ซามูเอล โคเฮน (Samuel Cohen)
2,375,512 views • 7:53

ในปี 1901 สตรีชื่อออกุสเท ถูกพาตัวส่ง โรงพยาบาลประสาทในแฟรงค์เฟิร์ต เธอมีอาการประสาทหลอน และจำอะไรไม่ได้เลยแม้กระทั่ง รายละเอียดพื้นฐานในชีวิต แพทย์ของเธอชื่อว่าอัลลูวิส อัลลูวิสไม่รู้ว่าจะช่วยออกุสเทอย่างไร เขาได้แต่เฝ้ามองจนกระทั่ง เธอเสียชีวิตในปี 1906 หลังจากที่เธอเสียชีวิต อัลลูวิสได้ผ่าชันสูตรศพ และพบคราบประหลาด พัวพันอยู่ในสมองของออกุสเท ซึ่งเขาไม่เคยพบเห็นมาก่อน

และที่น่าประหลาดใจยิ่งกว่า ถ้าออกุสเทยังมีชีวิตอยู่ในวันนี้ เราอาจจะช่วยเธอไม่ได้มากไปกว่า ที่อัลลูวิสทำเมื่อ 114 ปีที่แล้ว อัลลูวิสคือ ดร.อัลลูวิส อัลไซเมอร์ (Alois Alzheimer) และออกุสเท ดีเทอร์ (Auguste Deter) คือคนไข้คนแรกที่ถูกวินิจฉัยโรค ที่ปัจจุบันเราเรียกว่า โรคอัลไซเมอร์ ตั้งแต่ปี 1901 การแพทย์เจริญ ก้าวหน้าขึ้นอย่างมาก เราค้นพบยาปฏิชีวนะและวัคซีน เพื่อปกป้องเราจากการติดเชื้อ เราพบวิธีรักษามะเร็ง ยาฆ่าเชื้อเอชไอวี ยาสตาติน (Statins) สำหรับรักษาโรคหัวใจ และอีกมากมาย แต่เรากลับไม่มีความคืบหน้าใดๆ ในการรักษาโรคอัลไซเมอร์

ผมเป็นส่วนหนึ่งของนักวิทยาศาสตร์ ที่ทำงานเพื่อหาวิธีรักษาโรคอัลไซเมอร์ มามากกว่าสิบปี ผมเลยคิดเรื่องนี้ตลอดเวลา ปัจจุบันมีผู้ได้รับผลกระทบจากอัลไซเมอร์ ประมาณ 40 ล้านคนในปัจจุบัน และในปี 2050 ตัวเลขนี้จะพุ่งสูงถึง 150 ล้านคน ซึ่งแน่นอน อาจจะรวมถึงพวกคุณด้วย ถ้าคุณอยากมีชีวิตอยู่ถึง 85 ปี หรือมากกว่านั้น โอกาสที่คุณจะเป็นอัลไซเมอร์มีมาก ถึง 1 ในทุกๆ 2 คน ในอีกแง่หนึ่ง คือ คุณจะทั้งใช้ชีวิตในวัยสูงอายุ ทุกข์ทรมานกับโรคอัลไซเมอร์ หรือไม่ก็ดูแลเพื่อนและคนที่คุณรัก ที่เป็นโรคอัลไซเมอร์ ตอนนี้ ในสหรัฐอเมริกาอย่างเดียว เราใช้เงินถึง 2 แสนล้านเหรียญสหรัฐต่อปี ดูแลผู้ป่วยอัลไซเมอร์ ทุก 1 ใน 5 ดอลลาร์ ของเงินสวัสดิการสังคม ถูกใช้ไปกับโรคอัลไซเมอร์ มันเป็นโรคที่แพงที่สุดในปัจจุบัน และค่ารักษาอาจจะเพิ่มขึ้นอีก 5 เท่า ในปี 2050 เมื่อประชากรยุคเบบี้บูมแก่ตัวลง

มันดูน่าประหลาดใจที่ พูดง่ายๆ คือ อัลไซเมอร์คือความท้าทายทางการแพทย์ และทางสังคม ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในยุคของเรา แต่เรากลับให้ความสำคัญมันน้อยมาก ปัจจุบัน อ้างอิงจากสาเหตุการเสียชีวิต 10 อันดับแรกทั่วโลก อัลไซเมอร์เป็นโรคเดียว ที่เราไม่สามารถ ป้องกัน รักษา หรือชะลอได้ เราเข้าใจโรคอัลไซเมอร์น้อยมาก เมื่อเทียบกับโรคอื่น นั่นเป็นเพราะเราลงทุน และใช้เวลาในการวิจัยกับมันน้อยเกินไป ทุกๆ ปี รัฐบาลสหรัฐฯ ลงทุน ในการวิจัยโรคมะเร็ง เป็น 10 เท่าของการวิจัยโรคอัลไซเมอร์ แม้ว่าอัลไซเมอร์จะมีค่าใช้จ่ายสูงกว่า และแต่ละปีก็มีตัวเลขผู้เสียชีวิต เท่าๆ กับโรคมะเร็ง

การขาดทรัพยากร เกิดจากสาเหตุที่เป็นรากฐานยิ่งกว่า นั่นคือ การขาดความตระหนักรู้ เพราะนี่คือสิ่งที่ไม่ค่อยมีใครรู้ แต่ทุกคนควรจะรู้ นั่นคือ อัลไซเมอร์เป็นโรค และเรารักษาได้ 114 ปีที่ผ่านมา ทุกๆ คน รวมถึงนักวิทยาศาสตร์ ชอบสับสนระหว่างอัลไซเมอร์กับวัยชรา เราต่างคิดว่าเมื่อถึงวัยเกษียณ การหลงลืมคือเรื่องธรรมดา และหลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่หากเรามองรูปภาพ ของสมองปกติเทียบกับสมองของผู้ป่วย เราจะเห็นความเสียหายทางกายภาพจากโรคนี้ การสูญเสียความจำ และความสามารถทางความคิด บวกกับความเสียหายของสมองที่เกิดขึ้น ของผู้ป่วย ลดอายุขัยของผู้ป่วยอย่างมีนัยสำคัญ และถึงแก่ชีวิตในที่สุด

ยังจำ ดร.อัลไซเมอร์ที่ค้นพบ คราบแปลกๆ ในสมองของออกุสเทเมื่อร้อยปีที่แล้ว ได้มั้ยครับ เกือบร้อยปีผ่านมา เรายังไม่รู้อะไรมาก เกี่ยวกับเรื่องนี้ ทุกวันนี้ เรารู้ว่ามันเกิดจาก โมเลกุลของโปรตีน ให้คุณจินตนาการโมเลกุลของโปรตีน เป็นกระดาษที่ถูกพับไว้อย่างปราณีต ซึ่งมีจุดเหนียวๆ กระจายตัวอยู่ หากเราพับมันได้ถูกต้อง จุดเหนียวๆ นี้จะอยู่ด้านใน แต่บางครั้งก็มีอะไรผิดพลาด ทำให้จุดเหนียวอยู่ด้านนอก ทำให้โมเลกุลของโปรตีนเหนียวติดกัน รวมตัวกันเป็นกระจุก ทำให้เกิดคราบพันกันยุ่งเหยิง นี่คือสิ่งที่เราเห็น ในสมองของผู้ป่วยอัลไซเมอร์

เราใช้เวลาสิบปีที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ทำความเข้าใจว่าความผิดปกตินี้ มันเกิดขึ้นได้ยังไง มันมีหลายขั้นตอน และการหาขั้นตอน ที่เราจะเข้าไปยับยั้งโรคได้ก็ซับซ้อนมาก เหมือนการแก้ชนวนระเบิด ตัดสายไฟเส้นหนึ่งอาจไม่เกิดอะไรขึ้น ตัดอีกเส้นอาจทำให้ระเบิดได้ เราต้องหาขั้นตอนที่ถูกต้องในการยับยั้งโรค และสร้างยาที่ทำหน้าที่นั้นได้

จนถึงปัจจุบัน งานของเราส่วนมาก คือการตัดสายไฟและหวังในสิ่งที่ดีที่สุด แต่ตอนนี้เราได้กลุ่มนักวิจัย ในแขนงที่แตกต่างกัน แพทย์ นักชีววิทยา นักเคมี นักฟิสิกส์ วิศวกร และนักคณิตศาสตร์ เราค้นพบขั้นตอนที่สำคัญ ของกระบวนการเกิดโรค และกำลังทดสอบยาใหม่ๆ ที่จะป้องกันขั้นตอนเหล่านี้อย่างตรงจุด และหยุดยั้งโรคนี้ได้

ผมจะแสดงผลการทดสอบล่าสุดให้ชม ที่ยังไม่มีบุคคลภายนอกเคยเห็น นี่คือวิดีโอที่ถ่ายไว้เมื่อเรานำยาไปทดสอบ กับหนอนนะครับ นี่คือหนอนที่ปกติ และอย่างที่คุณเห็น พวกมันเคลื่อนที่ปกติ ตรงกันข้าม หนอนพวกนี้ มีโมเลกุลของโปรตีนเหนียวติดกัน เหมือนคนที่เป็นอัลไซเมอร์ และจะเห็นได้ว่ามันป่วยอย่างชัดเจน แต่ถ้าเราให้ยาตัวใหม่กับหนอนพวกนี้ เราจะเห็นว่าพวกมันกลับมาปกติ นี่คือผลบวกที่ได้ในการวิจัยเบื้องต้น มันแสดงให้เห็นว่าอัลไซเมอร์ เป็นโรคที่เข้าใจและรักษาได้

หลังจากการรอคอยมา 114 ปี ก็มีความหวังที่จะประสบความสำเร็จ ในอีก 10 หรือ 20 ปีข้างหน้า แต่ความหวังที่จะพิชิตโรคอัลไซเมอร์ ยังคงต้องการความช่วยเหลือ มันไม่เกี่ยวกับนักวิทยาศาสตร์อย่างเรา แต่มันเกี่ยวกับคุณ เราอยากให้คุณสร้างความตระหนัก ว่าอัลไซเมอร์เป็นโรค ถ้าเราพยายาม เราจะชนะมันได้ โรคอื่นก็เช่นกัน คนไข้และญาติของเขาทำให้งานวิจัยเดินหน้า และเพิ่มแรงกดดันให้รัฐบาล บริษัทยา นักวิทยาศาสตร์ และหน่วยงานที่ดูแล นี่เป็นสิ่งจำเป็นต่อการค้นพบทางรักษา HIV ช่วงปลายทศวรรษที่ 1980 ปัจจุบัน เรามีแรงขับเคลื่อนเดียวกัน ในการพิชิตมะเร็ง แต่คนไข้โรคอัลไซเมอร์ไม่สามารถพูดได้เอง และเหยื่อที่ซ่อนเร้น ญาติของพวกเขาที่ดูแล คนที่เขารักทุกวัน มักจะเหนื่อยเกินไปในการรณรงค์เรื่องนี้ ดังนั้น ทั้งหมดนี้ขึ้นอยู่กับคุณ อัลไซเมอร์มักไม่ใช่โรคทางกรรมพันธุ์ สมองของทุกคนมีความเสี่ยง ทุกวันนี้มีคนไข้ที่มีอาการ เหมือนออกุสเท 40 ล้านคน ที่ไม่สามารถรณรงค์ด้วยตัวเองได้ ช่วยพวกเขาพูดกันเถิด และช่วยกันเรียกร้องทางรักษาด้วย

ขอบคุณครับ

(ปรบมือ)