Magnus Larsson: Kum tepeciklerinin mimariye dönüşümü

Görülmeyen şeylerin anlatılacaği bir konferansta bulunmak ve tüm Afrika kıtası boyunca 6000 kilometre uzunlukta bir duvar inşaası taslağımı sunmak biraz komik bir durum. Yaklaşık olarak Büyük Çin Seddi büyüklüğünde, bu neredeyse görünmesi imkansız bir yapı. Ve hatta görünmeyen, çıplak gözle görülmesi imkansız parçalardan, bakterilerden ve kum taneciklerinde meydana geliyor.

Şimdi, mimarlak olarak, biz problemleri çözmek için yetiştirildik. Fakat ben aslında yapısal problemlerin olduğuna inanmıyorum. Ben sadece fırsatlara inanırım, ki bu fırsat, bir tehditi ve mimari bir tepkiyi size niçin anlattığımdır. Tehdit, çölleşme. Benim yanıtım, bakterilerden ve katılaşmış kumdan yapılma çöl boyunca uzayan kumtaş bir duvar.

Şimdi, kum güzel çelişkilerin sihirli bir malzemesidir. Basit ve kompleks. Huzurlu ve vahşi. herzaman ayni, tamamiyle farklı, sona ermeyen bir büyüleyici. Dünyada her saniye bir milyar kum taneciği var oluyor. Bu periyodik bir proses. Kayalar ve dağlar yok oldukça, kum tanecikleri meydana geliyor. O taneciklerin bir kısmı doğal bir şekilde betonlaşarak kumtaşlarına dönüşebilir. Ve kumtaşları aşındıkça yeni O kum taneciklerinin bazıları daha sonra toplanarak devasa boyutlarda kum taneciklerine dönüşür.

Bir açıdan, durgun taş dağı hareket eden bir kum dağı olur. Fakat hareketli dağlar tehlikeli olabilir. Nedenini şöyle açıklayayım. Kuru alanlar Dünyanın kıtasal yüzeyinin üçte birini kaplar. Bazı yerler evvelce çöldür. Diğerleri kum tarafından ciddi bir şekilde geriliyor. Sahara'nın tam güneyine Sahel bulunur. Adı "çölün köşesi" demek. Ve bu yöre en fazla çölleşme ile ilişkilendirilen yerdir. Yaklaşık olarak 250 bini ölen, 3 milyon insanı acil gıda yardımına bağımlı kılan 60'lı ve 70'lilerdeki birçok kuraklık bu bölgedeydi.

Bu meydana gelmesi beklenen bir felaket. Fakat çok az dikkat verilen bir konu. Bizim hareketli medyamızda çölleşmenin açıkcası manşetlere taşınması çok yavaş. Çok az sayıda ağlayan çocuk ve mahvolan eve sebebiyet veren bir tsunami ya da bir Katrina gibi değil bu. Çölleşme bütün kıtalar üzerinde yaklaşık 110 ülkeyi ve dünyanın tarım arazilarinin yaklaşık yüzde 70'ini etkileyen Ve yaklaşık

Özellikle Afrika'da ve Çin'de milyonlarca insanın geçimini ciddi bir şekilde tehdit etmekte. Ve bizim kendimiz için kıt kaynakların sürdürülemez bir kullanımı, fazlasıyla bir problem. Bu yüzden bir iklimi değiştiriyoruz. Biz, kuraklıkları, artan çölleşmeyi parçalanan gıda sistemlerini, su sıkıntısını açlığı, mecburi göçleri, siyasi istikrarsızlığı, savaşları, krizleri yaratıyoruz. Eğer bunu ciddiye almada başarızlığa uğrarsak bu olası bir senaryo olacak. Fakat, bu ne kadar yakın?

Ben denemek ve soruya cevap bulmak için Kuzey Nigeria'daki Skoto'ya gittim. Buradaki kum tepecikleri yılda 600 metre hızla güneye doğru hareket ediyor. Bu bir günde bir metre ekilebilir alanı yiyip bitiren, fiziksel olarak insanları evlerinden süren bir Sahara demek. Buradaki benim, soldan ikinci. (Kahkaha) Gidan-Kara kardeşler ile birlikte, Skoto'nun dışındaki küçük bir köyde.

Onlar bu köyü 1987'de taşımak zorunda kaldılar, bu köyü yutacak devasa kum tepeleri tehditinden dolayı. Bu yüzden bütün köyü taşıdılar, baraka baraka. Burası köyün eskiden bulunduğu yer. Şu kum tepesine tırmanmak yaklaşık 10 dakika sürdü, ki bu niçin daha güvenli bir yere taşınmak zorunda kaldıklarını açıkca gösteriyor. Bu çölleşmenin yol açabileceği mecburi göçün bir çeşiti. Eğer bir gün olurda çöl sınırına yakın bir yerde kalırsanız hemen hemen ne kadar uzunlukta olduğunu ölçebilirsiniz, çocuklarınızı oradan alıp götürme mecburiyetinde kalmadan, evinizi, hayatınızı terk etmeden önce.

Şu an, kum tepeleri çöllerimizin sadece beşte birini kaplıyor. Ve hâlâ, bu sıradışı ortamlarlar çok iyi yerler, eğer biz yer değiştiren kumları durdurabilirsek. 4 yıl önce, 23 Afrika ülkesi Büyük Yeşil Sahara Duvarını meydana getirmek için biraraya geldi. Harika bir proje, ilk plan, Afrika kıtası boyunca dikilecek ağaçlardan bir kuşak oluşturmak. Batıda Maurtania'dan tam istikamet, doğuda Djibouti'ye kadar. Eğer siz hareket eden kum tepesini durdurmak istiyorsanız, yapmakta emin olmanız gereken şey kum tanelerini doruğundan dağılmadan durdurmak. Bunu yapmanın iyi bir yolu, en randımanlı yolu bir tür kum yakalayıcıları kullanmak. Ağaclar ve kaktüsler bunun için iyidir. Fakat dikim ile ilgili problemlerden biri şu; bu bölgedeki insanlar çok fakir ve dikilen ağaçları yakacak için keserler.

Şu an ağaç dikmeye bir alternatif var ve umit ediyoruz ki onlar kesilmeyecek. Benim önerdiğim bu kumtaş duvarlar esasen 3 şeyi yapıyor. O, kum tanelerini birbirine bağlayarak kum tepeciklerinin yüzeyine ve yüzey dokusuna pürüzlülük katıyor. O, ağaçlar için fiziksel bir destek yapısı sağlıyor, ve fiziksel boşluklar, kum tepelerinin arasında yaşanabilecek alanlar yaratıyor. Eğer insanlar yeşil çitler içinde yaşarlarsa, ağaçları desteklemede, onları insanlardan ve doğanın bazı kuvvetlerinden korumada yardım edebilirler. Kum tepeciklerinin arasında biz gölge buluyoruz. Buralarda yoğunlaştırılmış hasatçılığa ve çölü içten yeşillendirmeye başlayabiliriz.

Kum tepecikleri bir açıdan hazır yapılmış binalar gibidirler. Tek yapmamız gereken şey, katı olmasını istediğimiz yerleri katılaştırmak, ve sonra kalan kumu çıkarmak, ve daha sonra mimarimize sahibiz. Bizi kumu elle de çıkartabiliriz ya da bunu bizim için rüzgara da yaptırabiliriz. Böylece, rüzgar kumu alana taşıyacak ve gereğinden fazlasını bizim için yapıdan uzaklaştıracak.

Fakat, siz şimdi muhtemelen bu kum tepeciklerini nasıl katılaştırmayı planladığımı soruyorsunuzdur. Biz bu o kum taneciklerini nasıl bir arada yapıştırıyoruz? Cevap şu, belki siz bu herifleri kullanırsınız, Bacillus pasteurii, sulak alanlarda ve bataklıklarda çok bulunan bir mikro organizma, ve tamı tamına şunu yapıyor. o gevşek halde olan kum parçacıklarını alıyor, ve onlardan kumtaşlar meydana getiriyor. Amerikan Mikrobiyoloji Örgütü'nden bu resimler bize prosesi gösteriyor.

Olan şey şu, siz Bacillus pasteurii'yi kum parçacıklarının üzerine döküyorsunuz, ve o, partiküller arasındaki boşlukları doldurmaya başlıyor. Kimyasal bir proses kalkit üretiyor, ve partikulleri birarada tutan bir çeşit doğal bir beton türünü üretiyor. Tüm betonlaşma prosesi yaklaşık 24 saat sürüyor. Ben bunu U.C. Davis üniversitesinden Jason DeJong adında bir profesorden öğrendim. O bu işi tam 1400 dakikada (23s 20 dk) yapmayı başardı. İste ben, çılgın bilim adamı rolünü oynuyorum, UCL-Londra'da böcekler üzerinde çalışırker, onları katılaştırmaya denerken,

Sonuçta, bu ne kadara mal olacak? Ben bir ekonomist değilim, çok fazla değil, fakat tam anlamıyla bir çeşit zarf hesaplamalar yaptım - (Kahkalar) ve görünüyor ki bir metreküp beton için 90 dolar civarında ödememiz gerekiyor. Ve bakterileri almak için bir 60 dolarlık da başlangıç harcamasından sonra, ki daha sonra hiç odemek zorunda kalmayacağınız bir harcama, bir metreküp bakterili kum yaklaşık olarak 11 dolar olabilir.

Biz böyle bir şeyi nasıl inşa edeceğiz. Peki, ben size hızlıca iki seçenek göstereceğim. İlki bir çeşit balon yapı yaratmak, içi bakterilerle dolu, ve sonra balonun üzerinden kumları boşaltmak, balonu patlatmak, olması gerektiği gibi, kumun içine bakterilerin yayılması ve onu katılaştırması. Sonra, birkaç yılın ardından, kalıcı-kültürleme stratejileri kullanarak, çölün o bölümünü yeşillendirebiliriz.

İkinci alternatif ise enjeksiyon yığınları kullanmak olabilir. Böylelikle, biz bu yığınları kum tepecikleri boyunca ittiririz ve ve birincil bakterisel yüzeyi oluştururuz. Sonra kum tepecikleri boyunca yığınları çeker ve kumun içinde kumdan bir kalıp vazifesi gören ve hic algınamayacak şekiller oluşturabiliriz. Böylelikle, biz kumu kumtaşına çevirmenin bir yoluna sahip oluruz ve sonra bu yaşanabilir boşluklari çöl tepelerinin içinde yapabiliriz.

Fakat onlar neye benzemeli? Peki, ilham aldım, benim mimari formumdan, tafoniden, ki bunu gibi kücük bir şeye benziyor. bu onun bir temsili. Sokoto'da bulduğun mağara taş yapılar vardı. Ve farkettim ki eğer ben onların skalasını büyütürsem, bana iyi boşluklu kalite sunabilirler havalandırması, termal konforu ve diğer şeyler. Şimdi,bu yapı üzerinde formal kontrolün parçaları açıkcası, bakteriler kendi işlerini yaptıkça doğaya karışabilir. Ve düşünüyorum da bu aslında bir çeşit sınırsız güzellik yaratacak. Bana göre bu toplamda oldukça güzel olan bir şey var. Sonuçları, eğer isterseniz izlenimleri, Bacillus pasteurii'nin çölden bu yaşanabilir çevrelere yontulup kullanabilimesini görürüz.

Bazı insanlar şuna inanıyorlar, bu kontrol edilemezi bir şekilde yayılır ve bu bakteri yoluna çıkan herşeyi öldürür. Bu bir kere hiç doğru değil. Bu doğal bir süreç. Bugün doğada devam ediyor ve bakteriler onları beslemeyi keser kesmez ölüyorlar. Yani, işte burada, kendi çölden yapılma, mimari anti-çölleştirme yapılar, kumdan yapılmış, kum durdurucu aletler Dünya, yüzyılın sonuna kadar ekilebilir alanlarının üçte birini kaybetmesi muhtemel. Tahmil edilemeyen nüfus artışı ve ve artan gıda talepleri periyodunda, bu felaketi ispat edebilir. Ve oldukça samimice, biz başımızı kumun içine sokuyoruz.

En azından ben bu planın bir tartışma başlatmasını istiyorum. Fakat, eğer TED dilek gibi birşeye sahip olsaydım, o aslında inşa ettirir ve bu yaşanabilir duvarları, bu çok çok uzun fakat çölün içinde çok dar bir şehri kendi kumtepeciklerinin içine inşaya başlattırırdı Bu sadece ağaçları destekleyen bir şey değil, aynı zamanda insanları ülkeleri bağlayan bir şey. Ben yapının bir animasyonunu size göstererek bitirmek istiyorum, ve Jorge Luis Borges'ın bir sözüyle başbasa bırakacağım.

Borges dedi ki " Hiçbir şey taşın üzerine inşa edilmez, herşey kumun üzerine inşa edilir. fakat biz sanki kum taşmış sanarak inşa etmeliyiz.

Şimdi, bu planda araştıralacak bir çok detay var, siyasal, pratiksel, etik, finansal. Benim tasarımım, sizi tavşan deliğine soktuğundan ötürü bir çok zorluklarıyla ve meydan okumalarıyla birlikte korkutucudur. Fakat bu bir başlangıç, bir vizyon. Borges ona sahip oldukça, o kumdur. Ve bence şu an cidden onu taşa dönüştürme zamanı. Teşekkürler. (Alkışlar)