Eric Whitacre: 2000 kuvvetli sesten oluşan sanal bir koro

Rock yıldızı olmak istiyordum. Bunun hayalini kurardım, hayal ettiğim tek şey buydu. Daha doğrusu, pop yıldızı olmak istiyordum. Bu 80'lerin sonlarındaydı. Ve çoğunlukla Depeche Mode'un ya da Duran Duran'ın beşinci üyesi olmayı istiyordum. Beni almazlardı. Nota okuyamıyordum ama sentezleyici ve elektronik davul çalardım. Kuzey Nevada'da küçük bir çiftlik kasabasında büyüdüm. Ve hayatımın öyle geçeceğinden emindim.

18 yaşındayken Las Vegas'taki Nevada Üniversitesi'ne gittiğim zaman, Pop yıldızlığı 101 diye bir dersin olmadığını, hatta o alana yönelik bir bölüm dahi bulunmadığını görünce çok şaşırmıştım. Oradaki koro şefi şarkı söylediğimi biliyordu ve beni koroya katılmam için davet etti. ''Evet, seve seve yaparım. Kulağa harika geliyor." dedim. Odadan çıktığımda "Hayatta olmaz." dedim. Lisemdeki korodaki öğrenciler epey inek tiplerdi, ve o insanlarla bir alakam olması mümkün olamazdı. Ve bir hafta kadar sonra bir arkadaşım bana gelip dedi ki, ''Bak, koroya girmen lazım. Dönem sonunda, Meksika'ya bir gezi düzenliyoruz, bütün masraflar karşılanıyor. Ve soprano kısmı güzel kızlarla dolu." Ve sonra düşündüm ki, Meksika ve kızlar için her şeyi yapabilirdim.

Ve ilk gün koroya gittiğimde, baslarla beraber oturdum ve omzumun üzerinden ne yaptıklarına baktım. Notalarını açtılar, şef ilk vuruşu verdi, ve bom, Mozart'ın "Requiem"inden Kyrie'ye girdiler. Hayatım boyunca siyah ve beyaz olarak görmüştüm, ve o anda birden her şey inanılmaz bir biçimde renklendirilmişti. Yaşadığım en dönüştürücü deneyim buydu -- o anda, disonansı (uyumsuz nota bileşimi) ve armoniyi duymak, insanların beraberce şarkı söylemeleri, paylaşılan vizyon. Ve hayatımda ilk defa benden daha büyük bir şeyin parçası olduğumu hissettim. Ve soprano bölümünde birçok güzel kız vardı gerçekten de.

Hayatımı değiştiren şefe hediye olarak birkaç sene sonra koro için bir parça yazmaya karar verdim. O zamana gelinceye kadar nota okumayı öğrenmiştim, ya da yavaşça öğreniyordum. Ve o parça yayınlandı, ve sonra bir başkasını yazdım, o da yayınlandı. Daha sonra koro yönetmeye başladım, ve sonra kendimi Juilliard'da yüksek lisans yaparken buldum. Ve şu anda kendimi beklenmedik bir şekilde, hepinizin önünde profesyonel müzik bestecisi ve şefi olarak durma konumunda buluyorum.

Birkaç yıl önce, bir arkadaşım bana bir email attı bir YouTube linki, ve "Bunu görmen lazım." dedi. Bana bir hayran videosu gönderen genç bir kadındı, "Sleep" adlı parçamın soprano kısmını söylüyordu.

(Video) Britlin Losee: Merhaba Bay Eric Whitacre. Adım Britlin Losee, ve bu sizin için çekmek istediğim bir video. "Sleep"i söyleyeceğim. Biraz heyecanlıyım, haberiniz olsun. ♫ Eğer sesler varsa ♫ ♫ gecede ♫

Eric Whitacre: Hayrete düşmüştüm. Britlin o kadar masum ve tatlıydı, sesi o kadar saftı ki. Arka planı da görmeye bayılmıştım. Odasındaki piyanonun üzerinde oturan küçük ayıcığı görebiliyordum. O kadar samimi bir video ki.

Ve aklıma şu fikir geldi: 50 kişiye bu aynı şeyi yaptırabilsem, kendi partisyonlarını söyleseler - soprano, alto, tenor ve bas - dünyanın neresinde olurlarsa olsunlar, videolarını YouTube'a koysalar hepsini bir araya getirerek sanal bir koro oluşturabiliriz. Böylece bloguma "OMG OMG" (Aman Tanrım) yazdım. Gerçekten "OMG" yazdım, umarım insan içinde son kez. (Gülüş) Ve şarkıcılara bir çağrıda bulundum. 2000 yılında yazdığım, "ışık ve altın" anlamına gelen "Lux Aurumque" adlı parçanın ücretsiz indirilebilmesini sağladım. İnsanlar videolarını koymaya başladılar.

Demeliyim ki, ondan önce, kendimin şarkıyı yöneten halini bir şef parçası olarak koydum. Videoyu tam bir sessizlik içinde çektim çünkü sadece kafamdaki müziği duyuyordum ve bir gün ortaya çıkacak olan koroyu hayal ediyorum. Daha sonra altına bir piyano parçası çaldım şarkıcıların dinleyecekleri bir şey olması için. Sonra videolar gelmeye başladıkça ...

(Şarkı söylüyor) Bu Singapur'dan Cheryl Ang.

(Şarkı söylüyor) Bu Evangelina Etienne,

(Şarkı söylüyor) Massachusetts'ten.

(Şarkı söylüyor) İsveç'ten Stephen Hanson.

(Şarkı söylüyor) Bu Dallas, Teksas'tan Jamal Walker.

(Şarkı söylüyor)

Parçada küçük bir soprano solosu vardı ve seçmeler düzenledim. Ve birkaç soprano kendi parçalarını koydular internete. Daha sonra onlar ve bu işin içindeki şarkıcılardan birçoğu bana en doğru çekimi elde edene kadar bazen 50 - 60 farklı çekim yaptıklarını söylediler -- sonra videolarını koydular. İşte soprano solosunun kazananı. Bu Tennessee'den Melody Myers. (Şarkı söylüyor) Notanın zirvesinde yaptığı o küçük tebessüme bayılıyorum - "Sorun yok, her şey güzel." der gibi.

(Gülüş)

Ve o ekipten Scott Haines adlı bir genç adam çıktı. Dedi ki, "Bak, bu hayatım boyunca aradığım proje. Bütün bunları düzenleyen kişi olmak istiyorum." Ben de "Teşekkürler Scott. Beni bulduğun için çok mutluyum." dedim. Ve Scott tüm videoları birleştirdi. Sesi düzeltti. Her şeyin yerli yerinde olmasını sağladı. Sonra, bir buçuk yıl önce bu videoyu YouTube'a koyduk. Bu Sanal Koro'dan "Lux Aurumque".

(Şarkı söylüyorlar)

Zaman gereği burada durduracağım. (Alkış)

Teşekkür ederim. Teşekkürler.

(Alkış)

Teşekkürler. Devamı var. Çok teşekkür ederim.

Ben de aynen sizin verdiğiniz tepkiyi verdim. Hatta ilk gördüğümde gözlerim dolmuştu. Tüm bu olayın şiirselliğine inanamıyordum - kendi adalarında olan tüm bu ruhlar, birbirlerine şişe içinde elektronik mesaj gönderiyor. Ve video viral oldu. İlk ay bir milyon tıklama aldık. ve epey bir ilgi gördük. Ve bundan dolayı daha sonra birçok şarkıcı, "Tamam, Sanal Koro 2.0 ne?" demeye başladı. Böylece Sanal Koro 2.0 için sözleri sevgili arkadaşım Charles Anthony Silvestri tarafından yazılmış olan, 2000 yılında yazdığım - Britlin'in söylediği - "Uyku" adlı parçayı seçmeye karar verdim. Ve yine bir şef videosu koydum, katılımları kabul etmeye başladık. Bu sefer daha olgun (yaşlı) üyeler edindik. (Şarkı söylüyor) Ve daha genç üyeler de edindik.

(Video) Soprano: ♫ Yastığımın üstünde ♫ ♫ Yatakta güvendeyim ♫ EW: Bu İngiltere'den Georgie. Yalnızca dokuz yaşında. Bu şimdiye kadar gördüğünüz en tatlı şey değil mi?

Bir kişi tüm sekiz videoyu çekmiş - soprano partisyonlarını bile söyleyen bir bas. Bu Beau Awtin. (Video) Beau Awtin: ♫ Yatakta güvende ♫

EW: Ve hedefimiz - biraz keyfi bir hedef - herkesin "Lolipop"u söylediği bir MTV videosu vardı - dünyanın her yerinden insanlara o küçük melodiyi söylettikleri. Ve buna 900 insan dahildi. Şarkıcılara, "Bizim hedefimiz bu. geçmemiz gereken sayı bu." dedim. Ve 10 Ocak'ta kayıtları almayı bitirdiğimizde, son rakam, 58 farklı ülkeden 2051 videoydu. Teşekkür ederim. (Alkış) Malta, Madagaskar, Tayland, Vietnam, Ürdün, Mısır, İsrail, Alaska kadar kuzeyden, Yeni Zelanda kadar güneyden.

Ayrıca Facebook'ta da bir sayfa oluşturduk şarkıcılar deneyimlerini, onlar için şarkı söylemenin nasıl olduğunu paylaşsınlar diye. Aralarından birkaç tanesini seçtim. "Kız kardeşimle birlikte sürekli korolarda söylerdik. O şimdi hava kuvvetlerinde asker, sürekli geziyor. Yeniden beraber şarkı söylemek o kadar harika ki!" Kız kardeşi ile beraber şarkı söyleme fikrine bayıldım. "Güzel müziğin yanı sıra, önceden tanışmıyor olup yine de birbirleri ile bağlantıda olan dünya çapında bir topluluğun parçası olduğumu bilmek harika. Ve benim en beğendiğim, "Kocama bunun bir parçası olacağımı söylediğimde bunu yapacak sesin bende olmadığını söyledi." Evet, eminim birçoğunuz da bunu duymuşsunuzdur. Ben de duydum. "O kadar incindim ve ağladım ki, fakat içimde bir şey, onun sözlerine rağmen bunu yapmak istiyordu. Bu koronun parçası olmak rüyanın gerçeğe dönüşmesi, çünkü daha önce hiç bir koroda bulunmadım. Google Earth Haritasında bir işaret koyduğumda Bana en yakın şehri buldum - ki yaşadığım yere 400 mil uzakta. Alaska'da olduğum için uydu, dünya ile olan tek bağlantım.

Bununla ilgili iki şey beni çok şaşırttı. Birincisi, insanlar birbirlerini bulup birbirleriyle bağlantıya geçmek için gerekli her şeyi yapıyorlar. Teknolojinin ne olduğu önemli olmuyor. Ve ikincisi de insanlar gerçek bir bağlantıyı deneyimliyor gibi görünüyorlar. Bu sanal bir koro değildi. Hiç tanışmayıp da internet üzerinden arkadaş olan insanlar var. Ama, kendimi de biliyorum, ben de bu sanal koro ruhunu hepsiyle beraber hissediyorum. Bu koroya karşı bir yakınlık hissediyorum - neredeyse bir aile gibi.

Bugün kapanışı Sanal Koro 2.0'dan "Uyku"ya bir ilk bakış ile yapmak istiyorum. İlk kez bugün gösterimde olacak. Videoyu tamamlamadık henüz. Hayal edebilirsiniz ki 2 bin senkronize YouTube videosu ile düzenleme zamanı epey uzun oluyor. Ama ilk üç dakikası burada, hazır. Ve benim için size burada ilk defa gösterebiliyor olmak muhteşem bir onur. Siz bunu gören ilk kişilersiniz. Bu "Uyku", Sanal Koro.

(Video) Sanal Koro: ♫ Akşam asılı ♫ ♫ ayın altında ♫ ♫ Karanlık bir kumul üzerinde gümüş iplik ♫ ♫ Kapanan gözler ve dinlenen baş ile ♫ ♫ Uykunun yakında geleceğini biliyorum ♫ ♫ Yastığımın üstünde ♫ ♫ yatakta güvendeyim ♫ ♫ bin resim kafamı dolduruyor ♫ ♫ Uyuyamıyorum ♫ ♫ zihnim uçuşta ♫ ♫ ancak yine de uzuvlarım kurşundanmış gibi ♫ ♫ Gecede sesler varsa ♫

Eric Whitacre: Çok, çok teşekkür ederim. Teşekkürler. (Alkış) Çok teşekkürler. Teşekkür ederim.

(Alkış)