Jeff Han bilimde büyük bir buluş olan dokunmatik ekranını tanıtıyor

Bugün burada olduğum için çok heyecanlıyım, çünkü laboratuvarımdan yeni çıkardığım bir şeyi göstermek üzereyim, bunu ilk görenler sizler olacağınız için çok memnunum, çünkü bunun gerçekten makinelerle olan ilişkimizi derinden değiştireceğine inanıyorum.

Bu geriden gösterim yapan bir çizim ekranı. 36 inç genişliğinde, ve çoklu dokunmatik bir sensör eklenmiş durumda. Bir telefon kulübesinde veya interaktif yazı tahtalarında gördüğünüz normal dokunmatik sensörler bir anda sadece bir noktayı algılayabilir. Bu alet size aynı anda birden fazla nokta işaretleme imkanı veriyor. İki elimi de kullanabilirim, kiriş hareketleri yapabilirim, ve istersem 10 parmağımı aynı anda kullanabilirim. İşte böyle.

Çoklu dokunmatik sensörler tamamen yeni değiller. Örneğin, Bill Buxton 80'lerden beri bunlarla oynuyor. Ama, burada benim ürettiğim gerçekten yüksek-çözünürlüklü, düşük maliyetli, ve sanırım en önemlisi, görüntü yakınlaştırılabilir. Teknoloji şu an buradaki en heyecan verici şey değil, daha çok onun yeni bulduğumuz erişilebilecek noktaları bizi heyecanlandırıyor. Burada ilginç olan, onunla neler yapabileceğimiz, ve üstüne neler ilave edebileceğimiz. Şimdi görelim.

Mesela, burada bir lav ışığı uygulamamız var. Gördüğünüz gibi, iki elimi baloncukları toplayıp bir araya getirmek için kullanabiliyorum. Sisteme bu şekilde ısı enjekte edebiliyorum, veya iki parmağım ile ayırabilirim. Bu tamamen sezgisel; bunun bir el kitabı yok. Arayüz kayboluyor. Bu uygulama bir ekran koruyucu olarak başladı, doktora öğrencisi Ilya Rosenberg yaptı. Ama, sanırım asıl kullanılması gereken yer burası.

Çoklu dokunmatik sensör ile ilgili harika olan şey şu, bunu buradaki tüm parmaklar ile gerçekleştirebilirdim, ama çoklu dokunmatik aynı zamanda çok kullanıcılı anlamına geliyor. Chris buraya gelip lavın bir diğer tarafında çalışabilir, ben buralarda oynarken. Yeni bir şekil verme aleti hayal edebilirsiniz, buradaki bölümü ısıtıyorum, sonra şekil veriyorum, sonra soğuyup belli bir şekilde katılaşmaya bırakıyorum. Google'ın lobisinde böyle bir alet hoş olurdu. (Gülüşmeler)

Size bir şey göstereceğim -- daha somut bir örnek, bu yüklerken. Bu bir fotoğrafçının ışık kabini uygulaması. İki elimi birden kullanıp, resimlerin yönünü değiştirebiliyorum. Ama daha da iyisi, eğer iki parmağımı kullanırsam, bir resmi tutup, kolaylıkla böyle büyütebilirim. Kolayca açısını değiştirebilir, yakınlaştırıp uzaklaştırabilirim, döndürebilirim. Bunu iki elimle de yapabilirim, ya da bir elimdeki iki parmağımla da yapabilirim. Eğer taslağı yakalarsam, aynı şeyleri yapabilirim -- büyütebilirim. Aynı anda yapabilirim, bunu bu şekilde tutarken, bir resmi seçip, onu bu şekilde büyütebilirim.

Yine, arayüz burada kayboluyor. Herhangi bir kullanma kılavuzu yok. Bu özellikle daha önce bir bilgisayar kullanmadıysanız tam aradığınız şey. Şimdi, eğer 100 dolarlık laptoplar gibi girişimleriniz varsa, bu tanıtacağımız yeni jenerasyondan, insanların bu standartta mouse ve windows kursör arayüzü ile bilgisayar kullanacağından korkardım. Şu andan itibaren bana göre makinalar ile bu şekilde etkileşimde olmalıyız. (Alkışlar) Tabi ki bir klavye çıkarabilirim. Bunu alabilirim, buraya koyabilirim. Gördüğünüz gibi, bu standart bir klavye, ama tabi ki bunu elimin büyüklüğüne göre büyütebilirim. Bu gerçekten önemli, çünkü teknolojinin geldiği bu seviyede fiziksel bir alete uyum sağlamamız için bir neden yok. Bu RSI gibi kötü şeylere neden olur. Bugünlerde teknolojimiz çok gelişti, artık arayüzler bizlere ayak uydurmalı. Şu ana kadar çok az bir kısmı uygulandı bundan sonra arayüzler ile etkileşimimiz gelişecektir. Bu klavyelerde yaptığımız gelişmeler büyük ihtimalle yanlış yönde. Düşünün, gelecekte bu tür teknolojiyi geliştirdiğimizde, eliniz hareket ettiğinde otomatik olarak hareket eden ve elinizin hangi tuşu aradığını anlayabilecek zekada klavyeler yaratılacak. Evet -- yeniden, harika değil mi?

Seyirci: Laboratuvarın nerede?

Jeff Han: Ben New York Üniversitesi'nde araştırma görevlisiyim.

Burada başka bir uygulama örneği var. Bunları küçük tüy topları yapabilirim. Yaptığım vuruşları hatırlayacak. Tabi ki bunu tüm parmaklarımla yapabilirim. Dokunuşuma duyarlı olduğunu fark edebilirsiniz. Bu aletin güzel yanı, az önce gösterdiğim gibi görüntüyü hızlı bir şekilde büyütmeniz için iki parmak yeterli. Çünkü bir büyütme aletine veya bir başka menüye gerek yok; devamlı olarak büyütebilirsiniz, hepsi aynı anda. Burada büyük şeyler yaratabilirim, buraya başladığım notaya çok hızlı dönebilir ve daha küçük şeyler yapabilirim.

Veri görüntüleme gibi şeylere başladığımız için bu çok önemli olacak. Mesela, sanırım hepimiz Hans Rosling'in konuşmasını beğendik, ve gerçekten uzun zamandır düşündüğüm bir gerçeği vurguladı: hepimiz bu bilgiye sahibiz ama bir sebepten ötürü orada öylece duruyor. Onu kullanmıyoruz. Bana göre bunun bir sebebi, -- grafik, görüntüleme, netice araçlarından hepimiz faydalanacağız. Sanırım büyük bir çoğunluğu daha iyi arayüzlere sahip olmaya başlayacak, buradaki büyük resim ile uğraşırken bu tür verilere erişebilmek için.

Bu da WorldWind adlı başka bir uygulama. NASA tarafından yapıldı. Hepimiz Google Earth'ü görmüşüzdür; bu da onun açık-kaynaklı versiyonu gibi. NASA'nın uzun yıllar boyu topladığı farklı verileri yüklemek için özel bir uygulaması. Gördüğünüz gibi, yakınlaşmak için aynı iki parmak hareketini kullanıyorum. Yine, hiçbir arayüz yok. Herkese istediği kadar gidebilme imkanı sunuyor -- ve, tam olarak beklediğinizi yapıyor. Tekrar, burada arayüz yok. Arayüz hemen kayboluyor. Farklı bir veri görüntüsüne geçebilirim. Bu uygulamanın güzelliği de bu. İşte böyle. NASA gerçekten harika. Bu farklı renklere ayıran elektromanyetik görünüme sahip -- bitkileri ayırt etmek için harika. Şuraya geri gidelim.

Haritalama uygulamaları hakkında en harika şey -- 2D değil, bir çeşit 3D olması. Çoklu dokunmatik arayüzle, böyle bir hareket yapabilirsiniz -- böylece etrafı böyle eğip bükebilirsiniz. Bu basit bir 2D yaklaşma ve hareket ettirmeden ibaret değil. Bu geliştirdiğimiz hareket ile iki parmağınızı buraya koyuyorsunuz, eğim için bir eksen belirliyor, ve ben de ona göre eğip bükebiliyorum. Bu tam bu durum için bulduğumuz bir çözüm, belki yapılması gereken şey değil ama böyle bir arayüzle yapabileceğiniz bir çok ilginç şey var. Böyle oynamak çok eğlenceli aynı zamanda. (Gülüşmeler)

Göstermek istediğim son şey -- eminim böyle bir aletle yapabileceğimiz bir çok eğlence uygulaması aklınıza gelmiştir. Ben daha çok bu tür yaratıcı uygulamalarla ilgiliyim. İşte basit bir uygulama-- Bir eğri çizebiliyorum. Ve eğriyi kapattığımda bir karakter haline geliyor. Güzel olan yanı ise, kontrol noktaları ekleyebilirim. Şimdi de parmaklarımla eş zamanlı olarak onu hareket ettirebilirim. Ne olduğunu görebiliyorsunuz. Bir çeşit kuklacılık, çizmek için ihtiyacım olan parmak sayısı kadar parmağımı kullanabilirim --

Burada kontrol noktalarını tutmak ve doğru şeyi yapmak için çok fazla matematiksel işlem var. Yani, buradaki cismi kontrol noktaları ile hareket ettirme tekniği, gerçekten teknolojinin son harikası olarak değerlendirilmeli. Geçen sene Siggraph'ta tanıtıldı, hayranı olduğum bir araştırma çeşidinin mükemmel bir örneği. Her şeyin doğru olanı yapması için gereken gücü hesaplıyor, sezgisel şeyleri. Umduğunuz şeyi gerçekleştiriyor.

Çoklu dokunmatik araştırmaları şu anda HCI (Human Computer Interaction- İnsan Bilgisayar Etkileşimi)'da çok aktif bir alan. Bunu yapan sadece ben değilim, bununla uğraşan bir sürü kişi var. Böyle bir teknoloji daha da fazla kişinin uğraşmasını sağlayacak, ve sizlerle önümüzdeki günlerde ilgili alanlara nasıl uygulayabileceğimiz hakkında konuşmak için sabırsızlanıyorum. Teşekkür ederim. (Alkışlar)