Patricia Ryan: İngilizce'de ısrar etmeyin!

Ne düşündüğünüzü biliyorum. Size göre yolumu kaybettim, ve birisi az sonra sahneye çıkıp beni koltuğuma nazikçe geri döndürecek. (Alkışlar) Bununla Dubai'de her zaman karşılaşıyorum. ''Burada tatilde misin?'' (Kahkahalar) ''Çocukları ziyarete mi geldin? Ne kadar kalıyorsun?''

Aslında biraz daha fazla kalmayı umuyorum. Körfezde 30 sene boyunca yaşıyor ve öğretiyorum. (Alkışlar) Ve bu zamanda, birçok değişim gördüm. İstatistik oldukça şok edici. Ve size bugün İngilizce'nin küreselleşmesinden ve dil kaybından bahsedeceğim. Size yetişkinlere Abu Dabi'de İngilizce öğreten bir arkadaşımdan bahsedeceğim. Ve bir gün, onları bahçeye doğa hakkında kelime öğretme amaçlı götürmeye karar verdi. Ama sonunda bütün yerel bitkilerin isimlerini ve kullanımlarını, tıptaki kullanımını, kozmetik kullanımlarını, yemekteki kullanımını, şifalı bitkilerin isimlerini Arapça olarak öğrenen kendisiydi. Bu öğrenciler bu bilgileri nereden alıyorlardı? Tabiki, büyük anne ve babalarından ve hatta büyük büyük anne ve babalarından. Nesiller boyunca iletişim kurabilmenin ne kadar önemli olduğu sizlere söylememe gerek yok.

Ama üzülerek, bugün diller benzeri görülmemiş bir oranda ölüyor. Her 14 günde bir dil ölüyor. Aynı zamanda, İngilizce tartışmaz küresel dil. Arada bir bağlantı olabilir mi? Bilmiyorum. Ama biliyorum ki birçok değişiklik gördüm. Körfeze ilk geldiğim zaman, Kuveyt'e geldim hala cefa cekilen günlerdi. Aslında, bu kadar önce değil. Bu birazcık erken. Ama buna rağmen, diğer 25 öğretmen ile beraber British Council tarafından işe alındım. Ve biz Kuveyt'te devlet okullarında görev yapacak ilk müslüman olmayan öğretmenlerdik. Biz oraya İngilizce öğretmeye gittik çünkü devlet ülkeyi modernleştirmek istiyordu ve vatandaşlarını eğitim ile güçlendirmek istiyordu. Ve tabiki, Birleşik Krallık o güzel petrol refahının bir kısmından faydalandı.

Tamam. İngilizce öğretmenin nasıl karşılıklı fayda sağlayan bir durumdan devasa uluslararası bir iş haline gelmiş olduğu benim gördüğüm büyük değişikliklerden biri. Artık müfredatta sadece bir yabancı dil değil. Ve artık ana İngiltere'nin yalnız etki alanı değil. Bu, dünya üzerinde her ingilizce konuşan her ulus için takip edilesi birşey. Neden olmasın? Sonuçta -- en son dünya üniversiteler sıralamasına göre en iyi eğitim Birleşik Krallık ve Amerika Birleşik Devletlerinde veriliyor. Yani doğal olarak herkes İngilizce eğitim almak istiyor. Ama anadiliniz İngilizce değilse, bir sınavı geçmek zorundasınız.

Sadece dil yeteneklerine bakarak bir öğrenciyi kabul etmemek doğru olur mu? Belki de dahi olan bir bilgisayar bilimcisiniz. O kişi avukatın konuştuğu kadar İngilizce bilmek zorunda mı? Bence değil. Biz İngilizce öğretmenleri onları her zaman geri çeviriyoruz. Dur işareti koyuyoruz, ve onları durduruyoruz. Hayallerini İngilizce öğrenene kadar, sürdüremiyorlar. Bunu şu şekilde anlatayım, eğer sadece Hollandaca bilen ve kansere karşı tedavisi elinde olan biri ile tanışsam, onu Britanya Üniversitesi'ne girmekten alıkoyar mıyım? Hiçte öyle değil. Ama aslında, bu tam olarak yaptığımız şey. Biz İngilizce öğretmenleri kapıları tutanlarız. Ve İngilizce'nizin iyi olduğu konusunda önce bizi tatmin etmeniz lazım. Belli bir katmandaki topluluğa çok fazla güç vermek tehlikeli olabilir. Belki bariyer çok evrensel olacak.

Tamam. ''Ama,'' Dediğinizi duyar gibiyim, ''Araştırmadan ne haber? Hepsi İngilizce.'' Kitaplar İngilizce, makaleler İngilizce yapılıyor, ama bu kendi kendini tatmin eden bir kehanet. İngilizce gerekliliğini besliyor. Ve bu şekilde gidiyor. Size soruyorum, çeviriye ne oldu? İslamik altın çağı düşünüyorsanız, o zaman bir sürü çeviri vardı. Latince ve Yunancadan çeviri yaptılar, Arapçaya, Farsçaya, ve sonra avrupanın Germen dillerine ve Romen dillerine çevrildi. Ve sonra ışık avrupanın karanlık çağları üzerine doğdu. Beni yanlış anlamayın; İngilizce öğretmenin karşısında değilim, hepiniz ingilizce öğretmenlerisiniz. Küresel bir dile sahip olmamızı seviyorum. Her zaman olduğundan daha çok ihtiyacımız var. Ama bunu bir bariyer olarak kullanmaya karşıyım. Gerçekten ana dil olarak ingilizce ya da Çince'nin olduğu 600 tane dil istiyor muyuz? Bundan daha fazlasına ihtiyacımız var.Çizgiyi nereye çekeceğiz? Bu sistem zekayı ve İngilizce bilgisini ki biraz keyfi-- bir araya getiriyor.

(Alkışlar)

Ve size hatırlatmak istiyorum bugünün aydınlarının omuzlarının üzerinde durduğu devler İngilizce'ye sahip değildi, Bir İngilizce sınavını geçmek zorunda değillerdi. Örnek olarak, Einstein. Bu arada kendisi okulda iken tedavi edilmesi gereken biri olarak görüldü, çünkü kendisi disleksikti. Ama dünya çok şanslı ki, İngilizce sınavını geçmek zorunda değildi. Çünkü 1964e kadar TOEFL'a başlamadılar, Amerikan İngilizce testi. Şimdi ise bir patlama hakim. İngilizce birçok test var. Ve bu testlere giren milyonlarca öğrenci var. Aslında düşünebilirsiniz, ben de aynı zamanda, bu ücretler çok kötü değil, idare eder şekildeler, ama fakir olan milyonlarca insan için fahiştir. Yani sonuç olarak, onları kabul etmiyoruz.

(Alkışlar)

Geçenlerde gördüğüm bir manşet aklıma geldi: ''Eğitim: Büyük ayrım.'' Şimdi anlıyorum, İnsanlar neden ingilizce üzerinde odaklanmalılar anlıyorum. Çocuklarına hayatta en iyi şansı vermek istiyorlar. Ve bunu yapmak için, batı eğitimine ihtiyaçları var. Çünkü, tabi ki, en iyi işler batı üniversitelerinden mezun olanlara gidiyor, daha öncede belirttiğim gibi. Bu döngüsel bir olay.

Tamam. İki bilimadamı ile ilgili hikayeyi anlatayım size. iki İngiliz bilimadamı. Genetik, hayvanların ön ayakları ve arka ayakları ile ilgili bir deney yapıyorlardı. Ama istedikleri sonuçları alamıyorlardı. Gerçekten ne yapacaklarını bilemiyorlardı, ön ayak ve arka ayak ile ilgili iki kelime kullandıklarını anlayan bir Alman bilimadamı gelene kadar, genetikte bu ayrım yoktu, Almancada da yoktu. Yani, problem çözüldü. Eğer birşeyi düşünemezseniz, takılıp kalırsınız. Ama başka bir dil o düşünceyi düşünebilirse, o zaman, birlikte çalışarak, çok daha fazlasını öğrenip başarabiliriz.

Benim kızım, Kuveyt'ten ingiltere'ye geldi. Arapça olarak bilim ve matematik okudu. Orta düzeyde bir Arapça okuldu. Gramer okulunda İngilizce'ye çevirmek zorundaydı. Ve o konularda sınıfında en iyisiydi. Bu da bize gösteriyor ki öğrenciler bize yurtdışından geldiğinde, onlara bildikleri hakkında yeteri kadar kredi vermiyoruz, ve bunu kendi dillerinde biliyorlar. Bir dil öldüğü zaman, o dille beraber neyi kaybettiğimizi bilmiyoruz.

Bu -- bilmiyorum CNN'de gördünüz mü -- Genç bir Kenya'lı çobana Kahramanlar Ödülü verdiler Kendi köyünde geceleri çalışamıyordu bütün köy çocukları gibi, çünkü kerosen lambası, dumana sahipti ve gözlere zarar veriyordu. Ve neyse, asla yeterli kerosen olmuyordu, çünkü bir dollar size ne alabilir? O da ücretsiz bir güneş lambası icat etti. Ve şimdi köyündeki çocuklar evinde elektrik olan diğer çocuklar ile aynı notları alıyor. (Alkışlar) Ödülünü aldığı zaman, şu tatlı sözeri söyledi: ''Çocuklar Afrikayı bugün olduğundan öteye taşıyabilir, kara kıtadan, aydınlık bir kıtaya.'' Çok basit bir fikir, ama çok daha uzaklara erişebilir.

Işığı olmayan insanlar, fiziksel olarak ya da düşünsel olarak, sınavlarımızı geçemezler, ve ne bildiklerini asla bilemeyiz. Onları ve kendimiz karanlıkta bırakmayalım. Farklılığı kutlayalım. Dilinize önem verin. Güzel fikirleri yaymak için kullanın.

(Alkışlar)

Çok teşekkürler.

(Alkışlar)