มิกโก้ ไฮพ์โพเน็น การโจมตีทางอินเตอร์เน็ตสามแบบ

ในทศวรรตที่ ๙๐ ในคอมมิวนิสต์เยอร์มันตะวันออก, ถ้าคุณเป็นเจ้าของเครื่องพิมพ์ดีด คุณต้องจดทะเบียนเครื่องกับรัฐบาล คุณต้องขึ้นทะเบียน ตัวอย่างของเอกสารที่พิมพ์ จากเครื่องพิมพ์ดีดนั้น สิ่งนี้ต้องทำขึ้น เพื่อให้รัฐบาลสืบสาวไปถึงต้นตอได้ว่าเอกสารมาจากที่ใด หากพบว่ามีเอกสารหนึ่ง ที่มีแนวคิดที่ผิดเพี้ยนไป รัฐบาลก็จะสาวไปถึงต้นตอได้ ใครสร้างแนวคิดที่ผิดนั้นขึ้น และพวกเราในโลกตะวันตก คาดไม่ถึงว่าจะมีผู้ใดทำสิ่งนี้ได้ ว่าได้จำกัดเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็นมากเพียงใด พวกเราจะไม่มีวันทำอย่างนั้น ในประเทศของเราเอง

แต่ปัจจุบันในปี ๒๐๑๑ ถ้าคุณไปซื้อเครื่องพิมพ์เลเซอร์สี จากผู้ผลิตเครื่องพิมพ์เลเซอร์รายใหญ่รายไหนก็ตาม และพิมพ์เอกสารแผ่นหนึ่ง เอกสารแผ่นนั้นจะออกมา มีจุดสีเหลืองๆเล็กๆ พิมพ์ปรากฎอยู่ในทุกๆหน้า ในแบบที่เป็นลักษณะจำเพาะ ของคุณและของเครื่องพิมพ์ของคุณ สิ่งนี้กำลังเกิดขึ้น กับเราในวันนี้ และดูเหมือนไม่มีใครให้ความสนใจเรื่องนี้มากนัก และนี่เป็นตัวอย่างหนึ่ง ในหลายๆวิธี ที่รัฐบาลของเราเอง กำลังใช้เทคโนโลยี เป็นปฏิปักษ์กับเรา, ประชากร และนี่เป็นสาเหตุที่สำคัญอย่างหนึ่งในสามประการ ของปัญหาทางอินเตอร์เน็ตในวันนี้

ถ้าเรามาพิจารณาว่าอะไรกำลังเกิดขึ้นจริงในโลกของอินเตอร์เน็ต เราก็จะแบ่งผู้ที่จู่โจมในอินเตอร์เน็ตได้เป็นสามกลุ่ม ซึ่งมีอยู่สามกลุ่มใหญ่ๆ เราได้อาชญากรทางอินเตอร์เน็ต ตัวอย่างเช่น, เราได้นายดิมิทรี โกลูบอฟ จากเมืองเคียฟ ในยูเครน และแรงจูงใจของอาชญากรรมทางอินเตอร์เน็ต เป็นเรื่องที่เข้าใจได้ง่ายมาก คนเหล่านี้หาเงิน พวกเขาใช้การจู่โจมทางอินเตอร์เน็ต เพื่อหาเงินให้ได้มากๆ และมากๆขึ้น จริงๆแล้วเรามีคดีมากมาย เกี่ยวกับเศรษฐีเงินล้านทางอินเตอร์เน็ต,เศรษฐีหลายๆล้าน ซึ่งหาเงินโดยการจู่โจมทางอินเตอร์เน็ต นี่คือวลาดิเมีย ทซาสท์ซิน จากทาร์ทู ในเอสโทเนีย คนนี้คืออัลเฟรด กอนซาเลส คนนี้คือสตีเฟน วัตท์ นี่คือ บ์ยอร์น ซันดิน นี่ แมททิว แอนเดอร์สัน,ทาริค อัล-ดาวเวอร์ และคนอื่นๆ

คนเหล่านี้ สร้างความรํ่ารวยจากอินเตอร์เน็ต แต่เขาใช้วิธีที่ผิดกฎหมาย โดยใช้ตัวไวรัสเช่นโทรจานการธนาคาร(banking trojans) เพื่อขโมยเงินจากบัญชีธนาคารของเรา ในขณะที่เราเข้าใช้บัญชีธนาคารทางอินเตอร์เน็ต หรือใช้โปรแกรมดักจับบันทึกการพิมพ์ (keyloggers) เพื่อเก็บข้อมูลเกี่ยวกับเครดิตการ์ดของเรา ในขณะที่เรากำลังซื้อของทางอินเตอร์เน็ต ใช้เครื่องคอมฯที่ติดเชื้อไวรัส ตำรวจลับของอเมริกา (the US Secret Service) เมื่อสองเดือนก่อน สั่งห้ามการถอนเงินจากบัญชีธนาคารสวิส ของนาย แซม เจน คนนี้ มีเงินในบัญชีนั้น ๑๔.๙ ล้านอเมริกันดอลลาร์ ตอนบัญชีนั้นถูกยับยั้งการถอน ตัวนายเจนเองยังหลบหนีอยู่ ไม่มีใครทราบว่าเขาอยู่ที่ไหน ผมยืนยันในวันนี้ได้เลย ว่าเป็นไปได้ที่พวกเราคนใดคนหนึ่ง จะกลายเป็นเหยื่อของอาชญากรรมทางอินเตอร์เน็ต ได้มากกว่าในโลกจริงๆใบนี้ และเห็นได้ชัดมาก ว่าเรื่องนี้จะเลวร้ายลงไปเรื่อยๆ ในอนาคต อาชญากรรมส่วนมาก จะเกิดขึ้นทางอินเตอร์เน็ต

กลุ่มสำคัญที่โจมตีทางอินเตอร์เน็ตอันดับสอง ที่เรากำลังจ้องมองอยู่ในปัจจุบัน ไม่ได้มีแรงจูงใจเรื่องเงิน พวกเขาได้รับแรงจูงใจจากอย่างอื่น-- ถูกจูงใจเรื่องการประท้วง ถูกจูงใจด้วยเรื่องความคิดเห็น ถูกจูงใจโดยความขบขัน กลุ่มเช่นพวกนิรนาม (Anonymous) ได้เพิ่มขึ้นมากในช่วง ๑๒ เดือนที่ผ่านมา และได้กลายเป็นตัวการที่สำคัญ ในสายการโจมตีทางอินเตอร์เน็ต

เหล่านี้คือพวกที่เข้าโจมตีทางอินเตอร์เน็ตสามรายใหญ่ พวกอาชญากรที่ทำเพื่อเงิน, พวกเซียนคอมพิวเตอร์ เช่น พวกนิรนาม ทำเพื่อประท้วง แล้วก็กลุ่มสุดท้ายก็คือ รัฐ รัฐบาลทำการจู่โจม และเมื่อเราดูคดีความต่างๆ เช่นที่เกิดกับบริษัทดิจิโนทาร์ (DigiNotar) นี่เป็นตัวอย่างสำคัญของสิ่งที่เกิดขึ้น เมื่อรัฐบาลจู่โจม ต่อต้านประชากรของตนเอง ดิจิโนท่าเป็นบริษัทที่ออกใบรับรอง(Certificate Authority) จากประเทศเนเธอร์แลนด์-- หรือว่า ตามความเป็นจริงแล้ว, มันเคยเป็น บริษัทนั้นมันกำลังจะล้มละลาย ในฤดูใบไม้ผลิที่แล้ว เพราะว่าเครือข่ายคอมพิวเตอร์ของบริษัทถูกเจาะเข้าไปได้ ใครบางคนเจาะเข้าไป และเข้าไปรู้ทุกส่วนโดยตลอด ผมได้ตั้งคำถามไว้เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว ในการประชุมกับตัวแทนของรัฐบาลเนเธอร์แลนด์, ผมได้ถามผู้นำของคณะตัวแทนที่มาประชุม ว่าเขาพบว่าเป็นไปได้หรือไม่ ที่คนตายไป เพราะสาเหตุจากการเจาะเข้าไปได้ในดิจิโนท่า และคำตอบของเขาคือใช่

ดังนั้นคนตายได้อย่างไร จากการเจาะเข้าไปในคอมฯได้เช่นนี้? ดิจิโนท่าเป็นผู้ให้บริการออกใบรับรองอิเล็กทรอนิคส์ (C.A.) พวกเขาขายใบรับรอง คุณใช้ใบรับรองทำอะไร? ใช่ คุณจำต้องมีใบรับรอง ถ้าคุณมีที่อยู่ของข้อมูลอินเตอร์เน็ต(website)ที่ใช้ https บริการอินเตอร์เน็ตที่ถูกเข้ารหัส SSL บริการต่างๆ เช่น จีเมลล์ (Gmail) เราทุกคน, หรือพวกเราส่วนใหญ่ ใช้จีเมลล์ หรือ หนึ่งในคู่แข่งของจีเมลล์ แต่บริการเหล่านี้เป็นที่นิยมเป็นพิเศษ ในรัฐที่เป็นเผด็จการ อย่างเช่น อิหร่าน ผู้ไม่เห็นด้วยกับรัฐบาล ใช้บริการของต่างชาติ เช่น จีเมลล์(Gmail) เพราะว่ารู้ว่าเชื่อถือและไว้วางใจได้มากกว่าบริการในท้องถิ่น และถูกเข้ารหัสไว้กับการเชื่อมต่อของSSL ดังนั้นรัฐบาลท้องถิ่นไม่สามารถเข้าไปแอบดู การสนทนาได้ เว้นเสียแต่ว่าถ้าพวกเขาเจาะเข้าไปใน C.A.ของต่างชาติได้ และออกใบรับรองเถื่อน และเรื่องนี้คือสิ่งที่เกิดขึ้นเหมือนกันเปี๊ยบ กับคดีของดิจิโนท่า

แล้วอะไรคืออาหรับสปริง (Arab Spring) สิ่งที่เกิดขึ้นสืบเนื่อง เช่น ในอิยิปต์? ครับ ในอิยิปต์ ผู้ก่อการจราจลปล้นสะดมกองบัญชาการ ของตำรวจลับอียิปต์ ในเดือนเมษายน ๒๐๑๑ และขณะที่พวกเขาปล้นสะดมอาคารอยู่นั้น ได้พบเอกสารต่างๆมากมาย หนึ่งในเอกสารเหล่านั้น คือแฟ้มที่มีชื่อว่า "ฟินฟิชเชอร์ (FINFISHER)" และในแฟ้มนั้นเป็นบันทึก จากบริษัทหนึ่งที่มีฐานอยู่ในเยอรมัน บริษัทนั้นได้ขายให้รัฐบาลอียิปต์ เครื่องมือชุดหนึ่ง เพื่อใช้สกัดจับ-- ในขอบเขตที่กว้างขวางมาก-- การสื่อสารทั้งหมดของประชากรในประเทศนั้น บริษัทได้ขายเครื่องมือนี้ ให้กับรัฐบาลอียิปต์ในราคา ๒๘๐,๐๐๐ ยูโร สำนักงานใหญ่ของบริษัทนั้นอยู่ที่นี่

นั่นคือรัฐบาลของโลกตะวันตก กำลังจัดหาเครื่องมือต่างๆให้รัฐบาลเผด็จการ เพื่อให้จัดการกับประชาชนของตัวเอง แต่รัฐบาลของโลกตะวันตกเองก็กำลังทำสิ่งนี้ด้วยเช่นกัน ตัวอย่างเช่น ในเยอรมัน เมื่อไม่กี่สัปดาห์ที่แล้วนี้เอง ได้มีการพบไวรัสที่เรียกกันว่า สต๊าตโทรจาน ซึ่งเป็นไวรัสโทรจานตัวหนึ่ง ถูกใช้โดยเจ้าหน้าที่ของรัฐบาลเยอรมัน เพื่อสอบสวนประชากรของตนเอง ถ้าคุณเป็นผู้ต้องสงสัยในคดีอาชญากรรม ก็เห็นได้ชัดเจนอย่างมาก, โทรศัพท์ของคุณจะถูกดักฟัง แต่ในวันนี้ มันไปเกินกว่านั้น พวกเขาจะติดเครื่องดักการเชื่อมโยงอินเตอร์เน็ตของคุณ พวกเขาจะถึงกับใช้เครื่องมือ เช่นสต๊าตโทรจาน ทำให้เครื่องคอมพิวเตอร์ติดเชื้อไวรัสโทรจาน ซึ่งจะทำให้พวกเขาสามารถ เฝ้าดูการสื่อสารของคุณได้ทั้งหมด ฟังการสนทนาทางอินเตอร์เน็ตของคุณได้ รวบรวมรหัสผ่านต่างๆของคุณ

แต่เมื่อเราคิดให้ลึกลงไปกว่านี้ เกี่ยวกับสิ่งต่างๆเหมือนอย่างนี้ การตอบโต้ที่ชัดเจนจากประชาชนควรจะเป็น ว่า, "ใช่, มันดูเลว แต่มันไม่ได้กระทบกระเทือนถึงฉันเพราะว่าฉันเป็นประชาชนที่ปฏิบัติตามกฎหมาย ฉันจะต้องกังวลใจไปทำไม? เพราะว่าฉันไม่มีอะไรต้องบิดบัง" และนี่คือเหตุผล ซึ่งไม่สมเหตุผล เมื่อมีนัยของความเป็นส่วนตัว สิทธิของความเป็นส่วนตัวจะไม่นำมาถกเถียงกัน เรื่องนี้ไม่ได้เป็นปัญหา ระหว่างความเป็นส่วนตัว กับความปลอดภัย แต่เป็นปัญหาเรื่องของเสรีภาพ กับการจำกัด การควบคุม ในขณะที่เราอาจจะเชื่อมั่นในรัฐบาลของเรา ณ ตอนนี้ ณ ที่แห่งนี้ในปี ๒๐๑๑ สิทธิใดก็ตามที่เราเสียไป จะเป็นการเสียไปที่เรียกกลับคืนไม่ได้ และเราจะเชื่อมั่นได้หรือไม่ หลับหูหลับตาเชื่อมั่น กับรัฐบาลใดๆก็ตามในอนาคต รัฐบาลที่เราจะมี ในอีก ๕๐ ปีข้างหน้า? และนี่คือคำถาม ที่เราจะต้องนำมาคิดสำหรับ๕๐ปีจากนี้ไป