Evan Williams Twitter kullanıcılarını dinliyor

4 sene önce, TED sahnesinde, o zaman birlikte çalıştığım bir firmayı duyurmuştum, Odeo adında. Ve bu açıklamadan ötürü, New York Times'ta büyük bir makale yazılmıştı, bu makale daha çok basın ilgisine yol açmıştı, ve benim o firmanın CEO'su olma kararımı verdirdi, oysa ben sadece bir danışmandım ve bunu sermayenin ve işe alımların artışı izledi.

İşe aldıklarımdan biri Jack Dorsey adlı mühendisti, bir yıl sonra Odeo ile hangi yöne gideceğimize karar vermeye çalışıyorduk ve Jack birkaç yıldır üstünde düşündüğü bir fikrini bize sundu bu da arkadaşlarınıza o an ki durumunuzu bildiren bilgiler göndermekti. O sıralar Odeo'da aynı zamanda SMS'ler ile uğraşıyorduk, sonra bu ikisini bir araya getirdik, 2006'nın başlarında Twitter'ı Odeo'nun yan bir projesi olarak başlattık.

Bir yan projenin doğru olduğunu anlamak odaklanmanın çok önemli olduğu başlangıç evresinde çok zordur, aslında önceki firmamda da Blogger'ı bir yan proje olarak başlatmıştım, bunun sadece ek olarak yapacağımız bir şey olduğunu düşünmüştüm, ama bu sadece firmayı değil hayatımın sonraki 5-6 yılını da ele geçiren bir şey haline geldi. Böylece, doğruluğunu bilmesem de nereye ulaşacağını bilmesem de önsezilerimi takip etmeyi öğrenmiştim. Ve Twitter ile de defalarca yaşadığım bu oldu.

Twitter'a aşina olmayanlar için, Twitter oldukça basit bir konsept üzerine kuruldu. 140 veya daha az karakter ile o an ne yaptığınızı söylüyorsunuz, ve sizinle ilgilenen kişiler o güncellemeleri takip ediyorlar. Eğer gerçekten ilgililerse, güncellemeleri cep telefonlarından takip ediyorlar. Örneğin, şu an TED'de konuşma yapıyorum diye twitleyebilirim. Ve benim örneğimde, göndere bastığımda 60,000'e yakın insan saniyeler içinde benim mesajımı alacak. Şimdi, temel fikir şu, Twitter insanlara yaşadıkları anı istedikleri zaman paylaşma imkanı sunuyor, ister çok önemli olaylar olsun isterse çok sıradan olaylar. Yaşadıklarını paylaşmaları sayesinde insanlar çok daha fazla bağlı ve birbiri ile iletişimde hissediyor, aradaki mesafeler ve zamana rağmen. Bu başlangıçtan itibaren bizim gördüğümüz ve bizi heyecanlandıran Twitter'ın asıl kullanım şekli.

Ummadığımız şey ise, birçok kişinin bu basit sistemden geliştirdiği başka bir kullanım şekliydi. Fark ettiğimiz şeylerden biri Twitter'ın anlık olaylardaki önemi. Ekim 2007'de alevler San Diego'yu kapladığında insanlar ne olduğunu bildirmek ve komşularından etraflarında ne olduğunu öğrenmek için Twitter'a koştu.

Ama bu sadece bireysel seviyede değil. L.A. Times'da haberi yaymak için Twitter'a başvurdu ve ana sayfada bir Tweet paylaştılar ve L.A. İtfaiyesi ve Kızıl Haçı bunu haberleri yaymak ve güncellemek için kullandı. Bu olayda, onlarca insan Tweet yazıyordu ve binlerce insan onları takip ediyordu çünkü orada olmanın nasıl bir şey olduğunu ve de neler yaşandığını bilmek istediler.

Bizi şaşırtan diğer birçok şeyin arasında

iş dünyasından da olaylar oldu,

pazarlama, iletişim ve tahmin edilebilir bazı şeylerden, Los Angeles çevresinde ilerleyen çok popüler bir Kore barbekü taco kamyonun Twitter ile nerede duracağını ve böylece uzun bir kuyruk oluşturacağını bildirmesine kadar.

Politikacılar Twitlemeye yeni başladılar. Aslında, şu anda Twitter hesabı olan 47 Kongre üyesi var. Ve bazı durumlarda, başkan ile kapalı kapılar arkasındaki oturumlardan twittliyorlar. Duyduklarının pek hoşlarına gitmediği durumlarda. Başkanın kendisi bizim en popüler Twitter kullanıcımız, son zamanlarda tweetlerinin sayısı düşmüş olsa da, Senatör McCain'in tweetleri arttı. Bu adamın da arttı (Chris Anderson).

Twitter aslında bir medya yayın aracı olarak tasarlandı. Bir mesaj gönderiyorsunuz ve o herkese ulaşıyor ve ilgilendiğiniz mesajlar da size geliyor. Twitter'ın gelişimine kullanıcıların katkılarından biri de belirli bir kişiye veya mesaja cevap verme metodu geliştirmeleri ile oldu. Bu işaret, "@kullanıcı" burada Shaquille O'neal hayranlarından birine cevap vermek için kullanıyor, bu tamamen kullanıcılar tarafından bulundu, bu tamamen popüler hale gelmeden bunu sisteme dahil etmedik ve daha sonra daha da kolay hale getirdik. Bu kullanıcıların Twitter'ı şekillendirdiği örneklerden sadece biriydi.

Bir diğeri API (Uygulama Programlama Arayüzü) aracılığı ile oldu. Bir uygulama programlama arayüzü kurduk, bu programcıların Twitter ile etkileşimde olan yazılım yazabilecekleri anlamına geliyor. Twitter'a güncelleme gönderebilecek 2000'den fazla yazılım olduğunu biliyoruz, Mac, Windows, iPhone, BlackBerry için arayüzler ... aynı zamanda doğmamış bir bebeğin tekmelediğinde twittlemesi veya bir bitkinin suya ihtiyaç duyduğunda twittlemesine yardımcı olan araçlar gibi.

Herhalde en önemli üçüncü kişi geliştirmesi Virginia'daki Summize adlı şirketten geldi. Summize bir Twitter arama motoru hazırladı. Şu düşünceden yararlandılar, eğer o an ne yaptıklarından, etraflarında ne olup bittiğinden bahseden dünyanın her yerinden milyonlarca insanınız varsa, o an gerçekleşen herhangi bir şeyi bulmak için muazzam bir kaynağınız var demektir. Bu gerçekten bizim Twitter'ı algılayışımızı değiştirdi. Örneğin, insanların TED hakkında söyledikleri burada. Bu düşüncelerimizi değiştiren başka bir şeydi Twitter bizim onu düşündüğümüz gibi bir şey değildi. Bu fikri o kadar beğendik ki, o şirketi satın aldık ve bunu twitter'ın içine yerleştirdik. Bu sadece size Twitter'ı başka şekillerde görme imkanı sunmuyor, aynı zamanda yeni kullanım şekilleri de sunuyor. En hoşuma giden olaylardan biri birkaç ay önce gerçekleşti, Atlanta'da gaz kıtlığı vardı. Bazı kullanıcılar gaz bulduklarında onun nerede olduğunu, fiyatının ne kadar olduğunu yazabileceklerini fark ettiler ve sonuna da "#atlgas" kelimesini iliştirdiler böylece diğer insanlarda bu kelimeyi arayıp gazı bulabileceklerdi.

Ve insanların bu iletişim ağını birbirlerine yardım için kullanımı arkadaşlarınız ve aileniz ile iletişiminizi koparmamanız için oluşturduğumuz asıl fikrin çok ötesine ulaştı. Son zamanlarda daha sık olmaya başladı, ister evsizler için para toplamak olsun, veya Afrika'da kuyu açmak veya sorunlu bir aile için. İnsanlar Twitter üzerinden birkaç gün içinde birçok olay için on binlerce dolar topladı. Öyle görünüyor ki, insanlara bilgiyi daha kolay paylaşmaları için imkan sunarsanız daha iyi şeyler meydana geliyor.

Önümüzdeki ay Twitter'da ne olacağı hakkında hiçbir fikrim yok. Ama nereye gideceğini düşünmeden önsezileri takip etmeyi öğrendim. Teşekkürler.

(Alkışlar)

Chris Anderson: Tam olarak bitirmedik. Eğer bu ekrana yansıtabilirsek... Bu aslında bir konuşmacının bir konuşmadan sonra yapabileceği en korkunç şey. Kesinlikle göz korkutucu.

Bu Twitter arama ekranı. Twitter'a rastgele birkaç kelime girelim. Mesela: "Evan Williams." "...insanlara daha fazla bilgi ver ve önsezini takip et @#TED." "...şu an Evan Williams'ı dinliyorum." Oh. "...Evan Williams şu an TED sahnesinde adeta ölüyor. En kötü konuşma!"

Evan Williams: Güzel. Teşekkürler.

CA: Şaka yapıyorum.

Ama, buradaki sekiz dakikalık konuşmasında, konuşma hakkında gelen 50 civarı tweet var. Böylece tepkilerin her türlüsünü görecek: Barack Obama'nın en büyük Twittçi olduğu gerçeği, bunun TED'den çıktığı gerçeği... Bu şekilde anlık geri bildirim almanın başka bir yolu olduğunu düşünmüyorum.

Büyüleyici bir şey inşa ettiniz ve görünen o ki altın çağınızı daha yaşamadınız. Çok teşekkür ederim Evan. İlgi çekici bir konuşmaydı.