Kiran Bedi: Farkı olan bir polis şefi

Şimdi size bir hikaye anlatacağım. Bu Hintli bir kadının yolculuğu ile ilgili bir Hint hikayesi Anne ve babamdan başlayayım. Ben bunun bir ürünüyüm. vizyon sahibi bir anne ve baba. Seneler önce, ben 50'lerde doğduğumda 50'ler ve 60'lar Hindistanda kızlara ait değildi. Erkeklere aitti. İş hayatına atılan erkeklere aitti ve ebeveynlerinden kendilerine miras olarak bir iş kalan. ve kızlar ise evlensinler diye giydirilip süslenirlerdi. benim ailem, benim şehrimde -- ve hatta neredeyse ülkede bile emsalsizdi. Biz dört kişiydik, bir değil, ve şansımıza erkek yoktu dört kızdık ve erkek yoktu. ve benim anne ve babam arazi sahibi bir aile'den geliyordu. benim babam kendi büyükbabasına karşı gelmişti, neredeyse evlatlıktan reddedilme noktasına kadar, çünkü bizi okutmaya karar verdi. dördümüzü birden. O bizi şehirdeki en iyi okullardan birine gönderdi Ve bize en iyi eğitimi sağladı. Dediğim gibi, doğduğumuzda biz kendi anne babamızı seçmeyiz. ve okula başladığımızda okulumuzu da seçmeyiz. Çocuklar okul seçmezler, sadece anne ve babalarının onlar için seçtiği okula giderler. İşte benim temellerimin atıldığı zaman bu oldu. Ben bu şekilde büyüdüm ve diğer üç kızkardeşimde öyle. Ve babam o zamanlar derdi ki, “dört kızımı da dünyanın dört tarafına göndereceğim” Bunu gerçekten istedimi bilmiyorum ama böylede oldu. Hindistanda kalan bir tek ben oldum. Biri İngiliz, diğeri Amerikalı Ve bir diğeri ise Kanadalı. İşte, biz dört kişiyiz ve dünyanın dört köşesine dağılmış durumdayız.

Ve onlar benim rol-modelim derken, babamın ve annemin bana vermiş oldukları iki şeyi izledim. Bir, dediler ki "yaşam eğimli bir yüzeyin üzerindedir; ya yukarı çıkarsın, ya da aşağı inersin" Ve bende kalan ikinci şey, ki bu benim hayat felsefem oldu, tüm farkı yarattı, hayatında iyi veya kötü 100 şey olur. bu 100 tanesinin içinden 90 tanesini sen yaratırsın. Bunlar iyidir. Senin eserindir. Keyif al. Eğer kötülerse yine senin eserindir. Bunlardan öğren. 10 tanesi ise tabiat tarafından gelir, sen hiç bir şey yapamazsın. Bu bir akrabanın ölümü gibidir, yada bir hortum, kasırga veya bir deprem. Bunlarla ilgili hiç bir şey yapamazsın. Sadece bu duruma bir tepki verebilirsin.. Ama bu tepki, o 90 puandan gelir. Ben bu felsefenin bir ürünü olduğuma göre, 90/10'un ve ikinci olarakta eğimli bir yüzeyin üzerindeki yaşamın, ben bu şekilde büyüdüm-- sahip olduklarıma değer vererek. Ben fırsatların bir ürünüyüm. 50 lerin ve 60 ların kısıtlı fırsatları, kızların sahip olamadıkları. Ve ebeveynlerimin bana verdiklerinin, eşsiz olduğu gerçeğinin bilincindeydim. Çünkü en iyi okul arkadaşlarımın hepsi giydirilip süsleniyorlardı, büyük bir çeyiz ile evlenmek üzere. ve ben ise burada, elimde tenis raketim ve okula gidiyordum ve okul harici bir çok aktiviteye katılıyordum. Size bunları anlatmam gerektiğini düşündüm. Bunları anlatmamın sebebi bunun bir alt yapı olması.

Sırada şu var. Sert bir kadın olarak Hint Polis Servisine katıldım, yorulmak bilmeyen bir dayanma gücü olan bir kadın, çünkü tenis'te v.s. ünvan kazanmak için koşardım. Ama Hint Polis Servisine katıldım. Ve o zaman bu polis faaliyeti için yeni bir model oldu. Benim için polislik düzeltmek için güç anlamındaydı. Engel olma gücü ve tespit etme gücü. Bu Hindistanda polislik'le ilgili yapılmış yeni bir tanımlama gibi-- Engel olma gücü. Çünkü normalda her zaman denirdi ki, tespit etme gücü, ve bu kadar dı. veya cezalandırma gücü. Ama ben, hayır bu engel olmanın gücü diye karar verdim. çünkü ben büyürken öğrendiğim şey buydu: 10 a nasıl engel olabiliriz ve 10 un çoğalmamasını nasıl sağlarız? Bunun benim hizmetime girmesi de böyle olmuştu. ve bu erkeklerinkinden farklıydı. Erkeklerinkinden farklı olması için bir isteğim yoktu ama farklıydı. çünkü bu benim farkımdı. Hindistandaki polis faaliyetlerini yeniden tanımladım. Sizi iki adet yolculuğa çıkartacağım, benim polislik yolcuğum ve hapishane yolculuğum. Gördüğünüz şey, eğer başlığı görebiliyorsanız "Başbakanın arabası tutuldu" Hindistanda bir Başbakana ilk kez bir park cezası kesilmişti. (gülme sesleri) Bu Hindistanda bir ilktir, ve size bunu son kez duyduğunuzu da söyleyebilirim. Böyle bir şey Hindistanda bir daha asla olmaz. çünkü bu ilk ve tekti. ve koşul şöyleydi, ben duyarlı olduğum için, merhametliydim ve adaletsizliğe karşı çok duyarlıydım, çok fazla adalet-destekçisiydim. Bir kadın olarak Hint Polis Servisine katılmamın sebebi budur. Başka seçeneklerim vardı ama onları seçmedim.

Şimdi devam edelim. Bu sağlam polislikle, eşit polislikle ilgili. Artık söz dinlemeyen kadın olarak tanınmıştım. Ve o yüzden tüm sıradan makamlara gönderilmiştim. başkalarının reddedeceği makamlara. Burada polis memuru olarak hapishane görevine gittim. Normalde polis memurları hapishane görevi yapmak istemezler. Beni kilit altında tutmak için hapishaneye gönderdiler. şimdi arabalar olmayacak diye düşünerek ve ceza kesilcek çok önemli şahıslar. Hadi onu kilitleyelim. Burada hapishane görevimi aldım. Bu büyük bir suçlu yuvası olan hapishane göreviydi. Açıkça öyleydi. Ama 10,000 erkek, içlerinde sadece 400 ü kadındı -- 10,000 -- 9,000 artı 600 civarı erkek idi, teröristler, tecavüzcüler, hırsızlar, gangsterler -- bazılarını ben hapse atmıştım dışarıda bir polis memuru olarak. Ve peki, onlarla nasıl başa çıktım. içeri girdiğim ilk gün, onlara nasıl bakacağımı bilmiyordum. Ve dedimki, "Dua edermisiniz" Gruba baktığımda, "Dua edermisiniz?" dedim. Beni taba renk kıyafet giyen, genç, kısa boylu kadın olarak gördüler. "Dua edermisiniz?" dedim. Hiçbir şey söylemediler. "Dua edermisiniz? Dua etmek istermisiniz?" dedim. "Evet" dediler. "Tamam, hadi dua edelim." dedim. Ben onlar için dua ettim ve birşeyler değişmeye başladı. Bu hapishane içindeki eğitimin bir görüntüsü.

Arkadaşlar, bu hiç bir zaman gerçekleşmemişti, hapishanedeki herkesin çalışması. Ben buna toplum desteği ile başladım. Devletin bütçesi yoktu. En iyi ve büyük gönüllü çalışmalardan biriydi. dünyadaki herhangi bir hapishanelerde gerçekleşen. Delhi hapishanesinde başlatılmıştı. Bir örnek görüyorsunuz. Br mahkumun sınıfa eğitim vermesi ile ilgili. Yüzlerce sınıf var. Dokuz dan Onbir'e, tüm mahkumlar eğitim programına gitti -- Bu aynı suçlu yuvası, onların beni parmaklıklar arkasına koymakla herşeyin unutulacağını düşündükleri Biz burayı bir Aşram'a dönüştürdük-- eğitim yoluyla bir hapishaneden Aşram'a Bence daha büyük değişim bu. Bir değişimin başlangıcıydı. Öğretmenler mahkumlardı. Öğretmenler gönüllülerdendi. Bağışlanmış okul kitaplarından kitaplar geldi. Kırtasiye bağışı yapıldı. Herşey bağışlanmıştı. çünkü hapishanede eğitim için herhangi bir bütçe yoktu. Şimdi ben bunu eğer yapmamış olsaydım, burası bir cehennem yuvası olurdu.

Bu'da ikinci dönüm noktası. Yolculuğumun geçmişi ile ilgili size bazı anlar göstermek istiyorum, ki muhtemelen dünyanın herhangi bir yerinde göremezsiniz. Birincisi, bu sayıları asla göremezsiniz. İkincisi, bu kavramı. Bu hapishane içindeki bir meditasyon programıydı binin üzerinde mahkumun. 1000 mahkum meditasyon yapmak üzere oturdu bu benim attığım en cesur adımlardan biriydi, hapishane yöneticisi olarak benim yaptığım. Ve değişen bu oldu. Bununla ilgili daha çok şey öğrenmek isterseniz, gidin ve şu filmi izleyin, "Doing time Doing Vipassana" Onunla ilgili birşeyler duyarsınız ve çok seversiniz. Ve bana KiranBedi.com dan yazın, size cevap veririm. Size sonraki slayt'ı göstereyim. Farkındalık ile aynı kavramı ele aldım Çünkü, neden bu Hint hapishanesine meditasyonu getirmiştimki? Çünkü suç karışık bir zihnin ürünü Bu kontrol edilmesi için üzerinde durulması gereken bir zihin karışıklığı öğüt vererek değil, söyleyerek değil. okuyarak değil, ama zihnini ele alarak Aynı şeyi polise de götürdüm, çünkü polisler de aynı şekilde zihinlerinin birer mahkumuydular. ve biz ve onlar diye hissediyorlardı, ve insanların destek olmadığını. Bu işe yaradı.

Bu dilek kutusu olarak adlandırılan bir geri bildirim kutusu. Bu benim tanıttığım bir kavram şikayetleri dinlemek için, sorunları dinlemek için. Bu sihirli bir kutuydu. Bu duyarlı bir kutuydu. Bu mahkumlardan birinin hapishanede nasıl hissettiği ile ilgili bir çizim. Eğer maviler içindeki kişiyi görüyorsanız-- evet, bu adam-- o bir mahkumdu ve o bir öğretmendi Ve gördüğünüz gibi, herkes meşgul; kaybedecek zaman yok.

Toparlamama izin verin. Şu anda birkaç faaliyet içerisindeyim, eğitim hareketi yetersiz hizmet almış çocukların, ki bu binlerce -- Hindistan'da her şey binlerce. İkincisi, Hindistandaki yolsuzluk karşıtı hareket Bu önemli bir yol Bizler, küçük bir grup eylemci olarak, bir kamu denetçisinin hesabından Hint hükumeti için para çektik. Arkadaşlar, bunun hakkında çok şey duyacaksınız. Şu anda benim üzerine gittiğim faaliyet bu, ve bu hayatımın faaliyeti ve tutkusu.

Çok teşekkür ederim. (Alkış) Teşekkürler. Çok teşekkür ederim. Teşekkürler. Teşekkürler. Teşekkürler. Teşekkürler.