Return to the talk Return to talk

Transcript

Select language

Translated by Lizanne Hennessey
Reviewed by Els De Keyser

0:12 Dank u wel.

0:16 Ik verhuisde 12 jaar geleden naar Amerika samen met mijn vrouw Terry en onze twee kinderen. Eigenlijk verhuisden we naar Los Angeles -- (Gelach) in de veronderstelling dat we naar Amerika verhuisden. Maar goed, het is niet ver van Los Angeles naar Amerika.

0:37 Ik kwam hier 12 jaar geleden aan. En toen ik hier aankwam, werd me van alles verteld, zoals "Amerikanen snappen ironie niet." Ben je dit idee ooit tegengekomen? Het is niet waar. Ik heb het hele land afgereisd. Ik heb nooit bewijs gevonden dat Amerikanen ironie niet snappen. Het is één van die culturele mythes, net zoals "Britten zijn geremd." Ik snap niet waarom mensen dit geloven. Wij zijn elk land op onze weg binnengevallen! (Gelach) Het is niet waar dat Amerikanen ironie niet snappen, maar dat is wat mensen achter jullie rug zeggen. Als je ergens in Europa een woonkamer verlaat, zeggen ze: "Gelukkig was er niemand ironisch in jouw aanwezigheid."

1:27 Ik wist al dat Amerikanen ironie snappen toen ik hoorde van de wet 'No Child Left Behind' (Geen Kind Blijft Achter). Wie die titel bedacht heeft, snapt ironie, toch? Want -- (Gelach) (Applaus) -- want miljoenen kinderen blijven achter. Ik snap wel, dit is geen aantrekkelijke naam voor een wet: 'Miljoenen Kinderen Blijven Achter'. Dat snap ik. "Wat is het plan? Nou, we stellen voor om miljoenen kinderen achter te laten, en dat doen we als volgt.

2:04 En het werkt prima!" In sommige delen van het land stoppen 60 procent van middelbare scholieren met school. In Native American (Indiaanse) gemeenschappen gaat het om 80 procent van de scholieren. Als we dat getal zouden halveren, schat men dat het een netto winst voor de economie in de VS zou creëren van bijna een triljoen dollar over een periode van 10 jaar. Vanuit een economisch standpunt is het verstandig om dit te doen. Het kost een enorm bedrag om de uitvalcrisisschade op te ruimen.

2:41 Maar de uitvalcrisis is maar het topje van de ijsberg. Waar ze geen rekening mee houdt, zijn kinderen die schoolgaan, maar die er van ontkoppeld zijn, die er niet van genieten, die er geen voordeel uit krijgen.

2:54 De reden daarvoor is niet dat we er niet genoeg geld aan uitgeven. Amerika geeft meer geld uit aan onderwijs dan de meeste landen. Klassen zijn kleiner dan in veel landen. Er zijn per jaar honderden initiatieven om het onderwijs te verbeteren. Het probleem is dat het de verkeerde kant op gaat. Er zijn drie principes waardoor het menselijke leven kan bloeien. Deze worden tegengesproken door de onderwijscultuur waarin de meeste leerkrachten moeten werken en die de meeste scholieren moeten doorstaan.

3:27 Het eerste is dat de mens van nature verschillend en divers is.

3:35 Mag ik vragen, hoeveel van jullie hebben zelf kinderen? Of kleinkinderen? Twee of meer? Goed. En de rest hebben wel 'ns kinderen gezien? (Gelach) Kleine mensen die rondlopen. Ik ga een weddenschap met jou aan, die ik zeker zal winnen. Als jij twee of meer kinderen hebt, durf ik te wedden dat ze compleet verschillend zijn. Toch? (Applaus) Je zou de twee nooit door elkaar halen. "Welke ben jij? Help me even." "Je moeder en ik gaan een kleurcoderingssysteem introduceren, zodat we niet in de war raken."

4:20 Onderwijs onder de wetgeving 'No Child Left Behind' is niet op diversiteit gebaseerd, maar op conformiteit. Scholen worden aangemoedigd om uit te zoeken wat scholieren binnen een beperkt gebied kunnen presteren. Één van de gevolgen van 'No Child Left Behind' is het vernauwen van de focus tot de positieve wetenschappen. Ze zijn heel belangrijk. Ik ben hier niet om een betoog te houden tegen wetenschap en wiskunde. Integendeel, ze zijn noodzakelijk, maar niet voldoende. Echt onderwijs moet een balans vinden tussen kunst en cultuur, geesteswetenschappen en lichamelijke opvoeding. Veel scholieren -- dank u wel -- (Applaus) Men schat dat in Amerika op dit moment ongeveer 10 procent van de scholieren een diagnose krijgen van diverse kwalen onder de ruime noemer 'aandachtsstoornis', ADHD. Ik beweer niet dat zoiets niet bestaat. Ik geloof alleen niet dat het een epidemie is. Als je scholieren doet zitten, uren achter elkaar, met onnozel administratief werk, moet je niet verbaasd kijken als ze beginnen te wriemelen. (Gelach) (Applaus) Kinderen lijden meestal niet aan een psychologische aandoening. Ze lijden aan kind zijn. (Gelach) Dit weet ik, omdat ik mijn jonge jaren als kind heb doorgebracht. Ik heb het allemaal meegemaakt. Scholieren bloeien het best onder een breed leerplan waarin hun diverse talenten geprezen worden, niet alleen een selectie ervan. Kunst en cultuur zijn niet alleen belangrijk omdat ze wiskundecijfers verbeteren. Ze zijn belangrijk omdat ze onderdelen van een kind aanspreken die anders onaangeroerd blijven.

6:13 Het tweede -- dank u -- (Applaus)

6:19 De tweede principe waardoor het menselijke leven kan bloeien, is nieuwsgierigheid. Als je de vonk van nieuwsgierigheid op een kind kan doen overslaan kunnen ze vaak zelf leren zonder begeleiding. Kinderen zijn van natuur leergierig. Het is hele kunst om deze vaardigheid te doven of te verstikken. Nieuwsgierigheid is de motor van de prestatie. Dit zeg ik omdat één van de gevolgen van deze cultuur het de-professionaliseren van leerkrachten is. Er is geen enkel systeem ter wereld of school in het land die beter is dan de leerkrachten die er werken. Leerkrachten zijn essentieel voor het succes van scholen. Maar lesgeven is een creatief beroep. Lesgeven is geen leveringssysteem. Je staat er niet alleen om informatie door te geven. Goede leerkrachten doen dat, maar goede leerkrachten gaan ook begeleiden, stimuleren, uitlokken, engageren. Uiteindelijk gaat onderwijs om leren. Als er niks wordt geleerd, vindt er geen onderwijs plaats. Mensen besteden veel tijd aan praten over onderwijs, maar niet aan leren. De bedoeling van onderwijs is om mensen te laten leren.

7:40 Een vriend van mij, een oude vriend -- een heel oude zelfs: hij is dood. (Gelach) Een vriend van mij, een oude vriend -- een heel oude zelfs: hij is dood. (Gelach) Ouder dan dat word je niet, vrees ik. Een geweldig persoon was hij, een geweldige filosoof. Hij sprak over het verschil tussen de taak- en prestatiebetekenis van werkwoorden. Je kunt actief bezig zijn met iets zonder het echt te bereiken, bijvoorbeeld als je op dieet bent. Het is een goed voorbeeld. "Daar is hij, hij is op dieet." "Valt hij al af?" - "Niet echt." Lesgeven is zo'n soort woord. Je zou kunnen zeggen: "Daar is Deborah, in lokaal 34, ze is aan het lesgeven." Maar als niemand iets leert, is ze wellicht actief bezig met lesgeven zonder het echt te bereiken.

8:29 De rol van de leerkracht is om leren te vergemakkelijken. Dat is alles. Een deel van het probleem is dat de dominante onderwijscultuur zich concentreert, niet op lesgeven en leren, maar op testen. Testen is belangrijk. Gestandaardiseerde testen hebben een functie. Maar ze moeten de onderwijscultuur niet domineren. Ze moeten een diagnose stellen. Ze moeten ondersteunen. (Applaus) Als ik een medisch onderzoek onderga, wil ik gestandaardiseerde testen. Echt waar. Ik wil mijn cholesterolgehalte weten in vergelijking met anderen op een standaardschaal. Ik wil niet dat het gebaseerd is op een schaal die door mijn huisarts is verzonnen.

9:14 "Jouw cholesterolgehalte is wat ik noem Niveau Oranje."

9:17 "Echt waar? Is dat goed?" - "Dat weten we niet."

9:23 Dit zou het onderwijs moeten ondersteunen, niet hinderen, wat het natuurlijk vaak wel doet. In plaats van nieuwsgierigheid, hebben we een cultuur van regels volgen. Scholieren en leerkrachten worden aangemoedigd om routineprocedures te volgen in plaats van de kracht van verbeelding en nieuwsgierigheid op te wekken. Het derde principe is dat het menselijke leven fundamenteel creatief is. Het verklaart waarom we allemaal verschillende cv's hebben. Wij geven vorm aan ons leven en we kunnen het ook hervormen terwijl we leven. Het is de gemeenschappelijke munt van het mens-zijn. Het verklaart waarom de menselijke cultuur interessant en divers en dynamisch is. Andere dieren hebben misschien verbeelding en creativiteit, maar het ligt minder voor de hand dan bij ons. Je hebt misschien een hond. Jouw hond wordt misschien depressief. Maar hij luistert niet naar Radiohead, of wel? (Gelach) Naar buiten starend met een fles Jack Daniels... (Gelach)

10:27 Dan zeg jij: "Ga je mee wandelen?"

10:29 Hij zegt: "Nee, het gaat wel. Ga jij maar. Ik wacht wel. Neem wel foto's."

10:38 Wij creëren ons eigen leven via dit onrustige proces van alternatieven en mogelijkheden bedenken. Één van de functies van onderwijs is om deze creatieve vermogens tot leven te wekken en te ontwikkelen. In plaats daarvan hebben we een cultuur van normalisering.

10:53 Het hoeft niet zo te zijn. Echt niet. Finland scoort regelmatig hoog in wiskunde, wetenschap en lezen. We weten dat ze daar goed in zijn omdat dit de enige dingen zijn die nu getest worden. Dat is één van de problemen van de tests. Ze kijken niet naar andere dingen die net zo belangrijk zijn. In Finland werkt het zo: ze zijn niet gefixeerd op die disciplines. Ze hebben een brede benadering van het onderwijs waarin geesteswetenschappen, lichamelijke opvoeding en kunst en cultuur worden opgenomen.

11:23 Ten tweede zijn er in Finland geen gestandaardiseerde testen. Een beetje, maar het is niet waarom mensen 's morgens opstaan. Het houdt hen niet aan hun bureau.

11:35 Ten derde: ik woonde recentelijk een vergadering bij met mensen uit Finland, echte Finse mensen, en iemand uit het Amerikaanse systeem vroeg aan de Finse mensen: "Hoe pakken jullie de uitvalcrisis aan in Finland?"

11:48 Ze keken een beetje ongemakkelijk en zeiden: "Die hebben we niet. Waarom zou je uitvallen? Als mensen problemen hebben, komen we ze snel tegemoet om ze te helpen en te steunen."

11:59 Mensen zeggen altijd: "Je kunt Amerika niet vergelijken met Finland."

12:04 Nee. Ik geloof dat Finland ongeveer 5 miljoen inwoners heeft. Je kunt het met een Amerikaanse staat vergelijken. Veel Amerikaanse staten hebben minder inwoners. Ik ben naar Amerikaanse staten geweest waar ik alleen was. (Gelach) Echt waar. Ik werd gevraagd om af te sluiten als ik wegging. (Gelach)

12:29 Wat alle goed presterende systemen in de wereld bereiken, lukt op het moment helaas niet in de Amerikaanse systemen -- als geheel, bedoel ik. Ten eerste: lesgeven en leren is geïndividualiseerd. Ze erkennen dat scholieren leren en het systeem moet hun nieuwsgierigheid, individualiteit en creativiteit stimuleren. Zo laat je scholieren leren.

12:58 Ten tweede: ze geven een hoge status aan het onderwijs als vak. Ze beseffen dat het onderwijs niet kan verbeteren zonder goede leerkrachten, die constante steun en professionele ontwikkeling moeten krijgen. Investeren in professionele ontwikkeling is geen uitgave. Het is een investering. Elk land dat hierin succesvol is, weet dit: Australië, Canada, Zuid-Korea, Singapore Hong Kong of Shanghai, ze weten het allemaal.

13:28 Ten derde: ze delegeren de verantwoordelijkheid om de klus te klaren aan het schoolniveau. Dat is volkomen verschillend van een sterk centraal gestuurd onderwijs. Dat gebeurt is sommige systemen. De centrale overheid of de staatsoverheid beslist. Zij weten het beter en vertellen je wat je moet doen. Het probleem is dat onderwijs niet plaatsvindt in vergaderkamers van ons parlement. Het gebeurt in klaslokalen en scholen, door leerkrachten en scholieren. Als je hun keuzevrijheid weghaalt, stokt het. Je moet het aan de mensen teruggeven. (Applaus)

14:13 Er wordt geweldig gewerkt in dit land. Maar het gebeurt ondanks de dominante onderwijscultuur, niet dankzij die cultuur. Het is alsof je voortdurend tegen de wind in moet zeilen. Volgens mij omdat hedendaags beleid gebaseerd is op mechanistische ideeën van onderwijs. Alsof onderwijs een industrieel proces is, dat verbeterd kan worden louter op basis van betere gegevens. Diep vanbinnen geloven beleidsmakers dat deze vorm van onderwijs, als hij bijgeschaafd en geperfectioneerd wordt, perfect de toekomst in zal zeilen. Dat zal niet gebeuren. Dat is nooit gebeurd.

14:54 Het gaat erom dat onderwijs geen mechanisch systeem is. Het is een menselijk systeem. Het gaat om mensen, die willen leren, of niet. Elke scholier die uitvalt, heeft daarvoor een reden die geworteld is in zijn eigen levensbeschrijving. Ze vinden het misschien saai of niet relevant. Het gaat misschien niet samen met hun leven buiten school. Er zijn tendensen, maar de verhalen zijn altijd uniek. Ik was onlangs in Los Angeles in een vergadering over zogenaamde 'progamma's voor alternatief onderwijs'. Die zijn ontworpen om kinderen terug in het onderwijs te krijgen. Ze hebben gemeenschappelijke kenmerken. Ze zijn geïndividualiseerd. Ze bieden veel steun aan leerkrachten, hechte banden met de gemeenschap, een breed, divers leerplan, en vaak programma's waarbij scholieren betrokken worden zowel buiten als binnen school. En het werkt. Wat ik interessant vind, is dat dit 'alternatief onderwijs' wordt genoemd. Weet je wel? Wereldwijd zien we het bewijs dat er, als we dat allemaal deden, geen behoefte zou zijn aan het alternatief. (Applaus)

16:12 Ik denk dat we een andere metafoor moeten kiezen. We moeten erkennen dat het een menselijk systeem is, met omstandigheden waarin mensen bloeien, en omstandigheden waarin ze achteruitgaan. We zijn nou eenmaal organische wezens. De onderwijscultuur is absoluut essentieel. Cultuur is een organische term.

16:34 Niet ver bij mij vandaan is een plek die 'Death Valley' (Vallei des Doods) heet. Death Valley is de heetste, droogste plek in Amerika. Er groeit daar niks. Er groeit daar niks, omdat het nooit regent. Vandaar de naam Vallei des Doods. In de winter van 2004 heeft het in Death Valley geregend. Er viel 18 cm regen in een korte periode. In de lente van 2005 was er een fenomeen. De hele bodem van Death Valley was met bloemen bedekt, voor een tijdje. Dat bewees dat de Vallei des Doods niet dood is. Ze sluimert. Vlak onder de oppervlakte liggen zaadjes van mogelijkheden die op de juiste omstandigheden wachten. Bij organische systemen geldt dat als de omstandigheden kloppen, leven onvermijdelijk is. Het gebeurt telkens weer. Neem een gebied, een school, een wijk, wijzig de omstandigheden, geef de mensen andere mogelijkheden, andere verwachtingen, een grotere aantal mogelijkheden, koester en waardeer de relaties tussen leerkrachten en scholieren, geef mensen de keuze om creatief en innovatief te zijn, en uitgebluste scholen komen weer tot leven.

17:56 Grote leiders weten dit. De rol van leiderschap in het onderwijs -- en dat geldt op nationaal niveau, op staatsniveau en op schoolniveau -- gaat niet om centrale aansturing. De ware rol van leiderschap is klimaatbeheersing, een klimaat van mogelijkheden creëren. Als je dat doet, overstijgen mensen zichzelf om dingen te bereiken die je niet zag aankomen, die je niet zou kunnen verwachten.

18:23 Een mooi citaat van Benjamin Franklin: "Er zijn drie soorten mensen in de wereld. Degenen die onbeweeglijk zijn. Die snappen het niet, en willen het niet snappen, ze gaan er niks aan doen. Degenen die beweeglijk zijn. Zij zien de behoefte aan verandering en zijn bereid ernaar te luisteren. En degenen die bewegen, die dingen teweeg brengen." Als wij meer mensen kunnen stimuleren, dan wordt het een beweging. En als de beweging krachtig genoeg is, wordt het een revolutie. En dat hebben we nodig.

18:55 Dank u wel. (Applaus) Dank u wel. (Applaus)