Larry Burns ile "Arabaların Geleceği" üzerine

İnsanlar otomobillerini severler. Otomobillerimiz sayesinde istedğimiz zaman, istediğimiz yere gidebiliriz. Bir çeşit eğlence şekli, bir nevi sanat tarzı, ve sahip olma gururu. Arabalar üzerine şarkılar yazılmıştır. Prince'in meşhur şarkısı var "Küçük Kırmızı Corvette." Şarkısını "Küçük Kırmızı Laptop Bilgisayar" ya da "Küçük Kırmızı Pislik Şeytan" diye de yazmamış. Şarkı araba ile ilgili. Benim de arabalar ile iligil en favori şarkım daima "Aşkı Chevy kamyonette yaşa" olmuştu, çünkü benim de üniversite yıllarında arabam Chevy kamyonetti.

Gerçek şu ki, dünya genelinde pazar araştırması yaptığımızda, insanların büyük bir bölümünde otomobil sahibi olmak için neredeyse evrensel bir tutku olduğunu görülmektedir. Bugün dünyada 750 milyon kişinin kendine ait bir arabası var. Dersin ki, arkadaş, ne kadar çok, peki nerden biliyorsun? Nüfusunda sadece %12'si. Aslında şu soruyu sormalıyız: Dünya bu kadar fazla otomobil sayısını kaldırabilir mi? Gelecek 10, 15 ya da 20 yılın gidişatına bakılırsa, 1.1 milyar araç artışı ile dünyadaki park yeri alanı da artacak gibi gözükmektedir. Şimdi, bütün araçları arka arkaya parkedip, ve dünyanın etrafında sarsanız, yeryüzünün çevresini yaklaşık 125 kez dolaştırmış olacaktınız.

Bugün, geçtiğimiz 100 yıldan bu yana otomobil teknolojisinde büyük aşama kaydedettik. Arabalar daha belirgin temiz ve güvenli, daha verimli, ve artık 100 yıl öncesine göre daha kolay satın alınabiliyor. Fakat bir gerçek hala mevcut: Otomobilin temel DNA'sı hemen hemen aynı kaldı. Bugün otomobili yeniden icat edecek olsak, 100 yıldan daha öncesine gitsek, ürünümüz ile ilgili bildiğimiz tüm ayrıntılar ve bugünkü mevcut teknolojik olanaklar ile acaba nasıl yapardık?

Gerçekten ekonomik olan bir ürün tasarlardık. Yakıt hücresi müthiş olurdu: onda biri hareketli tüm parçalar ile içten yanmalı motor ile çalışan hücre yakıt ateşleme sistemi-- ve atık olarak sadece su açığa çıkarırdı. Elektronik kontrol ve yazılımlar ile Moore Kanunu'n dan da yararlanmak isterdik, ve mutlaka arabamızı bir bütün olarak tasarlardık. Elektro-kimyasal motor, yakıt hücresi, enerji taşıyıcısı olarak hidrojen etrafında yeniden icat etme üzerine böylece yola çıkmış olduk. İlki Otonomi'ydi (Özerlik). Otonomi nerede olmak istediğimiz ile ilgili fikrimizi tamamen oluşturmaktadır. Yakıt hücre ateşleme sisteminin tüm anahtar parçalarını bir bütün olarak toparladık. Sonrasında Hy-Wire ile Otonomiyi' sürülebilir hale getirdik, ve geçen yıl burdaki konferansımızda Hy-Wire'i sunmuştuk. Hy-Wire dünyanın ilk sürülebilir yakıt hücresidir, ayrıca Sequel ile bunun devamını da getirdik. Sequel tam anlamıyla gerçek bir araba. Videoyu da izlersek--

Fakat asıl anahtar soru eminim ki hep aklımda: hidrojen nereden gelip gitmektedir? İkincisi, bu tarz arabalar etrafta ne zaman görülebilecek? Öyleyse ilk olarak hidrojenden söz ediyim. Hidrojenin iyi yanı, birçok farklı kaynaktan elde edilebilmesidir: Fosil yakıtlarından üretilebilir, yenilenebilenler dahil olmak üzere, elektrik üreten herhangi bir kaynaktan da elde edilebilir, Aynı zamanda bio-yakıt türlerinden de elde edilebilir. Bunlar oldukça heyecan verici. Burdaki vizyon her bir yerel topluluğu kendi doğal gücünde hidrojen üretebilmek için etkinleştirebilmektir. Günümüzde dünyada çok fazla hidrojen üretilmektedir. Benzin atığı olan kükürt elde edebilmek için üretilmektedir --ki bu bana bazen saçma da gelmektedir. Gübre endüstrisinde üretimi gerçekleştirilmektedir; Kimyasal madde endüstrisinde de üretilmektedir. Hidrojen öyle çok üretilmektedir ki endüstride kullanımı için birçok alan bulunmaktadır. Fakat görülüyor ki hidrojeni nasıl üreteceğimizi biliyoruz, makul bir maliyet ile nasıl üreteceğimizi ve güvenli bir şekilde nasıl üstesinden de geleceğimizi biliyoruz.

Amerika Birleşik Devletler'in en büyük ilk 100 şehrinde her birinde birer istasyon bulabileceğiniz bir analiz yaptık ve bu istasyonları hep diğerinden 2 milden daha yakın mesafede bulabileceğiniz şekilde yerleştirdik. Her bir istasyonu karayolunda 25 km'de bir mesafede koyduk ve neredeyse 12.000 adet istasyon demek olduğuna anlamına gelmektedir. Her biri 1 milyon dolar ederse, toplamda 12 milyar dolar etmektedir. Sonuç olarak, bu çok fazla para demektedir. Diğer yandan, bugün Alaska boru hattını kuracak olsanız, maliyeti bunun yarısı kadar eder. Ayrıca, net şekilde gördüğümüz asıl heyecan verici yenilik, aynen laptop ya da cep telefonunuzu şarj etmek gibi olan evde yakıt ikmalidir. Böylece hidrojenin geleceği hakkında epey motive olduk. Sanırız bu olup olmayacağı ile ilgili bir sorun, aslında ne zaman olacağı ile ilgili.

Kendimiz içn koyduğumuz hedefler --ve bu hedefler için yaptığımız büyük aşamalar-- baştan başa içten yanmalı motorla çalışan hidrojen ve yakıt hücrelerine bağlı geçerli ve dizayn edilmiş ateşleme sistemi oluşturmaktır-- içten yanmalı motorları devre dışı bırakmatan bahsediyoruz-- yani ekonomiklik açısından, aynı zamanda beceri seviyesini, performans ve dayanaklılığı artırmak adına. İşte bunlar 2010'a doğru geldiğimiz aşamalar. İş geliştirme çalışmalarımızda daha henüz imkansız diye birşey görülmemiştir. Gerçekten geleceğin olay odaklı olacağını düşünüyoruz. Henüz geleceğin nasıl olacağını tahmin edemezken, birçok zamanımızı geleceği tasarlamak uğruna çalışarak geçiriyoruz.

Araba ve kamyonlarımızın zamanın %90'ını boşta durarak geçirdikleri konusu da çok ilgimi çekiyor: hepsi park edilmiş, etrafımızda hepsi park halindeler. Genellikle sahibinden 100 feet mesafede park ediliyorlar. Hemen bir otomobilin güç üretim kapasitesine bakacak olsanız ve bunu ABD'deki elektrik ağı ile karşılaştırsanız, otomobillerin %4'ünün de bulunan gücün, ABD'deki elektrik ağına eşit olduğunu görürsünüz. Bu çok büyük bir güç üretim kapasitesi, bir tür mobil güç üretim kapasitesi. Ayrıca hidrojen ve yakıt hücresi araba ve kamyonlarımız park halindeyken aktif olarak şebekeye elektrik üretme imkanı sağlamaktadır.

İlk olarak dolmuş şebekelerden bahsettik. Şimdi ise nihai dolmuş, tüm işlemcilere sahip olmaktan bahsediyoruz, ve de bilgisayar özelliği için boşta dururken küresel bir sistemin parçası olan rtüm arabalardan. Bu öncülüğü oldukça heyecan verici buluyoruz. Arabalar oluşturuluyor, sonrasında, bir aparat, ticari ürün gözüyle değil, yani her bir aparatta, mobil güç, mobil düzenek, bilgi paylaşımı ve iletişim için, aynı zamanda ulaşım yolu için.

Bütün bunları yapabilmenin sırrı, ekonomik olabilmek, heyecan katabilmek, ve bunları yaparken para kazanmanın yolu varken daha zorlu yollarda başarmakta saklıdır. Tekrar söylüyorum; bu atılan epey büyük bir adımdır. Birçok insan hep sorar: Böyle uğraştırıcı bir iş yükü ile geceleri nasıl uyuyabiliyorsun? Ben de derim ki aynen bebekler gibi uyuyorum: Her iki saatte bir ağlayarak uyanıyorum. Aslında bu konferansın teması, bence, gerçekten en önemli noktalara da değindi-- o da, ilişkiler ve birlikte çalışmak. Çok teşekkür ederim. (Alkış).

Chris Anderson: Larry, Larry, bekle, bekle, bekle, bekle, Larry, dur, dur bir saniye. Sadece--Sana sormak istediğim birçok sorum olacaktı. Sadece birini sormak istiyorum. Biliyorsun, belki yanılıyor olabilir, ama bugün toplum gözüyle benim düşüncem, GM diğer Japon rakipleriniz, hatta belki Ford gibi, çevre ile ilgili konularda duyarlı olduğu gözlenmiyor. Sen bu konuyla ilgili misin?, ve sadece bu değil, yani, müşteri bunu önemsediğinde, düzeni kuranlar bizi buna zorladığında bunu yapacak mıyız? Ekibiniz gerçekten bunu deneyip, bu konuda liderliği sağlayabilecek mi?

Larry Burns: Evet, kesinlikle bu konuda ciddiyiz. Zaten milyar dolarların üzerinde bu işe yatırım yaptık, bu kadar maliyetli yatırımdan sonra, böylece insanların bu konuyu önemsediğimize inanacaklarını umuyorum. İkincisi, bu temel bir iş teklifidir. Seninle çok açık olacağım: iş büyüme fırsatları sayesinde bu işe baş koyduk. Böyle sorunları çözemediğimiz takdirde, işimizde yol alamayız. Sorunları çözemezsek, oto endüstrisindeki büyüme sürdürülebilir yollarla durdurulacaktır. Bununla ilgili söylenen temel bir strateji prensibi var: "Başkaları sana birşey yapmadan, sen kendine birşey yapma." Biz bu olası geleceği görebilirsek, başkaları da görebilir. Bunu ilk yapabilen biz olmak istiyoruz, Chris.