Woody Norris heyecan verici şeyler icat ediyor

Ben kazara bir mucit oldum. 1956'da hava kuvvetlerinden çıkmıştım. Yok, yok, öyle değildi. 1956'da girdim, 1959'da çıktım. Washington Üniversitesi'nde çalışıyordum ve bir dergide bir yazı okurken aklıma gramofon ses kolununun yeni bir türü fikri geldi. Tabii tüm bu olanlar kaset teypleri, CDler, DVD'ler ve şu an sahip olduğumuz havalı şeylerden çok daha önceydi. Ve bu kol, bir ekleme tutturulmuş bir şekilde kaydın üstünde dönmek yerine, düz gidiyordu: düz, çizgisel bir yol izleyen ses kolu. Ve bu benim yaptığım en zor icattı, ama ben de başlamış oldum ve sonradan da şansım epey açıldı.

Ve size uzun bir nutuk çekmek yerine bugün yanımda getirdiğim bir icatım hakkında konuşmak istiyorum: 44. icadım. Yok, bu da doğru değil. Hayret, sürekli unutuyorum. 44. patentim, yaklaşık 15. icadım. Bunu hipersonik ses olarak adlandırıyorum. Sizin için bunu birkaç dakika açacağım ama bunu yapmadan önce size bir benzerlikten bahsetmek istiyorum. Ben genelde bu hipersonik sesi gösteriyorum ve insanlar "Bu çok güzel, ama ne işe yarar ki?" diyorlar. Ve ben de diyorum ki, "Ampul ne işe yarar?" Ses, ışık: benzerliklere bakalım. Edison ampulü icat ettiğinde, aşağı yukarı böyle bir şeye benziyordu. Çok da değişmedi. Işık her yöne gidiyordu. Ampul icat edilmeden önce insanlar arkasına nasıl bir yansıtıcı koyulacağını bulmuşlardı, biraz odaklanmayı, önüne mercek koymayı, biraz daha odaklanmayı. Ve sonunda tamamen odaklanabilen lazer gibi şeyler yapmayı keşfettik.

Şimdi, ampulü olan, ancak ışığı odaklayamadığınız bir dünya düşünün. bir açtığınızda ışık istediği her yere gidecek. Hoparlörlerin bugünkü durumu tam da o. Hoparlörü açıyorsunuz ve onları kullandığımız yaklaşık 80 yıldır ses istediği her yere gidiyor. Megafonun önünde duruyor olsanız bile hala neredeyse her yön. Biraz daha farklı ama, çok değil. Eğer ampul hoparlörün olduğu gibi olsaydı, odaklayamasaydınız, sınırlarını keskin bir şekilde belirleyemeseydiniz, ona sahip olmazdık, veya genel olarak filmlere veya bilgisayarlara, veya televizyonlara veya CD'lere veya DVD'lere -- ve bu uzar gider ve bu işin önemli noktası ışığı odaklayabilmekte.

Şimdi, sesi kullandığımız yaklaşık 80 yılın sonunda, sesi istediğimiz yöne yönlendirmenin yolunun zamanla bulunacağını düşünüyordum. Bu konuyla ilgili bir kaç aletim var. Dünün erken saatlerinde bir demo yaptığım ve bu sistemi bir arabaya yerleştirmek isteyen Detroitli bir adam vardı küçük bir versiyonunu, kafanızın üstüne - ki siz gerçekten arabanın içinde stereofonik bir ses alabilesiniz. Sesi de ışığı yönlendirebildiğim gibi yönlendirebilseydim?

Şimdi elimde arka bahçemde kaydettiğim şelale sesi var. Şimdi, o sizi bulmadan hiçbir şey duyamayacaksınız. Belki yan duvarı nişan alıp yansımasını sağlarım. (Alkış) Ses, kulaklarınızın tam yanında oluşturuluyor. Bu harika değil mi? (Alkış) Kısıtlı zamanım olduğundan, kısa kesiyorum ve nasıl çalıştığını ve ne işe yaradığını anlatmaya geçiyorum.

Tabii, ışık gibi, sesi de bir giysi rafını işaret etmek için kullanabilmek, ya da mısır gevreği, ya da diş macunu veya bir sinema bekleme salonundaki bir konuşan plak için. Sony'nin bir fikri var -- Sony şu an en büyük müşterimiz. Bunu 60larda da denemişlerdi ama çok akıllıydılar ve vazgeçtiler. Ama bu kullanmak istiyorlar. --cidden. Bir mucidin sahip olması gereken bir karışım vardır. Biraz zeki olmanız gerekir ve ben bir üniversiteden mezun olmamama rağmen bu aptal olduğum anlamına gelmez çünkü günümüz dünyasında aptal olup bir şeyler yapamazsınız. Orada daha pek çok zeki insan var. Yani... Ben sadece eğitimini biraz farklı bir şekilde aldım. Eğitime tamamen karşı değilim. Harika olduğunu düşünüyorum, ama bazen insanlar eğitim aldıklarında, şunu kaybediyorlar: o kadar zekileşiyorlar ki daha iyi bildikleri şeylere bakmak istemiyorlar. ve şu an büyük bir zamanda yaşıyoruz çünkü neredeyse herşey yeniden keşfediliyor. Çok kullandığım küçük bir sloganım var: Neredeyse hiçbir şey - ve bunda ciddiyim - henüz icat edilmemiştir. Daha yeni başlıyoruz. Doğanın, bilimin ve fiziğin kanunlarını keşfetmeye yeni başlıyoruz. Ve bu, umarım ki, onun küçük bir parçası.

Sony bu vizyonu geri kazandı -konuya dönmem gerekirse- süpermarkette kasada beklerken, yeni bir televizyon kanalı izleyeceksiniz. Evde televizyon izlerken çok seçenek olduğundan, kanalı değiştirip reklamlarından kurtulabildiğinizi biliyorlar. Günde 151 milyon insan süpermarkette kasada bekliyor. Aslında bunu birkaç yıl önce de denemişlerdi ve başarısız olmuştu çünkü kasiyer 20 dakikada bir aynı şeyleri duymaktan sıkılıp uzanıp sesi kapatıyordu. Ve bildiğiniz gibi, ses olmayınca satış da doğal olarak olmuyordu. Mesela, uçağa bindiniz diyelim, bir film gösteriyorlar ve bunu bedavaya izleyebiliyorsunuz, ama sesini duymak için para ödüyorsunuz. ABC ve Sony bu yeni şeyi tasarladı, süpermarkette sıraya girdiğiniz zamanki şeyi. Başta adı Safeways'ti, gerçi hala Safeways. Şu an bunu ülkenin üç yerinde deniyorlar - televizyon izleyeceksiniz.

Ve umarım sizi bir satış için rahatsız etmeyecek kadar hassas olurlar. Ama güzel olan, yapılan testlerde de görüldüğü gibi, eğer duymak istemiyorsanız, bir adım yana kayarsınız ve duymazsınız. Bu açıdan, ses yarattığımız kadar sessizlik de yaratıyoruz. ATM'ler sizinle konuşacak ve başka kimse duymayacak İki kişi yatakta televizyon izleyin, eşiniz ya da bir başkası, yanınızda, uykuda, duymayacak, uyanmayacak. Horlama, araba gürültüsü gibi şeyler için de ses yalıtımı üzerinde çalışıyoruz.

Bu teknoloji konusunda oldukça şanslıyım: birden herkes hazırdı, tüm dünya bunu kabul etmeye hazır. Bu gerçekten bizim yolumuzu açtı. Son eylül, ekimden beri satıyoruz, ve son derece memnun edici. Eğer fiyatıyla ilgileniyorsanız -şu an onları ben satmıyorum ama- bu ünite, elektroniğiyle ve her şeyiyle alırsanız, bin dolar civarında. Önümüzdeki yıl satın alma fiyatının yüz ya da birkaç yüz dolar olmasını bekliyoruz. Normal elektronik aletlerden daha pahalı değil.

Şimdi, bunu sizin açtığımda şimşekvari bası duymamıştınız. Bu açtığım ünite 200 hertz civarlarından duyma sınırının üstlerine kadar uzanıyor. Aslında ültrason üretiyor. -alt seviye ültrason- saniyede 100,000 titreşim gibi bir şey ediyor. Ve sizin duyduğunuz ses, normal bir hoparlörde tüm sesin ön yüzden, ön taraftan havaya yayılışı gibi değil. Hep öğretildiği gibi, hava doğrusal değildir. Ses seviyesini birazcık artırırsınız, -burada 80 desibelden bahsediyorum- ve birden hava yaydığınız sinyalleri bozmaya başlar. Sebebi şu: sesin hızı sabit değildir. Oldukça yavaştır. Sıcaklık ve barometrik basınçla değişir.

Şimdi, hayal ederseniz, çok teknik bilgiye girmeden, burada havaya küçük bir sinüs dalgası yayıyorum. Peki, şiddetini çok artırırsam, basınca yönelik bir etki oluşturuyorum, ki bu da sinüs dalgası oluşturulurken yayılma hızının değiştiği anlamına gelir. Bildiğimiz tüm sesler sürekli daha doğrusal olmak isterler. Doğrusallık daha kaliteli ses demektir. Hipersonik ses ise tam tersidir: yüzde 100 doğrusal olmamaya dayalıdır. Havada bir etki oluşur, yayılan sesin bozulması etkisi -ültrasonu kastediyorum- ama bu etkiden çok net bir sesin üretilebileceği çok tahmin edilebilirdir.

Şimdi, sorumuz şu, ses nerede oluşturuluyor? Koninin ön yüzünden yapılmak yerine, aslında bu dar hava boşluğu sütunu boyunca, milyarlarca bağımsız noktacıktan yapılıyor ve ben bunu size doğru tuttuğumda duyduğunuz ses kulaklarınızın tam yanında oluşturuluyor. Bu sütunu kısaltabiliriz de, biraz daha yayabiliriz de. Bunu bir kulağınız bir hoparlörü, diğer kulağınız öbürünü duyacak şekilde koyabilirim. İşte bu gerçek stereofonik ses. Ev sisteminde stereo bir şey dinlerken, iki kulağınız iki hoparlörü de duyuyor. Bir ara sol hoparlörü açın ve sağ kulağınızla da duyduğunuzu fark edin. Yani, sahne daha kısıtlıdır - önünüzden yayılması gereken ses sahnesi yani. Ses bu sütun boyunca havada yapıldığı için, ters kare yasasına uymaz ki bu yasa uzaklığı her iki katına çıkarışınızda onun üçte iki oranında azalacağını söyler: 1 metreden örneğin 2 metreye her gidişinizde 6 dB. Bu bir rock konserine veya senfoniye gittiğinizde, öndeki çocuğun arkadaki çocukla aynı seviyede ses alacağı anlamına geliyor. Korkunç değil mi?

Yani, dediğim gibi, firmaların bu işin vizyonunu yakalaması konusunda oldukça başarılı ve şanslıyız. Örneğin arabalar, araba yapımcıları öne çocuklar için, ve arkaya ayrı bir stereo sistem koymak istiyorlar - ama, yok, çocuklar henüz araba kullanmıyordu. (Gülüşme) Dinleyip dinlemediğinize baktım sadece. Aslında, henüz kahvaltı yapmadım. Anne ve baba için öne bir stereo sistem, ve belki arkaya çocuklar için küçük bir DVD player ve ebeveynler onların rap müziğinden veya başka bir şeyinden rahatsız olmayacaklar. Yani, bu sesi istediğiniz yere gönderme fikri rağbet görmeye başladı. Veri iletimi ve iletişiminde de kullanılıyor. Ayrıca su altında 5 kat daha iyi çalışıyor.

Ordu daha yakın zamanda bunlardan birkaç tane Irak'a gönderdi, böylece tepenin çeyrek mil uzağında sahte birlik hareketleri yapabiliyorlar. (Gülüşme) Veya terörist olduğu düşünülen birinin kulağına İncil ayetleri fısıldayabiliyorlar. (Gülüşme) Ciddiyim ve 90 metre uzaktan karşı tarafın yüzlerine bakıp herhangi bir sıcaklık değişimi olup olmadığını görebilecekleri şu kablosuz araçları var. Ve böylece, kimin dost kimin düşman olduğunu anlamanın bir yolu daha. Bunun 155 desibel ses çıkaran bir sürümünü yaptık. Acı sınırı 120'dir. Yani bu sizin bir buçuk kilometre uzaktan insanlarla iletişim kurmanızı sağlıyor ve kıyıda halk plajı falan olabilir ve onlar bunun açılmış olduğunu bile bilmeyecekler. Bugün bunları orduya 70 bin dolar civarında bir fiyata satıyoruz ve onlar ne kadar hızlı yaparsak o kadar hızlı satın alıyorlar. Bunu bir kamerayla birlikte bir kuleye koyduk, yani size ateş ederlerse siz ordasınız ve o orda.

Başka icatlarım da var. Vites değiştirmek için plazma anten icat ettim. Bir gün ofisimin tavanına baktım, yer altına giren bir radar projesi üzerinde çalışıyordum ve fizikçi CEO'm geldi ve dedi ki "Ciddi bir sorunumuz var. Çok kısa dalga boyları kullanıyoruz. Antenin çalmasıyla ilgili bir sorunumuz var. Çok kısa dalga boyları yaptığımız zaman, anten bir diyapozon gibi çınlıyor ve antenden yerden geri saçılımından daha fazla enerji çıkıyor, bu saçılımı analiz etmeye çalışıyoruz, çok zaman alıyor. Dedim ki, "Neden sadece sen istediğinde var olan bir anten yapmıyoruz?" Aç, kapa. Düzgün floresan lamba. Bunu bir buçuk milyon dolara sattım, nakit. Gizliliği kalmayınca onu Pentagon'a götürdüm, patentini almak için ve orada insanlara bunun ne olduğunu anlattım ve güldüler, ama sonra onlara bir denemesini yaptım ve satın aldılar. (Gülüşme)

Hiç Jabber kulaklıklarından taktınız mı -küçük kulaklıklardan? O benim icadım. Yedi milyon dolara sattım. Büyük hata: sadece iki yıl önce 80 milyon dolara satıldı. Aslında onu evimin tavan arasındaki küçük hantal Mac bilgisayarında çizmiştim ve şu an kullandıkları tasarımların birçoğu hala o zaman benim çizdiğimle aynı.

Yani, ben bir mucit olarak çok şanslıydım. Görüp görebileceğiniz en mutlu kişi benim. Ve benim babam aileden herhangi birinin belki kendisinden bir şey çıkarabileceğinin farkında olmadan öldü. İyi bir dinleyici kitlesisiniz. Biliyorum sürekli oradan oraya atlıyorum. Genelde konuşmamın ne olduğunu grubun önüne çıkınca anlıyorum.

İzin verin, son dakikada, bunun küçük bir demosunu daha yapalım, duymayanlarınız için. Açık olup olmadığını söylemeyeceğim. Duymadıysanız elinizi kaldırın. Geliyor mu? Kameramana da. Evet, işte bu. Kafanızın tam içinde kola kutusu açıyorum, harika bir şey bu. Hepinize tekrar teşekkür ediyorum. Çok takdir ediyorum.