Jok Church: Bir ilgi çemberi

Biliyorsunuz ben çocuklar için yazıyorum ve büyük olasılıkla Amerika'nın en çok okunan çocuk kitapları yazarıyım. Ve ben her zaman insanların karşısına bir bilim adamı gibi çıkmak istemediğimi söylerim. Çiftçi kılığında ya da deriler içinde gelebilirim, derim ve şimdiye kadar kimse çiftçiyi tercih etmedi. Bugün size çemberler ve bazı şeylerin sırrını anlamaktan bahsedeceğim. Bilirsiniz, biz bir şeyin sırrını o şeyi bir yerde bırakıp bir blok ileriye gittiğimizde anlarız.

Bur bir çember resmi. Richard Bollingbroke isimli bir arkadaşım yaptı bunu. Bugün size söz edeceğim cinsten karmaşık bir çember. Benim çemberim 60'li yıllarda Stow, Ohio'da bir lisede başladı. Sınıfın acayibiydim. Her hafta, erkekler tuvaletinde kanlar içinde dövülen çocuktum, taa ki bir öğretmen hayatımı kurtarana kadar. Hayatımı, öğretmenler odasındaki tuvaleti kullanmama izin vererek kurtardı. Bu, üç yıl boyunca, gizlice yaptı, ve benim artık o şehirden kaçmam gerekiyordu. Bir başparmağım vardı, 85 dolarım vardı ve San Fransisco, California'ya gittim -- kendime bir sevgili buldum -- ve -- 80'lerde AIDS ile ilgili bir organizasyonda çalışma gereği duydum.

İki ya da üç yıl önce, gecenin bir yarısında o öğretmen Posten Hanım'dan bir telefon aldım. "Seni görmeliyim, birer yetişkin olarak birbirimizi tanıyamadığımız için hayal kırıklığı duyuyorum. lütfen Ohio'ya gelir misin ve lütfen şimdiye kadar bulduğunu bildiğim o erkeği de yanında getir. Şunu da söylemeliyim pankreas kanseriyim ve lütfen elini çabuk tut." diyordu.

Ertesi gün Cleveland'daydık. Ona şöyle bir baktık, güldük, ağladık ve onun bir bakımevinde kalmaya ihtiyacı olduğunu gördük. Bir tane bulduk, onu oraya götürdük, ona baktık ve ailesi ile ilgilendik, çünkü bu gerekliydi, nasıl yapabileceğimizi bildiğimiz bir şeydi. Ve beni bir yetişkin olarak tanımak isteyen kadın beni nihayet tanıdığında bir kutu küle dönüştü ve benim ellerime kondu. Olan şuydu ki çember kapanmıştı, bir çembere dönüşmüştü -- ve daha önce bahsettiğim gibi olayın sırrını çözmüştüm.

Sır, ölümün hayatın bir parçası olduğu. O, benim hayatımı kurtarmıştı, ben ve partnerim de onunkini. Ve bilirsiniz, hayatın o kısmı, diğer kısmının yaptıklarına ihtiyaç duyar. Doğruluk ve güzellik ister ve çok mutluyum ki bundan burada bolca konuşuluyor. Ayrıca, asalet, sevgi ve mutluluk ister. Ve bunları başkalarına vermek bizim işimiz.

Teşekkür ederim.

(Alkış)