Sirena Huang kemanla göz kamaştırıyor

(Müzik)

(Alkış)

Herkese selam. Ben Sirena. 11 yaşındayım ve Conncecticut'tan geliyorum.

(Alkış)

Aslından neden burada olduğumdan tam olarak emin değilim. (Gülüşmeler) Demek istediğim, bunun teknoloji, eğlence ve dizaynla ne alakası olabilir ki? Ben teknoloji diye iPod'uma, cep telefonuma ve bilgisayarıma derim, ama bunun onlarla hiç bir alakası yok.

Bu yüzden de küçük bir araştırma yaptım. Ve bakın ne buldum. Bu arada umarım aklımda tutabilmişimdir.

Keman basit olarak ahşap bir kutu ve dört ana telden oluşur. Telleri çalarken, teller titreşir ve ses dalgalarını oluşturur. Ses köprü adı verilen ahşap parçadan geçer ve aşağıya ahşap kutuya ulaşır ve güçlenir ama...izin verin düşüneyim. (Gülüşmeler)

Tamam. Diğer bir taraftan, parmaklarınızı klavyede değişik yerlere yerleştirince tel uzunluğunu değiştirip böylece farklı frekanslarda ses dalgaları elde edersiniz. Oh, aman tanrım! (Gülüşmeler)

Tamam. Bu da bir çeşit teknoloji fakat 16. yüzyıl teknolojisi olarak adlandırayım. Fakat gerçekte, bulduğum en heyecan verici şey günümüz ses sistemleri yada dalga yayım sistemleri temelde aynı ses üretim ve yansıtma kuralı üzerine kuruluydular. Harika değil mi? (Gülüşmeler)

(Alkış)

Dizayn - Dizaynını seviyorum. Küçükken annemin bana şunu sorduğunu hatırlıyorum: Keman mı çalmak istersin yoksa piano mu? Şu koca canavara bakıp kendime şunu dedim - Kendimi bütün gün bu bank üzerine hapsetmeyeceğim. Bu ise küçük ve hafif. Ayakta dururken, otururken yada yürürken çalabilirim. Ve biliyor musunuz? Hepsinden iyisi, eğer canım çalışmak istemezse, onu saklayabilirim.

(Gülüşmeler)

Keman çok güzel bir şey. Kimileri şeklini bi bayana benzetiyor ama ister hoşunuza gitsin, ister gitmesin günümüzün çabucak eskiyen modern eşyalarının aksine en az 400 yıldır varlığını sürdürüyor. Fakat tüm kemanların birbirine oldukça benzemesine rağmen, iki kemanın sesinin aynı olmamasını çok kişisel ve özel buluyorum. Aynı üreticiden yada aynı modelden olsalar bile.

Eğlence - eğlenceyi severim. ama aslında, bu enstrüman kendi başına çok eğlenceli değildir. Demek istediğim, ilk kemanımı aldığımda çalmaya çalıştım, ve bu aslında gerçekten kötüydü, sesi diğer çocuklarınki gibi çıkmadı, çok korkunç ve kulak tırmalayıcıydı, yani hiç de eğlenceli değildi. Fakat diğer bir taraftan, kardeşim bunu çok eğlenceli buldu. Al sana, al, al.

(Gülüşmeler)

Bir kaç sene sonra, büyük bir kemancı Jascha Heifetz hakkında bir espri duydum. Heifetz'in konserinden sonra bir bayan yanına gelip kendisini tebrik etmiş, Oh, Bay Heizfetz, kemanınız bu gece muhteşem sesler çıkarttı. Ve çok serinkanlı olan Bay Heifetz kemanını kaldırıp şöyle dedi, ilginç, ben hiç bir ses duymuyorum.

(Gülüşmeler)

Ve şimdi, bir müzisyen olarak anlıyorum ki, biz insanların, 16. yüzyıl teknolojisini ve efsanevi dizaynını değiştirip muhteşem bir eğlenceye dönüştürebilecek harika bir zihin, sanatsal bir kalp ve yetenekleri var. Şimdi, neden burada olduğumu biliyorum.

(Müzik)

(Alkış)

En başta, burada sadece çalacağımı düşünüyordum. ama beklemediğim bir şekilde, çok eğlendim ve öğrendim. Fakat... yine bazıları benim için hala biraz zordu. (Gülüşmeler) Çok boyutlu şeyler gibi. Cidden, okuldaki iki boyutlu doğrumu alabilseydim de yeterince mutlu olurdum.

(Gülüşmeler)

Fakat aslında, benim için en etkileyici şey hmmm, aslında... Burada durup bütün çocuklar adına siz büyüklere bize değer verdiğiniz ve bizim geleceğimiz olan dünyayı daha güzel yaptığınız için teşekkür etmek isterim. Teşekkürler.

(Alkış)

(Müzik)

(Alkış)

(Müzik)

(Alkış)