มอลเธ่ ชปิ๊ทส์: บริษัทโทรศัพท์กำลังจับตามองคุณอยู่

สวัสดีครับ นี่คือมือถือของผมเอง มือถือสามารถเปลี่ยนชีวิตคุณได้ และมือถือยังให้อิสรภาพส่วนตัวอีกด้วย คุณสามารถต่อต้านอาชญากรรมด้านมนุษยธรรมในซีเรีย ด้วยมือถือ คุณสามารถส่งข้อความ ร่วมก่อตั้งการประท้วงในอียิปต์ ด้วยมือถือ และคุณยังสามารถอัดเพลง โหลดลงใน SoundCloud และกลายเป็นคนดัง ด้วยมือถือ ทุกๆ อย่างเป็นไปได้ด้วยมือถือ

ผมเกิดในปีพ.ศ. 2527 และอาศัยอยู่ในเมืองเบอร์ลิน ลองย้อนกลับไปดูเมืองผม ในเวลานั้นกัน คุณเห็น คนเป็นร้อยเป็นพัน ลุกขึ้นฮือและต่อต้านเพื่อการเปลี่ยนแปลง เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นในฤดูใบไม้ผลิปี 2532 ลองจินตนาการว่าทุกคนในกลุ่มนี้ ที่กำลังประท้วงเพื่อการเปลี่ยนแปลง มีมือถืออยู่ในกระเป๋าของแต่ละคน

ใครในห้องนี้พกมือถือมาบ้างครับ? ช่วยชูขึ้นนิดนึง ชูขึ้นครับ ชูขึ้น ชูสูงๆ มีแอนดรอยด์ แบล๊กเบอรี่ โห เยอะมากเลยครับ เกือบจะทุกท่านมีมือถือ

แต่วันนี้ ผมขอพูดถึงมือถือของผม และมันเปลี่ยนชีวิตผมอย่างไรบ้าง ผมจะพูดเรื่องนี้ครับ นี่คือข้อมูล 35,830 บรรทัด เป็นข้อมูลดิบ แล้วทำไมข้อมูลเหล่านี้ถึงมาอยู่ตรงนี้ได้ สาเหตุมาจากหน้าร้อนปี 2006 สหภาพยุโรปได้ออกกฏหมายควบคุม

ที่เรียกว่ากฎหมายควบคุมการเก็บรักษาข้อมูล มันทำให้บริษัทโทรศัพท์ในยุโรป ผู้ให้บริการอินเตอร์เนททั่วยุโรป จะต้องเก็บข้อมูลเกี่ยวกับผู้ใช้ ใครโทรหาใคร ใครส่งอีเมลล์ไปหาใคร ใครส่งข้อความไปหาใคร และถ้าคุณใช้มือถือ ตำแหน่งคุณอยู่ที่ไหน ข้อมูลทั้งหมดนี้ถูกเก็บไว้เป็นเวลาอย่างน้อยหกเดือนถึงสองปี โดยผู้ให้บริการโทรศัพท์ หรือผู้ให้บริการอินเตอร์เนทของคุณ

ทั่วยุโรป ผู้คนลุกฮือ ออกมาต่อต้านว่า "เราไม่ต้องการอะไรแบบนี้" พวกเราไม่ต้องการการเก็บข้อมูลพวกนี้ เราต้องการสิทธิส่วนตัวในยุคดิจิตอล และพวกเราก็ไม่ต้องการให้ ผู้ให้บริการอินเตอร์เนทหรือโทรศัพท์ มาเก็บข้อมูลเกี่ยวกับพวกเรา ท่ามกลางคนเหล่านั้นมีทั้ง ทนายความ นักเขียน บาทหลวง ซึ่งประกาศตนอย่างชัดเจนว่า "ไม่ชอบวิธีการนี้"

และนี่ คุณจึงเห็นคนเป็นหมื่นๆ เดินออกไปบนถนนในกรุงเบอร์ลิน พร้อมประกาศข้อความว่า "อิสรภาพ..ไม่ใช่ความกลัว" บางคนถึงกับอ้างว่า นี่อาจจะเป็น Stasi 2.0 Stasi คือองค์การลับของตำรวจในเยอรมันตะวันออก

ผมถึงกลับย้อนมาถามตัวเองว่า มันเป็นอย่างนั้นจริงหรือ บริษัทสามารถเก็บข้อมูล ทุกครั้งที่ผมใช้มือถือได้จริงๆ หรือ? ผมจึงตัดสินใจถาม Deutsche Telekom ผู้ให้บริการโทรศัพท์ที่ใหญ่ที่สุดในเยอรมัน ณ เวลานั้น ให้ช่วยกรุณาส่งข้อมูลของผม ที่คุณได้เก็บข้อมูลไว้ให้ที ผมถามบริษัท ครั้งแล้วครั้งเล่า ก็ไม่เคยได้รับคำตอบจริงๆ จังๆ ได้แต่คำตอบแบบขอไปที

แต่ผมก็ยังยืนยันว่า ผมต้องการข้อมูลนี้ เพราะนี่คือชีวิตผม ผมตัดสินใจฟ้องร้องบริษัท เพราะผมต้องการข้อมูลเหล่านั้น แต่ Deutsche Telekom ก็ยังปฏิเสธ ที่จะให้ข้อมูลใดๆ กับผม ท้ายที่สุด มีการประณีประนอมคดี ผมถอนฟ้อง และบริษัทก็ได้ส่งข้อมูลมาให้ผมจนได้ เนื่องจากในเวลานั้น ศาลรัฐธรรมนูญของเยอรมันได้ออกกฏหมายที่กล่าวว่า คำสั่งของสหภาพยุโรปครั้งนี้ ไม่เป็นไปตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญตามกฏหมายของเยอรมัน

และนี่คือซองสีน้ำตาลหน้าตาน่าเกลียด ที่มีซีดีแผ่นนึงอยู่ข้างใน ครับ ผมได้ข้อมูลมาอยู่ในมือจนได้ ข้อมูลยาว 35,830 บรรทัด ตอนแรกที่ผมเห็น ผมบอกกับตัวเองว่า โอเค มันเป็นไฟล์ใหญ่ มันโอเคแหละ แต่หลังจากนั้นไม่นาน ผมก็คิดได้ว่า ไฟล์ใหญ๋ๆ นี่ชีวิตผมนะ นี่คือ 6 เดือนของชีวิตผม ในไฟล์นี้

ผมก็มานึกว่า ผมจะเอามันมาทำอะไรดี เพราะในซีดีคุณสามารถรู้ว่าผมเป็นใคร ผมนอนที่ไหน ผมทำอะไรอยู่ แต่คิดไปคิดมา ผมอยากส่งต่อข้อมูลนี้ อยากให้ทุกคนได้รู้ เพราะผมอยากให้ทุกคนได้เห็นว่าการเก็บรักษาข้อมูลที่ผมพูดถึงคืออะไร

ผมถึงจับมือร่วมกับบริษัท ไซท์ ออนไลน์ และ โอเพน ดาต้า ซิตี้ ทำไอ้เจ้านี่ขึ้นมา นี่คือภาพตัวอย่าง หกเดือนในชีวิตของผม คุณสามารถจะย่อหรือขยาย กรอกลับไปกลับมาได้ คุณสามารถเห็นทุกเรื่องของผม คุณยังสามารถรู้ได้ด้วยว่า ผมไปเมืองโคโลญจน์จากแฟรงเฟิร์ตด้วยรถไฟอย่างไร และใช้โทรศัพท์บ่อยแค่ไหนระหว่างนั้น

ทุกอย่างอยู่ในข้อมูลเหล่านี้ มันค่อนข้างน่ากลัวใช่มั้ยครับ แต่นี่ไม่ใช่สำหรับผมคนเดียวนะครับ มันเกี่ยวกับพวกเราทุกคน มันอาจจะเริ่มจาก ผมโทรหาภรรยาของผม หรือเธอโทรหาผม เราอาจจะโทรคุยกันสองสามครั้ง หลังจากนั้นมีเพื่อนของผมโทรหาผม และพวกเขาโทรหากันเอง ซักจากนั้นซักพักคุณกดโทรศัพท์โทรออก เวลานั้นเอง คุณกำลังเชื่อมต่อกับเครือข่ายโทรศัพท์

คุณสามารถรู้ว่าผู้คนติดต่อสื่อสารกันอย่างไร โทรหากันตอนไหน เข้านอนตอนไหน คุณรู้หมด มันสามารถแสดงผลโชว์ฮับที่มีอยู่ เช่นใครคือผู้นำการเชื่อมต่อในกลุ่ม เพียงแค่คุณมีสิทธิ์ในการเข้าข้อมูลเหล่านี้ คุณจะรู้เลยว่า สังคมของคุณกำลังทำอะไรอยู่ ถ้าคุณมีสิทธิ์ในข้อมูลเหล่านี้ คุณสามารถควบคุมสังคมของคุณได้เลย

นี่คือพิมพ์เขียวสำหรับประเทศอย่างจีนและอิหร่าน นี่คือพิมพ์เขียวแสดงถึงสังคมของคุณ คุณรู้ว่าใครคุยกับใคร ใครส่งอีเมลล์หาใคร แค่ขอให้คุณเข้าระบบข้อมูลให้ได้เท่านั้น ข้อมูลเหล่านี้จะถูกเก็บไว้นานหกเดือน หรือนานถึงสองปีในยุโรป

อย่างที่ผมบอกไปในตอนต้น ลองนึกภาพผู้คนที่ออกมาประท้วงในกรุงเบอร์ลิน ตอนฤดูใบไม้ผลิปี พ.ศ. 2532 หากผู้คนเหล่านั้นมีมือถือติดตัว สตาซี ก็สามารถรู้ได้เลยว่า ใครอยู่ในกลุ่มผู้ประท้วงบ้าง และถ้าสตาซี่รู้ว่า ใครคือผู้บงการ คือหัวหน้า การประท้วงครั้งนั้นอาจจะไม่เกิดขึ้นเลย การล่มสลายของกำแพงเบอร์ลิน อาจจะไม่เกิดขึ้น และรวมถึงการสิ้นสุดของการปกครอง ระบอบคอมมิวนิสต์ของโซเวียต เพราะว่าทุกวันนี้ องค์กรของรัฐและบริษัทต่างๆ อยากจะเก็บข้อมูลของพวกเราให้ได้มากที่สุด ไม่ว่าในโลกออนไลน์หรือออฟไลน์ พวกเขาอยากที่จะสามารถตามดูชีวิตพวกเรา และเก็บข้อมูลเหล่านั้นไว้

แต่การมีสิทธิเสรีและการใช้ชีวิตในยุคดิจิตอล ก็เป็นเรื่องที่ไม่ควรมองข้าม คุณจะต้องต่อสู้สำหรับสิทธิส่วนบุคคล คุณต้องสู้กับมัน ทุกวัน ดังนั้น วันนี้ถ้าคุณกลับบ้านไป รีบไปบอกเพื่อนคุณเถอะครับ ว่า ความเป็นส่วนตัว ไม่ใช่เรื่องเชย เมืื่อคุณกลับบ้านไป บอกตัวแทนบริษัทของคุณ ว่าถึงแม้บริษัทหรือองค์กรของรัฐ จะสามารถเก็บข้อมูลบางอย่างได้ แต่ก็ไม่ใช่ว่าต้องทำเสมอไป ถ้าคุณไม่เชื่อ ลองถามผู้ให้บริการโทรศัพท์คุณดู ว่าเขาเก็บข้อมูลอะไรของคุณไว้บ้าง

ทุกครั้ง หลังจากนี้ ที่คุณหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาใช้ ให้มันเป็นเครื่องเตือนใจคุณว่า คุณจะต้องต่อสู้กับสิทธิส่วนบุคคลในยุคดิจิตอลให้ได้ ขอบคุณมากครับ

(เสียงปรบมือ)