Andy Puddicombe
13,062,516 views • 9:24

We leven in een ongelooflijk drukke wereld. We leven halsoverkop. In ons hoofd is het altijd druk en we zijn constant bezig.

Daarom wil ik jullie vragen: wanneer was de laatste keer dat je niets deed? Gewoon 10 ongestoorde minuten? Als ik zeg niets, bedoel ik ook niets: niet e-mailen, sms'en, geen internet, geen tv, niet chatten, eten of lezen zelfs niet nadenken over het verleden of plannen maken. Gewoon niets doen. Ik zie vele uitdrukkingsloze gezichten. (Gelach) Ik denk dat je ver terug moet gaan.

Dat is toch buitengewoon. We spreken over ons hoofd. Ons hoofd, onze meest kostbare hulpbron waarmee we elk moment van ons leven beleven, ons hoofd waarop we rekenen om een gelukkig, tevreden en emotioneel stabiel persoon te zijn en tegelijk lief, bedachtzaam en zorgzaam te zijn in onze relaties met anderen. Hetzelfde hoofd waarop we rekenen om gefocust, creatief en spontaan te zijn en voor onze beste prestaties. En toch nemen we niet voldoende tijd om ervoor te zorgen. We zorgen beter voor onze auto's, onze kleren en ons haar ... — oké, misschien niet ons haar, maar je begrijpt wat ik bedoel.

Met als resultaat dat we gestresseerd geraken. Ons hoofd is snel afgeleid draait rondjes zoals een wasmachine, en zit vol moeilijke, verwarrende emoties. We weten niet goed hoe we daarmee moeten omgaan en het trieste is dat we zo verstrooid zijn dat we niet langer aanwezig zijn in de wereld waarin we leven. We missen dingen die belangrijk zijn voor ons en het gekke is dat iedereen aanneemt dat dit het leven is en dat we het daar mee moeten doen. Het hoeft niet zo te zijn.

Ik was 11 toen ik mijn eerste meditatieles had. Geloof me vrij, ik had alle mogelijke vooroordelen: met gekruiste benen zitten op de vloer, de wierook, kruidenthee, vegetariërs, de hele handel. Maar mijn moeder ging en ik was nieuwsgierig, dus ik ging mee. Ik had een paar kung fu-films gezien en heimelijk hoopte ik te leren vliegen. (Gelach) Ik was nog heel jong toen. Ik dacht toen, zoals veel mensen, dat het gewoon een aspirine voor de geest was. Je bent gestresseerd, je mediteert. Ik realiseerde me niet dat het preventief kon werken tot ik 20 was en er een paar dingen in mijn leven snel na elkaar gebeurden. Serieuze dingen die mijn leven op zijn kop zetten. Plots werd ik overspoeld door gedachten en moeilijke emoties waar ik geen blijf mee wist. Elke keer ik er één onderdrukte, kwam een ander naar de oppervlakte. Het was een zeer stresserende tijd.

We gaan allemaal anders met stress om. Sommige mensen dompelen zich onder in hun werk, blij met de afleiding. Anderen zoeken steun bij hun vrienden en familie. Sommigen beginnen te drinken, anderen nemen medicijnen... ik werd monnik. Ik stopte mijn studie en trok naar de Himalaya. Ik werd monnik en studeerde meditatie.

Mensen vragen me dikwijls wat ik daarvan leerde. Het veranderde natuurlijk dingen. Leven als celibatair monnik verandert absoluut een heleboel dingen. Maar er was meer: ik kreeg een grotere appreciatie en begrip voor het huidige moment. Ik bedoel daarmee: me niet verliezen in gedachten, niet afgeleid worden, niet overspoeld worden door moeilijke emoties. Leren om in het hier en nu te zijn. Hoe aandachtig en aanwezig te zijn.

Het hier en nu wordt niet op waarde geschat. Het klinkt zo gewoon en toch brengen we weinig tijd door in het hier en nu. Het is dus helemaal niet gewoon. Harvard bracht recent een onderzoek uit dat zegt dat we gemiddeld 47% van de tijd in gedachten verzonken zijn. Zevenenveertig procent. Dit constante zwerven van de gedachten is een directe oorzaak van ongelukkig zijn. Onze tijd hier is kort en we besteden de helft van ons leven verzonken in gedachten en potentieel redelijk ongelukkig. Het lijkt tragisch, vooral omdat we er iets aan kunnen doen. Er bestaat een positieve, praktische, haalbare, wetenschappelijk bewezen techniek die onze geest gezonder, aandachtiger en minder verstrooid maakt. De schoonheid ervan is dat 10 minuten per dag genoeg is om een impact op ons ganse leven te hebben. We moeten enkel weten hoe. We moeten oefenen en hebben een kader nodig om te leren aandachtig te zijn. Dat is wat meditatie is. Ons vertrouwd maken met het huidige moment. Maar we moeten het op de juiste manier benaderen om er het beste uit te halen. Daar dienen deze voor, mocht je nieuwsgierig zijn, want de meeste mensen nemen aan dat meditatie gaat over gedachten stoppen, emoties kwijtraken, op een bepaalde manier de geest beheersen. Eigenlijk is het heel anders dan dat. Het is meer uitzoomen, de gedachte helder zien, waarnemen dat ze komt en gaat, dat emoties komen en gaan, zonder oordeel, met een aandachtige, ontspannen geest.

Bijvoorbeeld: als ik nu teveel focus op de ballen, dan kan ik onmogelijk tegelijkertijd ontspannen en spreken. Maar als ik tevéél ontspan in het praten, kan ik onmogelijk focussen op de ballen. Ik laat ze vallen. In het leven en in meditatie wordt de focus soms te intens en begint het leven zo te voelen. Het is een heel ongemakkelijke manier van leven als je zo gespannen en gestresst bent. Op ander momenten nemen we teveel gas terug en worden dingen een beetje zoals dit. In meditatie — (Snurkt) — vallen we in slaap. We zoeken een balans, een ontspannen aandacht waar we gedachten kunnen laten komen en gaan zonder dat we meegesleurd worden.

Als we leren aandachtig te zijn, worden we afgeleid door gedachten. Neem bijvoorbeeld een angstige gedachte. Alles gaat goed en dan krijg je een angstige gedachte. "Oh, ik wist niet dat ik hier bezorgd over was." Dan ga je ernaar terug: "Oh, ik maak me zorgen." "Ik ben echt bezorgd. Oh, er is zoveel angst." Voordat je het weet, zijn we bang omdat we bang zijn. Gek genoeg doen we het de hele tijd, elke dag. Denk eens aan de laatste keer dat je een losse tand had. Je weet dat hij losstaat en het doet pijn. Wat doe je elke 20, 30 seconden? (Mompelt) "Ja, hij doet pijn." We versterken de pijn, niet? We vertellen het steeds opnieuw aan onszelf. Het is enkel in het leren observeren van de geest dat we kunnen beginnen de verhalen en patronen loslaten. Als je neerzit en de geest zo observeert, zie je verschillende patronen. Je ontdekt misschien een geest die de hele tijd onrustig is. Schrik niet wanneer je opwinding voelt in je lichaam als je neerzit om niets te doen. Je ontdekt misschien een geest die duf en eentonig is. Haast mechanisch sta je op, ga je naar je werk, eet, slaapt, sta je op, ga je naar je werk. Of het is misschien die zeurende gedachte die rond en ronddraait in je hoofd. Wat het ook is, meditatie biedt een gelegenheid, een mogelijkheid om een stap achteruit te zetten en een ander perspectief te zien. Om te zien dat het niet altijd is zoals het lijkt. We kunnen niet elk klein ding dat gebeurt, veranderen. We kunnen wel veranderen hoe we het ervaren. Dat is het potentieel van meditatie, van mindfulness. Je hoeft geen wierook te branden en ook zeker niet op de grond te zitten. 10 minuten per dag is genoeg om uit te zoomen en vertrouwd te geraken met het huidige moment zodat je meer aandacht, kalmte en helderheid ervaart in je leven.

Heel veel dank. (Applaus)