Chade-Meng Tan: Google'da gündelik şefkat

Dünyadaki en mutlu insan neye benzer? Kesinlikle bana benzemez. Böyle gözükür. Kendisi Matthieu Ricard. Peki nasıl dünyanın en mutlu insanı olabilirsiniz? Görünüşe göre beynimizde mutluluk ölçmek için bir yöntem var. FMRI ile beynin sol ön korteksindeki göreli hareketlenme ile sağ ön korteksindekini karşılaştırarak ölçebiliyoruz. Ve Matthieu'nun mutluluk derecesi çok yüksek. O şimdiye kadar bilim yardımıyla ölçülmüş en mutlu adam. Burada aklımıza bir soru geliyor: Acaba ölçülürken ne düşünüyordu? Belki çok hınzır bir şeyler düşünüyordu. (Gülüşmeler) Aslında şefkatle meditasyon yapıyodu. Matthieu'un deneyimiyle şefkat insanın en mutlu halidir.

Matthieu hakkında okumam hayatımın en önemli anlarından biriydi. Benim hayalim hayatım boyunca dünya barışı için gerekli koşulları yaratmak -- ve bunu yapmak için iç barış için ve şefkat için gerekli koşulları küresel ölçekte yaratmak gerek. Ve Matthieu hakkında öğrenmek benim işime bakışımı değiştirdi. Matthieu'nun beyin taraması gösteriyor ki şefkat bir angarya değil. Şefkat mutluluk yaratan bir şeydir. Şefkat eğlencelidir. Ve bu insanın aklını oynatan gözlem tüm hikayeyi değiştiriyor. Çünkü, şefkat bir angarya olsa, kimse bunu yapmazdı -- belki Dalai Lama ya da onun gibi birisi hariç. Ama merhamet eğer eğlenceliyse herkes bunu yapar. Bu nedenle, Küresel şefkat için koşulları yaratmak için yapmamız gereken tek şey şefkati eğlenceli bir şey olarak yeniden tanımlamak.

Ama eğlence yeterli değil. Peki ya şefkat aynı zamanda karlı bir şeyse? Peki ya şefkat aynı zamanda iş için iyiyse? Öyleyse, dünyadaki her patron, her yönetici, şefkatli olmak isteyecektir - böyle. Bu dünya barışı için gerekli koşulları yaratacaktır. Böylece şefkatin iş ortamında neye benzediğini düşünmeye başladım. Neyse ki bunu çok uzaklarda aramama gerek yoktu. Çünkü aradığım şey gözümün önündeydi -- benim şirketim Google'da.

Dünyada başka şefkatli şirketler olduğunu biliyorum, ama Google benim aşina olduğum bir yer, çünkü on yıldır orada çalışıyorum, bu yüzden Google'ı örnek olarak kullanacağım. Google idealizmden bir şirket. Bu idealizm ile büyüyen bir şirket. Ve belki bu yüzden şefkat, organik ve şirket çapında yaygın. Google'da, kurumsal şefkat ifadeleri neredeyse her zaman aynı örgüyü izliyor. Aslında bu biraz komik bir örgü. Bu küçük bir grup Google'cinin bir şeyler yapmak için insiyatif almasıyla başlar. Ve genellikle izin istemezler; hemen harekete geçerler, diğer Google çalışanları onlara katılırlar ve bu hareket büyür de büyür. Ve bazen o kadar büyük olur ki resmileşir. Yani diğer bir deyişle, hemen hemen her zaman aşağıdan yukarıya başlar.

Size bazı örnekler vereyim. İlk örnek, toplum yararına yapılan en büyük yıllık organizasyon -- dünyanın her yerinden Google çalışanları zamanlarını yerel topluluklara ayırıyorlar. Bu, çok büyüdüğü için resmileştirilmeden önce üç Google çalışanın tarafından başlatıldı. Başka bir örnek, üç Google'ci - bir şef, bir mühendis ve en komiği, bir masaj terapisti - Hindistan'da 200.000 kişinin yaşadığı bir bölgede tek bir tıbbi tesis olmadığını öğrenmişler. Peki ne yaptılar? Kendi kendilerine bir bağış kampanyası başlattılar. Ve bu hastaneyi inşa etmek için yeterli parayı topladılar - 200.000 kişi için yapılan tek hastane. Haiti depremi sırasında, birkaç mühendis ve ürün yöneticisi kendiliğinden bir araya geldi ve deprem mağdurlarının sevdiklerini bulmalarını sağlayacak bir araç yapmak için için bir gecelerini verdiler. Şefkat ifadelerini uluslararası ofislerimizde de görebiliyoruz.

Örneğin Çin'de, bir orta düzey çalışanı Çin'de başlatılan en büyük toplumsal eylem yarışmasını başlattı. Binden fazla okul, eğitim, yoksulluk, sağlık sistemi, çevre gibi konularda projeler üretiyorlar. Google'da organik olarak gelişen o kadar çok sosyal eylem var ki şirket sadece bu tarz etkinlikleri desteklemek için bir destek grubu kurdu. Ve yine bu fikir, tabandan geldi, iki Google'ci kendi görev tanımlarını yazdılar ve bu iş için gönüllü oldular. Burada benim en çok hoşuma giden de bu sosyal sorumluluk ekibi büyük bir kurumsal stratejinin parçası olarak kurulmadı. Sanki iki kişi "Şimdi bunu yapalım" dedi, şirket de bunu onayladı. Buradan anlıyoruz ki Google şefkatli bir şirket, çünkü Google'cılar şefkatin eğlenceli olduğunu keşfettiler.

Fakat yine de eğlenceli yeterli değildir. Bunun iş hayatında da yararları vardır. Peki bunlar nelerdir? İlk yararı gayet yararlı iş dünyası liderleri yaratırlar. Bu ne anlama geliyor? Şefkatin üç bileşeni vardır. Duygusal bileşiminde "Seni anlıyorum" der. Bilişsel bileşeninde "Seni anlıyorum." der. Ve motivasyon bileşeninde "Sana yardım etmek istiyorum." der. Peki bunun iş liderliği ile ne ilgisi var? Jim Collins önderliğinde yapılan çok kapsamlı bir araştırmaya göre ve "İyiden harikaya" ismindeki kitabında anlatıldığına göre bir şirketi iyiden harikaya getirmek için çok özel bir cins lidere ihtiyaç var. Onlara "beşinci aşama lider" diyor. Bunlar son derece yetenekli olmanın yanında iki çok önemli özelliğe sahipler, bunlar tevazu ve hırs. Bunlar daha iyiye ulaşmak için son derece hırslılar. Ve onlar, daha iyi için iddialı olduklarından kendi egolarını şişirme ihtiyacı hissetmiyorlar. ve araştırmaya göre en iyi iş liderleri onlar oluyorlar. Bu özelliklere bakarsanız şefkat bağlamında, şefkatin bilişsel ve duygusal bileşenleri -- insanları anlamak ve onlarla empati kurmak -- hepimizin içinde olan benim aşırı kendine-saplantı olarak adlandırdığım olguya iniyor, sonuç olarak da tevazu için gerekli koşulları yaratıyor.

Şefkatin motivasyon olarak bileşeni daha iyiye ulaşmak için hırs yaratıyor. Başka bir deyişle, şefkat beşinci aşama liderler yaratmanın anahtarı. Ve bu iş hayatı için ilk çekici yarardır. Şefkatin ikinci çekici yararı ilham verici bir işgücü kurması. Çalışanların karşılıklı olarak daha iyi için birbirlerine ilham verirler. Bu insanların birbirlerine özendıkları ve saygı duydukları canlı ve enerjik bir toplum yaratır. Sabah işe gelip Hindistan'da bir hastane kurmaya karar veren üç adamla çalışıyorsunuz. Kim onlardan ilham duymaz ki -- kendi iş arkadaşlarınız? Bu karşılıklı ilham işbirliğini, girişimciliği ve yaratıcılığı teşvif ediyor. Bu bizi oldukça etkili bir şirket olmaya itiyor.

Tüm bunları söyledikten sonra şirket ortamında şefkat yaratmak için gerekli gizli formül nedir? Bizim deneyimlerimize göre, üç öğe var. İlki daha iyiye ulaşmak için tutkulu bir ilgi kültürü yaratmak. Yani şirketinizin ve işinizin daha iyiye ulaşmak için neler yaptığını düşünün. Ya da, daha iyi için ne kadar fazla çalışabileceğinizi düşünün. Bu daha iyiye ulaşmak için çaba göstermenin farkında olmak şefkatin oluşumu için zemin hazırlıyor. Bu bir.

İkincisi özgürlük. Google çok özgür bir ortam. Popüler yöneticilerimizden birisi "Google delilerin işlettiği bir tımarhane" diye şaka yapıyor. Kendisini de delilerden biri olarak görüyor. Zaten şirketinizde şefkat kültürü ve idealizm varsa ve insanların özgürce hareket etmelerine izin verirseniz en şefkatli biçimde doğru olanı yapacaklardır.

Üçüncü öğe de iç gelişime ve kişisel gelişime odaklanmak. Google'da liderlik eğitimi, örneğin, kişinin kendini bilme, kendini geliştirme, empati, şefkat gibi iç özelliklerine vurgu yapıyor, çünkü biz liderliğin karakterde başladığına inanıyoruz. Hatta duygusal zeka üzerine şakadan "Kendi İçinde Arama" dediğimiz yedi haftalık bir eğitim programı yarattık. Kulağa geldiğinden daha mantıklı. Ben eğitimim nedeniyle bir mühendisim, buna rağmen bu eğitimin yaratıcılarından ve eğitmenlerinden biriyim, ben aslında bunu komik buluyorum, çünkü şirket duygusal zekayı konusunda eğitim için bir mühendise güveniyor. Amma şirket.

(Gülüşmeler)

"Kendi İçinde Ara" nasıl çalışır? Üç adımda çalışır. İlk adım dikkat eğitimi. Dikkat, yüksek bilişsel ve duygusal yeteneklerin temelidir. Bu nedenle, duygusal zeka eğitimi yapan herhangi bir eğitim dikkat eğitimiyle başlamalı. Buradaki fikir, dikkati aynı anda sakin ve net bir zihin yetiştirmek için eğitmek. Bu da duygusal zekanın temelini oluşturuyor. İkinci adım ilk adımı izliyor.

İkinci adım, kendini tanıma ve kendine hakim olma. Yani ilk adımda edindiğimiz süper dikkati kullanarak yüksek çözünürlüklü bilişsel ve duygusal algı oluşturuyoruz. Bu ne anlama geliyor? Bizim düşüncelerimizin akışını ve hislerimizi net, objektif ve karşıdan gözlemlemimize olanak sağlıyor. Bunu bir kez başardığınızda kendinize hakim olmaya imkan sağlayacak şekilde kendimizi tanıyoruz.

Üçüncü adım, ikinci adımı izliyor, yeni zihinsel alışkanlıklar yaratmak. Bu ne anlama geliyor? Şunu düşünün. Herhangi birisiyle karşılaştığınız zaman, ne zaman birisiyle karşılaşırsanız, alışkanlıktan ya da içgüdüsel olarak ilk düşüncenizin "Senin mutlu olmanı istiyorum, senin mutlu olmanı istiyorum" olduğunu düşünün. Bu yapabileceğinizi hayal edin. Bu alışkanlığınız, bu zihinsel alışkanlığınız iş yerinde her şeyi değiştirir. Bu iyi niyetiniz farkında olmadan diğer insanlar tarafından anlaşılacaktır ve güven yaratacaktır, ve güven iyi çalışma ilişkileri oluşturur. Bu ayrıca işyerinde şefkat için gerekli koşulları oluşturur. Bir gün, "Kendi İçinde Ara"yı açık kaynak haline getirmeyi umuyoruz, böylece iş dünyasındaki herkes onu en azından bir referans olarak kullanabilir.

Kapanışta, başladığım yerde bitirmek istiyorum, mutlulukla. Bu adamdan alıntı yapmak istiyorum -- cübbeli olan, diğeri değil -- Dalai Lama, "Başkalarının mutlu olmasını istiyorsanız şefkatli olun. Mutlu olmak istiyorsanız, şefkatli olun." Ben bunun doğru bir tespit olduğuna hem kişisel düzeyde hem de kurumsal düzeyde inandım. Ve umarım şefkat sizin için de hem eğlenceli hem de karlı olacaktır.

Teşekkür ederim.

(Alkışlar)