Robert Gordon
1,148,877 views • 12:14

Zo reisden we in 1900. Dat is een open rijtuig. Zonder verwarming. Geen airconditioning. Dat paard trekt het voort met één procent van de geluidssnelheid, en die zandweg vol sporen verandert bij elke regenbui in een modderpoel. Dat is een Boeing 707. Die vliegt slechts 60 jaar later met 80 procent van de geluidssnelheid. Vandaag reizen we niet sneller omdat commercieel supersonisch luchtverkeer een mislukking bleek te zijn.

Dus vroeg ik me af: liggen de beste jaren van de Amerikaanse economische groei achter ons? liggen de beste jaren van de Amerikaanse economische groei achter ons? Dat leidt tot de suggestie dat de economische groei bijna voorbij is. Een paar redenen hiervoor zijn niet erg omstreden. Er zijn vier tegenslagen die de Amerikaanse economie hard raken. Er zijn vier tegenslagen die de Amerikaanse economie hard raken. Dat zijn demografie, onderwijs, schulden en ongelijkheid. Die zijn krachtig genoeg om de groei te halveren. We hebben veel innovatie nodig om deze daling te compenseren. Hier is mijn thema: als innovatie even krachtig blijft als in de afgelopen 150 jaar, wordt de groei gehalveerd door die tegenslagen. Als innovatie minder krachtig is, en men minder grote, prachtige dingen bedenkt, zal de groei zelfs minder zijn dan de helft.

Dit is acht eeuwen van economische groei. De verticale as is het groeipercentage per jaar: nul, één, twee procent per jaar. De witte lijn is voor het Verenigd Koninkrijk. De VS wordt de leidende natie in het jaar 1900, waar de lijn rood wordt. Je ziet dat er de eerste vier eeuwen nauwelijks enige groei is, slechts 0,2 procent. Vervolgens wordt de groei hoger en hoger. Het piekt in de jaren 30, 40 en 50, en begint dan af te nemen. Hier geldt een voorbehoud: die laatste neerwaartse inkeping in de rode lijn is niet de huidige toestand. Dit is een prognose die ik zes jaar geleden deed dat de groei zou afnemen tot 1,3 procent. Maar weet je wat de werkelijkheid is? Weet je wat de inkomensgroei per persoon de afgelopen zes jaar in de VS was? Negatief.

Dit leidde tot een fantasie. Wat gebeurt er als ik een gebogen lijn toepas op deze historische gegevens? Ik kan die gebogen lijn laten eindigen waar ik wil, maar ik besloot te eindigen op 0,2, net als de groei in het Verenigd Koninkrijk in de eerste vier eeuwen. Gedurende de periode van 1891 tot 2007 bereikten we een jaarlijkse groei van 2,0 procent. Vergeet niet dat het een beetje negatief is geweest sinds 2007. Als de groei vertraagt, in plaats van elke generatie onze levensstandaard verdubbelt, zijn de Amerikanen in de toekomst niet twee keer zo goed af als hun ouders, zelfs niet een kwart beter af dan hun ouders. Nu kijken we naar het inkomen per hoofd van de bevolking. De verticale as is nu duizenden dollars in hedendaagse prijzen. U ziet dat we in 1891, helemaal links, op ongeveer 5.000 dollar zaten. Vandaag zitten we rond 44.000 dollar met de totale productie per lid van de bevolking. Kunnen we die historische twee procent groei de komende 70 jaar bereiken? Kunnen we die historische twee procent groei de komende 70 jaar bereiken? Even rekenen. Twee procent groei verviervoudigt de levensstandaard in 70 jaar. Dat betekent dat we van 44.000 naar 180.000 zouden gaan. Dat gaat niet lukken vanwege de tegenslagen.

De eerste tegenslag is demografie. Het is een waarheid als een koe dat je levensstandaard sneller stijgt dan je productiviteit, sneller dan de productie per uur, als het aantal uur per persoon stijgt. We kregen dat cadeau in de jaren 70 en 80 toen vrouwen buitenshuis gingen werken. Maar nu is het omgekeerd. Nu krimpt het aantal uren per persoon. Ten eerste vanwege de babyboomers die met pensioen gaan. Ten tweede omdat aanzienlijk veel volwassen mannen uit de onderste helft van het opleidingsspectrum, de beroepsbevolking verlieten.

De volgende tegenslag is onderwijs. We hebben allerlei problemen in ons onderwijssysteem, ondanks de 'race naar de top'. De kosteninflatie in het hoger onderwijs doet de kosteninflatie in de medische zorg verbleken. We hebben een biljoen dollar aan studieschuld in het hoger onderwijs. Ons afstudeerpercentage ligt 15 procentpunten lager dan Canada. We hebben veel schulden. Onze economie groeide van 2000 tot 2007 dankzij consumenten die zich massaal in de schulden staken. Dat consumenten hun schulden aflossen, is één van de belangrijkste redenen dat onze economie zich nu zo traag herstelt. Iedereen weet natuurlijk dat de schuld van de federale regering in hoog tempo groeit als percentage van het BBP. De enige manier om dat te stoppen, is een combinatie van snellere groei van belastingen of langzamere groei van uitkeringen, ook wel overdracht van betalingen genoemd. Dat brengt ons van 1,5%, waar we op rekenden voor onderwijs, op 1,3%.

Dan hebben we nog ongelijkheid. In de 15 jaar vóór de financiële crisis was het groeipercentage van de onderste 99 procent van het inkomensspectrum, een halve punt lager dan de eerder besproken gemiddelden. De rest ging naar de bovenste één procent. Dat brengt ons op 0,8%. En die 0,8% is de grote uitdaging. Gaan wij 0,8% groeien? Zo ja, dan vereist dat, dat onze uitvindingen even belangrijk zijn als die in de afgelopen 150 jaar. We bekijken wat voor uitvindingen dat waren.

Als je 's nachts wilde lezen in 1875, had je een olie- of een gaslamp nodig. Ze vervuilden, ze stonken, ze waren moeilijk te controleren, het licht was zwak en ze waren brandgevaarlijk. In 1929 was er overal elektrisch licht. We hadden de verticale stad, de uitvinding van de lift. Centraal Manhattan werd mogelijk. Bovendien werd op hetzelfde moment handgereedschap massaal vervangen door elektrisch gereedschap en hand-aangedreven elektrische gereedschappen, allemaal dankzij elektriciteit.

Elektriciteit was ook zeer behulpzaam bij de vrouwenemancipatie. Vrouwen waren aan het einde van de 19e eeuw twee dagen per week bezig met de was. Ze deden die op een wasbord. Daarna moesten ze de kleren te drogen hangen en binnenhalen. Het geheel kostte twee van de zeven dagen. Toen kwam de elektrische wasmachine. Rond 1950 waren ze overal. Maar de vrouwen moesten nog steeds elke dag boodschappen doen. Nee toch niet, omdat elektriciteit ons de elektrische koelkast bracht. Nee, toch niet, omdat elektriciteit ons de elektrische koelkast bracht.

Aan het einde van de 19e eeuw was de enige warmtebron in de meeste huizen een grote open haard in de keuken, die werd gebruikt voor koken en verwarming. De slaapkamers waren koud en niet verwarmd. Maar vanaf 1929, zeker vanaf 1950, hadden we overal centrale verwarming.

Hoe zit het met de verbrandingsmotor die werd uitgevonden in 1879? Vóór het motorvoertuig was het vervoer in Amerika volledig afhankelijk van het stedelijke paard dat, zonder schroom, elke dag 11 tot 22 kilo mest op straat liet vallen en vier liter urine. Dat komt uit op twee tot vier ton per dag per vierkante kilometer in steden. Deze paarden aten ook een kwart van de Amerikaanse landbouwgrond leeg. Dat percentage was nodig om de paarden te voeden. Dat percentage was nodig om de paarden te voeden. Toen het motorvoertuig werd uitgevonden, het werd bijna gemeengoed rond 1929, werd die landbouwgrond gebruikt voor menselijke consumptie of voor de export. Hier is een interessante verhouding: het begon op nul in 1900. Slechts 30 jaar later was de verhouding tussen het aantal huishoudens en het aantal motorvoertuigen in de VS gestegen tot 90%.

Vóór het begin van de eeuw hadden vrouwen een ander probleem. Al het water voor koken, schoonmaken en baden moest met emmers van buitenaf aangevoerd worden. Het is een historisch feit, dat in 1885 de gemiddelde huisvrouw in Noord-Carolina 238 kilometer per jaar liep om 31 ton water te dragen. Maar rond 1929 werden in steden in het hele land ondergrondse waterleidingen aangelegd. Ze legden ondergrondse rioolbuizen aan, met als resultaat dat één van de grote plagen van de 19e eeuw, watergerelateerde ziekten, zoals cholera, begonnen te verdwijnen. Een verbazingwekkend feit voor techno-optimisten is dat in de eerste helft van de 20e eeuw, het tempo van verbetering van de levensverwachting drie keer sneller verliep dan in de tweede helft van de 19e eeuw.

Het is een waarheid als een koe dat niets meer dan 100 procent van zichzelf kan zijn. Ik geef jullie slechts een paar voorbeelden. We gingen van één procent naar 90 procent van de geluidssnelheid. Elektrificatie, centrale verwarming, het bezit van personenauto's, ze gingen van nul naar 100 procent. Stedelijke omgevingen maken mensen productiever dan op de boerderij. De verstedelijking steeg van 25 procent tot 75 procent in de jaren vlak na de oorlog.

Hoe zit het met de elektronische revolutie? Dit is een van de eerste computers. Het is verbazingwekkend. De mainframecomputer werd uitgevonden in 1942. Tegen 1960 werden telefoonfacturen en bankafschriften geproduceerd door computers. De eerste mobiele telefoons en personal computers werden uitgevonden in de jaren zeventig. De jaren tachtig bracht ons Bill Gates, DOS, geldautomaten ter vervanging van bankbedienden en barcodescanners om op arbeid te bezuinigen in de detailhandel. Snel door naar de jaren 90. We hadden de dotcom-revolutie en een tijdelijke toename van de productiviteitsgroei.

Nu ga ik een experiment met jullie doen. Je moet kiezen voor optie A of optie B. (Gelach) Bij optie A mag je alles houden dat meer dan 10 jaar geleden uitgevonden is. Dus je krijgt Google, Amazon, Wikipedia, stromend water en binnentoiletten. Of je krijgt alles wat is uitgevonden tot gisteren, inclusief Facebook en uw iPhone, maar je moet naar buiten voor de WC, en het water naar binnen dragen. Door orkaan Sandy verloren veel mensen de 20e eeuw, misschien voor een paar dagen, in sommige gevallen meer dan een week. Elektriciteit, stromend water, verwarming, benzine voor hun auto's en het opladen van hun iPhones.

Ons probleem is dat we al deze grote uitvindingen moeten zien te evenaren in de toekomst. Mijn voorspelling dat we ze niet gaan evenaren, brengt ons omlaag van de oorspronkelijke 2,0% tot 0,2%, de denkbeeldige curve die ik in het begin tekende.

Dus hier zijn we terug bij het paard en rijtuig. Ik wil graag een Oscar uitreiken aan de uitvinders van de 20e eeuw. Van Alexander Graham Bell tot Thomas Edison tot de gebroeders Wright. Ik zou ze hier allemaal willen noemen en zij roepen terug naar jullie: "Jullie uitdaging is: kunnen jullie evenaren wat wij hebben bereikt?"

Bedankt.

(Applaus)