Julia Bacha
859,558 views • 10:51

Ik ben een filmmaker. Gedurende de laatste 8 jaar heb ik mijn leven gewijd aan het documenteren van de pogingen van Israëli's en Palestijnen om het conflict te beëindigen met behulp van vreedzame middelen. Als ik met mijn werk door Europa en de Verenigde Staten reis, komt een vraag altijd weer op: “Waar is de Palestijnse Gandhi? Waarom gebruiken Palestijnen geen geweldloos verzet?”

Deze vraag krijg ik vaak te horen als ik net terug ben uit het Midden-Oosten waar ik mijn tijd doorbracht met het filmen van tientallen Palestijnen die gebruik maken van geweldloosheid om hun land en waterbronnen te verdedigen tegen de Israëlische soldaten en kolonisten. Deze leiders proberen een massale nationale geweldloze beweging op te zetten om de bezetting te beëindigen en tot vrede in de regio te komen. Maar de meesten van jullie hebben waarschijnlijk nog nooit over hen gehoord. Deze kloof tussen wat er ter plekke gebeurt en de percepties in het buitenland is een van de belangrijkste redenen waarom wij nog geen geslaagd vreedzaam Palestijns verzet kennen.

Daarom ben ik vandaag hier om te praten over de kracht van aandacht, de kracht van jullie aandacht, en de opkomst en ontwikkeling van geweldloze bewegingen op de Westelijke Jordaanoever, Gaza en elders - maar vandaag gaat mijn project over Palestina. Ik geloof te weten wat vooral ontbreekt om geweldloosheid te laten groeien. Het zijn niet de Palestijnen die geweldloosheid moeten beginnen toepassen. Wij zijn het die moeten beginnen aandacht besteden aan degenen die er al mee bezig zijn. Sta me toe dit punt te illustreren door jullie mee te nemen naar dit dorp Budrus.

Ongeveer zeven jaar geleden dreigde het dorp te verdwijnen, omdat Israël aankondigde dat het een scheidingsmuur zou bouwen, en een deel van deze muur in het dorp zou gebouwd worden. Ze zouden 40 procent van hun land verliezen en ingesloten worden, zodat ze de vrije toegang naar de rest van de Westelijke Jordaanoever zouden verliezen. Door geïnspireerd lokaal leiderschap, lanceerden zij een campagne van vreedzaam verzet om dit te verhinderen.

Laat ik jullie een aantal korte clips tonen om je een gevoel te geven van hoe het er daar aan toe ging.

(Muziek)

Palestijnse vrouw: We kregen te horen dat de muur Palestina zou afscheiden van Israël. Hier in Budrus beseften we dat de muur ons land zou stelen.

Israëlische man: Het hek heeft in feite een oplossing gecreëerd voor terreur.

Man: Vandaag ben je uitgenodigd voor een vreedzame mars. Je wordt vergezeld door tientallen van jullie Israëlische broeders en zusters.

Israëlische Activist: Niets schrikt het leger meer af dan geweldloze oppositie.

Vrouw: We zagen de mannen proberen om de soldaten te duwen, maar geen van hen slaagde daarin. Maar ik denk dat de meisjes het kunnen.

Fatah partijlid: We moeten onze geest bevrijden van het traditionele denken.

Hamas partijlid: Wij waren in volledige harmonie en we wilden het uitbreiden naar heel Palestina.

Zingend: Een verenigd volk. Fatah, Hamas en het Volksfront! Nieuwslezer: De botsingen over de muur gaan door.

Reporter: Israëlische grenspolitie werd gestuurd om de menigte uiteen te drijven. Ze mochten alle nodige kracht gebruiken.

(Geweerschoten)

Man: Dit zijn echte kogels. Het is net als Fallujah. Overal schieten.

Israëlische Activist: Ik was ervan overtuigd dat we zouden gaan sterven. Maar er waren anderen om mij heen die niet eens in elkaar doken.

Israëlische soldaat: een geweldloos protest gaat de [onduidelijk] niet stoppen.

Demonstrant: Dit is een vreedzame mars. Er is geen noodzaak om geweld te gebruiken.

Zingen: We kunnen het. We kunnen het. We kunnen het!

Julia Bacha: Toen ik voor het eerst het verhaal van Budrus hoorde, was ik verbaasd dat de internationale media aan deze buitengewone gebeurtenissen van zeven jaar geleden, in 2003, geen aandacht besteedden. Wat nog verrassender was, was het feit dat Budrus succesvol was. De bewoners overtuigden, na 10 maanden van vreedzaam verzet, de Israëlische regering om de route van de muur over hun land, te verleggen naar de groene lijn, de internationaal erkende grens tussen Israël en de Palestijnse gebieden. De weerstand in Budrus is sindsdien verspreid naar de dorpen op de Westelijke Jordaanoever en naar de Palestijnse wijken in Jeruzalem. Maar de media blijven meestal stil over deze verhalen. Deze stilte heeft diepgaande gevolgen voor de waarschijnlijkheid dat geweldloosheid zou kunnen groeien, of zelfs maar overleven, in Palestina.

Gewelddadig verzet en geweldloos verzet hebben een heel belangrijk ding gemeen: ze zijn beide een vorm van theater op zoek naar een publiek voor hun zaak. Als gewelddadige actoren de enigen zijn die constant op de frontpagina komen en de internationale aandacht trekken op de Palestijnse kwestie, wordt het heel moeilijk voor geweldloze leiders om hun gemeenschappen te overtuigen dat burgerlijke ongehoorzaamheid een haalbare optie is bij het aanpakken van hun benarde situatie.

De kracht van aandacht zal waarschijnlijk geen verrassing zijn voor de ouders hier. De zekerste manier om je kind steeds luidere driftbuien te laten krijgen, is door er aandacht aan te besteden de eerste keer dat het er een krijgt. De woede-uitbarsting zal veranderen in wat jeugdpsychologen een functioneel gedrag noemen omdat het kind heeft geleerd dat het er ouderlijke aandacht door kan krijgen. Ouders kunnen gedrag aanmoedigen of ontmoedigen door aandacht aan hun kinderen te geven of te onthouden. Maar dat geldt ook voor volwassenen. In feite kan het gedrag van hele gemeenschappen en landen erdoor worden beïnvloed, afhankelijk van waar de internationale gemeenschap zijn aandacht op wil richten.

Ik geloof dat de kern van het beëindigen van het conflict in het Midden-Oosten en vrede voor ons ligt in het transformeren van geweldloosheid tot een functioneel gedrag door vandaag veel meer aandacht aan de geweldloze leiders daar ter plekke te geven. Bij het vertonen van mijn film in de dorpen in de Westelijke Jordaanoever, in Gaza en in Oost-Jeruzalem, heb ik gezien welke impact zelfs één documentaire film kan hebben bij het beïnvloeden van die transformatie.

In een dorpje genaamd Wallajeh, heel dicht bij Jeruzalem, werd de gemeenschap geconfronteerd met een zeer vergelijkbare situatie als in Budrus. Ze zouden worden ingesloten, veel van hun land verliezen en geen vrije toegang meer hebben noch naar de Westelijke Jordaanoever, noch naar Jeruzalem. Ze pasten al ongeveer twee jaar geweldloos verzet toe, maar werden meer en meer ontgoocheld aangezien niemand er aandacht aan besteedde. Dus organiseerden we een screening. Een week later, hielden zij de meeste goed bezochte en gedisciplineerde demonstratie tot nu toe. De organisatoren zeggen dat de dorpelingen, bij het zien van het verhaal van Budrus gedocumenteerd in een film, inzagen dat er inderdaad mensen waren die volgden wat ze deden, dat er mensen geïnteresseerd waren. Dus bleven ze ervoor gaan.

Aan Israëlische zijde, is er een nieuwe vredesbeweging Solidariot genaamd, wat solidariteit betekent in het Hebreeuws. De leiders van deze beweging hebben Budrus als een van hun primaire wervingsmiddelen gebruikt. Zij rapporteren dat Israëli's die nog nooit eerder actief waren geweest, bij het zien van de film, de kracht van geweldloosheid inzagen en begonnen deel te nemen aan hun activiteiten. Het voorbeeld van Wallajeh en de Solidariotbeweging tonen aan dat zelfs een onafhankelijke film met een klein budget een rol kan spelen bij het transformeren van geweldloosheid tot functioneel gedrag. Stel je nu eens de impact voor die de grote mediaspelers zouden kunnen hebben als ze de wekelijkse geweldloze demonstraties begonnen te vermelden in dorpen zoals Bil'in, Ni'ilin, Wallajeh, in wijken van Jeruzalem zoals Sheikh Jarrah en Silwan. De geweldloze leiders zouden meer zichtbaar worden. Hun werk zou meer gewaardeerd worden en meer effect ressorteren.

Ik denk dat dat het belangrijkste is, namelijk te begrijpen dat als we geen aandacht besteden aan deze inspanningen, ze onzichtbaar blijven. Alsof ze nooit zijn gebeurd. Maar ik heb uit de eerste hand gezien dat, als we dat wel doen, ze zich zullen vermenigvuldigen. Als ze zich vermenigvuldigen, zal hun invloed groeien in het totale Israëlisch-Palestijnse conflict. En die invloed is het die uiteindelijk de situatie kan deblokkeren. Deze leiders hebben bewezen dat geweldloosheid werkt in plaatsen als Budrus. Laten we hen aandacht geven zodat ze kunnen bewijzen dat het overal werkt.

Dank u.

(Applaus)