มิชคิน อินกาแวล : ตรวจเลือดโดยไม่ต้องเจาะเลือด

ผมชอบสร้างอะไรต่ออะไร ผมชอบสร้างมาโดยตลอด ทีมงานของผมที่ไบโอเซนส์ บริษัทที่ผมตั้งขึ้นร่วมกับเพื่อนหมอและวิศวกร ได้สร้างเทคโนโลยีที่เรียกว่า ทัชบี (ToucHB) ซึ่งสามารถใช้ทดสอบนับจำนวนเม็ดเลือดได้ โดยไม่ต้องเจาะผิวหนัง ไม่ต้องใช้เข็ม ผมเชื่อว่าสิ่งนี้ จะทำให้การสาธารณสุขเป็นประชาธิปไตย ฟังดูสำคัญนะครับ ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าหมายความว่าอะไร

(เสียงหัวเราะ)

ความจริงแล้ว เมื่อปี 2009 ผมยังคงมืดแปดด้าน ผมคาดไปไม่ถึงเลยจริงๆ ว่า อะไรกำลังจะเกิดขึ้นต่อไป ตอนนั้นผมยุ่งอยู่กับการเรียนปริญญาเอกให้จบ ซึ่งอยู่ในสาขาอื่นที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกันเลย มันเกี่ยวกับการปฏิสัมพันธ์ระหว่างผู้คน หรือพัฒนาการของบทความต่างๆ ในวิกิพีเดีย หาทางที่จะพัฒนาคุณภาพในระบบได้อย่างไร ตอนนั้นผมก็ยังได้สร้างอะไรบางอย่าง ที่เรียกว่า โคเปนเฮเกนวีล ซึ่งจริงๆ แล้วก็เป็นจักรยานไฟฟ้าที่สวยงามมากๆ คันหนึ่ง ที่ห้องทดลองในเอ็มไอทีที่เรียกว่า เซนซ์เซเบิล ซีตี้ แล็บ ผมโชคดีที่ระหว่างนั้นได้กลับไปเยี่ยมบ้าน ที่เมืองมุมไบ ในระหว่างลาหยุดพักร้อน

ในช่วงเวลาดังกล่าว ผมวางแผนที่จะเดินทางท่องเที่ยว ผมไปยังสถานที่แห่งหนึ่ง ที่เรียกว่า พาโรล ซึ่งอยู่ทางเหนือของมุมไบขึ้นไปสองชั่วโมง เพื่อนของผมชื่ออภิเศก เซน กำลังเป็นแพทย์ฝึกหัดอยู่ที่นั่น เขาไปหมออยู่ที่นั่น และนี่คือภาพจริงๆ ของเขา (เสียงหัวเราะ) อภิเศกปล่อยให้ผมรอ ในขณะที่เขาออกไปที่พาโรลเพื่อทำคลอดเด็ก ในขณะที่ผมรอ และเมื่อเขาโผล่ออกมา หน้าของเขาซีดเผือดเลย เขาบอกผมว่า มีการเสียชีวิตขึ้น ทั้งแม่และเด็กต่างก็ตาย สาเหตุเกิดจาก อาการตกเลือดหลังคลอด ซึ่งเขาอธิบายว่า คือการเลือดออกภายในอย่างรุนแรง สิ่งที่ทำให้ผมตกใจจริงๆ ก็คือ เขาบอกว่า ทั้งหมดนี้เกิดจาก อาการโลหิตจางโดยที่ไม่ได้รับการวินิฉัย

อาการโลหิตจางเป็นอะไรที่แม้แต่ผม ที่เป็นวิศวกร ยังทราบเลยว่า ไม่ได้เป็นอะไรที่ร้ายแรงถึงแก่ชีวิต และเป็นอะไรที่มีวิธีการรักษาได้อยู่แล้ว หมายถึงการใช้กรดโฟลิค หรือยาเม็ดเพิ่มธาตุเหล็กเป็นต้น ซึ่งเป็นการรักษาที่ราคาถูกและหาได้ง่าย เพื่อที่จะควบคุมอาการโลหิตจาง แล้วทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงต้องตายด้วยล่ะ? ในเมื่อมันสามารถป้องกันได้อย่างเต็มที่นี่นา ห่างจากจุดนั้นไปอีกเพียงห้านาที มีศูนย์บริการสาธารณสุขอยู่ใกล้ๆ ซึ่งก็มีการแจกยาเม็ดเพิ่มธาตุเหล็กในราคาถูกมากๆ ด้วยสาเหตุดังกล่าว ทำให้ผมตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นมาก และผมรู้ว่ามันจะต้องมีวิธีที่ป้องกันเหตุการณ์แบบนี้ได้

แม่ผมเป็นกุมารแพทย์ ผมเลยถามท่าน ท่านบอกว่า วิธีการตรวจสอบภาวะโลหิตจางโดยปกติจะทำแบบนี้ เจาะเลือดไป แล้วนำไปเข้าเครื่องนับจำนวนเม็ดเลือด เครื่องนี่ราคาหนึ่งหมื่นเหรียญสหรัฐ และมีเครื่องอยู่ในเมืองมุมไบ และผมเดาว่า มันคงมีอยู่ในละแวกนี้ด้วย ในยุโรป และในเมืองใหญ่ต่างๆ ทั่วโลก แต่มันไม่มีอยู่ในพาโรล นอกจากนั้น เจ้าหน้าที่เทคนิคที่จะมาใช้เครื่องนี้ ก็ไม่มีอยู่ในพาโรลเช่นกัน

(เสียงหัวเราะ)

ทั้งหมดนี้ทำให้ผมถึงกับอึ้งไปเลย ผมชอบซ่อมแซมสิ่งต่างๆ ผมอยากแก้ไขเรื่องนี้ ผมรวบรวมเพื่อนผม คนหนึ่งเป็นวิศวกร และมีหมออีกสามคน อภิเศกก็มาเข้าร่วมทีมด้วย และเราก็ต้องการจะแก้ปัญหานี้ร่วมกัน นับจากตอนนี้จนถึงเวลาที่ผมบรรยายจบ จะมีผู้คนเสียชีวิตเป็น 10 ราย จากสาเหตุที่จริงๆ แล้วสามารถจะป้องกันได้ไม่ยากเลย

เอาละ ตอนนี้ให้ผมพาคุณกลับไปที่พาโรล คุณเห็นผู้หญิงคนนั้นไหม เธอเป็นพยาบาล ในอินเดียจะเรียกว่า อะชา ซึ่งมักจะเป็นหญิงมีอาวุโส ทำหน้าที่ดูแลสุขภาพในหมู่บ้าน ถือเป็นศูนย์กลางของระบบดูแลสุขภาพในชุมชนเลย งานสาธารณสุขจะดำเนินการผ่านทางอะชาเหล่านี้ ไม่ใช่ผ่านทางแพทย์ ตอนนี้เรารู้แล้วว่า เราต้องออกแบบอะไรบางอย่าง ที่เธอสามารถใช้งานได้เอง เรารู้ว่าเครื่องที่ว่าจะต้องมีลักษณะสำคัญสามอย่าง อย่างแรกคือ เจ้าเครื่องนี้ จะต้องไม่มีเข็ม ไม่มีการเจาะผิวหนัง เพื่อให้ใช้งานได้ง่าย และไม่เกิดสิ่งสูญเปล่าทางการแพทย์ขึ้น และปัญหาอื่นๆ อีก นอกจากนั้น มันยังจะต้องง่ายเพียงพอที่เหล่าอะชา จะสามารถใช้งานได้เอง และอย่างที่สามคือ มันจะต้องเล็กเพียงพอที่เธอจะสามารถใส่ไว้ในชุดกระเป๋าได้ เธอจะไปยังหมู่บ้านต่างๆ เพื่อทำการตรวจคัดกรอง

เราคิดว่า เราคงจะสามารถสร้างมันได้ เราก็เลยลงมือสร้างมัน (ปรบมือ) แต่ว่า มันใช้งานไม่ได้ (เสียงหัวเราะ) เราก็เลยสร้างมันอีกครั้ง และเราทำซ้ำๆ กันอย่างนี้ 32 ครั้ง (เสียงหัวเราะ) และตอนนี้ผมตื่นเต้นที่จะบอกคุณว่า ปีที่แล้ว เราสร้างมัน และมันใช้งานได้ และผมมีเครื่องนี้อยู่ที่นี่ในกระเป๋าผม นี่คือเครื่องที่ว่า เรียกว่า ทัชบี ควิก สิ่งที่มันทำ คือการวัดจำนวนเม็ดเลือด อ็อกซิเจน และอัตราการเต้นหัวใจ ผมใส่มันเข้าที่ปลายนิ้ว เปิดเครื่อง ใช้เวลาประมาณ 20 วินาที มันจะแสดงค่าบนหน้าจอเล็กๆ นี้ จำนวนเม็ดเลือด ปริมาณออกซิเจน และอัตราการเต้นหัวใจ สิ่งนี้จะช่วยพวกเจ้าหน้าที่อะชา ในการวินิฉัยภาวะโลหิตจาง ณ เวลานั้นได้เลย

(ปรบมือ)

ผมจะอธิบายเพิ่มเติมอีกว่ามันทำงานอย่างไร คุณอาจจะเห็นแสงไฟเล็กๆ ภายใน ความจริงแล้ว มีแสงไฟสามแบบ ซึ่งมีความยาวคลื่นแสงแตกต่างกัน และเราก็ส่องแสงเหล่านี้ผ่าน ทะลุส่วนเนื้อเยื่อ และจากการวัดปริมาณแสงที่ส่องผ่าน และการกระจาย รวมถึงการถูกดูดซับแสง เราสามารถที่จะบอกถึง ปริมาณเม็ดเลือดที่มีอยู่ในเลือดได้ และนี่ก็มีพื้นฐานมาจาก เทคนิคการวัดความหนาแน่นของเนื้อเยื่อด้วยแสง (photoplethysmography) พวกเราต่างก็รู้สึกตื่นเต้นกันจริงๆ กับสิ่งที่เทคนิคการตรวจสุขภาพที่ไม่เจ็บตัวแบบนี้ จะสามารถตรวจสอบเพิ่มเติมได้อีกในอนาคต สิ่งหนึ่งที่ ปราเทช เจ้าหน้าที่ฝึกงานของเราสร้างขึ้น คือแอพลิเคชันบนอุปกรณ์เคลื่อนที่ ที่จะสามารถส่งข้อมูลเหล่านี้ไปยังที่ใดก็ได้

และยังมีสิ่งที่น่าตื่นเต้นอื่นๆ อีกมากที่เรากำลังทำอยู่ ผมอยากจะเล่าให้พวกคุณฟังมากกว่านี้อีกซักหน่อย แต่โดยพื้นฐานแล้ว สิ่งที่ผมเชื่อก็คือ แผนที่ข้างหลังผมนี่ เรียกว่า แผนที่ภาวะโลหิตจาง ซึ่งแสดงอัตราการเสียชีวิตจากภาวะโลหิตจางทั่วโลก คุณคงสังเกตได้ว่า มีจุดสำคัญอยู่หลายจุด เช่น ทางเอเชียใต้ แอฟริกา แผนธุรกิจของผมเรียบง่ายมาก ผมเพียงแค่ขายเครื่องนี้ไปยังคลีนิคทุกแห่งทั่วโลก นั่นเป็นแผนธุรกิจง่ายๆ และเมื่อถึงเวลาที่ทำได้สำเร็จ ในปี 2020 เพื่อองค์การอนามัยโลก (WHO) ตีพิมพ์ข้อมูลนี้อีกครั้ง แผนที่ภาวะโลหิตจาง จะมีลักษณะเป็นแบบนี้

(ปรบมือ)

ขอบคุณครับ

(ปรบมือ)