Email This
New talks are released daily. Be the first to know!
Video RSS
|
Additional RSS Options You either have JavaScript turned off or have an old version of the Adobe Flash Player. To view this video you
need to get the latest Flash player.
If you are on a mobile device, you may be able to download the video to play.
If your browser allows only "trusted sites" to execute Javascript, you should add the "googleapis.com" domain to your whitelist to allow our Flash detection to work properly.
TED Conversations
Got an idea, question, or debate inspired by this talk? Start a TED Conversation, or join one of these:
-
Do you have “Patience”?
Started by Kate Blake 37 Comments -
Let's have an emoticon slam!
Started by Genevieve Tran 0 Comments
Interactive Transcript
Click on any phrase to play the video from that point.
อันนี้หมายถึงผมกำลังยิ้มอยู่ อันนี้ก็เช่นกัน อันนี้คือหนู แมว เรื่องมีอยู่ว่า เริ่มแรกของเรื่อง โดยสิ่งนี้หมายถึงผู้ชาย และนั่นคือหญิงผูกเปียที่เดินผ่านมา นี่คือที่ที่เรื่องเกิดขึ้น เหล่านี้คือเวลา อันนี้คือเทปคลาสเซ็ทที่เธอใส่ไปในเครื่องเล่นเทป หล่อนเล่นมันซะทุกวัน มันไม่ถือว่าเป็นของเก่ากรุหรอกนะ ก็แค่เธอชอบเสียงเพลงแบบนี้เท่านั้นเอง ดูการวางท่าของหล่อนสิ ดูดีจริงๆ นั่นก็เพราะว่าหล่อนเต้นอยู่นั้นเอง ณ ตอนนี้ ชายคนนั้นนำสิ่งเหล่านั้นมาครุ่นคิด เอาจริงๆ แหมะ เราจะมีโอกาสสักเท่าไหร่เนี้ย
และเค้าก็พูดได้ว่า "โอ้ว พระเจ้า" หรือว่า "ผมชอบคุณนะ" ผมกำลังขำออกมาดังๆ อยากจะเข้าไปกอดคุณ แต่เขาก็คิดขึ้นได้ว่า "ผมอยากวาดรูปคุณบนถ้วยกาแฟจัง" เค้าบอกกับหล่อน
แล้วใส่ปูลงไป เติมน้ำหน่อย เกลืออีกเจ็ดชนิด เขาหมายความประหนึ่งว่าเรื่องมันผุดออกมาเอง ขณะยืนอยู่บนพื้นดิน บนแหลมที่ยืนออกไปในมหาสมุทร เค้าพูดว่า "คุณงดงามดั่งนางเงือก แต่เดินได้สง่างามเหมือนเต้นรำ" เจ้าหล่อนสวนกลับไป "หา?" ดังนั้น เขาจึงตอบกลับไปว่า "ใช่ ผมรู้ ผมรู้" ผมว่าหัวใจผมมันเต้นเป็นจังหวะรหัสมอสของคำว่า ไม่เหมาะสม อย่างน้อย มันก็ดูเป็นอย่างนั้น บางทีผมมันก็เหมือนเชียร์ลีดเดอร์มหาลัยรุ่นเด็กๆ ที่ชอบสาบาน แถมเงียบๆ แล้วก็บ้านๆอีก
ณ ตอนนี้ ได้คุยกับคุณ ผมไม่ได้เป็นแม้แต่ผู้ชายแท้ๆ แต่เป็นลิง (หัวเราะ) ที่ส่งจูบ ให้กับผีเสื้อ แต่ผมยังคงคิดว่า เราควรนัดเจอกัน ครั้งแรก ต่อจากนั้นอีกไม่นาน แล้วก็บ่อยๆ ผมคิดถึงหัวมุมถนนทางตะวันตกเฉียงใต้ของถนนห้า ตัดกับถนนสี่สิบสอง พรุ่งนี้ตอนเที่ยง แล้วผมจะรอจนกว่าคุณจะมา ไม่ว่าจะผูกเปียหรือไม่ก็ตาม แต่สาวผูกเปียคนเดียวนะ ผมไม่รู้จะพูดอะไรกับคุณอีก ผมมีดินสอจะให้คุณยืม คุณเอาใส่ในโทรศัพท์ก็ได้ แต่เจ้าหล่อนทั้งเฉยๆ ไม่ยิ้ม ไม่โกรธ หล่อนตอบเพียงว่า "ไม่หล่ะ ขอบคุณ" พวกคุณรู้ไหม? [ "ผมไม่จำเป็นต้องเขียนมันลงไป" ]
About The Speaker
Storyteller and poet Rives is the star of the new special "Ironic Iconic America." A regular on HBO's Def Poetry Jam, he's the co-host of the upcoming TEDActive simulcast event in Palm Springs. Offstage, Rives designs and writes pop-up books.
Full bio and more links
About This Talk
รีฟส์, ดาราจากช่องบราโว้ รายการ "สัญลักษณ์แดกดันแห่งอเมริกา" (Ironic Iconic America) มาเล่านิยายจากรูปสัญญาลักษณ์จากแป้นคีบอร์ด (typography) ที่สั้น และหวานอมเศร้า
Translated into Thai by Chirayu Wongchokprasitti
Reviewed by Kietsakul Watcharinyanon
Comments? Please email the translators above.
What to Watch Next
Subscribe to TED
Related Themes And Tags
We want you to share our Talks!
Just follow the guidelines outlined under our Creative Commons license.
This comment will be attributed to . Not ? Sign out.