เควิน ล็อคคา: ทำไมวิดีโอจึงแพร่หลาย

ดีครับ ผมชื่อ เควิน ล็อคคา ผมเป็นผู้จัดการฝ่ายกำหนดทิศทางที่ YouTube และผมดูวิดีโอจาก YouTube เป็นอาชีพ เรื่องจริงนะ เพราะงั้นวันนี้เราจะพูดกันหน่อยเกี่ยวกับว่าวิดีโอแพร่หลายได้อย่างไร? และทำไมมันถึงสำคัญนัก เราทุกคนต่างอยากมีชื่อเสียง ดารา, นักร้อง, ดาราตลก ตอนที่ผมยังเด็กกว่านี้ ดูเหมือนว่ามันจะยาก โคตรยากเลยที่จะเป็น แต่ตอนนี้เว็บวิดีโอทำให้มันเป็นไปได้ พวกเราคนใดคนหนึ่ง หรือสิ่งสร้างสรรค์ที่เราทำ สามารถกลายเป็นที่นิยมได้จริงๆ ในส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมโลกของเรา ใครก็ตามในหมู่พวกคุณ สามารถมีชื่อเสียงได้ในโลกอินเทอร์เน็ต แค่ในวันเสาร์นี้ แต่มีวิดีโอความยาวมากกว่า 48 ชั่วโมงถูกอัพโหลดขึ้น YouTube ในทุกๆนาที ด้วยเหตุนั้น แค่เปอร์เซ็นเล็กๆเท่านั้น ที่จะแพร่หลายและได้รับการชมจำนวนมาก และกลายเป็นช่วงเวลาทางวัฒนธรรม งั้นมันเกิดขึ้นได้อย่างไรล่ะ? สามอย่าง ผู้นำทางรสนิยม, สังคมการมีส่วนร่วม และ ความไม่คาดฝัน เอาล่ะ มาดูกัน

(วิดีโอ) แบร์ วาสเกส: โอ! บร๊ะเจ้า! โอ้.. บร๊ะเจ้า! โอ้วว... บร๊ะเจ้าาา! โว้ววว! โอ้ววว ว๊าวววว!

เควิน: ปีที่แล้ว แบร์ วาสเกส โพสต์วิดีโอนี้ ที่เขาถ่ายนอกบ้านเขาในอุทยานแห่งชาติโยสมิที ในปี 2553 มันถูกชมไป 23 ล้านครั้ง (เสียงหัวเราะ) นี่คือแผนภาพโดยประมาณของมัน ตอนที่มันเริ่มเป็นที่นิยมเมื่อหน้าร้อนที่ผ่านมา แต่คุณแบร์ไม่ได้ตั้งใจว่าจะทำให้มันเป็นวิดีโอที่แพร่หลาย เขาแค่อยากจะแชร์สายรุ้ง เพราะนั่นเป็นสิ่งที่คุณทำเมื่อชื่อของคุณคือ หมีภูเขาแห่งโยสมิที (เสียงหัวเราะ) อันที่จริงเขาโพสต์วิดีโอที่เกี่ยวกับธรรมชาติจำนวนมาก และที่จริงวิดีโอเรื่องนี้ถูกโพสต์ ย้อนไปไกลถึงเดือนมกราคม งั้นอะไรเกิดขึ้นตรงนี้ล่ะ? ที่จริงคือ จิมมี่ คิมเมล ดาราตลกและพิธีกรชาวอเมริกัน จิมมี่ คิมเมล ทวีตวิดีโอนี้ ทำให้ในที่สุดขับดันมันไปสู่ความนิยมอย่างที่เห็น เพราะผู้นำทางรสนิยมอย่าง จิมมี่ คิมเมล แนะนำเราให้รู้จักกับสิ่งใหม่ที่น่าสนใจ และนำออกมาไปสู่ผู้ชมกลุ่มใหญ่ได้ชม

(วิดีโอ) รีเบคกา แบล็ค: วันศุกร์ วันศุกร์ ลุกขึ้นมาในวันศุกร์ ทุกๆคนคิดถึงแต่สุดสัปดาห์ สุดสัปดาห์แสนสุข วันศุกร์ วันศุกร์ ลุกขึ้นมาในวันศุกร์

เควิน: คุณคงไม่คิดว่าเราต้องคุยอะไรกันเรื่องนี้ โดยไม่ต้องพูดถึงวิดีโอนี้ใช่ปะ เพลง "วันศุกร์" ของรีเบคกา แบล็ค เป็นหนึ่งในวิดีโอที่ได้รับความนิยมสูงสุดของปี มีผู้ชมไปถึงกว่า 200 ล้านครั้งในปีนี้ และนี่คือแผนภาพของมัน ซึ่งคล้ายกับ "รุ้งสองชั้น" มันดูราวกับว่ามันงอกออกมาจากกระบอกไม้ไผ่

งั้นอะไรเกิดขึ้นในวันนี้? เอ่อ..มันเป็นวันศุกร์ จริงๆ และถ้าคุณสงสัยเกี่ยวกับยอดกราฟยอดอื่นๆล่ะก็ ... นั่นก็วันศุกร์เหมือนกัน (เสียงหัวเราะ) แต่วันนี้มันเกี่ยวอะไร? โดยเฉพาะวันศุกร์นี้? รายการ ทอช พอยต์ โอ หยิบมันขึ้นมาเล่น บล็อกต่างๆเริ่มเขียนถึง ไมเคิล เจ. เนลสัน จากโรงภาพยนต์วิทยาศาสตร์ลี้ลับ เป็นคนแรกๆที่โพสต์เรื่องตลกเกี่ยวกับวิดีโอนี้บนทวิตเตอร์ แต่สิ่งที่สำคัญคือ คน หรือกลุ่มผู้นำทางรสนิยม เลือกมุมมอง และนำเสนอสิ่งนั้นต่อกลุ่มผู้ชมที่มากกว่า, เร่งกระบวนการ

จากนั้นกลุ่มสังคมออนไลน์ก็ก่อตัวขึ้น จากกลุ่มคนที่แบ่งปันเรื่องตลกเฉพาะกลุ่มเรื่องใหญ่นี้ และพวกเขาเริ่มคุยกัน และทำอะไรกับมัน ตอนนี้มีวิดีโอล้อเลียน "วันศุกร์" ถึงหมื่นเรื่องใน YouTube แม้แต่ในเจ็ดวันแรก ก็ยังมีวิดีโอล้อเลียนถึงวันอื่นๆของสัปดาห์กับเขาด้วย (เสียงหัวเราะ) ไม่เหมือนกับสิ่งบันเทิงทางเดียวในศตวรรตที่ 20 ในสังคมนี้การมีส่วนร่วม คือวิธีที่เราจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของปรากฏการณ์ ไม่ว่าจะโดยการแพร่กระจายมันออกไป หรือ ทำอะไรใหม่ๆกับมัน

(ดนตรี)

"แมวร้อง" เป็นแอนิเมชั่นวนซ้ำไปซำ้มา ที่มากับดนตรีวนซ้ำ แค่นั้นแหละ มีแค่นี้แหละ มันถูกชมไปกว่า 50 ล้านครั้งในปีนี้ และถ้าคุณคิดว่านี่ประหลาดแล้ว คุณควรจะได้รู้ว่ามีเวอร์ชั่นอื่นๆยาวรวมกัน 3 ชั่วโมงด้วย และมันถูกชมไปถึง 4 ล้านครั้ง (เสียงหัวเราะ) แม้แต่แมวก็ยังดูวิดีโอนี่ (เสียงหัวเราะ) แมวยังดูแมวที่ดูวิดีโอนี่

(เสียงหัวเราะ)

แต่สิ่งที่สำคัญคือ ความคิดสร้างสรรค์ที่มันให้แรงบันดาลใจ ท่ามกลางวัฒนธรรมทางอินเทอร์เน็ต แบบกี๊กๆ มันมีการเรียบเรียงใหม่ (เสียงหัวเราะ) มีคนเอาไปทำเป็นเวอร์ชั่นเก่าๆ (เสียงหัวเราะ) แล้วมันก็โกอินเตอร์ (เสียงหัวเราะ) กลุ่มสังคมนักเรียบเรียงทั้งหมดเร่งมันขึ้น นำมันจากที่เป็นแค่เรื่องตลกโปกฮา ไปเป็นสิ่งที่เราทุกคนสามารถมีส่วนร่วมได้ เพราะเราไม่ใช่แค่สนุกไปกับมันแล้ว แต่เรามีส่วนร่วม

แล้วใครล่ะสามารถจะทำนายทายทักสิ่งเหล่านี้ได้? ใครจะไปรู้ว่า "รุ้งสองชั้น" หรือ "รีเบคกา แบล็ค" หรือ "แมวร้อง" จะดัง? บทอะไรที่คุณจะเขียนได้ ที่จะมีสิ่งเหล่านี้อยู่ในบท? ในโลกที่มีวิดีโอยาวมากกว่า 2 วัน ถูกอัพโหลดทุกๆนาที คงจะมีแต่เรื่องที่มีเอกลักษณ์โดดเด่น และไม่คาดฝันเท่านั้น ที่จะโดดเด่นขึ้นมาได้ในวิถีที่วิดีโอเหล่านี้เป็นอยู่ ตอนที่เพื่อนของผมบอกว่า ผมต้องดูวิดีโอนี่ให้ได้นะ เกี่ยวกับชายคนหนึ่งที่ประท้วงเรื่องค่าปรับจักรยานในนิวยอร์ค ผมยอมรับว่าผมไม่ค่อยสนเท่าไร

(วิดีโอ) เคซี่ เนย์สแตต: ผมได้รับใบสั่งเรื่องไม่ขี่จักรยานในเลนจักรยาน แต่บ่อยครั้งที่มีอุปสรรค ที่ทำให้คุณไม่สามารถขี่ในเลนจักรยานอย่างเหมาะสมได้

(เสียงหัวเราะ)

เควิน: ด้วยความประหลาดใจและขบขัน เคซี่ เลย์สแตต นำแนวคิดสนุกๆและชี้นำ ให้ถูกรับชมกว่าห้าล้านครั้ง ดังนั้นแนวทางนี้สงวนไว้ ให้กับสิ่งใหม่ๆที่เราสร้างสรรค์ และมันทั้งหมดนำเราไป สู่คำถามใหญ่หนึ่งคำถาม

(วิดีโอ) แบร์ วาสเกส: หมายความว่าไงเนี่ย? โอ้ววว (เสียงหัวเราะ)

เควิน: มันหมายความว่าอย่างไร? ผู้นำทางรสนิยม, สังคมาการมีส่วนร่วมอย่างสร้างสรรค์ และความไม่คาดฝันอย่างสุดๆ นี่คือคุณลักษณะพิเศษของสื่อชนิดใหม่ และวัฒนธรรมชนิดใหม่ ที่ซึ่งทุกคนสามารถเข้าถึง และผู้ชมเป็นผู้กำหนดความนิยม ผมหมายถึง อย่างที่กล่าวไว้ก่อนหน้านี้ ดาราที่โด่งดังที่สุดคนหนึ่งในโลกตอนนี้ จัสติน บีเบอร์ เริ่มต้นจาก YouTube ไม่ต้องมีใครให้ไฟเขียวแนวคิดของคุณ และเราทุกคนรู้สึกมีส่วนเป็นเจ้าของ ในวัฒนธรรมตามสมัยนิยมของเราเอง และนี่ไม่ใช่ลักษณะเฉพาะของสื่อเดิมๆ และพวกเขาแทบจะไม่ใช่สื่อสำหรับวันนี้ แต่เขาจะกำหนดแนวทางความบันเทิงในอนาคต

ขอบคุณ

(เสียงปรบมือ)