เด็กหญิงเซเรน่า ฮวง จะพาคุณให้พิศวงซาบซ่านไปกับเสียงไวโอลิน

(♫ เสียงดนตรีบรรเลง ♫)

(เสียงปรบมือ)

สวัสดีค่ะทุกๆท่าน หนู เซเรน่า ค่ะ หนูอายุ 11 ขวบ มาจากรัฐคอนเน็คติกัตค่ะ

(เสียงปรบมือ)

เออ...หนูก็ยังงงๆอยู่ว่าหนูมาทำอะไรที่นี้ (เสียงหัวเราะ) คือหนูหมายถึงว่า ไวโอลินนี่เกี่ยวอะไรกับ เทคโนโลยี ความบันเทิง และการออกแบบเหรอคะ? อืม..อย่างไอพอด (iPod) โทรศัพท์มือถือ และคอมพิวเตอร์ หนูเรียกว่าเทคโนโลยี แต่เจ้าไวโอลินเนี่ยไม่เห็นจะเกี่ยวกันเลยค่ะ

หนูก็เลยต้องค้นคว้าหาข้อมูลนิดนึง แล้วก็ค้นพบว่า หวังว่าหนูยังจะพอจำได้นะคะ

ไวโอลินเป็นเครื่องดนตรีที่ทำจากกล่องไม้ มีสายอยู่ 4 สาย พอเราสี สายไวโอลินก็จะสั่นสะเทือน ทำให้เกิดคลื่นเสียง เสียงจะผ่านไปในแผ่นไม้ชิ้นนี้ที่เราเรียกว่า สะพานไวโอลิน(bridge) ค่ะ แล้วก็ผ่านเข้าไปในกล่องไม้นี้ ซึ่งจะขยายความถี่ของเสียง แต่...เออ...ขอหนูคิดแป่บนึงนะคะ (เสียงหัวเราะ)

คิดออกล่ะ จะให้พูดอีกแบบหนึ่งคือยังงี้ค่ะ พอเราวางนิ้วไปที่ตำแหน่งต่างกันบนแป้นวางนิ้ว ก็จะเป็นการเปลี่ยนระยะความยาวของสาย ซึ่งจะทำให้ความถี่ของคลื่นเสียงเปลี่ยนไปด้วย โหย...ทำไปได้ไงเนี่ย (เสียงหัวเราะ)

อะค่ะ จริงๆแล้วมันก็เป็นเทคโนโลยีได้นะคะ แต่หนูเรียกว่า เทคโนโลยีแห่งศตวรรษที่ 16 ค่ะ จริงๆแล้ว สิ่งที่น่าทึ่งที่สุดที่หนูค้นพบ ก็คือระบบเครื่องเสียง หรือการส่งคลื่นความถี่สมัยนี้ ว่ากันไปแล้วก็คือยังเอาหลักการของ การสร้างและส่งคลื่นเสียงหลักการเดียวกันมาใช้ จ๊าบไปเลยใช่ไหมคะ? (เสียงหัวเราะ)

(เสียงปรบมือ)

การออกแบบ -- หนูชอบการออกแบบของไวโอลินค่ะ หนูยังจำได้อยู่เลยว่าตอนหนูเล็กๆ แม่ถามหนูว่า อยากเล่นไวโอลินหรือเปียโนจ๊ะลูก หนูก็จ้องเจ้าสัตว์ประหลาดยักษ์นั่น แล้วคิดในใจว่า ไม่เอาอ่ะ หนูจะไม่ผูกตัวเองไว้กับม้านั่งนั่น ตลอดทั้งวันหรอก เนี่ย เล็กแล้วก็เบาด้วย หนูยืนเล่นก็ได้ นั่งเล่นก็ได้ เดินไปเล่นไปยังได้เลย แล้วคุณรู้อะไรหรือเปล่าคะ แต่ว่าที่เจ๋งที่สุดคือ ถ้าเกิดหนูไม่อยากซ้อมขึ้นมา หนูแอบเอาไปซ่อนได้อีกตะหาก

(เสียงหัวเราะ)

ไวโอลินเป็นอะไรที่สวยมากๆค่ะ บางคนบอกว่าเหมือนทรวดทรงของหญิงสาว แต่คุณจะชอบหรือเปล่าก็เถอะ มันก็อยู่ของมันมาตั้ง 400 กว่าปีมาล่ะ แล้วก็ไม่เหมือนพวกข้าวของสมัยใหม่ที่เดี๋ยวเดียวก็เชยตกรุ่น แล้วหนูก็คิดว่ามันมีเอกลักษณ์เป็นตัวของตัวเองด้วยก็คือว่า ไวโอลินแต่ละตัวถึงว่าจะดูคล้ายๆกัน แต่ว่าไม่มีตัวไหนที่เสียงจะออกมาเหมือนกันเลยนะคะ ถึงจะมาจากบริษัทผู้ผลิตเดียวกัน หรือว่าเป็นแบบเดียวรุ่นเดียวกันก็เถอะค่ะ

ความบันเทิง -- หนูรักความบันเทิงค่ะ แต่จริงๆแล้ว เครื่องดนตรีโดยตัวมันเอง ก็ไม่ได้สนุกสนานบันเทิงอะไรหรอกค่ะ คืองี้ค่ะ ตอนที่หนูเพิ่งได้ไวโอลินมาครั้งแรก แล้วก็ลองหัดเล่น ไม่ได้เรื่องเลยค่ะ สีได้ออกมาเสียงไม่เหมือนกับที่หนูได้ยินเด็กคนอื่นเขาสีกันเลย แย่มากๆ ขรุขระกระท่อนกระแท่นสุดๆ ไม่ได้ฟังแล้วเพลินใจอะไรกับเค้าเลย ร้ายกว่านั้นก็คือ พี่ชายหนูเขาว่าคันสีไวโอลินเนี่ยมันดูตลกมาก ย๊าค ย๊าค ย๊าค อะไรแบบเนี้ย

(เสียงหัวเราะ)

สองสามปีต่อมา หนูไปได้ยินเรื่องขำฮาเรื่องนึงของ นักไวโอลินชั้นครูของโลก ก็คือ ยัชชา ไฮเฟตซ์ (Jascha Heifetz) หลังจากที่คุณไฮเฟตซ์เล่นคอนเสิร์ตจบลง มีผู้หญิงคนนึงเดินเข้ามาชมว่า คุณไฮเฟตซ์ค่ะ ไวโอลินคุณคืนนี้เยี่ยมยอดจริงๆค่ะ คุณไฮเฟตซ์แกเป็นคนเก๋าสุดๆอยู่แล้ว แกก็ยกไวโอลินขึ้นมาแนบหูแล้วบอกว่า ตลกแล้วคุณ ผมไม่เห็นจะได้ยินเสียงอะไรเลยครับ

(เสียงหัวเราะ)

ตอนนี้ ด้วยความเป็นนักดนตรี หนูก็รู้ซึ้งเลยค่ะว่า มนุษย์เรามีความฉลาดปราชญ์เปรื่อง มีหัวใจศิลปิน และมีทักษะความชำนาญ ที่สามารถเปลี่ยนเทคโนโลยีแห่งศตวรรษที่ 16 และงานออกแบบสร้างสรรค์ชั้นตำนาน ให้กลายเป็นความสนุกสนานบันเทิงได้ ตอนนี้ หนูรู้แล้วค่ะทำไมหนูถึงได้มายืนอยู่ตรงนี้

(♫ เสียงดนตรีบรรเลง ♫)

(เสียงปรบมือ)

ก่อนอื่น หนูก็คิดแค่ว่าหนูจะแค่มาแสดงดนตรี แต่ไม่ได้คิดมาก่อนเลยว่า ที่ได้มากกว่าเยอะเลยคือหนูได้เรียนรู้และได้รับความเพลิดเพลินค่ะ ถึงแม้ว่า บางเพลงหนูต้องบีนบันไดฟังก็ตาม (เสียงหัวเราะ) เหมือนเป็นอะไรที่มีหลายมิติ ให้พูดตามจริงนะคะ หนูพอใจมากอยู่แล้ว ถ้าตอนอยู่โรงเรียน หนูเรียนอะไรที่มีแค่สองมิติได้เข้าใจหน่ะค่ะ

(เสียงหัวเราะ)

จริงๆแล้ว สิ่งที่หนูประทับใจมากที่สุด ก็คือ ... อืม ... จริงๆแล้วก็คือ หนูอยากจะเป็นตัวแทนของเด็กๆทุกคน ที่จะกล่าวคำขอบคุณผู้ใหญ่ทุกท่านค่ะ ที่ให้การดูแลใส่ใจพวกเราเป็นอย่างดี ที่ปูทางให้พวกเรามีอนาคตอันสดใส ขอบคุณค่ะ

(เสียงปรบมือ)

(♫ เสียงดนตรีบรรเลง ♫)

(เสียงปรบมือ)

(♫ เสียงดนตรีบรรเลง ♫)

(เสียงปรบมือ)