Nadia Al-Sakkaf: Yemen'i benim gözlerimle görün

Pat Mitchell: Bize the Yemen Times'dan birkaç görüntü getirdin. Bize bu görüntülerdeki öteki Yemen'i anlatırmısın?

Nadia Al-Sakkaf: Burada olmaktan çok mutluyum. Sizinle Yemen'de bugün olan biteni gösteren birkaç görüntüyü paylaşmak istiyorum. Bu görüntü kadınlar tarafından başlatılmış bir devrimi gösteriyor. Kadınların ve erkeklerin karma bir protesto sürdüklerini görüyoruz. Diğer resim değişime olan gerçek ihtiyacın popülerliğini resmediyor. Pek çok insan orada. Başkaldırının gücü ortada. Bu resim devrimin eğitim ve öğretim için sağladığı olanakları gösteriyor. Bu kadınlar ilk yardımı ve kendi anayasal haklarını öğreniyorlar.

Bu resmi çok seviyorum. Burada sadece, Yemeni nüfusunun yüzde 60'ndan çoğunun 15 yaş ve altı olduğunu göstermek istedim. ve onlar karar verme sürecine dahil edilmediler, ve şimdi bayraklarını sallayarak, haberlerin ön planındalar. İngiliz -- gördüğünüz kot pantolonlar ve taytlar, ve bu bir İngiliz ifadesi -- kendi ülkemizde neler olduğunu dünya ile paylaşabilme gücü. Ve ifade ayrıca, yeni yetenekler ortaya çıkardı. Yemenliler dünyaya ve birbirlerine neler olduğunu anlatmak için karikatürleri, sanatı, resimleri ve çizgi romanları kullanıyorlar.

Elbette, olayın her zaman karanlık bir yüzü var. Ve bu sadece yaşanan devrimi ve ödememiz gereken bedeli gösteren dehşet verici resimlerden biri. Ülke genelinde sadece tek bir şeyi isteyen milyonlarca Yemen halkının dayanışması. Ve son olarak, birçok insan Yemen devriminin ülkeyi böleceğini söylüyor. Birçok farklı ülke mi olacak? Burası başka bir Somali mi olacak? Ama biz dünyaya anlatmak istiyoruz ki, hayır, bir bayrak altında, biz hala Yemen insanları olarak kalacağız.

PM: Bu görüntüler için teşekkürler, Nadia. Ve bunlar, birçok yönden, sıkça haberlere konu olan Yemen'in hikayesinden farklı bir hikaye anlatıyorlar. Ancak sen kendin bu tanımlamaların hepsine meydan okuyorsun. Biraz da kişisel hikayen hakkında konuşalım. Baban öldürüldü. The Yemen Times şimdiden Yemen'de İngilizce yayımlanan bağımsız bir gazete olarak güçlü bir üne sahip. Bunun üzerine sen nasıl bir gazeteyi idare etmenin getirdiği sorumlulukları üstlenme kararını verdin? Özellikle karmaşa dolu böyle bir zamanda.

NA: Öncelikle sizi uyarmalıyım, ben geleneksel bir Yemen kızı değilim. Tahmin ediyorum ki siz zaten bunu çoktan fark etmişsinizdir. (Kahkahalar) Yemen'de, çoğu kadın peçe takıyor ve kapılar ardında oturuyorlar ve kamu hayatının büyük bir parçası değiller. Ama o kadar çok potansiyel var ki, keşke size benim Yemen'imi gösterebilsem. Keşke Yemen'i benim gözlerimden görebilseniz. O zaman göründüğünden daha fazlası olduğunu anlardınız. Ve ben şanslıydım çünkü babamın oğulları ve kızlarını her zaman teşvik ettiği bir aile içinde büyüdüm. Bize eşit olduğumuzu söylerdi. Ve o, o kadar olağanüstü bir adamdı ki. Ve annem de öyle -- herşeyi aileme borçluyum, bu hikayeyi. Hindistan'da eğitim gördüm. Ve üçüncü yılıma geldiğimde, kafam karışmaya başladı çünkü bir Yemenliydim, ama aynı zamanda üniversitedeki birçok arkadaşımın arasına karışmıştım. Eve döndüm ve şunları söyledim: "Baba, kim olduğumu bilmiyorum. Ne bir Yemenli, ne de Hintliyim." Ve o da "Sen aradaki köprüsün" dedi. Ve bu ebediyen kalbimde saklayacağım birşey. O zamandan beri köprü oldum, ve birçok insan üzerimden yürüdü.

PM: Ben öyle düşünmüyorum.

NA: Ama toplumda bazı insanların değişim aracıları olduğunu söylemenin yararı oluyor. Ve ben genel yayın müdürü olduğumda aslında erkek kardeşimden sonra -- babam 1999 yılında vefat etti, ve sonra erkek kardeşim 2005 yılına kadar işi sürdürdü -- herkes bu işin altından kalkamayacağıma dair bahse giriyordu. "Bu genç kız kim oluyor da buraya gelip hava atıyor sırf bu ailesinin işi diye," gibi şeyler söylüyorlardı. Önceleri çok zordu. İnsanlarla çatışmak istemedim. Orada çalışan tüm erkeklere ve özellikle yaşlı erkeklere saygısızlık etmek istemem, ama beni orada istemiyorlardı. Otoritemi kabul ettirmek çok zordu. Ama bir kadın ne gerekiyorsa yapmak zorunda.

(Alkışlar)

Ve ilk yılda, erkeklerin yarısını kovmak zorunda kaldım. (Kahkahalar) (Alkışlar) Daha fazla kadın, daha fazla genç erkek işe aldım. Ve bugün cinsiyet dengesinin daha çok olduğu bir haber odamız var. Bir diğer önemli nokta ise profesyonellik. Kim olduğunuzu ve neler yapabileceğinizi kanıtlamanız gerek. Ve şimdi böbürleniyorum zannetmeyin, ama sırf 2006 yılında, üç tane uluslararası ödül kazandık. Bunlardan birisi IPI Free Media Pioneer Award. Bu tüm Yemen halkına verilen cevaptı. Burada bir puan kazanmak istiyorum, çünkü eşim burada. Lütfen ayağa kalkar mısın. Bana bu süreç boyunca çok destek verdi.

(Alkışlar)

PM: Ve eşinin de seninle gazetede çalıştığını belirtmeliyiz. Ama bu sorumluluğu üstlenerek ve bu zamana kadar yaptığın işlerle, daha eski ve geleneksel bir toplum ile şu an gazetede yarattığın arasında bir köprü haline geldin. Ve dolayısıyla orada çalışanları değiştirmekle birlikte, özellikle kadınlar konusunda rastladığımız ve dış görüntü, elbise, peçeli kadın ile ilgili olan bir başka pozisyon ile karşı karşıya kalmış olmalısın. Bununla nasıl başa çıktın hem senin için çalışan kadınlar için hem de kişisel olarak?

NA: Bildiğiniz gibi, birçok Yemenli kadının resmi siyah rengini ve peçeli kadınları barındırıyor. Ve bu doğru. Ve çoğu böyle çünkü kadınların yüzlerini kendilerine göstermeye gücü yok, özgür değiller. Erkekler, aile büyükleri gibi otorite figürlerinden gelen geleneksel birçok zorlama bunlar. Ve bu ekonomik güçlenme bir kadının şu cümleyi söyleyebilmesi mümkün kılıyor: "Bu aileye senin kadar, belki de senden çok katkıda bulunuyorum." Ve kadınlar ne kadar güçlü hale gelirse, peçeyi çıkarmaları ya da mesela kendi arabalarını kullanmaları, bir işe sahip olmaları ya da seyahat etmeleri o kadar mümkün.

Yani Yemen'in diğer yüzü aslında peçelerin arkasında saklanıyor. Ve ekonomik güçlenme kadınların örtülerini tamamen çıkarmalarını sağlıyor. Ve bunu çalıştığım süre boyunca yaptım. Genç kızları teşvik etmeye çalıştım. Başlangıç olarak ofiste peçelerini çıkarabileceklerini söyledik. Ve daha sonra, dış görevlerde çıkarabileceklerini söyledik. Çünkü ben bir gazetecenin peçeli olabileceğine inanmadım -- yüzün örtülüyken, insanlarla nasıl konuşabilirsin? -- bu ve benzeri; bu sadece bir akım.

Ve ben Yemen'de bir rol modeliyim. Birçok insan bana hürmet ediyor. Birçok genç kız bana hayranlık besliyor. Ve onlara şunu göstermem gerek, evet, evli olabilirsin, bir anne olabilirsin, ve hala toplum içerisinde saygı görebilirsin, ama aynı zamanda, bu kalabalık içinde kaybolman gerektiği anlamına gelmiyor. Kendin olabilir ve tavrını gösterebilirsiniz.

PM: Ama bireysel olarak elinden geleni yaparak -- hem Yemenli kadınların farklı bir görüntüsünü yansıtmak, hem de gazetede çalışan kadınlar için mümkün kıldığın şeyler -- seni kişisel tehlikeye soktu mu?

NA: The Yemen Times, 20 yıl boyunca, çok şey yaşadı. Soruşturmaya tabi tutulduk; gazete üç kezden fazla kapatıldı. Bağımsız bir gazete, ama siz gelin de bunu yönetimdeki insanlara anlatın. Eğer onlara karşı herhangi bir şey varsa, o zaman muhalif bir gazete olduğumuzu düşünüyorlar. Ve çok ama çok zor zamanlar yaşadık. Gazetecilerimden bazıları tutuklandı. Hakkımızda davalar açıldı. Babama suikast düzenlendi. Bugün, daha iyi bir durumdayız. Güvenilirliği oluşturduk. Ve bugün gibi devrim ya da değişim zamanlarında, bağımsız medyanın bir sesi olması çok önemli. YemenTimes.com sitesini ziyaret etmeniz çok önemli, ve sesimizi dinlemeniz çok önemli.

Ve bu muhtemelen sizinle Batı medyasında paylaşacağım birşey -- nasıl birçok klişenin var olduğu -- Yemen tek bir çerçevede düşünülüyor, sırf bundan ibaret olduğu zannediliyor. Ve bu adil değil. Benim için, ülken için adil değil. Birçok muhabir Yemen'e geliyor ve El Kaide ya da terörizme dair bir haber yazman istiyorlar. Ve sizinle sadece şunu paylaşmak istedim: Bir muhabir gelmişti. Editörlerinin isteği doğrultusunda bir belgesel yapmak istedi. Ve sonunda beni bile şaşırtan bir haber yazdı -- hip hop -- kendilerini dans ve puchu puchu ile ifade eden genç Yemenli erkekler hakkında bir belgesel. (Kahkahalar) O şey işte. (PM: Rap: Break dans.) Evet, break dans. O kadar da yaşlı değilim. Sadece pek ilgili değilim.

(Kahkahalar)

(Alkışlar)

PM: Bence öyle değil. Aslında, bu belgeseli internette bulunabilir; video internette.

NA: ShaketheDust.org.

PM: "Shake the Dust." (NA: "Shake the Dust.")

PM: ShaketheDust.org. Ve kesinlikle Yemen'in farklı bir görüntüsünü ortaya koyuyor. Basının sorumluluğundan bahsettin. Ve elbette, kendimizi başkalarından hangi yollarla ayırmış olduğumuza baktığımızda, korku ve tehlike yarattığımızı görüyoruz, çoğu zaman bilgi yetersizliğinden, gerçek anlayış eksikliğinden ötürü. Peki sen özellikle Batı basınının bu durumu ve o bölgeden ama özellikle ülkenden çıkan diğer tüm haberleri yazma şekli hakkında ne düşünüyorsun?

NA: Bir atasözü der ki: "Bilmediğin şeyden korkarsın, ve korktuğun şeyden nefret edersin." Yani temel olarak bu araştırma eksikliği ile alakalı. Neredeyse, "Ödevini yap," demek geliyor içimden -- biraz ilgi gerek. Ve paraşütten muhabirlik yapamazsın -- iki günlüğüne bir ülkenin içine atla ve ödevini yapıp, bir haber yazdığını zannet. Bu nedenle dileğim dünyanın benim Yemen'imi, benim ülkemi, benim halkımı tanıması. Ben bir örneğim, ve benim gibi başkaları var. O kadar çok olmayabiliriz, fakat iyi, olumlu bir örnek olarak desteklenirsek, sonunda uçurum arasında köprü olacak -- Yemen ve dünya arasındaki köprüye yine gelecek -- ve ilk olarak tanınma ve daha sonra iletişim ve merhametten bahsedecek başkaları -- kadın ve erkekler olacak.

Bence gelecek iki veya üç içerisinde Yemen çok kötü bir durumda olacak. Bu doğal. Ama o iki yıldan sonra, ki bu ödemeye hazır olduğumuz bir bedel, biz ayaklarımız üzerinde duracağız, ama yeni Yemen'de daha genç ve daha güçlü bir halk ile -- ve demokratik.

(Alkışlar)

PM: Nadia, bence az önce bize Yemen'in çok farklı bir yüzünü gösterdin. Ve elbette sen kendin ve yaptıkların şeyler, bize benimseyeceğimiz ve minnettar olacağımız geleceğin bir görüntüsünü verdi. Sana bol şans diliyorum. YemenTimes.com.

NA: Ayrıca Twitter'dayız.

PM: Demek teknolojiye bağlısın.

(Alkışlar)