Adam Ostrow: Sonuncu durum güncellemenizden sonra

Bu senenin sonunda, yaklaşık bir milyar insan sosyal ağ sitelerini aktif olarak kullanıyor olacak. Hepsinin tek ortak noktası da, ölecek olmaları. Bu biraz iğrenç bir düşünce olsa da, içinde keşfedilmeye değer derin imalar barındırdığını düşünüyorum.

Beni bunu düşünmeye iten şey, Derek K. Miller tarafından bu senenin başlarında kaleme alınan bir blog yazısı, Arthur aynı zamanda bilim ve teknoloji yazarıdır ve kanserden ölmüştür. Miller ölümünden kısa bir süre sonra paylaşılmak üzere ailesine ve arkadaşlarına bir yazı yazdırdı. Yazıda şöyle diyordu: "İşte. Ben öldüm ve bu, blogumdaki son yazı. Vücudum kansere yenilip sonunda çalışmayı bıraktığı zaman yayınlanmak üzere ailemden ve arkadaşlarımdan önceden hazırladığım bu mesajı yayınlamalarını istedim, bunu aktif bir web sitesinden bir arşive dönüştürmenin ilk adımı olacaktır."

Miller bir gazeteci olduğundan arşivi pek çok insanınkinden daha iyi yazılmış ve daha dikkatlice düzenlenmiş olabilir, ancak gerçek şu ki, bugünlerde çoğumuz bir arşiv yaratıyoruz ve bu, önceki jenerasyonlar tarafından yaratılmış herhangi bir şeyden tamamen farklı.

Birkaç istatistiği ele alalım. Şu anda YouTube'ye dakika başına 48 saat video yüklenmekte. Her gün 200 milyon Tweet gönderiliyor. Ve ortalama bir Facebook kullanıcısı her ay 90 içerik yaratıyor. Şimdi anne babamızı ya da dedelerimizi düşününce, en iyi ihtimalle birkaç fotoğraf evde çekilmiş bir video ya da bir kutuda saklı bir günlük yaratmışlardır. Ama biz bugün olağanüstü zengin bir dijital arşiv yaratıyoruz ve biz gittikten seneler sonra bile bu arşiv bulutun içinde bilinmez bir süre boyunca kalacak. Ve bu, teknolojistler için bir takım olağanüstü karmaşık fırsatlar yaratacak.

Açık olmak gerekirse, ben gazeteciyim, teknolojist değilim, ve yapmak istediğim kısaca bugünün ve geleceğin nasıl görüneceğine dair bir resim çizmek. Daha şimdiden, biz öldükten sonra sosyal medya hesaplarımıza ve çevrimiçi profillerimize ne olacağına dair hizmetler görmeye başladık. İçlerinden bir tanesi foursquare üzerinden New York'ta bir şarküteride check-in yaptığım sırada beni buldu.

(Kayıt) Adam Ostrow: Merhaba. Ölüm: Adam? AO: Evet. Ölüm: Ölüm sizi herhangi bir yerde, herhangi bir zamanda yakalayabilir, hatta hamburgercide bile. AO: Sen kimsin? Ölüm: Çok geç olmadan ifidie.net adresine gir.

(Kahkaha)

AO: Tüyler ürpertici, değil mi? Kısca bu hizmet, siz öldükten sonra Facebook'a koyulacak bir mesaj ya da video hazırlatıyor. Başka bir hizmet ise 1,000 Memories (1.000 Hatıra) Bu da, siz öldükten sonra yayınlanmak üzere, sevdikleriniz için fotoğraf, videolar ve hikayelerle zenginleştirilmiş bir konuşma hazırlatıyor. Ama bir sonraki adımın çok daha ilginç olduğunu düşünüyorum.

Pek çoğunuz Deb Roy'u duymuştur, Mart ayında 90.000 saatten fazla ev videosunu analiz edebildiğini göstermişti. Bence, makinelerin insan dilini anlayabilme ve muazzam miktarda veri işleme yetenekleri arttıkça, bir hayat boyu üretilmiş içeriği analiz etmek mümkün olacak; Tweetler, fotoğraflar, videolar, blog yazıları, bunların hepsini muazzam sayıda üretiyoruz. Ve bu olduğunda, yarattığımız engin içerikler ve teknolojinin bunları anlamlandırabilme yeteneği sayesinde, biz öldükten sonra bile, dijital karakterlerimiz gerçek dünyayla iletişim kurmaya devam edebilecek.

Daha şimdiden bazı deneyler görmeye başladık bile. Hizmetlerden biri My Next Tweet (Gelecek Tweet'im) tüm Twitter akışınızı ve Twitter'da post ettiğiniz her şeyi analiz ederek, bir sonraki sefer ne diyeceğinize dair tahminde bulunuyor. Şu haliyle, sizin de gördüğünüz gibi, sonuçlar biraz komik. Ancak, teknik yeteneklerimiz geliştikçe, bunun 10, 20 sene sonrasında ne durumda olacağını hayal edebiliriz. Bunu bir adım daha ileri götürerek, MIT'nin medya laboratuarı, insan gibi iletişim kuran robotlar üzerinde çalışıyor. Peki ya bu robotlar belirli bir insanın hayatı boyunca yarattığı binlerce içeriğe, o kişinin benzersiz özelliklerine dayanarak, iletişim kurabilseydi?

Sonuç olarak, ABD 2008 seçimlerinden o meşhur sahneye dönelim, CNN, Anderson Cooper ile bir röportaj için hip hop sanatçısı will.i.am'in canlı bir hologramını yayınlamıştı. Ya biz aynı tip teknolojiyle, sevdiklerimizin bir suretini salonlarımızda canlandırabilseydik? Hayattayken yarattıkları içeriklere dayanarak, canlıya çok yakın bir şekilde davranabilselerdi? Kullandığımız girdilerin miktarı ve teknolojinin bunları anlama yeteneği katlanarak arttıkça, bunun tamamen mümkün olacağına inanıyorum. Son olarak, düşünmemiz gereken şey, bunun gerçekleşmesini isteyip istemediğimiz, ve istiyorsak, bunun yaşam ve sonrasında gelenlerin tanımı için ne ifade ettiği. Çok teşekkür ederim.

(Alkış)