Sam Martin: "Erkek yaşam alanının beklenmedik dünyası"

Pekala, aslında erkeklerin kendileri için yarattıkları alanlar hakkında konuşacağım. Fakat öncelikle burada neden bulunduğumu söylemek istiyorum. İki sebepten dolayı buradayım. Bunlar benim iki oğlum Ford ve Wren. Ford üç yaşındayken, beraber ufak bir odayı paylaştık, çok ufak bir alandı. Yatak odasının bir yarısı benim çalışma odamdı. Ve diğer yarısı da onun yatak odasıydı. Hayal edebilirsiniz, eğer bir yazarsanız, etrafınızdaki şeyler sona doğru kalabalıklaşmaya başlıyor.

Wren'in doğumu yaklaşırken, fark ettim ki, kendi alanımı bulmam gerekiyordu. Evimde daha fazla bir alan yoktu. Bu yüzden arka bahçeye çıktım. Ve hiçbir inşaat deneyimim olmadan, ve yaklaşık 3,000 dolar ile ve bazı geri dönüşümlü malzemelerle, bu alanı yaptım. İhtiyacım olan herşey vardı. Sessizdi. Yeteri kadar alan vardı. Ve en önemlisi, kontrol edebiliyordum.

Bu alanı yaparken, kendi kendime düşündüm ki; "Eminim ki kendi alanı oluşturmak zorunda olan tek kişi ben değilim." Bu yüzden, biraz araştırma yaptım. Ve tarihi bir öncelik sırası olduğunu buldum. Hemingway kendi yazı alanına sahipti. Elvis iki veya üçü insanlık alanı sahipti, oldukça benzersiz çünkü hem eşiyle hem de annesi ile Graceland'te yaşamıştı. Popüler kültürde, Süpermen Yalnızlık Kalesine sahipti. Ve tabi ki, Yarasa Mağrası var.

Sonra bir yolculuğa çıkmak ve erkeklerin kendileri için şimdilerde neler yaptığını görmek istediğimi fark ettim. Burası bulduğumu ilk yerlerden bir tanesi. Austin, Teksas'ta. Benim geldiğim yer. Dışarısı tipik bir garaj gibi görünüyor, hoş bir garaj. fakat içerisi, ne istersen. Ve bu, bana göre, oldukça klasik erkek alanı. Neon konser posterleri, bir bar, ve tabi ki, çok önemli olan bacaklı lamba.

Kısa sürede fark ettim ki yaşam alanları içeride olmak zorunda değiller. Bu adam kendisi için arka bahçeisnde bir bowling alanı inşa etmiş, çevre düzenlemesi için kereste, suni çim. Ve çöp kutusunda skorbordu buldu.

Burası başka bir yaşam alanı, biraz daha fazla sofistike. Bu bir 1923 ağaçtan romörk, tamamen Douglas çamından yapılmış. Bunu tamamen kendisi yapmış. Ve içeride 100 metrekarelik vakit harcamak için bir alan var.

Araştırmamın başlarında fark ettim ki bulduklarım bulmayı umduklarımla örtüşmüyorlar, açıkçası beklentim, bir çok bira kutusundan piramitler, doldurulmuş koltuklar ve düz ekran televizyonlardı. Bulduklarım ise kesinlikle vakit harcanan yerlerdi. Kimisi çalışmak için, kimisi oyun oynamak için, kimisi birşeyler biriktirmek için kullanıyordu. Bilhassa bulduğum şeylere çok şaşırdım.

Şu yer örneğine bir bakın. Dışarıdan tipik bir kuzeydoğu garajı gibi gözüküyor. Burası Long Island, New York'ta. Size tüyo verebilecek tek şey yuvarlak pencere. İçeride 16. yüzyıl Japon çay evinin yeniden yaratılmış hali var. Adam bütün malzemeleri Japonya'dan getirmiş, ve onu geleneksel biçimde inşa etmek için bir Japon marangoz tutmuş. Hiç çivi ya da vida yok. Bütün bağlantılar elle oyulumuş ve kazılmışlar.

Burasıda bir başka benzer sahne. Burası Las Vegas ta bir varoş mahellesi. Fakat bu garaj kapılarından birini açıyorsunuz ve profesyonel bir boks ringi var içeride. (Gülüşmeler) Ve bunun için iyi bir neden var. Bu Wayne McCullough, burası onun tarafından yapılmış. 1992 Olimpiyatlarında İrlanda adına gümüş madalya kazanmış. Burada antrenman yapmış. Başkalarını eğitmiş. Garajın sağında erkek yaşam alanının bir başka önemli çeşidi olan kendi başarılarının tadını çıkarabileceği, kendi zafer odasına sahip.

Bu yüzden, bu alan birinin işini temsil ederken, burası kesinlikle bir tutkuyu temsil ediyor. İçi bir İngiliz yat gemisine benzeyecek şekilde yapılmış. 1700 ve 1800'lerden kalma denizciliğe ait antik koleksiyon. Müze ayarında.

Bu yüzden, yolculuğumun sonuna gelirken, 50'nin üzerinde yer buldum. Ve onlar beklemedikti ve şaşırtıcıydı. Fakat onlar hem de-- onların nasıl da kişiselleştirildiğinden ve ne kadar çok emek harcandığından gerçekten çok etkilendim. Bu tanıştığım adamların tutkuları için neler yaptıklarını fark ettim. Onlar gerçekten işlerini seviyorlar. Ve onlar kolleksiyonları ve hobileri için çok tutkulular. Onlar yapmayı sevdikleri kim olduklarını yansıtan bu alanları yarattılar.

Bu yüzden, eğer kendinize ait bir yeriniz yoksa, Bir tane bulmanızı tavsiye ederim ve onun üzerine gidin. Çok teşekkür ederim. (Alkışlar)