Ian Goldin: Küresel geleceğimizi kullanma

Gelecek, bildiğimiz üzere, oldukça tahmin edilemez. En iyi enstitülerdeki en iyi kafalar genellikle onu yanlış anlıyorlar. Bu teknolojinin içindedir. Bu bilginlerin, CIA'in, MI6'in her zaman yanlış anladıkları yer olan politikanın alanının içindedir. Bu net olarak finansın içindedir. Gelecek hakkında düşünmenin yer edindiği enstitütlerle, IMF, BIS, Finansal İstikrar Forumu neyin geldiğini göremediler. 20,000'in üzerinde iktisatçı, ki onların işi bu, rekabet girişini getirmek ne olacağını göremedi.

Küreselleşme gittikçe karmaşıklaşıyor. Ve bu değişim gittikçe hızlanıyor. Gelecek daha da tahmin edilemez olacak. Şehirleşme, entegrasyon, bir araya gelme yeni bir uyanışa götürecek. Bunu 1000 yıl önce gerçekleştirdi. Son 40 yıl olağanüstü zamanlardı. Yaşam süresi yaklaşık 25 yıl arttı. Buna ulaşabilmek için taş devrinden başladı. Gelir dünya nüfusunun büyük bir bölümü için arttı, nüfusun bu süre zarfında 2 milyar insan artmasına rağmen. Ve okuma-yazma bilmeme azaldı, dünyadaki insanların yarısından dörtte birine indi. Yenileme için, geliştirme için ortaya çıkması büyük bir fırsat

Fakat zayıf bir noktası da var. Küreselleşmenin iki zaafı far. Biri eşitsiz büyüme. Bunlar terkedenler, kızgın olanlar, katılım sağlamayanlar. Küreselleşme belirli bir kapsam dahilinde olmadı. İkinci zaafı karmaşıklığıdır. Bir büyüme kırılganlığı, büyüme hassasiyeti. Bir yerde olan şey diğer herşeyi hemen etkilemesiydi. Bu kaideli bir risk, kaideli bir şok. Onu finansal krizde gördük. Grip salgınında gördük. Güçlü olacak ve ona karşı bir direnç göstermemiz gereken bir şey.

Bunların çoğu teknolojide olan şeylerin bir sonucunda oluşuyor. Çok büyük adımlar vardı. 2030 yılına kadar bilgisayar alanında aynı fiyata elde edebileceğiniz milyon kat gelişim olacak. Bu 20 yılda olan deneyimin sonucudur. Devam edecek. Bilgisayarlarımız, sistemlerimiz bugün için Apollo'nun ki kadar ilkel olacak. Cep telefonlarımız Apollo'nun uzay motorundan daha güçlü. Cep telefonlarımız 20 yıl önceki en güçlü bilgisayarlardan daha güçlüdür. Peki ne olacak? Teknolojide büyük fırsatlar yaratacak. Minyatür hale de getirecek. Görünmeyen kapasite olacak. Görünmeyen kapasite, vüducumuzda beynimizde, havada olacak. Bir replikanın üzerinde ev tozu akaryasıdır.

Yeni yollarla herşeyi yapabilme yetisinin bir çeşidinin potansiyelini çıkarıyor, sadece tıp alanında değil. Burada Oxford'da geliştiridiğimiz bir kök hücredir, bir embriyonik kök hücreden. Vücudun herhangi bir parçasını geliştirebiliriz. Artan bir şekilde, zamanla, bu kendi tenimiz için mümkün olabilecek -- vücudumuzun parçalarını kopyalayabilmek. Onarımsal tıp için olağanüstü potansiyel. Vücudun parçalarını yenilenebilme kapasitesinden dolayı 2030'dan sonra bir engelli olimpiyatının olacağını düşünmüyorum, Fakat soru şu, "Ona kim sahip olacak?"

Diğer bir büyük gelişme genetikte ne olabileceği alanında olacaktır. Yaratma kapasitesi, bir farenin genetiğinin değiştirilmesi gibi, üç katı hızla giden bir şey, üç katı uzun sürer, bunu azaltabilirdik, bu fare bunu yapabilirdi, bizim 80 yaşımıza denk geliyor, aynı miktarda besin kullanarak. Fakat bu çok zengin biri için mi, bunu karşılayabilenler için mi uygun olacak? Yeni bir soyarıtımına mı gidiyor? Bunu karşılayabilecek olanla mı geleceğin süper ırkı olacak? (Gülüşmeler)

Bu yüzden bizim için önemli soru şu, "Bu teknolojik değişimi nasıl yöneteceğiz?" Daha kapsamlı bir teknoloji yarattığımızdan bir teknoloji yalnızca biz yaşlandıkça değil akıllandıkça ve geleceğin nüfusunu destekliyebileceğimiz bir teknoloji olduğundan nasıl emin olacağız? Bu gelişmelerin en dramatize edilmişlerinden biri populasyon piramidinden populasyon tabutları diyebileceğimiz terime geçiş olacak. Bu emekli olmanın ya da emekli yaşının 2030'da olması gibi değildir. Bu tekrar eden biçimler olacak. Bu sadece Batı'nın şeyi olmayacak.

En dramatik değişimler Çin ve bir çok diğer ülkede olacak olan gökdelen tipi yeni piramitler olacak. Eğer gençseniz emekliliği unutun gitsin. Emekliliği unutun. Yaşamı ve onun nereye gideceğini düşünün. Tabi ki, göç daha önemli olacaktır. Yetenek savaşı, bütün yetenek aralığındaki insanları etkileme ihtiyacı, tekerlekli sandalyelerimize bizi itmek, fakat ekonomilerimizi de ilerletmek. Yenileşmemiz hayati olacak.

Zengin ülkelerde istihdam 800 milyon insandan 700 milyon insana düşecek. Bu göçte büyük bir sıçrama gerektirecek. Göçün endişeleri, bugünün yabancı düşmanlığı korkusu, gelecekte ekonomimiz için ve emekliliğimiz için bir nevi bize yardım edecek insanlar ararken onları uykudan uyandıracak. Ve sonra, sistematik riskler. Bunların daha kuvetli olacağını anlıyoruz, bugün gördüğümüz sistemlerin ve toplumların iç içe birbirine girmesidir, teknoloji ile bağlanmasıdır, ve tam-zamanında yönetim sistemleri ile hızlandırılmasıdır. Küçük seviyelerde sermaye diğer insanların sorumluluğuna direnç sağlayabilir.

Bio-çeşitlilikteki yıkım, iklim değişikliği, salgınlar, finansal krizler: hakkında düşüneceğimiz değerler olacaktır. Ve bu yüzden bunlarla nasıl başa çıkacağımız, nasıl kendimizi harekete geçireceğimiz, yeni bir yol ve sistematik riskleri yönetmek için bir toplum olarak bir araya getirecek yeni bir farkındalık doğmak zorunda. Yenileşmeye gereksinimi olacak. Küreselleşmenin ihtişamının onun düşüşü olacağı anlayışına gereksinimi var. Elde edilen başarılar yüzünden bizim en iyi yüzyılımız olabilirdi. En kötüsüde. Ve elbette bireyler için kaygılanmamız gerekiyor. Özellikler bir yöne veya başka bir yöne terkedilmiş hisseden bireylere.

İlk seferinde bir birey, insanlık tarihinde 2030'a kadar yaradılışla, örneğin, hastalık yapıcı şeyle gezegeni yok etmek, herşeyi mahvetmek için kapasitesi olacak Birlikte kilimleri dokumaya nasıl başlayacağız? Yeni yollarla karmaşık sistemler hakkında nasıl düşüneceğiz? Bilim adamları için zor olacak, ve hepimiz gelecek hakkında düşünmeye odaklanacağız. Hayatlarımızın geri kalanı gelecekte olacak. Onu şimdi hazırlamalıyız. Dünyadaki yönetim yapısının fosilleştiğini anlamamız gerekiyor. Bunun getireceği zorluklarlar baş etmeye başlayamaz. Gezegeni yönetmek için yeni bir yol inşa etmek zorundayız, birlikte, toplu akılla.

Biliyoruz ki, ve biliyorum ki, kendi deneyimlerimde, bireyler ve toplumlar geleceklerini değiştirmek için bir araya geldiklerinde inanılmaz şeyler olabilir. Güney Afrika'yı terk ettim. ve 15 yıl sonra, asla geri dönmeyeceğimi düşündükten sonra, Nelson Mandela hükümetinde çalıma onuruna ve ayrıcalığına sahip oldum. Bu bir mucizeydi. Yaşamımızda toplu halde mucizeler yaratabiliriz. Yaptığımız hayati bir şey. TED'te gelişen fikirler, hakkında düşündüğümüz fikirler dört gözle beklediğimiz, bunun en ihtişamlı yüzyıl olacağından, eko-felaket olmayacağından ve eko-çöküş olmayacağından emin olacağımız fikirler hayati bir şey. Teşekkür ederim. (Alkış)