Tom Wujec: Bir kule kurun, bir takım kurun

Bir kaç yıl önce, burada TED'de, Peter Skillman marshmallow (lokum) sorunu isimli bir tasarım sorununu ortaya koydu. Fikir oldukça basit. Dörtlü gruplar 20 spagetti çubuğu, 1 metre kadar bant ve ip ve de bir lokum kullanarak en yüksek desteksiz durabilen yapıyı kuracaklar. Lokum en üstte olmalı. Çok basit görünmekle birlikte, aslında oldukça zor, çünkü insanları çok hızlı bir şekilde işbirliğine zorluyor. Ben de bunun ilginç bir fikir olduğunu düşündüm, ve bunu bir tasarım atölyesine dâhil ettim. Muazzam bir başarı sağladı. O günden beri tüm dünyada öğrenciler, tasarımcılar, mimarlar, hatta Fortune 50'nin CTO'larıyla yaklaşık 70 tasarım atölyesi yürüttüm, ve bu alıştırmada işbirliğinin doğasıyla ilgili çok derin dersler ortaya çıkaran bir şey var ve ben de bunlardan bazılarını sizlerle paylaşmak istiyorum.

Normal olarak, çoğu insan kendilerini göreve uyarlamakla başlar. Onun hakkında konuşurlar, nasıl görüneceğini kafalarında çözerler, grupta güç elde etmeye çabalarlar, daha sonra planlama, organizasyon için biraz zaman harcarlar. Kabataslak çizer ve spagettiyi önlerine sererler. Zamanlarının çoğunu giderek büyüyen yapıları oluşturan çubukları bir araya getirerek harcarlar ve sonra, sonunda, tam da zamanları tükenecekken, biri lokumu çıkarır ve sonra büyük bir dikkatle en üste koyar, ve sonra geriye çekilirler ve Ta-da! sonuca hayran kalırlar. Ancak aslında çoğu zaman olan şey, 'ta-da'nın 'a-aa'ya dönüşmesidir, çünkü lokumun ağırlığı tüm yapının bükülerek yıkılmasına neden olur.

Yani diğerlerinden daha fazla 'a-aa' anı yaşayan bir grup insan vardır, ve en kötüleri arasında işletme fakültesinin yeni mezunları vardır. --(Gülüşmeler) Yalan söyler, hile yapar, dikkatleri dağılır, ve gerçekten sakat yapılar üretirler. Ve elbette daha fazla 'ta-da' yapıları olan takımlar vardır, ve en iyiler arasında, anaokulundan yeni mezunlar vardır. (Gülüşmeler) Ve bu oldukça şaşırtıcı. Peter'in söylediği gibi, sadece en yüksek yapıları yapmakla kalmazlar, hepsinden ilginç yapıları inşa ederler.

Yani sormak istediğiniz soru şu: Nasıl oluyor? Neden? Onlarla ilgisi nedir? Ve Peter’in söylemek istediği, "Çocukların hiçbiri Spagetti Şti. CEO'su olmaya çalışmıyor." Değil mi? Güç kazanmak için hileler yapmıyorlar. Ancak başka bir neden daha var. Ve bu neden şu; işletme öğrencileri tek bir doğru plan bulmak için eğitilmişlerdir, değil mi? Ve sonra bunu uygularlar. Ve sonra olan da, lokumu en üste koyduklarında, zamanları kalmamıştır, ve sonra ne olur? Bir kriz. Tanıdık geldi mi? Doğru. Anaokulu öğrencilerinin farklı yaptıkları, lokumla başlamaları ve prototip kurmaları, birbirini takip eden prototipler, lokumu her zaman en üstte tutarak, böylece kötü yapılmış olanları düzeltmek için bolca zamanları oluyor. Böylece tasarımcılar bu tarz bir işbirliğini tekrarlayıcı sürecin özü olarak kabul ettiler. Ve her sürümle, çocuklar neyin çalışıp neyin çalışmadığına dair geri bildirim aldılar.

Yani prototiple oynama kapasitesi gerçekten gerekli, ama gelin farklı takımların nasıl oynadıklarına bakalım. Çoğu insan için ortalama değer 20 inç (50,8 cm) kadar, işletme öğrencileri için, bunun yarısı kadar, avukatlar, biraz daha iyi, ama bundan çok daha iyi değil, anaokulu çocukları, birçok yetişkinden daha iyi. En iyisini yapanlar kimler? Mimarlar ve mühendisler, Allaha şükür. (Gülüşmeler) 39 inç (99,1 cm) şimdiye kadar gördüğüm en uzun yapı. Ve neden böyle? Çünkü üçgenleri anlıyorlar ve kendi kendini destekleyen modeller sabit yapılar kurmada anahtardır. CEO'lar, ortalamadan biraz daha iyi. Ancak, burası ilginç olmaya başladığı yer. Eğer bir yöneticiyi takıma koyarsanız, anlamlı derecede daha iyi oluyorlar. (Gülüşmeler) İnanılmaz. Biliyorsunuz, etrafınıza bakar ve "Oh, bu takım kazanacak" dersiniz. Daha önceden söyleyiverirsiniz. Ve nedeni nedir? Çünkü onların olayı basitleştirme gibi bir yetenekleri vardır. Süreci yönetirler, süreci anlarlar. Ve işi yöneten ve işe dikkatini dikkatlice veren bir takım gözle görülür derecede takımının performansını artıracaktır. Özelleşmiş beceriler ve basitleştirme becerileri, ve bunun birlikteliği güçlü bir başarıya götürür. Eğer tipik bir şekilde oynayan 10 takımınız varsa, belki altı tane gibi ayakta duran yapınız olacaktır.

Ve ilginç bir şey denedim. Düşündüm ki, hadi bahsi yükseltelim. Böylece kazanan takıma 10 bin dolar değerinde yazılım ödülü önerdim. Bu tasarım öğrencilerine ne oldu dersiniz? Sonuç ne oldu? Ne olduğu işte burada. Tek bir takım dahi ayakta duran bir yapı inşa edemedi. Eğer herhangi bir, diyelim ki 1 inç (2,5 cm) bir yapı dikebilseydi, ödülü eve götürebilecekti. Yani, yüksek bahislerin güçlü etkisinin olması ilginç değil mi? Çalışmayı aynı öğrencilerle bir daha yaptık. O zaman ne oldu dersiniz? İşte şimdi prototip yapmanın değerini anladılar. Böylece aynı takım en kötü olmaktan en iyilerden biri olmaya geçebildi. En kısa süre içinde en yüksek yapıları yaptılar. Yani teşvik ve başarının doğasında bizim için derin dersler vardır.

Düşünebilirsiniz: Neden herhangi biri aslında bir lokum deneyi yazmak için zaman ayırır? Nedeni, ben takımların arabalar, video oyunları ve görsel efektler yaratmaları için dijital araçlar ve süreçler yaratmalarına yardım ediyorum. Lokum deneyinin yaptığı, gizli varsayımları tanımlamalarına yardımcı olmaktır. Çünkü dürüstçe söylemek gerekirse, her projenin kendi lokumu vardır, değil mi? Mücadele ortak bir deneyim sağlar, ortak bir dil, doğru prototipi kurmak için ortak bir duruş. Ve işte, bu deneyimin değeridir, bu çok basit alıştırmanın değeri.

İlgilenenler marshmallowchallenge.com adresini ziyaret edebilirler. Lokumları nasıl inşa edeceğinize bakabileceğiniz bir blog. Burada adım adım yönergeler var. Dünyanın dört köşesinden insanların nasıl ince ayar yaptığına dair çılgın örnekler var. Burada dünya rekorları da var.

Ve temel ders, inanıyorum ki, şudur, aslında tasarım bir temas sporudur. İşe tüm duyularımızı taşımamızı gerektirir, ve düşüncemizin, duygularımızın ve yaptıklarımızın en iyisini elimizdekiyle mücadele için kullanmamızı gerektirir. Bazen, bu deneyimin küçük bir prototipi 'a aa' anından 'ta-da' anına dönmemizi sağlayacak şeydir. Ve bu büyük bir fark yaratabilir.

Çok teşekkürler.

(Alkışlar)