มาร์ค เบโซส์: บทเรียนชีวิตจากอาสาสมัครนักดับเพลิง

ในนิวยอร์ค ผมเป็นหัวหน้าฝ่ายการพัฒนา ขององค์กรไม่แสวงผลกำไร นามว่า โรบิน ฮู้ด ในยามที่ผมไม่ได้ต่อสู้กับความยากจน ผมก็ต่อสู้กับเปลวเพลิง ในฐานะผู้ช่วยหัวหน้า ของบริษัทป้องกันเพลิงไหม้แห่งหนึ่ง ในเมืองของเรา ที่อาสาสมัครมีหน้าที่ช่วยเหลือเจ้าหน้าดับเพลิงที่เชี่ยวชาญ คุณจะต้องไปถึงที่เกิดเหตุให้เร็วที่สุด เพื่อที่จะได้ช่วยเหลืออะไรสักอย่าง

ผมจำที่ผมผจญเพลิงครั้งแรกได้ครับ ผมเป็นอาสาสมัครคนที่สองที่เข้าไปถึงที่เกิดเหตุ เลยมีโอกาสมากพอตัว ที่ผมจะได้เข้าไปผจญเพลิง แต่การแข่งขันกับอาสาสมัครคนอื่นยังหนักหน่วง เพื่อที่จะหาตัวเจ้าหน้าที่ที่รับผิดชอบ และถามว่า หน้าที่ของเราคืออะไร ตอนที่ผมเจอหัวหน้าทีมดับเพลิง เขากำลังตั้งใจคุย กับเจ้าของบ้านที่ถูกไฟไหม้ ซึ่งแน่นอนว่า วันนี้เป็นหนึ่งในวันที่แย่ที่สุดสำหรับเธอ กลางดึกคืนนั้น เธอยืนถือร่มตากฝน ในชุดนอน และเท้าเปล่า มองเปลวไฟที่กำลังลุกท่วมบ้าน

อาสาสมัครที่มาถึงคนแรก -- เรียกเขาว่า เล็กซ์ ลูเธอร์ แล้วกัน -- (หัวเราะ) พบหัวหน้าทีมดับเพลิงก่อนผม เขาถูกส่งให้เข้าไปในบ้าน เพื่อช่วยชีวิตสุนัขของเจ้าของบ้าน สุนัข! ผมยื้นอึ้งด้วยความอิจฉา และนี่คือนักกฎหมาย หรือผู้จัดการการเงินคนหนึ่ง ที่จะคุยอวดกับทุกคนได้อีกชั่วชีวิตว่า เขาวิ่งตรงเข้าไปในบ้านที่ไฟลุกโชติช่วง เพื่อที่จะรักษาชีวิตชีวิตหนึ่งไว้ เพียงแค่เพราะว่าเขามาก่อนผมเพียง 5 วินาที และผมก็เป็นคนต่อไป หัวหน้าทีมเรียกผมไปหา และพูดว่า "เบโซส์ ผมต้องการให้คุณเข้าไปในบ้าน ขึ้นไปชั้นสอง ผ่านเปลวเพลิงเข้าไป แล้วไปหยิบรองเท้ามาสักคู่ ให้คุณผู้หญิงคนนี้" (หัวเราะ) ผมสาบานเลย มันไม่ใช่สิ่งที่ผมหวังไว้ แต่ผมก็เข้าไป -- ตรงขึ้นไปชั้นสอง ฝ่าเหล่านักดับเพลิงมืออาชีพ ซึ่งเสร็จงานดับเพลิงส่วนใหญ่แล้ว แล้วเข้าไปยังห้องนอนใหญ่ เพื่อหยิบรองเท้า

ผมรู้นะว่าพวกคุณคิดอะไรอยู่ แต่ผมไม่ใช่ฮีโร่หรอก (หัวเราะ) ผมเดินกลับออกมาข้างนอก ที่ผมเจอศัตรูของผม พร้อมกับสุนัขแสนรักตัวนั้น ที่หน้าบ้าน เรานำสมบัติของเราไปให้กับเจ้าของบ้าน ซึ่งแน่นอนล่ะ ของเขาได้รับความสนใจมากกว่าของผม หลายอาทิตย์ต่อมา หน่วยงานของผมได้รับจดหมายจากเจ้าของบ้าน ขอบคุณพวกเรา สำหรับความพยายามทั้งหมด ที่จะรักษาบ้านของเธอเอาไว้ เธอยังกล่าวถึงน้ำใจของพวกเราด้วยว่า ถึงกับมีคนเข้าไปเอารองเท้ามาให้ด้วย

(หัวเราะ)

ทั้งจากงานของผมที่โรบิน ฮู้ด และงานพิเศษในฐานะนักดับเพลิงอาสาสมัคร ผมได้พบเห็นน้ำใจ และความตั้งใจที่จะทำดี ในระดับที่สูงมากๆ และผมก็ได้พบเห็นทั้งความงาม และความกล้าหาญ ที่แตกต่างกันไปของแต่ละคน คุณรู้ไหมผมเรียนรู้อะไรจากงานพวกนี้ ทุกๆสิ่ง ไม่ว่าจะเล็กหรือใหญ่ ก็สำคัญหมด ผมมองไปรอบๆห้องนี้ ผมเห็นผู้คน ทั้งที่ประสบความสำเร็จ อย่างล้นหลามแล้ว หรือไม่ก็กำลังมุ่งหน้าสู่จุดนั้น ผมอยากจะฝากคำพูดนี้ไว้ครับ "อย่ารอ" อย่ารอจนกว่าคุณทำเงินล้านก้อนแรกได้ แล้วจึงเริ่มทำประโยชน์ให้คนอื่น ถ้าคุณมีอะไรที่คุณให้ได้ ก็จงให้เลย ไม่ว่าจะเป็นเลี้ยงอาหารคนจน ช่วยทำความสะอาดสวนในหมู่บ้าน หรือสอนหนังสือเด็ก

เราไม่ได้มีโอกาสทุกวันนะครับ ที่จะช่วยชีวิตคนคนหนึ่ง แต่ทุกๆวัน เรามีโอกาสที่จะเปลี่ยนแปลงชีวิตใครบางคน ดังนั้น ทำไปเถอะครับ แม้จะเป็นเพียงรองเท้าคู่เดียว

ขอบคุณครับ

(ปรบมือ)

บรูโน่ กีสซานี่: มาร์ค กลับมาก่อนครับ

(ปรบมือ)

มาร์ค เบโซส์: ขอบคุณครับ