ไมเคิล แซนเดล: ศิลปะที่สูญหายไปของการถกประเด็นอย่างเป็นประชาธิปไตย

สิ่งหนึ่งที่โลกจำเป็นต้องมี สิ่งหนึ่งที่ประเทศนี้จำเป็นต้องมีอย่างขาดเสียไม่ได้ คือวิธีที่ดีขึ้น ในการจัดให้มีการถกประเด็นทางการเมือง เราจำเป็นต้องมาค้นหากันใหม่ถึง ศิลปะการถกประเด็นอย่างเป็นประชาธิปไตยที่สูญหายไป (เสียงปรบมือ) ถ้าเราลองมาคิดถึงการโต้ประเด็นที่มีอยู่ในปัจจุบัน ส่วนมากเป็นการตะโกนแข่งกัน ในช่องเคเบิลทีวี เป็นสงครามขว้างปาความคิดใส่กันในรัฐสภา ผมมีข้อแนะนำครับ ไปดูที่ประเด็นถกเถียงที่เรามีทุกวันนี้ ในเรื่องการสาธารณสุข ในเรื่องการให้โบนัสและการพยุงธุรกิจในวอลล์สตรีท ในเรื่องของช่องว่างระหว่างคนรวยกับคนจน ในเรื่องการยืนยันสิทธิประโยชน์และการสมรสระหว่างเพศเดียวกัน สิ่งที่ซ่อนอยู่ใต้เปลือก ของข้อโต้เถียงพวกนั้น ซึ่งมีแรงกระตุ้นมาจากทุกด้าน ก็คือคำถามสำคัญ ว่าด้วยจริยศาสตร์ คือคำถามสำคัญว่าด้วยความยุติธรรม แต่เราแทบจะไม่ เชื่อมต่อและปกป้อง และโต้แย้งเกี่ยวกับ คำถามด้านศีลธรรมจรรยาที่สำคัญพวกนี้ในการเมืองเลย

ดังนั้น สิ่งที่ผมอยากทำในวันนี้ คือจะให้มีการถกประเด็นกัน ก่อนอื่น ขอให้ผมนำ นักปราชญ์ชื่อก้อง ผู้เขียนเกี่ยวกับคำถาม ว่าด้วยความยุติธรรมและ ศีลธรรมจรรยา มาบรรยายให้คุณฟังสั้นๆ ถึงอริสโตเติลแห่งเอเธนส์ ทฤษฎีความยุติธรรมของอริสโตเติล จากนั้นจะต่อด้วยการถกประเด็นกันที่นี่ เพื่อดูว่า ใช่หรือไม่ว่าแนวคิดของอริสโตเติล ตามจริงแล้ว บอกถึง แนวทางที่เราคิดและถกประเด็นกัน เกี่ยวกับปัญหาในทุกวันนี้ เอาหละ พวกคุณพร้อมสำหรับการบรรยายหรือยังครับ? ตามที่อริสโตเติลกล่าวไว้ ความยุติธรรม หมายถึง การให้ในสิ่งที่ผู้นั้นสมควรได้รับ เท่านี้แหละครับ สิ้นสุดการบรรยายครับ

(เสียงหัวเราะ)

ตอนนี้ พวกคุณอาจบอกว่า อื้อ ก็ชัดเจนดีนะ คำถามจริงๆ เริ่มต้น เมื่อมาถึงการถกประเด็นว่า ใครสมควรได้รับอะไรและเพราะเหตุใด มาดูตัวอย่างขลุ่ยฟลุตครับ สมมติว่า เราจะแจกจ่ายขลุ่ยฟลุต ใครล่ะควรจะได้รับขลุ่ยตัวที่ดีที่สุด? มาดูกันว่า -- พวกคุณจะว่าอย่างไรกัน? ว่าใครควรได้รับขลุ่ยฟลุตตัวที่ดีที่สุด? คุณพูดออกมาได้เลยครับ

(ผู้ร่วมประชุม: สุ่มเอา)

ไมเคิล แซนเดล: ถ้าจะใช้การสุ่ม เราก็ทำได้โดยใช้การจับฉลาก หรือให้คนแรกที่มาถึงหอประชุมก่อนได้มันไป ใครอีกหละ?

(ผู้ร่วมประชุม: ให้นักเป่าฟลุตที่ฝีมือดีที่สุด)

ไมเคิล: นักเป่าฟลุตที่ฝีมือดีที่สุด (ผู้ร่วมประชุม: ให้นักเป่าฟลุตที่ฝีมือแย่สุด)

ไมเคิล: นักเป่าฟลุตที่ฝีมือแย่สุด มีใครบ้างครับที่บอกว่าให้นักเป่าฟลุตที่ฝีมือดีที่สุด ทำไมครับ? จริงๆ แล้ว นั่นก็เป็นคำตอบของอริสโตเติลเช่นกัน

(เสียงหัวเราะ)

แต่คราวนี้เป็นคำถามที่ยากขึ้น เพราะอะไรคุณถึงคิดว่า หมายถึงพวกคุณที่ตอบแบบนี้นะครับ ว่าขลุ่ยฟลุตตัวที่ดีที่สุดควรจะเป็นของนักเป่าฟลุตที่ฝีมือดีที่สุด?

ปีเตอร์: เพื่อยังประโยชน์สูงสุดแก่ทุกคนครับ

ไมเคิล: ประโยชน์สูงสุดแก่ทุกคน เราก็จะได้ยินดนตรีที่ไพเราะกว่า หากว่าขลุ่ยฟลุตตัวที่ดีที่สุดอยู่ในมือของนักเป่าฟลุตที่ฝีมือดีที่สุด ปีเตอร์? ใช่ไหมครับ (ผู้ร่วมประชุม: ครับ ปีเตอร์)

ไมเคิล: เอาล่ะ อืม เป็นเหตุผลที่ดีครับ พวกเราทั้งหมดจะมีชีวิตที่ดีขึ้นถ้ามีนักดนตรีดีๆ มาเล่น มากกว่าที่มีนักดนตรีแย่ๆ มาเล่น แต่ปีเตอร์ครับ อริสโตเติลไม่เห็นด้วยกับว่านี่เป็นเหตุผลครับ ซึ่งก็ไม่เป็นไร อริสโตเติลมีเหตุผลที่ต่างออกไป ในการกล่าวว่าขลุ่ยฟลุตตัวที่ดีที่สุดควรไปอยู่กับผู้เล่นฝีมือเยี่ยมที่สุด เขาบอกว่า นั่นเป็นจุดประสงค์ของขลุ่ยฟลุต คือต้องได้รับการเป่าให้ดีที่สุด เขาบอกว่าจะหาเหตุผลเกี่ยวกับ การกระจายสิ่งของอย่างยุติธรรม เราต้องหาเหตุผลของ และบางครั้งต้องถกกันถึง จุดประสงค์ของสิ่งนั้นๆ หรือกิจกรรมทางสังคมนั้นๆ ในกรณีนี้ คือ การแสดงดนตรี และประเด็น แก่นแท้ ของการแสดงดนตรี คือการสรรสร้างเสียงดนตรีชั้นเลิศ ซึ่งจะมีผลพลอยได้ที่สร้างความสุข ที่พวกเราจะได้รับไปด้วย แต่เมื่อใดที่เราคิดในเรื่องความยุติธรรม อริสโตเติลกล่าวว่า สิ่งที่เราจะต้องคิดไปถึงจริงๆ เป็นแก่นแท้ของกิจกรรมที่เป็นคำถาม และคุณภาพที่สมควรได้รับ การยกย่องให้เกียรติ การชื่นชมนิยม และการยอมรับนับถือ สาเหตุหนึ่ง ที่นักเป่าฟลุตมือดีที่สุดควรได้รับขลุ่ยฟลุตตัวที่ดีที่สุด คือ การแสดงดนตรี ไม่เป็นเพียงแค่การทำให้พวกเรามีความสุข แต่เป็นการยกย่องให้เกียรติ และยอมรับนับถือ ความเป็นเลิศ ของนักดนตรีที่มีฝีมือที่สุด

มาถึงตอนนี้ ขลุ่ยฟลุตอาจจะดู ... การแจกจ่ายขลุ่ยฟลุต อาจจะดูเป็นเรื่องหยุมหยิม เรามาใช้ตัวอย่างที่ทันสมัย ของข้อพิพาทเกี่ยวกับความยุติธรรม เป็นเรื่องของกอล์ฟครับ เคซี่ มาร์ติน (Casey Martin) เมื่อสองสามปีก่อน เคซี่ มาร์ติน มีใครเคยได้ยินเรื่องของเขาบ้างไหมครับ? เขาเป็นนักกอล์ฟฝีมือดีมากคนหนึ่ง แต่เขาทุพพลภาพ ขาเขาไม่ดีครับ เกิดจากปัญหาระบบไหลเวียนโลหิต ที่ทำให้เขาเจ็บปวดทรมาน โดยเฉพาะหากต้องเดินสำรวจสนาม (walk the course) จริงๆแล้ว มันมีความเสี่ยงที่เขาจะบาดเจ็บ เขาจึงขอไปยังพีจีเอ (PGA) สมาคมนักกอล์ฟมืออาชีพ (Professional Golfers' Association) ขออนุญาตใช้รถกอล์ฟ ในการแข่งขันของ PGA PGA ตอบว่า "ไม่อนุญาต เนื่องจากจะทำให้คุณได้เปรียบโดยไม่ชอบธรรม" เขาจึงยื่นฟ้อง และคดีของเขาดำเนินจนขึ้นไปถึง ศาลสูง (Supreme Court) เชื่อหรือไม่ครับ คดีเกี่ยวกับรถกอล์ฟ เนื่องจากทนายบอกว่า บุคคลทุพพลภาพ จะต้องได้รับการอำนวยความสะดวก ด้วยข้อแม้ว่า การอำนวยความสะดวกไม่ เปลี่ยนแปลงแก่นแท้ ของกิจกรรมนั้น เขาบอกว่า "ผมเป็นนักกอล์ฟมือเยี่ยมคนหนึ่ง ผมอยากร่วมแข่งขัน แต่ผมจำเป็นต้องใช้รถกอล์ฟ เพื่อเดินทางจากหลุมหนึ่งไปหลุมถัดไป"

สมมติว่าคุณอยู่ ในศาลสูง สมมติว่าคุณกำลังจะตัดสิน ความยุติธรรมในคดีนี้ ใครบ้างในที่นี้บอกว่า เคซี่ มาร์ติน มีสิทธิที่จะใช้รถกอล์ฟ? และใครบ้างบอกว่า ไม่ เขาไม่มีสิทธิ? เอาหละครับ มาลงคะแนนนั้น ยกมือขึ้นครับ ใครบ้างที่จะลงเสียงสนับสนุนเคซี่ มาร์ติน? และใครบ้างที่จะคัดค้าน? ใครบ้างบอกว่าเขาไม่มีสิทธิ? เอาหละครับ เรามีความเห็นที่แตกแยกในที่นี้ สำหรับคนที่ไม่ มอบสิทธิแก่เคซี่ มาร์ตินในการใช้รถกอล์ฟ อะไรเป็นเหตุผลของคุณครับ? ยกมือขึ้น และเราจะพยายามเอาไมโครโฟนไปให้คุณ อะไรเป็นเหตุผลของคุณ?

(ผู้ร่วมประชุม: มันจะเป็นข้อได้เปรียบที่ไม่เป็นธรรม)

ไมเคิล: จะเป็นข้อได้เปรียบที่ไม่เป็นธรรม ถ้าเขาได้ขี่รถกอล์ฟ เอาหละครับ สำหรับพวกคุณ ผมเข้าใจว่าพวกคุณที่จะไม่ให้เขาใช้รถกอล์ฟ ส่วนใหญ่ กังวลถึงความได้เปรียบที่ไม่เป็นธรรม แล้วพวกคุณๆ ที่บอกว่า เขาควรได้รับการอนุญาตให้ใช้รถกอล์ฟหละครับ? คุณจะตอบข้อคัดค้านว่าอย่างไรครับ ครับ ว่ามาเลย

ผู้ร่วมประชุม: รถกอล์ฟไม่ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของการแข่งขันค่ะ

ไมเคิล: คุณชื่ออะไรครับ? (ผู้ร่วมประชุม: ชาลีค่ะ)

ไมเคิล: ชาลีบอกว่า -- เราจะเอาไมโครโฟนไปให้ชาลีเผื่อว่าใครอยากจะตอบ บอกพวกเรามาหน่อยครับชาลี ทำไมคุณถึงพูดว่าเขาควรจะสามารถใช้รถกอล์ฟได้?

ชาลี: รถกอล์ฟไม่ใช่ส่วนหนึ่งของการแข่งขันค่ะ

ไมเคิล: ว่าแต่การเดินจากหลุมหนึ่งไปอีกหลุมหนึ่งหละครับ?

ชาลี: ไม่มีส่วนเกี่ยวค่ะ ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของการแข่งขัน

ไมเคิล: การเดินสำรวจสนามไม่ใช่ส่วนหนึ่งของการตีกอล์ฟหรือครับ?

ชาลี: ไม่ใช่อย่างที่ดิฉันรู้มาแน่ๆ ไม่ใช่ค่ะ

ไมเคิล: เอาหละ อยู่ตรงนั้นก่อนนะครับชาลี

(เสียงหัวเราะ)

ใครจะมีคำตอบให้ชาลีบ้างไหม? เอาหละครับ ใครจะมีคำตอบให้ชาลีบ้าง? คุณจะพูดว่าอย่างไร?

ผู้ร่วมประชุม: ความทนทานเป็นองค์ประกอบส่วนสำคัญของเกมการแข่งขันครับ เดินไปมาทั่วทุกหลุมแบบนั้น

ไมเคิล: เดินไปมาทั่วทุกหลุม? เป็นส่วนหนึ่งของการตีกอล์ฟเหรอครับ? (ผู้ร่วมประชุม: แน่นอนที่สุดครับ)

ไมเคิล: คุณชื่ออะไรไม่ทราบครับ? (ผู้ร่วมประชุม: วาร์เรนครับ)

ไมเคิล: วาร์เรน ชาลี คุณจะบอกวาร์เรนว่าอย่างไรดีครับ?

ชาลี: ดิฉันยืนยันกับคำพูดตั้งแต่ต้นของดิฉันนั่นแหละค่ะ

(เสียงหัวเราะ)

ไมเคิล: วาร์เรน คุณเป็นนักกอล์ฟหรือเปล่าครับ?

วาร์เรน: ผมไม่ใช่นักกอล์ฟครับ

ชาลี: และฉันเป็นค่ะ (ไมเคิล: เอ้า) (เสียงหัวเราะ)

(เสียงปรบมือ)

คุณรู้ไหม เป็นเรื่องน่าสนใจมาก ในคดี ในศาลล่าง พวกเขาพานักกอล์ฟแถวหน้า เข้าไปให้ปากคำในประเด็นที่เราพูดกัน ว่าการเดินสนามมีความสำคัญกับเกมหรือไม่ และพวกเขาก็พาแจ็ค นิคคลอส กับ อาร์โนลด์ ปาล์มเมอร์ ไปด้วย แล้วพวกคุณคิดว่าพวกเขาพูดกันว่าอะไร? ใช่ครับ พวกเขาเห็นด้วยกับวาร์เรน พวกเขาบอกว่า ใช่ การเดินสนาม เป็นการออกกำลังทางกายในส่วนของความทนทาน ปัจจัยแห่งความเมื่อยล้าเป็นส่วนสำคัญของการตีกอล์ฟ และดังนั้น จะเปลี่ยน แก่นแท้ของเกม ถ้าให้เขาใช้รถกอล์ฟ ตอนนี้ สังเกตนะครับ มีอะไรน่าสนใจ ครับ ผมควรจะเล่าให้คุณฟังเกี่ยวกับศาลสูงเสียก่อน

ศาลสูง ตัดสิน คุณคิดว่าพวกเขาบอกว่ายังไงครับ? พวกเขาบอกว่า เคซี่ มาร์ตินจะต้องได้รับการอำนวยรถกอล์ฟ เจ็ดต่อสอง พวกเขาตัดสินชี้ขาด สิ่งที่น่าสนใจเกี่ยวกับการตัดสินของพวกเขา และเกี่ยวกับที่เราเพิ่งถกกันไป คือการถกประเด็นเกี่ยวกับ สิทธิ ความยุติธรรม ของเรื่องนั้น ขึ้นอยู่กับ การสืบค้นว่าอะไรคือ แก่นแท้ของการตีกอล์ฟ และผู้พิพากษาในศาลสูง ก็ปลุกปล้ำอยู่กับคำถามนี้ และผู้พิพากษาสตีเฟนส์ ตัวแทนของผู้ออกเสียงข้างมาก บอกว่าเขาได้อ่านประวัติศาสตร์ของกอล์ฟมาทั้งหมด และแก่นแท้ของกีฬากอล์ฟ คือการพาลูกกลมๆเล็กจิ๋วจากที่หนึ่ง ลงหลุม ในการตีให้น้อยครั้งที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ และการเดินไม่มีความสำคัญ เป็นเพียงแค่เหตุบังเอิญร่วมด้วย

มีผู้คัดค้านสองท่าน ท่านหนึ่งคือผู้พิพากษาสกาเลีย เขาตัดสินไม่ให้ใช้รถกอล์ฟ และเขามีข้อคัดค้านที่น่าสนใจอย่างยิ่ง ที่น่าสนใจก็เพราะว่า เขาปฏิเสธข้อสนับสนุนการสรุปสมมติฐานแบบอริสโตเติล ที่เป็นพื้นฐานของความเห็นของผู้ออกเสียงข้างมาก เขาว่า เป็นไปไม่ได้ ที่จะค้นหาแก่นแท้ ของเกมกีฬาอย่างกอล์ฟ นี่เป็นวิธีการพูดของเขาครับ "การจะบอกว่าอะไรคือแก่นแท้ โดยพื้นฐานแล้วคือการบอกว่ามีความจำเป็น ที่จะต้องบรรลุผลในเป้าหมายบางประการ แต่เนื่องจากเป็นธรรมชาติของเกม ที่ไม่มีเป้าหมายใดๆนอกจากเพื่อความบันเทิง (เสียงหัวเราะ) นั่นคือสิ่งที่แยกเกมส์ ออกจากกิจกรรมการผลิต (เสียงหัวเราะ) จึงค่อนข้างจะเป็นไปไม่ได้ที่จะกล่าวว่า กฏกติกาตามอำเภอใจของเกมใดๆ คือเนื้อแท้"

ดังนั้น เรามีผู้พิพากษาสกาเลีย ที่โต้ตอบข้อสนับสนุนการสรุปสมมติฐานแบบอริสโตเติล ของความคิดเห็นของเสียงข้างมาก ความเห็นของผู้พิพากษาสกาเลีย ชวนให้สงสัย ด้วยสองเหตุผลด้วยกัน ข้อแรกสุด ไม่มีแฟนกีฬาคนไหนหรอกที่จะพูดอะไรแบบนั้น (เสียงหัวเราะ) ถ้าเราคิดว่ากฏกติกา ของเกมกีฬาที่เราชอบ ก็แค่ตั้งมาตามอำเภอใจ มากกว่าที่จะออกแบบเพื่อนำมาซึ่ง ความถูกต้องและความเป็นเลิศ ซึ่งเราคิดว่ามีคุณค่าควรแก่การชื่นชม เราก็คงจะไม่ใส่ใจกับผลการแข่งขันหรอก ยังมีข้อท้วงติงได้อีก ในประเด็นที่สอง ภาพเบื้องหน้า ดูเหมือนว่าจะเป็น การถกประเด็นเกี่ยวกับรถกอล์ฟ ข้อโต้แย้งเกี่ยวกับความเป็นธรรม อะไรคือความได้เปรียบอย่างไม่เป็นธรรม แต่ถ้าความเป็นธรรมเป็นเพียงสิ่งเดียวที่ต้องคิด คำตอบก็จะง่ายและเด่นชัด แล้วมันคืออะไรหละ? (ผู้รวมประชุม: อนุญาตให้ทุกคนใช้รถกอล์ฟ) อนุญาตให้ทุกคนใช้รถกอล์ฟ ถ้าพวกเขาอยากใช้ ถ้าอย่างนั้น ข้อท้วงติงเกี่ยวกับความเป็นธรรมก็ตกไป

แต่การอนุญาตให้ทุกคนใช้รถกอล์ฟได้ ก็จะเป็น ผมคาดว่า สิ่งที่น่าหยามเหยียด สำหรับนักกอล์ฟแถวหน้า และสำหรับ PGA ด้วย มากเสียยิ่งกว่าการให้ข้อยกเว้นกับเคซี่ มาร์ตินด้วยซ้ำไป ทำไมกัน? ก็เพราะว่าสิ่งที่สุ่มเสี่ยง ในกรณีพิพาทเรื่องรถกอล์ฟ ไม่ใช่แค่เพียงแก่นแท้ของกีฬากอล์ฟ แต่เกี่ยวเนื่องกันคือ คำถาม ว่าสมรรถภาพใด ที่สมควรแก่ การยกย่องให้เกียรติและยอมรับนับถือ ว่าเป็นความสามารถพิเศษทางการกีฬา ให้ผมได้แจ้งประเด็นนี้ อย่างปราณีตที่สุดที่จะทำได้ นักกอล์ฟมีความอ่อนไหวนิดหน่อย กับสถานะทางกีฬาของเกมของพวกเขา (เสียงหัวเราะ) ท้ายที่สุด ไม่ได้มีการวิ่งหรือกระโดด และลูกบอลก็ตั้งอยู่นิ่งๆ (เสียงหัวเราะ) ดังนั้นถ้าการตีกอล์ฟเป็นเกมชนิดที่ สามารถเล่นได้ขณะที่นั่งรถกอล์ฟไปด้วย คงจะยากที่จะมอบแด่ นักกอล์ฟแถวหน้า ด้วยสถานภาพที่เราถกกัน การเคารพให้เกียรติและการยอมรับนับถือ ที่ควรมีให้กับนักกีฬาผู้มีความเป็นเลิศ นั่นแสดงให้เราเห็นว่า กรณีกอล์ฟ เช่นเดียวกับกรณีขลุ่ยฟลุต เป็นเรื่องยากที่จะตัดสินในคำถาม ว่าอย่างไรจึงจะเรียกได้ว่ายุติธรรม หากไม่เกาะเกี่ยวกับความถามที่ว่า "อะไรคือแก่นแท้ ของกิจกรรมนั้นๆ และอะไรคือคุณลักษณะ อะไรคือความเป็นเลิศ ที่เกี่ยวโยงกับกิจกรรมนั้นๆ ที่มีคุณค่าพอแก่การเคารพให้เกียรติและยอมรับนับถือ?"

เรามาดูตัวอย่างสุดท้าย ซึ่งโดดเด่นในการถกประเด็นการเมืองร่วมสมัย เรื่องการสมรสระหว่างเพศเดียวกันครับ มีกลุ่มคนที่สนับสนุนให้รัฐรับรอง เฉพาะการสมรสแบบดั้งเดิม ระหว่างผู้ชายคนหนึ่งกับผู้หญิงคนหนึ่ง และมีกลุ่มคนที่สนับสนุนให้รัฐรับรอง การสมรสระหว่างเพศเดียวกัน มีใครบ้างที่นี่ สนับสนุนนโยบายแรก ที่ว่า รัฐควรให้การรับรองการสมรสแบบดั้งเดิมเพียงอย่างเดียวเท่านั้น? และมีใครบ้างในที่นี้ที่สนับสนุนอย่างที่สอง การสมรสระหว่างเพศเดียวกัน? ตอนนี้ มาพูดกันอีกแบบ มีวิธีคิดอย่างไรบ้าง ว่าด้วย ความยุติธรรม และ ศีลธรรมจรรยา ที่ซ่อนอยู่ภายใต้ข้อโต้แย้งที่เรามี เกี่ยวกับการสมรส? ผู้ที่ต่อต้านการสมรสเพศเดียวกัน จะบอกว่า จุดประสงค์ของการสมรส โดยพื้นฐานแท้จริงแล้วคือ การสืบทอดเผ่าพันธุ์ และนั่นเป็นสิ่งที่สมควรแก่การเคารพให้เกียรติ และยอมรับนับถือและส่งเสริมสนับสนุน และผู้พิทักษ์สนับสนุนการสมรสเพศเดียวบอกว่า ไม่ การสืบต่อเผ่าพันธุ์ไม่ใช่จุดประสงค์เพียงอย่างเดียวของการสมรส แล้วการใช้ชีวิตร่วมกัน เกื้อหนุนดูแลกันและกัน และความรักที่มีต่อกันหละ? นั่นต่างหากเป็นจุดประสงค์แท้จริงของการสมรส ฉะนั้น กรณีของขลุ่ยฟลุต กรณีรถกอล์ฟ และแม้แต่คำถามที่มีการโต้แย้งกันรุนแรง อย่างการสมรสเพศเดียว อริสโตเติลมีประเด็นครับ ยากมากที่จะโต้แย้งในเรื่องความยุติธรรม โดยไม่โต้แย้งกันก่อน ในเรื่องจุดประสงค์ของสถาบันทางสังคม และในเรื่องคุณลักษณะที่ควรค่า แก่การเคารพให้เกียรติและยอมรับนับถือ

ดังนั้น เราลองถอยหลังออกมาจากกรณีต่างๆ พวกนั้น แล้วมาดูซิว่า กรณีพวกนั้นช่วยนำทาง ให้เราปรับปรุง ยกระดับ ในขอบเขตของการอภิปรายทางการเมือง ในสหรัฐฯ และเช่นเดียวกันนั้น ในรอบโลก มีแนวโน้มที่จะคิด ว่าถ้าเราถึงคำถามศีลธรรมจรรยา เข้ามาในการเมืองโดยตรงเกินไป จะกลายเป็นสูตรสำหรับความขัดแย้ง หรือว่ากันเช่นนั้นก็เป็นสูตรสำหรับ การขาดความอดทนต่อความเห็นต่าง และ การบังคับขู่เข็ญ ดังนั้นจะดีกว่าที่จะหลีกเลี่ยง ที่จะเพิกเฉย ต่อความยึดถือทางศีลธรรมจรรยาและทางศาสนา ที่ผู้คนนำมาสู่สังคม ผมว่าการถกประเด็นของเรา สะท้อนสิ่งที่อยู่อีกขั้ว ว่าแนวทางที่ดีกว่า ที่จะให้การเคารพซึ่งกันและกัน คือการดึงความยึดถือในด้าน ศีลธรรมจรรยาที่ ที่พลเมืองนำเข้ามาให้สังคมเข้ามาตรงๆ ยิ่งกว่าที่จะเรียกร้อง ให้ผู้คนทิ้งความยึดถือลึกซึ้งในทางศีลธรรมจรรยา ไว้นอกการเมือง ก่อนที่พวกเขาจะเข้ามา นี่เป็นวิถีทางที่ผมเห็นว่า จะช่วยเริ่มฟื้นฟู ศิลปะของการถกประเด็นอย่างเป็นประชาธิปไตย

ขอบคุณมากครับ

(เสียงปรบมือ)

ขอบคุณครับ

(เสียงปรบมือ)

ขอบคุณครับ

(เสียงปรบมือ)

ขอบคุณมากครับ ขอบคุณ ขอบคุณครับ คริส (Chris) ขอบคุณครับคริส

คริส แอนเดอร์สัน: จากขลุ่ยฟลุตมาถึงสนามกอล์ฟ จนมาถึงการสมรสระหว่างเพศเดียวกัน เป็นการเชื่อมโยงที่อัจฉริยะจริงๆ ครับ เอาหล่ะ คุณยังเป็นผู้บุกเบิกการศึกษาแบบเปิดอีก ชุดบรรยายการสอนของคุณเป็นชุดแรกๆ ที่ทำได้อลังการ คุณได้มองภาพของระยะถัดไปว่าจะเป็นอย่างไรครับ?

ไมเคิล: ครับ ผมคิดว่า เป็นไปได้ครับ ในชั้นเรียน เรามีประเด็นให้ถกกันใน เรื่องที่เป็นความยึดถือทางศีลธรรมจรรยา ที่ยึดถืออย่างเหนี่ยวแน่นที่สุดที่นักศึกษามี เกี่ยวกับคำถามสาธารณะที่สำคัญๆ และผมคิดว่าเราสามารถทำได้ในชีวิตสาธารณะได้อย่างสามัญกว่า และเพราะแบบนั้น ความฝันที่แท้จริงของผมก็คือ การนำซีรี่ส์การบรรยายกระบวนวิชาที่ พวกผมได้จัดทำขึ้นออกฉายในช่องทีวีสาธารณะ -- ตอนนี้ ก็ได้เผยแพร่แล้วทางอินเทอร์เน็ต ฟรีสำหรับทุกๆคน ไม่ว่าแห่งหนใดในโลกนี้ -- แล้วก็ดูซิว่าเราจะร่วมมือกันได้อย่างไรกับสถาบัน กับมหาวิทยาลัยในจีน ในอินเดีย ในแอฟริกา และทั่วโลก เพื่อพยายามส่งเสริม การศึกษาของพลเมือง และการถกประเด็นอย่างเป็นประชาธิปไตย ที่เข้มข้นยิ่งขึ้นด้วย

คริส: ถ้างั้นคุณมองภาพว่าสักวันหนึ่ง ถ่ายทอดสด ณ ขณะนั้นเลย คุณจะสามารถมีการสนทนากันแบบนี้ เชิญชวนให้ถามคำถาม แต่กับคนจากจีนและอินเดียมาร่วมด้วยแบบนั้นเหรอครับ?

ไมเคิล: ใช่ครับ เราทำอันเล็กๆที่นี่ กับคน 1,500 คนในลองบีช (Long Beach, California) และพวกผมทำแบบนี้กับชั้นเรียนที่ ม.ฮาร์วาร์ด กับนักศึกษาประมาณ 1,000 คน จะไม่น่าสนใจหรือครับ ที่จะนำวิธีการ ของการคิดและการโต้แย้ง โดยรวมเอาคำถามสำคัญๆ ทางศีลธรรมจรรยาเข้ามาด้วยจริงๆ จังๆ ดูว่ามีความแตกต่างทางวัฒนธรรมบ้างไหม และเชื่อมต่อกันผ่านวีดีโอถ่ายทอดสด กับนักศึกษาในปักกิ่งและมุมไบ (บอมเบย์) กับนักศึกษาในเคมบริดจ์ แมสซาชูเสตส์ แล้วสร้างเป็นชั้นเรียนสากลขึ้นมา นั่นเป็นสิ่งที่ผมอยากจะทำครับ

(เสียงปรบมือ)

คริส: งั้น ผมมองเห็นภาพครับ ว่ามีคนมากมายที่สนใจอยากจะร่วมมือกับคุณในแผนการนี้ ไมเคิล แซนเดล ขอบคุณมากๆ ครับ (ไมเคิล: ขอบคุณมากครับ)