο δακτυλογραφημένο σε μία σελίδα. Δεν είναι τόσο πολύ μία ψήφος όσο ένας διάλογος. Βέβαια είναι αλήθεια, ότι στο τέλος της ημέρας ένας διαχειριστής μπορεί να πάει, να ρίξει μία ματιά και να πει, ΟΚ, 18 διαγραφές, δύο παραμονές: θα το διαγράψουμε. Αλλά σε άλλες περιπτώσεις, αυτό θα ήταν 18 διαγραφές και δύο παραμονές, και θα το κρατούσαμε, επειδή εάν αυτές οι δύο τελευταίες παραμονές λένε «Περίμενε ένα λεπτό, περίμενε ένα λεπτό. Κανένας άλλος δεν το είδε αυτό αλλά το βρήκα σε ένα βιβλίο, και βρήκα έναν σύνδεσμο που το περιγράφει, και θα το ξεκαθαρίσω αύριο, γι' αυτό παρακαλώ μην το διαγράψετε» τότε θα επιβίωνε. Επίσης έχει σημασία ποιοι είναι αυτοί που ψηφίζουν. Όπως λέω, είναι μία συμπαγής κοινότητα. Στο τέλος, «Παραμένει, πραγματική ταινία», Ρικ Κέι.

Ο Ρικ Κέι είναι ένας πολύ διάσημος Wikipedian που διεκπεραιώνει απίστευτο όγκο δουλειάς με βανδαλισμούς, απάτες και ψήφους για διαγραφή. Η γνώμη του έχει πολύ βάρος στην κοινότητα επειδή ξέρει τι κάνει. Πως ρυθμίζεται όλο αυτό; Ο κόσμος θέλει πραγματικά να ξέρει, για τους διαχειριστές, τέτοιου είδους πράγματα. Το μοντέλο ρύθμισης της Βικιπαίδεια, η ρύθμιση της κοινότητας, είναι μία πολύ μπερδεμένη, αλλά λειτουργική σύνθεση συναίνεσης — που σημαίνει πως δεν προσπαθούμε να ψηφίσουμε το περιεχόμενο των άρθρων, επειδή η άποψη της πλειονότητας δεν είναι απαραίτητα ουδέτερη. Μια δόση δημοκρατίας, όλοι οι διαχειριστές — αυτοί που μπορούν να διαγράψουν σελίδες, δεν σημαίνει πως έχουν το δικαίωμα να διαγράψουν σελίδες, πρέπει να ακολουθούν όλους τους κανόνες — αλλά εκλέγονται, από την κοινότητα. Μερικές φορές ο κόσμος — τυχαία τρολ του διαδικτύου — τους αρέσει να με κατηγορούν πως επιλέγω τους διαχειριστές για να δημιουργώ προκαταλήψεις στο περιεχόμενο της εγκυκλοπαίδειας. Πάντα γελάω με αυτό, επειδή στην πραγματικότητα δεν έχω ιδέα για το πώς εκλέγονται. Υπάρχει ένα ποσοστό αριστοκρατίας. Πήρατε μία ιδέα από αυτό όταν είπα, πχ. ότι η φωνή του Ρικ Κέι έχει περισσότερο βάρος από κάποιον που δεν γνωρίζουμε.

Μερικές φορές δίνω αυτή την ομιλία με την Άντζελα, που έχει μόλις επανεκλεγεί στο Συμβούλιο από την κοινότητα — στο Συμβούλιο του Ιδρύματος, με περισσότερες από διπλάσιες ψήφους από το άτομο που δεν τα κατάφερε. Και πάντα την κάνω να ντρέπεται επειδή λέω, λοιπόν, η Άντζελα, για παράδειγμα, θα μπορούσε να κάνει οτιδήποτε στην Βικιπαίδεια χωρίς επιπτώσεις, επειδή την θαυμάζουν τόσο πολύ και είναι τόσο δυνατή. Αλλά η ειρωνεία είναι, φυσικά, ότι η Άντζελα μπορεί να το κάνει αυτό επειδή είναι το άτομο που ξέρεις ότι ποτέ μα ποτέ, δεν θα παραβεί τους κανόνες της Βικιπαίδεια. Και επίσης θα ήθελα να πω πως είναι το μόνο άτομο που ξέρει πραγματικά όλους τους κανόνες της Βικιπαίδεια, έτσι... Έπειτα είναι η μοναρχία και αυτός είναι ο ρόλος μου στην κοινότητα, έτσι ... Το περιέγραφα μία φορά στο Βερολίνο και την επόμενη μέρα στην εφημερίδα ο τίτλος έλεγε, «Είμαι η Βασίλισσα της Αγγλίας». Δεν είναι ακριβώς αυτό που είπα (Γέλια), αλλά — το θέμα είναι ότι ο ρόλος μου στην κοινότητα — μέσα στον κόσμο του ελεύθερου λογισμικού υπάρχει μία μεγάλη παράδοση του μοντέλου του «καλοκάγαθου δικτάτορα». Έτσι αν κοιτάξετε τα περισσότερα μεγάλα έργα ελεύθερου λογισμικού, έχουν μόνο έναν υπεύθυνο που όλοι συμφωνούν πως είναι ο καλοκάγαθος δικτάτορας. Δεν μου αρέσει ο όρος «καλοκάγαθος δικτάτορας», και δε νομίζω πως είναι η δουλειά μου ή ο ρόλος μου στον κόσμο των ιδεών να είμαι ο δικτάτορας του μέλλοντος όλης της ανθρώπινης γνώσης που έχει συνταχθεί από τον κόσμο. Απλά δεν είναι σωστό. Αλλά υπάρχει ακόμη η ανάγκη για ένα συγκεκριμένο ποσοστό μοναρχίας, ένα συγκεκριμένο ποσοστό — μερικές φορές πρέπει να πάρουμε μία απόφαση, και δεν θέλουμε να κολλήσουμε πολύ σε τυπικές διαδικασίες λήψης αποφάσεων.

Έτσι ως παράδειγμα του γιατί ήταν έτσι — ή πως μπορεί να είναι σημαντικό: πρόσφατα είχαμε ένα θέμα όπου μια νεο-Ναζί ιστοσελίδα ανακάλυψε την Βικιπαίδεια, και είπαν, «Μα αυτό είναι τρομερό, είναι μία ιστοσελίδα Εβραϊκής συνωμοσίας και θα σβήσουμε κάποια άρθρα που δεν μας αρέσουν. Βλέπουμε πως έχουν μια διαδικασία ψηφοφορίας, οπότε θα στείλουμε — έχουμε 40.000 μέλη και θα τα στείλουμε εκεί και θα ψηφίσουν όλοι τους και θα σβήσουμε αυτές τις σελίδες». Κατάφεραν να εμφανιστούν 18 άτομα. Αυτά είναι μαθηματικά νεο-Ναζί. Πάντα νομίζουν πως έχουν 40.000 μέλη, όταν έχουν μόνο 18. Αλλά κατάφεραν να φέρουν 18 άτομα να ψηφίσουν με έναν αρκετά παράλογο τρόπο για να σβηστεί ένα απολύτως έγκυρο άρθρο. Φυσικά οι ψήφοι κατέληξαν να είναι περίπου 85 με 18, έτσι δεν υπήρξε πραγματικός κίνδυνος στις δημοκρατικές μας διαδικασίες. Από την μία πλευρά, ο κόσμος έλεγε, «Αλλά τι θα κάνουμε; Θέλω να πω, αυτό θα μπορούσε να συμβεί και αν κάποια ομάδα μπορέσει να οργανωθεί σοβαρά και έρθει και θέλει να ψηφίσει;» Τότε είπα, «Απλά θα αλλάξουμε τους κανόνες.» Αυτή είναι η δουλειά μου στην κοινότητα: να λέω ότι δεν θα επιτρέψουμε στην ανοικτότητα μας και την ελευθερία να υπονομεύσει την ποιότητα του περιεχομένου. Όσο ο κόσμος με εμπιστεύεται στον ρόλο μου, αυτό το μέρος με δέχεται. Φυσικά, λόγω της ελεύθερης άδειας, αν δεν κάνω καλή δουλειά, οι εθελοντές ευχαρίστως τα μαζεύουν και φεύγουν — Δεν μπορώ να πω σε κανέναν τι να κάνει.

Άρα το τελικό σημείο εδώ είναι να καταλάβουμε πώς λειτουργεί η Βικιπαίδεια, είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι το μοντέλο Βικι είναι ο τρόπος που δουλεύουμε, αλλά δεν είμαστε φανατικοί αναρχικοί του διαδικτύου. Στην πραγματικότητα, είμαστε πολύ ευέλικτοι σχετικά με την κοινωνική μεθοδολογία, επειδή στο τέλος το πάθος της κοινότητας είναι για την ποιότητα της δουλειάς, όχι απαραίτητα για την διαδικασία που χρησιμοποιούμε για να την δημιουργήσουμε. Σας ευχαριστώ. (Χειροκρότημα)

Μπεν Σώντερς: Ναι, γεια, Μπεν Σώντερς. Τζίμι, ανέφερες πως η αμεροληψία είναι το κλειδί για την επιτυχία της Βικιπαίδεια. Μου φαίνεται πως πολλά από τα βιβλία που χρησιμοποιούνται για να εκπαιδεύσουν τα παιδιά μας είναι εκ φύσεως προκατειλημμένα. Έχετε βρει να χρησιμοποιείται η Βικιπαίδεια από δασκάλους, και πώς βλέπετε την Βικιπαίδια να αλλάζει την εκπαίδευση;

Τζίμι Γουέιλς: Ναι, πολλοί δάσκαλοι αρχίζουν να χρησιμοποιούν την Βικιπαίδεια. Υπάρχει ένα σενάριο των ΜΜΕ για την Βικιπαίδεια, που νομίζω πως είναι λάθος. Βασίζεται στο σενάριο των μπλόγκερ εναντίον των εφημερίδων. Και το σενάριο είναι πως υπάρχει αυτό το τρελό πράγμα, η Βικιπαίδεια, αλλά οι ακαδημαϊκοί το μισούν και οι δάσκαλοι το μισούν. Και στο τέλος αυτό δεν είναι αλήθεια. Την τελευταία φορά που έλαβα ένα e-mail από έναν δημοσιογράφο που έλεγε, «Γιατί οι ακαδημαϊκοί μισούν την Βικιπαίδεια;» Το έστειλα από την διεύθυνση e-mail μου από το Harvard επειδή πρόσφατα διορίστηκα ως βοηθός καθηγητή εκεί. Και είπα, «Δεν την μισούν και όλοι.» (Γέλια) Αλλά νομίζω πως ο αντίκτυπος θα είναι τεράστιος. Και έχουμε ένα σχέδιο για το οποίο είμαι προσωπικά πολύ ενθουσιασμένος, το οποίο αφορά τα βιβλία Βίκι, το οποίο είναι μια προσπάθεια να δημιουργήσουμε βιβλία σε όλες τις γλώσσες. Και αυτό είναι ένα πολύ μεγαλύτερο σχέδιο, θα πάρει περίπου 20 χρόνια για να γίνει. Αλλά μέρος αυτού είναι να ολοκληρώσουμε την αποστολή μας δίνοντας μία εγκυκλοπαίδεια σε κάθε άτομο στον πλανήτη. Δεν εννοούμε πως θα τους σπαμμάρουμε με CD τύπου AOL. Θα τους δώσουμε ένα χρήσιμο εργαλείο. Και για πολλούς ανθρώπους στον κόσμο, εάν τους δώσω μία εγκυκλοπαίδεια που είναι γραμμένη σε πανεπιστημιακό επίπεδο, δεν τους βοηθάει σε κάτι χωρίς ένα πλήθος εκπαιδευτικού υλικού για να τους φτάσει στο επίπεδο όπου να μπορούν να την χρησιμοποιήσουν. Και έτσι το σχέδιο των βιβλίων Βίκι είναι μια προσπάθεια να το κάνουμε αυτό. Και νομίζω πως θα δούμε πραγματικά μια μεγάλη — μπορεί να μην προέλθει καν από εμάς· είναι σε εξέλιξη κάθε είδους καινοτομία. Αλλά τα βιβλία με ελεύθερη άδεια είναι το επόμενο μεγάλο πράγμα στην εκπαίδευση.