Magraret Gould Stewart: YouTube telif hakları konusunda ne düşünüyor

Bugün bir dinleyici iseniz ya da bu konuşmayı başka bir yerden dinliyorsanız dijital haklar ekosisteminin bir paçasınızdır. Artist, teknolojist, avukat ya da fan olsanız bile telif hakları konusu yaşamınızı direkt olarak etkiliyor. Hak yönetmeliği artık sadece sahip olmakla ilgili değil. Karmaşık bir ilişki ağı ve kültürel yapımızın önemli bir parçası. YouTube içeriği koyanların hakları konusunda çok hassas. Fakat onlara kopyalarla ilgili filan seçenekler vermeden önce telif haklı bir eserin sitemize gönderildiğini bilmemiz lazım.

Bunun nasıl çalıştığını görmek için özel bir videoya bakalım. İki yıl önce Chris Brown adlı şarkıcı resmi single'i olan "Forever'i çıkardı. Bir hayranı onu televizyonda gördü, kameralı cep telefonuna kaydetti ve YouTube'a koydu. Sony Music Chris Brown'un videosunu I.D. sistemimize kaydettiği için bu videonun uploadundan saniyeler sonra kopya fark edildi ve Sony'ye bundan sonra ne yapılması gerektiği soruldu.

Peki kullanıcının videosunun kopya olduğunu nasıl biliyoruz. Bu iş içerik sahiplerinin verilerini veritabanımıza koyarken aynı kayıtı bulduğumuzda ne yapmamızı söylemeleri ile başlıyor. Her uploadı(gönderme) veritabanımızdaki referans dosyalarla karşılaştırıyoruz. Bu sıcaklık haritası sistemin beyninin nasıl çalıştığını size gösterecek. Burada orijinal dosyanın kullanıcılar tarafından oluşturulan diğer dosyalarla karşılaştırılmasını görüyoruz. Sistem her hareketi diğer videodaki her hareketle karşılaştırıp aynı şeyin olup olmadığına bakıyor. Bu bizim orijinal dosyanın sadece bir kısmı, yavaş çekimli, görüntü ve ses olarak iyice kötüleşmiş halde olsa bile eşleşen videoyu fark etmemizi sağlıyor. Ve bunu YouTube'a konan her yeni video için yapıyoruz. Yani bu dakikada 20 saatlik video demek. Bir eşleşme bulunca hak sahibinin söylediği politikayı uyguluyoruz.

Bu sistemin boyutları ve hızı gerçekten nefes kesici. Sadece bir kaç tane videodan bahsetmiyorum. Her gün yüzlerce yıllık yeni koyan video ile eski videoların eşleştirilmesinden bahsediyorum. Ve bu yüzlerce yıllık videoyu karşılaştırırken elimizdeki milyonlarca dosya ile karşılaştırıyoruz. Bu 36,000 insanın hiç mola vermeden her an 36,000 monitöre bakması demek.

Peki bir eşleşme bulunca ne yapıyoruz? Genelde hak sahipleri bloklamak yerine kopyanın yayınlanmasına izin veriyorlar. Sonra da bu şekilde yapılan reklamlardan ve bağlantılı satışlardan yararlanıyorlar. Chris Brown'ın "Forever" adlı videosunu hatırlıyor musunuz? Zirvede olduğu zamanlar oldu ve daha sonra düşmeye başladı. Ve bu hikayenin sonu gibiydi. Fakat yıllar sonra genç bir çift evlendi. Bu onların evililik videosu. Bunun görmüş olabilirsiniz.

(Müzik)

Burada inanılmaz olan şey düğünün ilahi kısmı bile bu kadar eğlenceli ise resepsiyon kim bilir ne kadar eğlenciliymiştir. Demek istediğim bu insanlar kim? Kesinlikle bu düğüne gitmek istiyorum.

Ve bu video 40 milyondan fazla kez izlendi. Ve Sony'nin bloklaması yerine uploada izin verdiler. Ve ona reklam koyup iTunes'a bağladılar. Ve bu 18 aylık şarkı iTunes listelerinde dördüncü sıraya yükseldi. Yani Sony her iki şeyden de para kazanıyor. Jill ve Kevin çifti ise balaylarında döndüler ve videolarının inanılmaz tutulduğunu gördüler. Ve bir sürü talk showlara katıldılar. Ve bunu bir şeyleri değiştirmek için bir fırsat olarak kullandılar. Ve bu video ev içi şiddeti önlemek için 26,000 dolar kazanç getirdi. "JK Wedding Entrance Dance" o kadar meşhur oldu ki NBC kanalı onu "The Office" dizisinin sezon finalinde gösterdi ve bu işin gerçekten bir kültür ekosistemi olduğunu gösteriyor. Bu sadece bir amatörün büyük stüdyolardan ödünç alması değil bazen büyük stüdyolar ödüncü geri alıyorlar.

Seçim hakkını öne çıkararak bir fırsat kültürü oluşturabiliriz. Ve bütün bu değişiklikleri yapmanın yöntemi hakları belirterek seçenek sunma ile oldu. Peki niye kimse bu problemi daha önceden çözmedi? Çünkü bu problem büyük, karışık ve dağınık. Bir videonun birden çok telif hakkı sahibinin olması olağan bir şey. Müziksel etiketler var. Birden fazla müzik yapımcıları var. Ve bütün bunlar ülkeden ülkeye değişebilir. Ve birden çok işin bir araya girdiği bir sürü durum var. Yani aynı videoya birden çok sahiplenmeyi yönetmemiz lazım.

YouTube'nin sahip I.D. sistemi tüm bu sorunları çözüyor. Fakat sistem sadece içerik sahiplerinin katılması ile çalışıyor. Başkalarının YouTube'a koyduğu bir içeriğe sahipseniz sahip I.D. sistemine üye olmalısınız, böylelikle içeriğinizin nasıl kullanılacağı ile ilgili seçiminiz olur. Ve bu içeriğe ekleyebileceğiniz politikaları iyi düşünün. Tekrar kullanımı tamamen bloklayarak yeni sanat çalışmalarını, yeni dinleyicileri, yeni dağıtım kanallarını, ve yeni para kaynaklarını kaybedersiniz.

Fakat iş sadece dolarlar ve etkilerle ilgili değil. Yeni teknoloji ve yenilikçi hak yönetimi sistemi ile dağılan keyfe bakın. Ve bence hepimiz kabul edebiliriz ki keyif kesinlikle yayılması gereken bir fikir.

Teşekkür ederim. (Alkışlar)