ไมเคิล พริเชิร์ด เปลี่ยนน้ำครำเป็นน้ำที่ดื่มได้

อรุณสวัสดิ์ครับทุกๆท่าน วันนี้ ผมอยากจะมานำเสนอเรื่องสองเรื่องสั้นๆ เรื่องแรกคือ น้ำ ตอนนี้ ผมเห็นว่าทุกท่านกำลังชื่นใจกับน้ำดื่ม ที่บริการแก่ท่านที่นี่ที่งานประชุมแห่งนี้ ในระยะวันสองวันที่ผ่านมา และผมมั่นใจว่าท่านรู้สึกว่ามันมาจากแหล่งปลอดภัย

แต่ถ้าไม่เป็นแบบนั้นล่ะ? ถ้ากลายเป็นว่ามันมาจากแหล่งน้ำแบบนี้ล่ะ? ถ้าเป็นเช่นนั้น ตามสถิติแล้ว พวกเราครึ่งหนึ่งน่าจะต้องกำลังทนทรมาน กับอาการท้องร่วงอยู่ในขณะนี้ ที่ผ่านๆมา ผมได้เคยพูดเอาไว้มากในเรื่องสถิติ และเรื่องการจัดหาน้ำดื่มปลอดภัยสำหรับทุกคนในโลก แต่ก็เหมือนว่าจะไม่ได้ผลอะไร และผมคิดว่าผมรู้แล้วว่าทำไม มันเป็นเพราะว่า ถ้าใช้วิธีคิดแบบที่เป็นอยู่ ขนาดของปัญหา ดูเหมือนจะใหญ่เกินไปที่จะคิดหาวิธีแก้ไขได้ ดังนั้นเราก็เลยปิดสวิตช์ความคิดเสียเลย ไม่ว่าจะพวกเรา รัฐบาล หรือ องค์กรช่วยเหลือ อย่างไรก็ดี วันนี้ ผมอยากจะมานำเสนอว่า ด้วยการคิดต่าง ปัญหาสามารถได้รับการแก้ไขได้ ทั้งนี้ทั้งนั้น ตั้งแต่ผมเริ่มพูดมาเมื่อกี้นี้ มีผู้คนอีก 13,000 คนทั่วโลก กำลังทรมานจากอาการท้องร่วงอยู่ในขณะนี้ และเด็กๆ 4 คนเพิ่งจะเสียชีวิตไป

ผมประดิษฐ์ขวด "ชุบชีวิต (Lifesaver)" ขึ้นมา ด้วยความโกรธ ผม ก็เหมือนแทบทุกท่านในนี้ นั่งลงในวันหนึ่งซึ่งเป็นวันถัดจากคริสต์มาสปี 2004 (พ.ศ.2547) ขณะที่กำลังดูข่าวทำลายล้างสะเทือนขวัญ ของสึนามิในเอเชียที่กำลังโหมทะลักเข้าสู่ฝั่ง ฉายอยู่ในจอโทรทัศน์ หลายวันหลายสัปดาห์ต่อจากนั้น ผู้คนพากันหนีขึ้นไปบนเขา ถูกสถานการณ์บีบคั้นให้ต้องดื่มน้ำปนเปื้อน หรือไม่ก็เผชิญกับความตาย นั่นช่างติดตรึงในหัวผมเหลือเกิน ต่อมา สองสามเดือนหลังจากนั้น พายุเฮอร์ริเคนแคทรินาพัดถล่มฝั่งของอเมริกาอีก "เอาหล่ะ" ผมคิด "นี่ประเทศโลกที่หนึ่ง มาดูกันสิว่าพวกเขาจะทำอะไรกันได้บ้าง" วันที่หนึ่ง: ไม่มีอะไรเกิดขึ้น วันที่สอง: ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น คุณรู้ไหมว่า ใช้เวลาห้าวันในการนำน้ำไปยังอาคารซูเปอร์โดม (Superdome) คนยิงกันบนถนน ยื้อแย่งโทรทัศน์และน้ำกัน นั่นเป็นตอนที่ผมตัดสินใจว่าผมจะต้องทำอะไรบางอย่าง

คราวนี้ ผมใช้เวลาอยู่ในโรงเก็บของนับหลายสัปดาห์หลายเดือน แล้วก็ในครัวด้วย สร้างความอิหลักอิเหลื่อให้ภรรยาผมเป็นอย่างยิ่ง อย่างไรก็ตาม หลังจากต้นแบบล้มเหลวไปสองสามอัน และแล้วผมก็ได้มันมา ขวดชุบชีวิต

เอาหล่ะ ตอนนี้มาพูดถึงวิทยาศาสตร์นิดหนึ่งนะครับ ก่อนจะมาเป็นขวดชุบชีวิต เครื่องกรองน้ำแบบพกพานั้น กรองได้ละเอียดราว 200 นาโนเมตรเท่านั้น ซึ่งแบคทีเรียขนาดเล็กที่สุดก็มีขนาดราวๆ 200 นาโนเมตร ดังนั้น แบคทีเรียขนาด 200 นาโนเมตรนี้ ก็จะผ่านช่องกรองขนาด 200 นาโนเมตรไปได้ ในอีกด้านหนึ่ง ไวรัสขนาดเล็กที่สุด มีขนาดประมาณ 25 นาโนเมตร ดังนั้นก็เป็นที่แน่นอนว่ามันผ่านช่องขนาด 200 นาโนเมตรไปได้แน่ ช่องกรองของขวดชุบชีวิตมีขนาด 15 นาโนเมตร ฉะนั้นไม่มีอะไรผ่านมันไปได้

เอาหละครับ ผมจะสาธิตให้ทุกท่านชมกันสักนิดนะครับ อยากเห็นไหมครับ? ผมใช้เวลาเตรียมพวกนี้ไว้ ดังนั้น ผมว่าผมควรจะสาธิตเสียหน่อย เราอยู่ในเมืองชั้นเิลิศอย่างอ็อกฟอร์ด ซึ่ง -- มีคนบำบัดน้ำเสียให้เรียบร้อย เมืองอ็อกฟอร์ดที่แสนสุขสบาย ดังนั้นสิ่งที่ผมทำก็คือผมออกไป เอาน้ำมาจากแม่น้ำเชอร์เวล (Cherwell) และจากแม่น้ำเทมส์ (Thames) ที่ไหลผ่านที่นี่ และก็คือน้ำนี่ไงครับ แต่คุณรู้ไหมว่าผมก็ต้องคิดอีก ว่าถ้าเราอยู่ท่ามกลางพื้นที่อุทกภัย ในบังกลาเทศ น้ำหน้าตาไม่เป็นแบบนี้แน่ ดังนั้น ผมก็เลยไปเอาของพวกนี้มาเติมเข้าไป และนี่มาจากสระน้ำ

(เสียงสูดกลิ่นฟุดฟิด) (เสียงกระแอมไอ) ลองดมดูนี่ครับ คุณช่างกล้องครับ

เป็นไง (เสียงหัวเราะ) เอาหละ เราจะเทลงในนี้

ผู้ร่วมประชุม: แหยะ!

ไมเคิล พริเิชิร์ด: โอเคครับ เรามีน้ำทิ้ง จากโรงบำบัดน้ำทิ้ง งั้นผมก็จะใส่รวมเข้าไปในนี้ (เสียงหัวเราะ) ใส่ในนี้ ได้แล้วครับ (เสียงหัวเราะ) แล้วก็อย่างอื่นอีกนิดๆหน่อยๆ ชิ้นเล็กชิ้นน้อยในนี้ และผมก็ได้ของขวัญนี่จากกระต่ายของเพื่อนผมคนหนึ่ง งั้นเราก็ใส่รวมเข้าไปในนี้เหมือนกัน (เสียงหัวเราะ) เอาหละครับ (เสียงหัวเราะ) ตอนนี้เลย

ขวดชุบชีวิตนี่ทำงานง่ายมาก เราก็แค่ตักน้ำขึ้นมา วันนี้ ผมจะใช้เหยือก เพื่อคุณจะได้มองเห็น เอาส่วนที่เป็นกากขุ่นๆนี่มาด้วย ยังไม่สกปรกพอครับ คนอีกสักนิด เอาหละ ผมกำลังจะเอาน้ำครำสกปรกนี้ ใส่ในนี้ อยากดื่มกันไหมครับ? (เสียงหัวเราะ) เอาเลย ได้แล้ว ปิดฝาลงไป ปั๊มสองสามที แค่เนี่ย ทำเท่านี้แหละครับ ทีนี้ พอผมดึงจุกตรงนี้ น้ำที่ปราศจากเชื้อโรคก็จะพุ่งออกมา ผมต้องทำรีบหน่อย เอาหละ พร้อมหรือยัง? เอาเลย ระวังอุปกรณ์ไฟฟ้านิดหนึ่ง ปลอดภัยครับ เป็นน้ำดื่มปราศจากเชื้อโรค (เสียงปรบมือ) เอ้า ชนครับ (เสียงปรบมือ) นี่ของคุณครับ คริส (เสียงปรบมือ) รสชาติเป็นไงบ้าง?

คริส แอนเดอร์สัน: อร่อยดีแฮะ

ไมเคิล พริเชิร์ด: ครับ มาดูกันว่าคริสจะเป็นยังไงต่อไปนะครับ (เสียงหัวเราะ)

เอาหละครับ ขวดชุบชีวิตนี่มีคนนำไปใช้กันทั่วโลกเป็นพันๆคนแล้วครับ มันใช้กรองน้ำได้ถึง 6,000 ลิตรครับ แล้วพอหมดอายุ ก็จะใช้เทคโนโลยีปลอดภัยแม้ขัดข้อง (fail-safe) ระบบจะปิดตัวเองเพื่อปกป้องผู้ใช้ ดึงไส้แกนนี่ออกมา ใส่อันใหม่เข้าไป ก็ใช้ได้อีก 6,000 ลิตร

มาดูที่การประยุกต์ใช้งานกันครับ โดยแต่ดั้งเดิมที ในสถานการณ์วิกฤต เราทำอย่างไรกัน? เราขนส่งลำเลียงน้ำครับ ต่อมา ผ่านไปสองสามสัปดาห์ เราตั้งจุดบรรเทาสาธารณภัย แล้วคนก็ต้องมาที่จุดบรรเทาสาธารณภัยเพื่อมาเอาน้ำดื่มที่ปลอดภัย เกิดอะไรขึ้นถ้าหากว่าคน 20,000 คนมากระจุกกันอยู่ที่จุดบรรเทาสาธารณภัยหละครับ? โรคก็จะระบาด ทำให้ต้องใช้ทรัพยากรมากเข้าไปอีก ปัญหานี้ก็จะสร้างปัญหาต่อเนื่องไปไม่รู้จบ แต่ด้วยการคิดต่าง และการขนส่งลำเลียงของพวกนี้ คนก็อยู่ที่ไหนที่นั่น พวกเขาสามารถทำน้ำดื่มปราศจากเชื้อโรคเองได้ และจะได้เริ่มปลูกสร้างซ่อมแซมบ้านเรือนและเริ่มสร้างชีวิตใหม่

ทีนี้ ไม่จำเป็นต้องมีมหันตภัยทางธรรมชาติ เพื่อจะให้ขวดนี้ได้ใช้งาน การใช้วิธีคิดแบบเก่าในด้านโครงสร้างพื้นฐานของประเทศ กับการเดินท่อ ค่าใช้จ่ายสูงมากเกินไปครับ พอเราลองคำนวณดูจริงๆ ไม่รู้จะเอาเลขศูนย์ที่ไหนมาต่อท้ายให้พอ ฉะนั้น นี่เป็นการคิดต่างแบบหนึ่งครับ

แทนที่จะขนส่งลำเลียงน้ำ โดยใช้กระบวนการที่มนุษย์คิดขึ้น มาใช้ธรรมชาติกันดีกว่าครับ ธรรมชาติมีระบบที่น่าทึ่ง ธรรมชาตินำน้ำจากตรงนั้น แยกเกลือออกไป ไม่คิดเงินด้วย แล้วก็ขนถ่ายไปตรงนู้น แล้วเทลงไปบนภูเขา แม่น้ำ ลำธาร และผู้คนอยู่อาศัยกันที่ไหน? ริมน้ำครับ สิ่งที่เราต้องทำก็แค่ ทำให้มันปลอดเชื้อโรค เราจะทำแบบนั้นได้ยังไงล่ะ?

ก็...เราอาจใช้ขวดชุบชีวิตนี่ หรือเราอาจใช้แบบนี้ เทคโนโลยีเดียวกันครับ ในถังแกลลอนน้ำมัน อันนี้จะกรองน้ำได้ 25,000 ลิตร เพียงพอสำหรับครอบครัวสมาชิก 4 คน พอใช้ไป 3 ปี แล้วราคาหละ จะเท่าไหร่กัน? ตกราววันละครึ่งเซ็นต์ครับ (15 สตางค์) ขอบคุณครับ

(เสียงปรบมือ)

ดังนั้น ด้วยการคิดต่าง และกระบวนการผลิตน้ำ ณ จุดบริโภค ผู้หญิงและเด็กก็ไม่ต้องใช้เวลาวันละ 4 ชั่วโมง เดินไปขนน้ำมาใช้อีกต่อไป พวกเขาสามารถหาน้ำมาจากแหล่งใกล้ๆ ฉะนั้น ด้วยทุนแค่ 8 พันล้านดอลลาร์ (2.47 แสนล้านบาท) เราสามารถไปให้ถึงซึ่งเป้าหมายการพัฒนาแห่งสหัสวรรษ ที่จะลดจำนวนคนที่ไม่สามารถเข้าถึง น้ำดื่มที่ปลอดภัยได้ ให้ลงมาเหลือครึ่งหนึ่ง ว่ากันตามบริบทก็คือ รัฐบาลแห่งสหราชอาณาจักรใช้จ่ายประมาณ 12 พันล้านปอนด์ (5.94 แสนล้านบาท) ต่อปีในการให้ความช่วยเหลือต่างประเทศ แต่ทำไมจะหยุดอยู่แค่ตรงนั้นหละครับ? ด้วยทุน 20 พันล้านดอลลาร์ ทุกๆคนจะสามารถเข้าถึงน้ำดื่มที่สะอาดปลอดภัย ดังนั้น คน 3.5 พันล้านคน ที่ทนทรมานในแต่ละปีเนื่องจากขาดน้ำดื่มสะอาด และเด็กอีก 2 ล้านคนที่เสียชีวิตในแต่ละปี ก็จะมีชีวิตอยู่ ขอบคุณครับ

(เสียงปรบมือ)