เควิน สโตน: ชีววิทยาลำ้ยุคแห่งการเปลี่ยนข้อต่อ

ผมขอเริ่มด้วยการเล่าเรื่องตัวผมนะครับ กระดูกอ่อนรูปวงเดือนในข้อต่อหัวเข่าของผมฉีกขาด จากการเล่นฟุตบอลเมื่อเรียนอยู่ในมหาวิทยาลัย แล้วต่อมาACL หรือเส้นเอ็นในหัวเข่าของผมฉีกขาดอีก, แล้วก็กลายเป็นโรคข้อต่อหัวเข่าอักเสบ และผมแน่ใจว่าพวกเราหลายคนในที่นี้ก็มีเรื่องราวแบบเดียวกันนี้ ผมแต่งงานกับผู้หญิงคนหนึ่ง ซึ่งมีปัญหาแบบเดียวกันนี้เปี๊ยบ สิ่งนี้จึงเป็นแรงดลใจให้ผมมาเป็นศัลยแพทย์กระดูก เพื่อดูว่าผมจะสามารถมุ่งหาวิธีการแก้ปัญหาเหล่านั้นได้หรือไม่ ซึ่งสิ่งนี้จะทำให้ผมเล่นกีฬาได้ต่อไป, และไม่จำกัดผม จากสิ่งเหล่านั้น, ผมขอเพียงแค่ให้คุณดูวีดิโอสั้นๆ เพื่อให้คุณเข้าถึงสิ่งที่เรากำลังพยายามอธิบาย

ผู้บรรยาย: เราทุกคนตระหนักดีเกี่ยวกับความเสี่ยงของโรคมะเร็ง, แต่มีอีกโรคหนึ่ง โรคที่ถูกกำหนดมาให้ส่งผลกระทบแก่เรามากกว่า, ข้อต่ออักเสบ มะเร็งอาจจะฆ่าคุณ, แต่เมื่อคุณดูที่จำนวน, ข้อต่ออักเสบทำให้เกิดความเสียหายแก่ชีวิตได้มากกว่า สมมุติว่าคุณมีอายุยืน, มีโอกาสร้อยละ 50 ที่คุณจะเป็นโรคข้อต่ออักเสบ การแก่ต้วลงไม่ได้ทำให้เกิดโรคข้อต่ออักเสบ การบาดเจ็บทั่วไปสามารถนำไปสู่ความเจ็บปวดที่ยืดเยื้อ, จนกระทั่งข้อต่อของเราโดนบดซะจนไม่เหลืออะไร สิ้นหวังที่จะแก้ไข, เราก็หันไปหาวิศวกรรม เพื่อให้ออกแบบอวัยวะเทียม เพื่อนำไปใช้แทนส่วนของร่างกายที่สึกกร่อนไป แต่ท่ามกลางเสียงแซ่ซ้องแห่งยุคสมัยใหม่ กับหลักประกันความความสำเร็จเกี่ยวกับร่างกายอิเล็กทรอนิค ควรที่เราจะฉุดคิดและถามหรือไม่ ว่ามันอาจมีวิธีการอื่นที่ดีกว่าและเป็นธรรมชาติมากกว่า เรามาพิจารณาทางเลือกอีกทางหนึ่ง ถ้าสิ่งที่จะนำไปแทนอวัยวะที่ร่างกายต้องการ มันมีอยู่แล้วในธรรมชาติ, หรืออยู่ภายในเซลล์ต้นตอของเราเอง? เรื่องนี้เป็นสาขาวิชา "การเปลี่ยนอวัยวะโดยวิธีการทางชีวภาพ" ที่เราเอาอวัยวะใหม่ที่เป็นธรรมชาติเข้าไปแทนที่ส่วนที่เสื่อมสภาพ

เควิน สโตน: และภาระกิจก็คือ: ผมจะจัดการสิ่งต่างๆเหล่านี้โดยวิธีชีวภาพอย่างไร? เรามาพูดถีง, ทั้งสิ่งที่ผมทำให้กับภรรยา, และสิ่งที่ผมทำให้กับคนไข้เป็นร้อยๆคนของผม เรื่องแรกเลยเกี่ยวกับสิ่งที่ผมทำเพื่อภรรยา, และสิ่งที่ผมได้ยินเป็นประจำจากคนไข้ของผม, โดยเฉพาะในกลุ่มอายุ 40 ถึง 80 ปี, กลุ่มอายุ 70 ปี, คือพวกเขามาหาและบอกว่า, "นี่หมอ, ไม่มีเครื่องกันสะเทือนที่คุณจะใส่เข้าไปในเข่าฉันได้หรือ? ฉันยังไม่พร้อมที่จะเปลี่ยนข้อต่อใหม่" ดังนั้นสำหรับเธอผมใส่เนื้อเยื่อของกระดูกรูปวงเดือนที่มีผู้บริจาคให้ ในช่องว่างของข้อต่อหัวเข่าของเธอ และเนื้อเยื่อนั้นไปแทนที่กระดูกรูปวงเดือนที่หายไป ส่วนเส้นเอ็นที่ไม่มั่นคงนั้น, เราก็ใส่เส้นเอ็นที่มีผู้บริจาคให้ เพื่อให้หัวเข่ามีความมั่นคง ส่วนบนพื้นผิวของข้อต่อที่อักเสบนั่น, เราใช้ชิ้นส่วนที่เป็นเซลล์ต้นกำเนิดมาติดเข้าไป ซึ่งเราได้ออกแบบไว้ในปี 1991, เพื่อให้พื้นผิวของหมอนรองกระดูกงอกขึ้นมาใหม่ และให้พื้นผิวตรงนั้นกลับราบเรียบเหมือนเดิม ทางซ้ายมือเป็นหัวเข่าที่เสียของภรรยาผม, และที่เห็นนี้เธอกำลังเดินท่องป่า ในอีกสี่เดือนต่อมาในแอสพิน, และแข็งแรงดี การรักษานี้ใช้ได้, ไม่ใช่เพียงแค่ภรรยาผม, แต่แน่นอนสำหรับคนไข้คนอื่นด้วย หญิงสาวในวีดิโอ, เจ็น ฮูดัก, เพิ่งจะชนะการแข่งขันสเก็ตแบบผาดโผน ที่แอสพิน แค่เพียงเก้าเดือนหลังจากการบาดเจ็บที่หัวเข่า, ตามที่เห็นในอีกภาพหนึ่ง-- และได้รับชิ้นส่วนเนื้อเยื่อมาปลูกถ่ายที่หัวเข่านั้น เราปลูกพื้นผิวของอวัยวะเหล่านี้ได้โดยวิธีการทางชีววิทยา

ด้วยความสำเร็จทั้งหมดนี้, คุณอาจจะถามว่า, ทำไมมันยังไม่ดีพอหรือ เหตุผลก็คือ เพราะว่าวงจรของการบริจาคยังมีไม่เพียงพอ มีคนหนุ่มสาวที่แข็งแรงจำนวนไม่มากเพียงพอ ที่มอเตอร์ไซค์ล้ม และบริจาคเนื้อเยื่อนั้นให้แก่เรา และเนื้อเยื่อนั้นก็แพงมาก ดังนั้น นี่ไม่ใช่ผลลัพธ์ ที่จะทำให้เรามีเนื้อเยื่อชีวภาพใช้กันทั่วโลก แต่ทางออกของเราคือเนื้อเยื่อจากสัตว์ เพราะว่ามีมากมาย, ราคาก็ถูก เราเอามาได้จากเนื้อเยื่อที่อายุน้อยและแข็งแรง, แต่อุปสรรค คือเรื่องของภูมิคุ้มกัน และอุปสรรคหลัก ก็คือตัวแอนติบอดี ที่มีชื่อว่า กาแลกโตซิล หรือ กัล เอพิโทป ดังนั้นถ้าเราจะปลูกถ่ายเนื้อเยื่อจากสัตว์มาสู่คน, เราต้องหาวิธีการกำจัดแอนตี้บอดี้ตัวนี้

ดังนั้นเรื่องของผมที่ทำงานกับเนื้อเยื่อสัตว์ จึงเริ่มขึ้นในปี 1984 และผมเริ่มต้นครั้งแรก ด้วยเส้นเอ็นร้อยหวายของขาวัว เราเอาเส้นเอ็นร้อยหวายของขาวัว, ซึ่งเป็น คอลาเจน แบบที่หนึ่ง ลอกแอนติเจนของมันออก โดยทำการสลายมันด้วยกรดและสารซักฟอก แล้วสร้างมันขึ้นมาเป็นแกนต้นแบบให้กับเนื้อเยื่อเจริญ แล้วเราก็เอาแกนที่สร้างขึ้นนั้น สอดเข้าไปในกระดูกอ่อนรูปวงเดือนที่หายไป เพื่อให้มันเติบโตขึ้นในเข่าของผู้ป่วย เราได้ทำกระบวนการนี้แล้ว, และได้ทำไปทั่วโลกแล้วมากกว่า 4000 ราย, ดังนั้น จึงเป็นวิธีการที่ได้รับการยอมรับจาก FDA และทั่วโลก ในการปลูกกระดูกอ่อนรูปวงเดือนให้งอกขึ้นมาอีก ซึ่งมันเยี่ยมมาก ถ้าผมสามารถย่อยสลายเนื้อเยื่อนั้นได้ แต่จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อผมต้องการเอ็นที่อยู่ในสภาพที่สมบุรณ์ ผมไม่สามารถจับมันใส่เครื่องปั่นได้ ดังนั้นในกรณีนี้, ผมต้องออกแบบ--และเราร่วมมือกันออกแบบกับยูริ กาลิลิ และทอม ทุเร็ก-- เอ็นไซม์ที่ใช้ในการล้าง เพื่อทำการล้าง หรือลอก แอพิโทป ชนิด กาแลกโตซิล ด้วยเอ็นไซม์เฉพาะ และเราเรียกวิธีการนี้ว่า การลอก กัล เอพิโทป สิ่งที่เราทำคือ ทำให้เนื้อเยื่อนี้เสมือนเป็นเนื้อเยื่อคน และด้วยการลอกกัล เอพิโทปออกจากเนื้อเยื่อ มันก็จะสามารถใช้กับคนได้ และเราก็สามารถนำมันกลับไป ใช้ในหัวเข่าคนไข้ได้ และเราก็ทำสิ่งนั้นแล้ว เดี๋ยวนี้เราได้เอาเส้นเอ็นจากหมู-- เนื้อเยื่อขนาดใหญ่ที่แข็งแรงและอายุน้อย, นำใส่ในคนป่วย 10 คน ในการทดลองที่ FDA รับรอง-- แล้วคนไข้คนหนึ่งของเราก็ได้รับรางวัล เป็นผู้ชนะเลิศการแข่งขันสกีคานาเดียนมาสเตอร์สดาวฮิลสามรางวัล-- บนเข่าที่เขาเรียกว่า "เส้นเอ็นหมู" ดังนั้นเรารู้ว่ามันใช้ได้ผล ขณะนี้ เราอยู่ในระหว่างการทดลองทางการแพทย์เพื่อทดสอบเนื้อเยื่อดังกล่าว

ดังนั้นขั้นต่อไปจะเป็นอะไร? ถ้าเราจะทำการเปลี่ยนเข่าทั้งเข่าโดยใช้วิธีทางชีวภาพแบบนี้, ไม่เพียงแค่บางส่วนของมันหล่ะ เราจะปฎิวัติการเปลี่ยนข้อต่อโดยใช้ของเทียมได้อย่างไร? นี่แหละคือสิ่งที่เราจะทำ สิ่งที่เราจะทำก็คือเอา หมอนรองกระดูก จากหมูที่แข็งแรงและอายุน้อย, ลอกแอนทีเจ้นของมันออก, เอาเซลล์ต้นตอของคุณใส่ไป, แล้วใส่มันกลับเข้าไปใน พื้นผิวของข้อต่ออักเสบในเข่าของคุณ, ปะมันไว้ตรงนั้น คุณก็ได้รับการรักษาพื้นผิวนั้น แล้วสร้างพื้นผิวทางชีวภาพขึ้นใหม่ให้เข่าของคุณ และนั่นคือวิธีการทางชีวภาพของเราในปัจจุบันนี้ เราจะสร้างเข่าของคุณขึ้นมาใหม่พร้อมด้วยส่วนประกอบต่างๆ เราจะปรับพื้นผิวของมันด้วยพื้นผิวใหม่ทั้งหมด

เราสามารถได้รับประโยชน์จากสรรพสัตว์ ผลพวกของ400 ล้านปี แห่งการเดินเคลื่อนไหว เราสามารถนำประโยชน์เหล่านั้นมาใช้ เราสามารถใช้เนื้อเยื่อที่หนากว่า, อ่อนเยาว์กว่า, ดีกว่า เนื้อเยื่อในหัวเข่าของคุณที่บาดเจ็บ, เนื้อเยื่อของคุณเมื่อคุณอายุ 40,50 หรือ 60 เราสามารถทำสิ่งนี้ได้ในระบบภายนอกคนไข้ เราสามารถลอกเนื้อเยื่อนั้นได้อย่างประหยัดมาก นี่คือวิธีการที่เราสามารถทำให้การเปลี่ยนหัวเข่าโดยใช้วิธีทางชีวภาพ ได้ขยายไปทั่วโลก

ดังนั้นขอต้อนรับกระบวนการชีวภาพชั้นเลิศ มันไม่ใช่ตัวเครื่องกล ไม่ใช่โปรแกรมคอมพิวเตอร์ มันเป็นเครื่องมือทางชีวภาพ เวอร์ชั่น 2.0 ของคุณ และสิ่งนี้ กำลังจะ... (เสียงหัวเราะ) มีตามห้องผ่าตัดใกล้บ้านคุณเร็วๆนี้, ผมเชื่ออย่างนั้น

ขอบคุณมาก

(เสียงปรบมือ)