Suheir Hammad บทกวีแห่งสงคราม สันติภาพ สตรีเพศ และอำนาจ

"ส่ิงที่ฉันจะ"

ฉันจะไม่เต้นไปกับกลองสงครามของเธอ ฉันจะไม่หยิบยื่นจิตวิญญาณหรือกระดูกของฉัน ให้กับกลองสงครามของเธอ ฉันจะไม่เต้นไปกับจังหวะนั้น ฉันรู้จักจังหวะนั้นดี มันไร้ซึ่งชีวิต ฉันรู้ดีว่าผิวหนังที่เธอกำลังทำร้ายอยู่นั้น ครั้งหนึ่งเคยมีชีวิต หากแต่ถูกล่า ถูกขโมย ถูกทำลาย ฉันจะไม่เต้นไปกับสงครามที่เธอสร้างจังหวะขึ้นมา ฉันจะไม่ดีดนิ้ว หมุนตัว หรือหยุดเพื่อเธอ ฉันจะไม่เกลียดเพื่อเธอ หรือกระทั่งเกลียดเธอ ฉันจะไม่คร่าชีวิตเพื่อเธอ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ฉันจะไม่ตายเพื่อเธอ ฉันจะไม่ครวญหาผู้ตายด้วยการฆาตกรรมหรือฆ่าตัวตาย ฉันจะไม่อยู่ข้างเธอ หรือเต้นไปกับเหล่าระเบิด เพราะทุกคนกำลังเต้นอยู่ กระนั้น ทุกคนก็อาจคิดผิด ชีวิตคือสิทธิ ไม่ใช่สิ่งที่จะผ่อนผันหรือทดแทนได้ ฉันจะไม่ลืม ว่าฉันมาจากไหน ฉันจะลงมือบรรจงสร้างกลองของฉันเอง รวบรวมพอเอาผู้เป็นที่รักใกล้ตัวฉัน และจากนั้นเสียงร้องสวดของพวกเราก็จะร่ายรำ เสียงฮัมในลำคอเราจะกระหึ่มดังกลอง ฉันจะไม่เล่น ฉันจะไม่หยิบยื่นนามหรือลีลาของฉันให้กับจังหวะของเธอ ฉันจะเต้น และต้าน และเต้น และดื้อด้าน และเต้น จังหวะหัวใจนี้ก้องกังวาลดังกว่าความตาย เสียงกลองสงครามของเธอนั้นหาได้ดังไปกว่า ลมหายใจนี้ อาาา

ว่าไงชาว TED ขอฉันฟังเสียงพวกคุณหน่อย

(ปรบมือ)

เหล่านักสันตินิยม สับสน หากก็ต้องการสันติ ฉันเข้าใจดี

ฉันผิดไปมากหลังๆมานี้ มากเลยทีเดียว เพราะงั้นฉันจึงไม่อาจจะเลือกได้ ว่าจะอ่านอะไรในวันนี้ คือฉันหมายถึง ฉันต้องมาพูด ฉันต้องเตรียมการ สุดท้ายก็คือเตรียมหาชุดนี้มานั่นแหละ (หัวเราะ) เตรียมหาทางเลือก พยายามที่จะเข้าใจว่าอะไรที่กำลังเข้ามาจากเบื้องหลัง และกำลังเข้าไปใกล้ในเบื้องหน้า บทกวีนั่นเองที่ทำสิ่งเหล่านั้น มันเตรียมคุณ มันเล็งคุณ

และฉันก็กำลังจะอ่านบทกลอน ที่เพิ่งถูกเลือกขึ้นมาเดี๋ยวนี้นี่เอง แต่ฉันจะต้องให้คุณช่วย แค่นั่งเฉยๆสักสิบนาที และกอดผู้หญิงคนหนึ่ง ผู้ซึ่งไม่ได้อยู่ที่นี่ กอดเธอเลย เดี๋ยวนี้ กอดเธอไว้กับคุณ คุณไม่จำเป็นต้องเอ่ยนามของเธอออกมาดังๆ เพียงคุณกอดเธอไว้ คุณกอดเธอไว้อยู่แล้วใช่ไหม ?

นี่คือ "ทลาย กลุ่มก้อน"

ประวัติศาสตร์ศักดิ์สิทธิ์ทั้งปวงถูกแบน หนังสือที่ยังไม่ถูกเขียนทำนายซึ่งอนาคต แสดงซึ่งอดีต แต่หัวของฉันถูกคลี่เปิด และถูกห้อมล้อมด้วยสิ่งที่ไร้ขีดจำกัด ความรุนแรงที่มนุษย์สรรสร้าง คราวนี้จะเป็นคราวของลูกชายใคร ? บุตรชายคนไหนที่จะตายลงในวันใหม่ ความตายของลูกชายเราถูกกระตุ้นเร่งให้เร็ว เรามอบรักของเราให้กับศพเหล่านั้น เราโอดครวญว่าผู้หญิงนั่นซับซ้อน กะหรี่ถูกเฆี่ยนตีรายวัน กำไรถูกกอบโกย ศาสดาถูกเมิน สงครามและฟัน ถูกเคลือบด้วยวัยเยาว์อันเปรี้ยวเค็ม ทุกสีสันไล่วิ่ง ไม่เหลือใครคงทนไว้ได้อีก อย่ามองหาเงามืดเบื้องหลังฉัน ฉันโอบอุ้มมันเอาไว้ภายใน ฉันใช้ชีวิตวนเวียนระหว่างแสงสว่างและความมืด ลีลาเหล่านั้นเงียบงันเสียครึ่ง ฉันเห็นแล้ว ฉันไม่เคยเป็นหนึ่งเดียวนั้น และไม่ใช่อีกส่วนหนึ่ง ป่วยไข้ สุขภาพ ความรุนแรงอันอ่อนโยน ฉันคิดขึ้นมาได้ว่า ฉันไม่เคยบริสุทธิ์ ก่อนฉันจะมีร่าง ฉันเคยเป็นวายุ มืดบอด เมินเฉย ฉันยังคงเป็น มนุษย์ทำสัญญากับตัวเอง มืดบอด ชั่วร้าย ฉันไม่เคยบริสุทธิ์ เด็กหญิงถูกล่วงละเมิดก่อนจะได้สุกงอม ภาษาใดก็ไม่อาจคำนวณฉัน ฉันประสบมาเกินสัญลักษณ์ใดจะแทนค่า ทุกอย่าง คือ ทุกอย่าง ผู้หญิงคนหนึ่ง เสีย 15 หรืออาจ 20 สมาชิกในครอบครัวเธอเอง ผู้หญิงคนหนึ่ง เสียไป 6 ผู้หญิงคนหนึ่ง เสียศรีษะของเธอ ผู้หญิงคนหนึ่งคุ้ยเขี่ยหาเศษหินเศษปูน ผู้หญิงคนหนึ่งกลืนกลินขยะเพื่อปากท้อง ผู้หญิงคนหนึ่งยิงหน้าของเธอเอง ผู้หญิงคนหนึ่งยิงสามีของเธอ ผู้หญิงคนหนึ่งมัดตัวเอง ผู้หญิงคนหนึ่งให้กำเนิดแก่ทารก ผู้หญิงคนหนึ่งให้กำเนิดแก่เขตแดน ผู้หญิงคนหนึ่งไม่เชื่ออีกต่อไปว่าความรักจะหาเธอเจอ ผู้หญิงคนหนึ่งไม่เคยแม้แต่จะคิด หัวใจจะลี้ภัยไปยังที่ใด แตกร้าว ทอดทิ้ง วางไว้ในที่ที่ไม่ใช่ที่ของพวกเธอ ไม่ต้องการจะถูกลืม เผชิญกับการไร้ซึ่งตัวตน เราครวญหาแต่ละตัวตน หรือแท้จริงเราไร้ซึ่งความหมายใด สันหลังของฉันโค้งเกลียว วิ่งไปวิ่งมาบนขอบสุดของความเป็นมนุษย์ กลุ่มระเบิดถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง กับระเบิดที่เที่ยงแท้ ความโศกที่ยังคงโหมกระพือ ปลูกหว่านยาสูบปนเปื้อน ปลูกหว่านระเบิด ปลูกหว่านฟันทารก ปลูกหว่านปาล์ม, เป็นเพียงหมอกควัน ปลูกหว่านพยานรู้เห็น, เป็นเพียงหมอกควัน การแก้ปัญหา, เป็นเพียงหมอกควัน การไถ่บาป, เป็นเพียงหมอกควัน การไถ่ถอน, เป็นเพียงหมอกควัน จงหายใจ จงอย่าหวาดกลัว สิ่งที่ถูกระเบิดทำลายไป ถ้าทำได้ จงกลัว สิ่งที่รอวันระเบิด

ขอบคุณ

(ปรบมือ)