Bill Gates: Eyalet bütçeleri Amerikan okullarını nasıl etkiliyor

Bu eyalet bütçeleri hakkında. Muhtemelen sabahın en sıkıcı konusu bu. Ama size anlatmak istiyorum, bence bu ilgilenmemiz gereken önemli bir konu. Eyalet bütçeleri büyük, büyük miktarlar - sayıları göstereceğim - ve çok az denetleniyorlar. Anlayış oranı çok düşük. İlgilenen insanların birçoğu eğilimlerin sonuçları hakkında düşünmelerini engelleyen kişisel ya da kısa vadeli çıkarların peşinde. Ve bu bütçeler geleceğimiz için anahtarımız, çocuklarımız için anahtarımız. Çoğu eğitim fonu - 12 yaş altı anaokulu ya da büyük üniversiteler ya da kamu kolejleri - bu kurumlar için paranın çoğu bu eyalet bütçelerinden sağlanıyor.

Ancak bir sorunumuz var. Genel görüntü böyle. Birleşik Devletler ekonomisi büyük 14.7 trilyonluk. Şimdi bu pastanın yüzde 36'sını hükümet harcıyor. Yani bu federal miktarın, - en büyüğü - eyalet ve bölgesel miktarın toplamı. Ve gerçekten bu toplam miktar üzerinden nelerin olup bittiğine dair çıkarımlar yapabiliyorsunuz çünkü bu dilimin içinde araştırma harcamaları ve sağlık sigortası gibi birçok karışık şey dolaşıyor. Ama yüzde 36'yı harcıyoruz. Peki karşılığında ne alıyoruz? Basit ticari bir soru. Cevap yüzde 26. Bu yüzde 10 açık bırakıyor. Çarpıcı bir rakam. Ve bunun bir kısmı, aslında, ekonomik gerilemeden kaynaklanıyor. Gelirler azalıyor, bazı gider planları ortaya çıkıyor ancak çoğunun sebebi bu değil. Çoğu taahhütlerin ve eğilimlerin oluşturulma şeklinden kaynaklanıyor ve bu da bu da büyük bir kargaşa yaratıyor. Aslında bu tahmini görüntü. İçinde farklı şeyler var, daha fazla kaynak sağlayabileceğimizi söyleyebilirim ya da tıbbi yeniliklerin giderleri daha da arttıracağını. Ekonominin düzeleceğini göz önüne alsak dahi - muhtemelen olacağından daha iyi - giderek zorlaşan bir görüntü. Tamamına baktığınızda gördüğünüz bu.

Buraya nasıl geldik? Nasıl böyle bir sorunla karşılaşabildik? Buna rağmen eyalet bütçelerinin - en azından kağıt üzerinde - denk olduğu kavramı var. Sadece bir eyalet denk bütçeye sahip olmadığını belirtiyor. Bunun gerçekten gösterdiği şey ortada bir hile olduğu. Ortada gerçek, doğru bir denklik yok. Bir anlamda bunu gizlemek için oynanan oyunlar konuyu o kadar belirsizleştiriyor ki insanlar apaçık ortada olan şeyleri görmüyorlar. Jerry Brown seçildiğinde ona gösterilen itiraz buydu. Yani çeşitli safsatalarla sözde denk bir bütçe teklif edilen 76 milyarlık harcamadan 25 milyarlık açık verdirdi. Bazı görüşleri bir araya getirdi: yarısına yakınını atlayacağım diğer yarısı, belki de çok karışık adımlarla, vergiler onaylanacak. Ancak öyle olsa dahi, önümüzdeki yıllara ilerlediğinizde, çeşitli emeklilik maaşları sağlık giderleri yeterince artar ve gelirler yeterince artmaz. Yani darboğaza düşersiniz.

Bunu saklama imkanı veren şeyler neydi? Bazı küçük hileler. Ve bunlar biraz fark edildi. Rapor "Gerçekten denk değil." diyor. "Boşluklar var" "Bütçe açığını sürdürüyor." "Hileyle değiştirilmiş." Ve sorunun köküne indiğinizde Enron'daki adamlar asla bunu yapmazdı. Çok kaba, çok aşırı. Hiç kimse bu adamların yaptıklarına dikkat etmiyor mu? Para ödünç alıyorlar. Yapmamaları gerekir ama bir yolunu buluyorlar. Nakit akışlarının durmaması için sizi daha fazla vergi ödemeye zorluyorlar. Mülkiyetleri satıyorlar. Ödemeleri geciktiriyorlar. Tütün gelirlerini elden çıkarıyorlar. Ve California tek değil. Aslında daha kötü durumda beş eyalet var ve büyük sorunları olmayan sadece dört eyalet var. Yani bu ülke çapında bir durum. Bu uzun vadeli yükümlülüklerin - yeniliklerin daha da pahalılaştırdığı sağlık sistemi, erken emeklilik ve yaş gruplarıyla kötüleşen emeklilik maaşı, ve cömertlik - yanlış hesaplamanın zamanla oluşmasına olanak verdiği şeylerin var olması, bir probleminiz olduğu gerçeğinden kaynaklanıyor. Bu emekli sağlık çıkarları. Üç milyon bir yana, 62 milyar dolar borç - araba markalarından çok daha kötü. Herkes buna baktı ve bunun çok büyük bir probleme doğru gittiğini anladı. Tahmini sağlık gideri kendi başına bütçenin yüzde 26'sından bütçenin yüzde 42'sine yükselecek.

Peki ne yapılacak? Buna ayak uydurmak için eğitim giderlerini yarıya düşürürsünüz. Bir açıdan gençler yaşlılara karşı durumu. Eğer gelir durumunu değiştirmezseniz sağlık sisteminde yaptığınızı çözmezseniz gençlere yatırım yapamayacaksınız. Büyük California Üniversitesi üniversite sistemi yapılan büyük işler gerçekleşmeyecek. Şimdiye kadar bu işten çıkarmalar ve artırılmış sınıf kapasitesi oldu. Eğitim camiasında şu tartışma yapılıyor "Kovulacak öğretmenler genç öğretmenler mi olmalı yoksa daha az başarılı öğretmenler mi?" Ve şu tartışma: eğer sınıf kapasitesini arttıracaksanız bunu nerede yapacaksınız? Ne kadar etkili olacak? ve maalesef bu şekilde olunca insanlar şaşırıyor ve "belki bunun iyi olduğunu düşünüyorsundur" diyorlar. Aslında hiçbir eğitim masrafı kesilmemeli. Eğer durum geçici ise etkiyi en aza indirmek için yollar var ama bu bir sorun. Ayrıca gitmemiz gereken yer için de gerçekten bir sorun. Teknolojinin oynadığı bir rol var. Bunu deneyimlemek için, bu araçları edinmek için paraya muhtacız. Öğretmenlere performanslarına göre ödeme yapma onları ölçme, geri bildirim verme, sınıfta video kaydetme düşüncesi var. Benim çok, çok önemli olduğunu düşündüğüm bir şey. Bu sistem için ve teşvik primi için para ayırmanız gerekiyor. Gelişme gösterdiğiniz bir durumda yeni parayı buraya yatırırsınız - durumunuz kötü olsa da parayı buraya yönlendirebilirsiniz. Ama söz ettiğimiz kesintilerle üstünlük için bu teşvikleri almak ya da teknolojiyi yeni bir şekilde kullanmak için harekete geçmek çok daha zor olacak.

Peki neler oluyor? Hata buradayken danışman grubu nerede? Aslında bir danışman grubu yok. (gülüşler) Olay oy verenlerde, bizlerde bitiyor. Sadece bu harcamalara bakın. California 100 milyar üzerinde Microsoft 38 milyar Google yaklaşık 19 milyar harcayacak. İyi sayısal analizlerde kullanılan IQ miktarı hem Google hem Microsoft içinde ve dışında, analistler ve çeşitli görüşten insanlarla - bunun üzerinde harcadılar mı? Hayır, paralarını bunda ziyan ettiler. Bu şeyle ilgili olan nedir? gerçekten mükemmel. Herkesin bir fikri var. Büyük geri bildirim var. Sayılar kararlar vermede kullanılıyor. Eğer eğitim ve sağlık giderlerini dikkatle incelerseniz - özellikle uzun vadeli eğilimleri - adalet ve öğrenim açısından daha önemli olan sayıda bu türden bir gereksiniminiz yok.

Öyleyse ne yapmamız gerekiyor? Daha iyi araçlara ihtiyacımız var. İnternetten bazı şeyler edinebiliriz. Temel görüntüyü oluşturacak bazı şeyleri sunmak için kendi sitemi kullanacağım. Daha fazlasına ihtiyacımız var. Bir kaç iyi kitap var, okul harcamaları ve paranın nereden geldiği hakkında bir tane - zamanla nasıl değiştiği ve mücadele hakkında. Daha iyi muhasebeye ihtiyacımız var. Mevcut çalışanların, gelecekte oluşturacakları borçların mevcut bütçeden çıkması gerektiği gerçeğini kavramamız gerekiyor. Emeklilik muhasebesini neden bu şekilde yaptıklarını anlamamız gerekiyor. Daha fazla şahsi muhasebe gibi olmalı. Bu en yüksek standart. Ve son olarak politikacıları gerçekten ödüllendirmeliyiz. Ortada uzun vadeli sorunlar olduğunu her söylediklerinde "Aa, sen kötü haber elçisi misin? "Seni vuralım o zaman." diyemeyiz. Aslında böyle insanlar var: Erskine Bowles, Alan Simpson ve diğerleri eyalet seviyesinde federal sağlık harcamaları sorunuyla ilgilenip teklif sunanlar. Ama çalışmaları adeta kenara itildi. Aslında sonraki haftalarda durumu onların tahminlerinden daha da kötüleştiren bazı vergi kesintileri yapıldı. Yani bu parçalara ihtiyacımız var.

Bence bu çözülebilir bir problem. Burası bir çok insanıyla büyük bir ülke. Ama bu insanları yanımıza çekmeliyiz çünkü bu eğitimle ilgili. California Üniversitesinde öğrenci harçlarında yaşananlara bakın ve önümüzdeki üç, dört, beş yıl gerçekleşecek projeye. Bu karşılanamaz. Ve bu - gençlere yatırım yapılması - bizi büyük yapan, katkıda bulunmamızı sağlayan türden bir şey. Sanat icra etmemize, biyo-teknolojiye, yazılıma ve bütün sihirli şeyleri yapmaya imkan tanıyor. Yani sonuç olarak eyalet bütçelerini önemsememiz gerekiyor çünkü çocuklarımız ve geleceğimiz için çok önemliler.

Teşekkürler

(alkış)