Peter Molyneux sanal çocuk Milo'yu tanıtıyor

Kinect adı verilen teknolojiyi gördüğümde -- o zamanlar adı Natal idi -- büyülendim ve bir an için hikaye anlatma sorununun, canlı görünen, sizi fark edebilen, gözlerinizin içine bakabilen, canlı gözüken bir karakter yaratma sorununu, onunla ilişkinizi canlandırabilen bir hikaye yaratma sorununu ele almamızın mümkün olabileceğini düşündüm. Ve bir yıl önce bunu E3 adlı bir bilgisayar şovunda sergiledim. Bu, Claire adlı birinin bu çocuk ile iletişime geçtiği bir teknoloji ürünüydü. İnternette "Hey, bu gerçek olamaz." gibi büyük tartışmalar çıktı. Ben de gerçek teknolojinin bir demosunu yapmak için şu ana kadar bekledim.

Şimdi, bu teknoloji üç büyük elementi bir araya getiriyor. İlki Kinect kamera, Kasım ayında piyasaya sürülecek, tozlu kasalarda saklanan muazzam bir yapay zeka, tozları topladığı yer Microsoft, ayrıca bizim yapay zeka için oldukça ham seviyedeki girişimlerimizi yaptığımız Lionhead şirketi, tüm bunları çok basit bir fikre ulaşmak için bir araya getirdik: bilgisayarda gerçek, canlı birini yaratabilmek için. Dürüst olmak gerekirse, buradakilerin çoğu sadece bir kandırmaca, ama işe yarayan bir kandırmaca.

Öyleyse şimdi devam edelim ve demoya bir göz atalım. Bu Dimitri. Dimitri, kolunu sallayabilir misin? Fark ettiğiniz gibi o oturuyor. Herhangi bir kontrol mekanizması, klavye veya fare yok, veya joystick ya da joypad. Sadece elini, vücudunu ve sesini kullanacak, tıpkı insanların birbirleri ile elleri, vücutları ve sesleri ile iletişim kurduğu gibi.

Devam edelim. Milo ile ilk kez tanışacaksınız. Ona bir sorun yaratmak zorunda kaldık, çünkü Milo'yu yarattığımız zaman onun biraz şımarık bir çocuk olduğunu fark ettik. Her şeyi biliyor ve sizi güldürmek istiyor. Ona verdiğimiz problem şu: buraya yeni taşındı. Londra'dan Amerika'ya New England'a taşındı. Ailesi onun sorunları ile ilgilenemeyecek kadar meşgul ve bu da sizi onun aklına getirmeye başlıyor. İşte burada çimlerde yürüyor. Onunla siz de iletişim kurabilirsiniz. Burada güzel olan şey de Milo'nun düşüncelerini sürekli olarak değiştiriyor olabilmemiz. Yani, iki farklı kişinin Milo'su kesinlikle aynı olamaz. Burada bir insan yaratıyorsunuz. İşte, bahçesini keşfediyor. Salyangozları işaret ederek onun bahçeyi keşfetmesine yardımcı oluyorsunuz. Başlangıçta çok basit. Eğer erkek ise, salyangoz; kız ise, kelebek, çünkü fark ettik ki kızlar salyangozlardan nefret ediyor.

(Gülüşmeler)

Unutmayın, bu onunla ilk tanışmanız, ve gerçekten ilginizi çekip daha çok merak etmenizi istiyoruz. Bu arada onun yüzü tamamen yapay zeka ile yapıldı. Onun utanma tepkileri üzerinde, stresini belli eden burun deliklerinin çapı üzerinde tam bir kontrole sahibiz. Aslında, vücut eşleme adlı bir sistem uyguluyoruz. Eğer öne eğiliyorsanız o da deneyecek ve yüzünün nörolinguistik doğasını biraz değiştirecektir, çünkü büyük bir fikir ile yola çıktık: bir şeyin gerçek olduğuna sizi nasıl inandırabiliriz? Şimdi eli kullandık. Kullanılacak diğer bir şey de vücudumuz. Neden farenizi veya joypadinizi sağa veya sola itmek yerine, vücudunuzu sandelyede geriye yaslamıyorsunuz -- rahat değil mi? Arkanıza yaslanabilirsiniz bu durumda kamera da baktığınız yöne göre açısını değiştirecektir.

Şimdi Dimitri bizlere gösterecek -- elini kullandı, vücudunu kullandı. Şimdi esas olan diğer aracı kullanıcak bu da onun sesi. Ses konusunda önemli olan şey aslında ses tanıma konusundaki deneyimlerimizin çok kötü olması, değil mi? Hiç işe yaramıyor. Bir uçak bileti istiyorsunuz ve kendinizi Timbuktu'da buluyorsunuz. Bu problemi ele aldık ve birazdan göreceğiniz çözüme ulaştık.

Milo: Onu ezebilirim.

Peter Molyneux: Ne yapacaksın Dimitri?

Bayan sesi: Bir salyangozu ezmek önemsiz gözükebilir, ama unutmayın bu tercih bile Milo'nun gelişimini etkileyecektir. Milo'nun ezmesini istiyor musun? Mikrofonu gördüğünde, (PM: Ez.) ... kararını söyle.

Dimitri: Devam et Milo. Ez onu.

PM: Hayır. Bu yanlış bir şey. Şimdi tepkisine bir bakın. "Devam et Milo. Ez onu." dedi. Burada kullandığımız şey Tellme (banasöyle) adında bir teknoloji. Microsoft'un birkaç yıl önce satın aldığı bir şirket. Tanımlayabildiğimiz kelimelerden oluşan bir veri bankamız var. Kelimeleri oradan seçiyoruz. Ayrıca Dimitri'nin veya kullanıcının sesinin veri bankasındaki ses tonlamasına karşılık gelmesine dikkat ediyoruz. Şimdi ona bir başka görev vermeliyiz. Yapabileceğimiz şey de onun vücuduna bakmak. Bunu birazdan yapacağız.

Milo: Acaba ne kadar derin? Derin.

PM: Pekala. Şimdi yapacağımız şey Milo'ya taş sektirmeyi öğretmek. Gerçekten ona öğretiyoruz. Şu çok ilginç ki erkekler bu konuda kadınlardan çok daha fazla rekabetçi. Milo'ya ilk birkaç atışı öğretmekte bir beis görmüyorlar ama sonra da Milo'yu yenmek istiyorlar, oysa ki kadınlar daha anaç duygular besliyorlar. Pekala, bu taş sektirme. Taşı nasıl sektirirsin? Ayağa kalkarsın ve taşı sektirirsin. Bu kadar basit. Sadece vücudunuzu tanımlayarak, vücut hareketlerinizi tanımlayarak, teknoloji oturur vaziyetten ayakta durur vaziyete geçtiğinizi anlıyor. Tüm bunlar biz insanların yaptığı şekilde yapılıyor ve eğer Milo'nun gerçekçi gözükmesini istiyorsak bu çok önemli bir nokta.

Bayan sesi: Ona daha iyi bir şey yaptırmayı dene. Tekneyi vurmayı dene.

Milo: Ahh. Az farkla.

PM: Dimitri'nin en rekabetçi anı. 11 yaşındaki bir çocuğu yendin. Aferin.

Milo: Tamam.

PM: Milo ailesi tarafından eve çağırıldı, yalnız kalmamız ve ona yardım etmemiz için zaman veriyor. Aslında -- başlangıçta kaçırdığımız bir şey var -- annesi odasını toplamasını istemişti. Şimdi biz de ona bu konuda yardım edeceğiz. Ama bu sadece bir tanıtım olacak ve kullanmaya çalıştığımız her şey derin psikoloji ile ilgili. Size en harika olduğunu düşündüğüm kısmını tanıtmaya çalışıyoruz, Milo ile kendi doğal ses tonunuz ile konuşabileceksiniz. Şimdi, bunu yapmak için, bir sihirbazın numarası gibi bir düzene ihtiyacımız var. Yaptığımız şey de Milo'ya bu büyük sorunu yaratmamız gerekiyordu.

Böylece Dimitri odayı toplamaya başlarken, siz de Milo'nun ebeveynleri ile olan konuşmasını dinleyebilirsiniz.

Milo'nun Annesi: Oh, her yeri sos yaptın. (Milo: İsteyerek yapmadım!)

Milo'nun Annesi: Halı yepyeniydi.

PM: Az önce bir tabak dolusu sosisi yere saçtı, yepyeni halının üstüne. Bunları hepimiz yetişkinler ve çocuklar olarak yaşadık. Şimdi Dimitri'nin Milo'yu rahatlatmak ve sakinleştirmek için bir şansı var. Yaşadıkları onun için ağır oldu. Buraya daha yeni taşındı. Hiç arkadaşı yok. Şimdi portalı açıp sizin Milo ile konuşmanızı sağlamanın zamanı geldi.

Bayan sesi: Neden Milo'ya onu cesaretlendirip, neşelendirecek bir şeyler söylemiyorsun.

Dimitri: Hadi, Milo. Ebeveynler hep böyledir. Hep stres altındadırlar.

Milo: Buraya neden taşınmak istediler ki? Burada kimseyi tanımıyoruz.

Dimitri: Şey, aslında gidebileceğin yeni bir okulun var. Birçok havalı yeni arkadaşın olacak. Milo: Sadece gerçekten eski evimi özlüyorum.

Dimitri: Bu ev çok güzel aslında Milo. Oyun oynamak için çok güzel bir bahçeniz ve göletiniz var.

Milo: Taş sektirmek gerçekten eğlenceliydi. Bu oda güzel gözüküyor. Sen odamı toplamışsın. Teşekkürler.

PM: 45 dakika sonra, sizi tanıyabiliyor. Ve bana inanın, eğer bu ekranın önünde siz oturuyorsanız, bu gerçekten harika bir an. Ve artık ona çocukluğu ve hayatı hakkında ve diğer şeyler hakkında hikayeler anlatmaya hazırız, ve bir sürü macerasını. Bu maceralardan bazıları biraz kötü veya kötüye yakın. Bazıları çok cesaret verici -- okula gitmesi gerekiyor.

Yaptığımız hoş şeylerden biri de şu: onunla iletişim kurarken, onun dünyasına yeni nesneler yerleştirebiliyorsunuz ve o da bu nesneleri tanıyabiliyor. Zekası bir buluta dayanıyor. Yani, Milo'nun zekası, milyonlarca insan onu kullandıkça, daha da zeki hale gelecek. Daha fazla nesneyi tanıyacak ve daha fazla kelimeyi anlayabilecek.

Ama benim için, sonunda, bilgisayar üstüne düşünürsek, elimde tuttuğum şey ile kısıtlanmadan teknoloji ile bağlantı kurabilmek için mükemmel bir fırsat doğdu, ya da film izlerken veya kitap okurken fark edilmemenin hoşluğu ile. Ve bu devrimlere bayılıyorum Milo'nun getireceği geleceğe bayılıyorum.

Çok teşekkür ederim gerçekten.

(Alkışlar)