โซนาร์ ลูทร่า: มาทำความรู้จักกับนกขมิ้นน้ำ

อหิวาตกโรคถูกตรวจพบที่เฮติ เป็นครั้งแรกในรอบกว่า 50 ปี ในเดือนตุลาคมที่ผ่านมา เราไม่สามารถคาดการณ์ได้เลย ว่ามันจะแพร่กระจายผ่านแหล่งน้ำไปไกลแค่ไหน และสถานการณ์จะแย่เพียงใด และการที่เราไม่รู้ว่าบริเวณไหนต้องการความช่วยเหลือบ้าง เป็นการบ่งบอกอย่างดีว่าความช่วยเหลือกำลังขาดแคลน ในบริเวณที่ต้องการมันมากที่สุด

มนุษย์ได้มีการพัฒนาในการคาดเดา และเตรียมตัวสำหรับพายุ ก่อนที่มันจะพรากชีวิตอันบริสุทธิ์ และสร้างความเสียหายที่ย้อนกลับไม่ได้ แต่เรายังทำอย่างนั้นไม่ได้กับน้ำ และนี่คือเหตุผลครับว่าทำไม ตอนนี้ หากคุณอยากตรวจสอบน้ำบนพื้นดิน คุณต้องใช้เจ้าหน้าที่ที่ได้รับการฝึกฝน และอุปกรณ์แพงๆแบบนี้ และคุณต้องรออีกประมาณวันนึง เพื่อให้ปฏิกิริยาเคมีบอกผลมา นี่มันช้าเกินกว่าที่ เราจะรู้สภาพของน้ำ ก่อนที่มันจะเปลี่ยนไป และแพงเกินกว่าที่จะนำมาใช้ ในบริเวณที่ต้องการการตรวจสอบ และเราต้องอย่าลืมว่าในระหว่างการรอนั้น ผู้คนยังต้องการน้ำดื่มอยู่ ข้อมูลส่วนมากเกี่ยวกับการระบาดของอหิวาตกโรค ที่เรารวบรวมมา ไม่ได้มาจากการตรวจสอบน้ำ แต่มาในรูปแบบนี้ (แบบฟอร์มรายงานจำนวนผู้เสียชีวิตต่อสัปดาห์) ซึ่งบอกถึงผู้คน ที่เราช่วยไว้ไม่ได้

นกคีรีบูน (นกคะเนรี่) ในเหมืองถ่านหิน ได้ช่วยชีวิตคนจำนวนนับไม่ถ้วน ด้วยวิธีง่ายๆ แต่ประเมินค่ามิได้ ด้วยการเตือนให้คนขุดเหมืองรู้ว่ามีแก๊สพิษอยู่หรือป่าว ผมได้รับแรงบันดาลจากความเรียบง่ายของเรื่องนี้ ตอนที่ผมกำลังคิดทางแก้ปัญหาน้ำนี้อยู่ และพร้อมกับกลุ่มคนที่ขยันและชาญฉลาดที่สุดเท่าที่ผมเคยรู้จัก พวกเราคิดว่ามันต้องมีวิธีแก้ปัญหาที่ง่ายกว่านี้ วิธีที่สามารถใช้งานได้ โดยผู้คนที่ต้องต่อสู้กับสภาพแวดล้อมแบบนี้ทุกๆวัน

วิธีแก้ไขของพวกเรายังต้องการการพัฒนาอีกมาก แต่ว่าตอนนี้มันหน้าตาอย่างนี้ครับ พวกเราเรียกมันว่าเครื่องนกขมิ้นน้ำ มันเป็นอุปกรณ์ที่ถูก และใช้งานได้เร็ว ที่เป็นคำตอบของคำถามสำคัญ: น้ำนี่มีสารปนเปื้อนหรือเปล่า? ผู้ใช้ไม่ต้องได้รับก่อนฝึกฝนใดๆก่อน และแทนที่เราต้องรอให้ปฏิกิริยาเคมีบอกผลนานๆ เครื่องนี้ใช้แค่แสง นั่นหมายความว่าเราไม่ต้องรอ ปฏิกิริยาเคมีอะไร ไม่ต้องใช้สารเคมีอะไร ที่อาจจะหมดไปได้ ผู้ใช้ไม่ต้องเป็นผู้เชี่ยวชาญอะไร เพื่ออ่านข้อมูล

สำหรับการตรวจน้ำ คุณแค่ใส่ตัวอย่างน้ำลงไป และในไม่กี่วินาที ตัวเครื่องจะแสดงไฟสีแดง ซึ่งแปลว่าน้ำมีสารปนเปื้อน หรือไฟสีเขียว หมายถึงตัวอย่างนี้ปลอดภัย ใครก็สามารถใช้เครื่องนี้ ในการรวบรวมข้อมูลที่สำคัญต่อชีวิตคน และคอยเฝ้าสังเกตการณ์คุณภาพของน้ำได้

นอกจากนี้ พวกเรากำลังพยายาม เชื่อมต่อเทคโนโลยีเครือข่ายไร้สาย เช่น GPS และ GSM ไว้กับอุปกรณ์ที่มีราคาต่ำ นั่นหมายความว่า ผลจากการตรวจสอบน้ำแต่ละครั้ง สามารถถูกส่งไปยังเซิร์ฟเวอร์ได้อย่างอัตโนมัติ และข้อมูลนั้นจะถูกนำมาสร้างเป็นแผนที่ทันที หากเรามีผู้ใช้มากพอ แผนที่แบบนี้จะทำให้เราสามารถ ดำเนินการป้องกัน ควบคุมสิ่งปนเปื้อนก่อนทีมันจะลามไปเป็นปัญหาใหญ่โต ที่อาจจะต้องใช้เวลาหลายปีเพื่อแก้ไข หลังจากนั้น แทนที่เราจะต้องใช้เวลาเป็นวันๆ เพื่อกระจายข้อมูลไปยังผู้ที่ตกอยู่ในอันตราย มันสามารถเกิดขึ้นได้อย่างอัตโนมัติ เราเคยเห็นว่าเครือข่ายที่ รวบรวมและกระจายข้อมูลเช่นนี้ สามารถเปลี่ยนแปลงสังคมได้อย่างไร ผมว่ามันถึงเวลาที่จะนำระบบแบบนั้นมาใช้กับน้ำแล้วแหละครับ

เป้าหมายของพวกเราในปีนี้ คือการเตรียมนกขมิ้นน้ำให้พร้อมสำหรับการใช้จริง และแจกจ่ายอุปกรณ์ให้คนใช้ และนำไปพัฒนาต่อ เพื่อที่ให้ทุกคนได้มีส่วมร่วม และเพื่อให้พวกเราได้แก้ไขปัญหานี้ไปด้วยกัน

ขอบคุณครับ

(เสียงปรบมือ)