Eddie Obeng
1,675,553 views • 12:37

De afgelopen zes maanden heb ik zo'n 96.000 km afgelegd De afgelopen zes maanden heb ik zo'n 96.000 km afgelegd zonder achter mijn bureau vandaan te komen. Dat kan ik, omdat ik twee mensen ben. Ik lijk één persoon, maar ben er twee: Eddie, die hier is. En mijn alter ego is een grote, groene, hoekige avatar: Cyber Frank. En mijn alter ego is een grote, groene, hoekige avatar: Cyber Frank.

Zo breng ik dus mijn tijd door. Ik wil beginnen met een test, want ik ben actief in de zakenwereld, dus is het belangrijk om ons te richten op resultaten. En toen worstelde ik met mezelf. Ik dacht: "Wat kan ik doen? Het is een TED-publiek. Het moet pittig zijn. Hoe pak ik dat aan?" Ik hoop dat ik de moeilijkheidsgraad juist heb. Laten we dit even doorlopen. Je mag het antwoord roepen als je wil. Welke van deze horizontale lijnen is langer? Het antwoord is...? Publiek: Ze zijn hetzelfde. Eddie Obeng: Hetzelfde. Nee, ze zijn niet hetzelfde. (Gelach) De bovenste is 10 procent langer dan de onderste. Waarom zeiden jullie dan 'hetzelfde'? Herinner je je nog op school, dat ze ons net zo te grazen namen? Om ons parallax te leren. Weet je nog? Je had het antwoord fout, want ze waren hetzelfde. Je leerde toen het antwoord en dat heb je 10, 20, 30, 40 jaar onthouden. Dus wanneer men je vraagt wat de lengtes zijn, zeg je: "Hetzelfde". Maar dat klopt niet, want ik heb ze veranderd.

Dat gebeurde met ons in de 21ste eeuw. Iemand of iets heeft de regels veranderd over hoe de wereld in elkaar zit. Iemand of iets heeft de regels veranderd over hoe de wereld in elkaar zit. Als grap leg ik soms uit dat het om middernacht gebeurde, toen we sliepen... Maar het was 15 jaar geleden. Niet opgemerkt? Waar het op neerkomt: alle regels zijn veranderd. De manier om succesvol een bedrijf, organisatie, of land te leiden, is op zijn kop gedraaid. Er is een volledig nieuwe set aan regels in gebruik. (Gelach) Heb je dat gemerkt? Ik bedoel, deze had je mis. Waarschijnlijk... Nee? Oké. (Gelach)

Mijn eenvoudige idee is dat de echte 21ste eeuw niet zo duidelijk is voor ons. Mijn eenvoudige idee is dat de echte 21ste eeuw niet zo duidelijk is voor ons. Dus we reageren rationeel op een wereld die we kennen en begrijpen, maar die niet langer bestaat. Jullie geloven me niet, hè? (Applaus)

Ik ga vertellen over de vele dingen die ik niet begrijp. Als je op Amazon zoekt naar 'creativiteit', dan vind je ongeveer 90.000 boeken. Google op 'innovatie + creativiteit' en je krijgt 30 miljoen resultaten. Voeg 'consultant' toe en het verdubbelt tot 60 miljoen. En toch zie je, statistisch gezien, dat 1 op de 100.000 ideeën na twee jaar geld of voordelen oplevert. dat 1 op de 100.000 ideeën na twee jaar geld of voordelen oplevert. Bedrijven laten hun dure leidinggevenden voortdurend werken aan voorspellingen en budgetten die vóór hun publicatie al verouderd zijn.

Hoe kan dat? Kijk naar onze visies over hoe we de wereld gaan veranderen. Het sleutelelement is uitvoering. We hebben het idee en we moeten het waarmaken. Het sleutelelement is uitvoering. We hebben het idee en we moeten het waarmaken. Decennia lang hebben we uitvoering geprofessionaliseerd. Mensen horen hier goed in te zijn. Maar stel je het volgende voor: een gezin van vijf mensen die op vakantie gaan, van London helemaal naar Hong Kong. Hun budget bedraagt slechts 3.000 pond. Wat er uiteindelijk gebeurt, als je dit vergelijkt met een gemiddeld, echt succesvol project, is dat de familie belandt in Makassar, Zuid Sulawesi, voor een prijs van 4.000 pond, terwijl ze twee van de kinderen achterlieten. (Gelach) Ik wil maar zeggen: sommige dingen zijn onbegrijpelijk!

Het wordt zelfs erger dan dat. Dit is een citaat. Ik pik er gewoon wat woorden uit. er staat: "Samenvattend, uwe Majesteit, het niet kunnen voorspellen van de timing, omvang en ernst van de crisis was het gevolg van het gebrek aan creativiteit en het aantal knappe koppen." was het gevolg van het gebrek aan creativiteit en het aantal knappe koppen." Zo verontschuldigde zich een groep eminente economen aan de Koningin van Engeland, toen ze vroeg: "Waarom vertelde niemand ons dat de crisis eraan kwam?" (Gelach) Nu kan ik mijn ridderschap vergeten. (Gelach) Maar dat is niet belangrijk! Wat je moet onthouden is: dit zijn een aantal van de slimste mensen op onze planeet. Zie je de uitdaging? (Gelach) dit zijn een aantal van de slimste mensen op onze planeet. Zie je de uitdaging? (Gelach)

Het is eng. Mijn vriend en mentor, Tim Brown van IDEO, zegt dat design groot moet worden. En hij heeft gelijk. Hij zegt dat het design-denken grote systemen moet aanpakken van de huidige uitdagingen. Hij zegt dat het design-denken grote systemen moet aanpakken van de huidige uitdagingen. Hij heeft volkomen gelijk. En dan vraag ik me af: "Waarom was het ooit klein?" Als samenwerking zo fantastisch is, als grensoverschrijdend werken zo geweldig is, waarom hebben we dan deze gigantische hiërarchieën gebouwd? Ik denk dat we die verandering die ik eerder beschreef, niet hebben opgemerkt. Ik denk dat we die verandering die ik eerder beschreef, niet hebben opgemerkt.

Wel weten we dat de wereld sneller draait. Cyberspace opereert tegen de snelheid van het licht. Technologie versnelt de dingen exponentieel. Als hier 'nu' is, en daar het 'verleden', en we beginnen na te denken over verandering, alle overheden willen verandering, jullie willen verandering, iedereen wil verandering, het is echt hip. (Gelach) Dus we krijgen geweldige versnelling en verandering. De snelheid neemt toe. Dat is niet het enige. Tegelijkertijd hebben we iets vreemd gedaan. De bevolking is in 40 jaar verdubbeld, de helft zit in steden en iedereen staat met elkaar in contact. De dichtheid van menselijke interactie is verbluffend! Die informatiestromen kun je zien op grafieken. Een verbluffende informatiedichtheid. Toen deden we een derde ding. Degenen die als kantoor een klein bureau onder de trap hebben, en je zegt: "Dit is mijn kleine bureau onder de trap"... Nee! Je zit in het hoofdkantoor van een mondiale onderneming als je een internetverbinding hebt. We hebben namelijk de schaal veranderd. Grootte en schaal zijn niet langer hetzelfde. Plus, elke keer als je tweet, komt ruim een derde van je volgers uit een ander land. komt ruim een derde van je volgers uit een ander land.

Mondiaal is de nieuwe schaal. Dat weten we. Dus zeggen mensen dingen als: "De wereld is nu een turbulente plek." Bedoeld als metafoor. Wel eens gehoord?

Ze denken dat het een metafoor is. Maar dat is het niet. Het is realiteit. Als jonge ingenieur-in-spé woonde ik ooit een demonstratie bij waar de demonstrateur iets heel intrigerends deed. woonde ik ooit een demonstratie bij waar de demonstrateur iets heel intrigerends deed. Hij nam een transparante pijp — heb je deze demonstratie ooit gezien? — en verbond deze met een kraan. Dus had je iets als... Ik zal de pijp en de kraan tekenen. Alhoewel, de kraan sla ik over. Kranen zijn moeilijk. Oké? Dus ik schrijf het woord 'kraan'. Is dat oké? Hier is een kraan. (Gelach) Hij bevestigt die aan een transparante pijp en draait de kraan open. Hij zegt: "Merk je iets?" Water stroomt door de pijp. Ik bedoel, niet bepaald wereldschokkend. Volg je me nog? Hij draait de kraan verder open. Draait hem weer dicht. Hij zegt: "Merkte je iets?" Nee. Dan steekt hij een naald in de pijp en verbindt die met een bakje. Dat vult hij met groene inkt. Ben je er nog? Wat denk je dat er gebeurt? Een dunne groene lijn stroomt nu door de pijp. Niet bijzonder interessant. Dan draait hij de kraan verder open... en er gebeurt niets. Hij verandert dus de stroming, maar het blijft een saaie groene lijn. Hij draait hem verder open... en nog meer. Dan gebeurt er iets vreemds. Er is een kleine fluctuatie, en als hij hem nog verder opendraait, verdwijnt die hele groene lijn. Nu zijn er kleine inktwervelingen vlakbij de naald. Die heten eddies — niet ik. Ze lossen op agressieve wijze de inkt op zodat het volledig verdund is en de kleur verdwenen.

In deze wereld van pijp heeft iemand alles op zijn kop gezet. De regels veranderd van laminair naar turbulent. Alle regels zijn weg. Deze omgeving biedt opeens alle mogelijkheden die turbulentie meebrengt. en die zijn niet hetzelfde als laminair. En zonder die groene inkt had je het nooit geweten.

Dat is volgens mij onze uitdaging, want iemand — waarschijnlijk jullie met al je techniek en dergelijke — heeft de snelheid, schaal en dichtheid van interactie opgevoerd.

Hoe gaan we hiermee om? We kunnen het gewoon turbulentie noemen, of we kunnen iets leren. Ja, leren... maar ik weet dat jullie opgroeiden in de tijd dat er nog zoiets bestond als correcte antwoorden, vanwege het antwoord dat je me gaf op het horizontale lijn-vraagstuk en je gelooft dat zoiets geldig blijft. Ik zet hier een streepje dat leren voorstelt. Zo deden we dat. We zagen dingen, begrepen ze en namen de tijd om ze in de praktijk te brengen. Hier buiten is de wereld. Wat is er nu gebeurd met ons leertempo terwijl de wereld versneld is? Als je voor een bedrijf werkt, ontdek je dat het heel moeilijk is om aan dingen te werken die je baas niet goedkeurt en die niet in de strategie liggen. En dan heb je ook nog je maandelijkse vergaderingen. Als je in een organisatie werkt, zullen ze ooit die beslissing maken. Als je werkt in een markt waarin mensen geloven in cycli is het nog grappiger, want dan moet je helemaal wachten tot de cyclus heeft gefaald, voordat je zegt: "Er is iets mis." Ben je er nog? Dus het is waarschijnlijk dat de leercurve vrij vlak is. Dit punt hier, het punt waar de lijnen elkaar kruisen, is waar de snelheid van verandering de snelheid van leren inhaalt. Dat is waar ik het over had toen ik je vertelde over 'middernacht'.

Wat doet het met ons? Het transformeert wat ons te doen staat en vele fouten die we maken. We lossen oude problemen op zonder over de toekomst te denken. Denk eens na: welke problemen gaan ontstaan door de dingen die je nu oplost? Als je de huidige wereld niet begrijpt, kun je nooit zeker weten dat jouw oplossingen zullen werken.

Ik geef nog een snel voorbeeld. Creativiteit en ideeën. Alle directeuren om me heen, mijn cliënten, willen innovatie. Ze vertellen mensen: "Neem risico's en wees creatief." Maar helaas, die woorden veranderen terwijl ze door de lucht zweven. Wat mensen verstaan is: "Doe gekke dingen, dan onsla ik je." (Gelach) Waarom? Omdat het in de oude wereld onacceptabel was om dingen mis te hebben. Waarom? Omdat het in de oude wereld onacceptabel was om dingen mis te hebben. Als je een fout maakte, had je gefaald. Wat verdiende je dan? Een afstraffing, want je had het aan een ervaren iemand kunnen vragen. Dus we leerden het antwoord en droegen dit 20, 30 jaar mee in ons hoofd. Het antwoord is: doe geen afwijkende dingen. Als je dan plotseling iets anders zegt, werkt het niet. In de nieuwe wereld kun je op twee manieren falen. Ofwel doe je iets ingewikkelds, waarbij je een procedure moet volgen. Je ben slordig en gaat de mist in. Wat verdien je dan? Waarschijnlijk ontslag. Ofwel doe je iets nieuws dat nog nooit iemand gedaan heeft en je gaat de mist in. Wat verdien je dan? Nou... gratis pizza's! Je verdient iets beters dan de mensen die slaagden. Het is slim falen. Waarom? Omdat je het niet op je cv kan zetten.

Tot slot vertel ik je nog waarom ik 96.000 km reisde achter mijn bureau. Toen ik de kracht van deze nieuwe wereld besefte, gaf ik mijn veilige baan als leraar op en startte een virtuele business-school, de eerste ter wereld, om mensen te leren hoe ze dit kunnen waarmaken. Daarbij put ik uit eigen ervaring. Als je geïnteresseerd bent: op worldaftermidnight.com vind je meer. Ik pas al tien jaar alles op mezelf toe en ik ben er nog steeds en heb mijn huis nog. Ik hoop dat ik wat groene inkt heb geïnjecteerd in jullie levens zodat je bij jouw volgende, volstrekt zinnige en rationele beslissing denkt: zodat je bij jouw volgende, volstrekt zinnige en rationele beslissing denkt: "Hmm, zou dit ook kloppen in onze nieuwe wereld na middernacht?" Dank je wel. (Applaus) Dank je, dank je. (Applaus)