โจ เซอร์เบีย: เทคโนโลยีของการเล่าเรื่อง

ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ กระเถิบเข้ามาใกล้ๆเลยครับ วันนี้ผมอยากแชร์เรื่องเล่าให้พวกคุณฟังครับ

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในศตวรรษที่ 19 ที่เยอรมัน มีหนังสืออยู่เล่มหนึ่ง ณ ช่วงเวลานั้น หนังสือคือราชาแห่งการเล่าเรื่อง มันทั้งน่าเคารพนับถือ และนิยมแพร่หลาย แต่มันก็น่าเบื่อนิดหน่อย เพราะตลอด 400 ปีของมัน ผู้เล่าเรื่องไม่เคยพัฒนาหนังสือ ในฐานะเครื่องมือเล่าเรื่องแม้แต่น้อย แต่แล้ว นักเขียนผู้หนึ่งก็เข้ามา และได้เปลี่ยนทุกอย่างไปตลอดกาล (เสียงดนตรี) เขามีชื่อว่า โลธาร์ โลธาร์ เมกเกนดอร์เฟอร์ โลธาร์ เมกเกนดอร์เฟอร์ เหลืออด และพูดว่า "พอกันที" เขาหยิบปากกาขึ้น คว้าไกรกรร ชายคนนี้ปฏิเสธที่จะยอมรับความปกติธรรมดา และตัดสินใจพับ ประวัติศาสตร์ต้องจารึกโลธาร์ เมกเกนดอร์เฟอร์ ว่า เป็นใครนะหรือ? ผู้ประดิษฐ์หนังสือป๊อปอัพ ของเด็กเล่มแรกที่แท้จริง (เสียงดนตรี) ด้วยสิ่งที่น่ายินดี และน่าตื่นตาตื่นใจนี้ ผู้คนต่างชื่นชมยินดี (เสียงเชียร์) พวกเขามีความสุขเพราะเรื่องราวต่างๆ จะยังคงอยู่รอด และโลกก็ยังดำเนินต่อไปตามเดิม

โลธาร์ เมกเกนดอร์เฟอร์ไม่ใช่คนแรก ที่เข้ามาเปลี่ยนแปลงการเล่าเรื่องราว และแน่นอนว่าเขาไม่ใช่คนสุดท้าย ไม่ว่าคนเล่าเรื่องจะรู้ตัวหรือไม่ พวกเขาได้สืบทอดจิตวิญญาณของเมกเกนดอร์เฟอร์ เมื่อมีการเปลี่ยนจากโอเปร่า มาเป็นการแสดงสลับฉาก จากข่าววิทยุ มาเป็นละครวิทยุ จากภาพนิ่ง มาเป็นภาพเคลื่อนไหว มาเป็นหนังมีเสียง มีสี เป็น3มิติ บน VHS และ บน DVD ดูเหมือนจะไม่มียารักษาสำหรับโรคเมกเกนดอร์เฟอร์

และสิ่งต่างๆ ก็สนุกมากขึ้นเมื่ออินเตอร์เน็ตเข้ามา (เสียงหัวเราะ) เพราะ ไม่ใช่แค่ผู้คนสามารถกระจายเรื่องราวต่างๆสู่โลกได้ แต่พวกเขาทำได้ โดยใช้อุปกรณ์ที่ดูเหมือนมีจำนวนมากมายไม่มีที่สิ้นสุด ตัวอย่างเช่น บริษัทหนึ่ง เล่าเรื่องราวความรัก ผ่านทางเซิร์ช เอนจินของตัวเอง สตูดิโอแห่งหนึ่งในไต้หวัน สามารถถ่ายทอดการเมืองอเมริกาในรูปแบบ 3มิติได้ (เสียงหัวเราะ) และคนหนึ่งจะเล่าเรื่องราวต่างๆของพ่อ โดยใช้สิ่งหนึ่งที่เรียกว่า ทวิตเตอร์ เพื่อถ่ายทอดสิ่งที่พ่อเขาสบถด่า อย่างออกรสชาติ

และหลังจากนั้น ทุกคนหยุดนิ่ง พวกเขามองกลับมา แล้วรู้ได้ว่า 6000 ปีแห่งการเล่าเรื่องนั้น พวกเราก้าวเดินจากการบรรยายการล่าสัตว์บนกำแพงถ้ำ จนมาถึงการบรรยายเรื่องของเชคสเปียร์ลงบนกำแพงของเฟสบุ๊ค และนี่เป็นเหตุผลในการฉลอง ศิลปะแห่งการเล่าเรื่องนั้นไม่ได้แปรเปลี่ยนไป และส่วนใหญ่แล้ว เรื่องราวต่างๆก็ถูกนำมาเล่าใหม่ แต่วิธีการเล่าเรื่องต่างๆของคนเรานั้น เปลี่ยนแปลงไป ด้วยความแปลกใหม่เสมอมา

และพวกเขาจะจดจำชายคนหนึ่ง ชาวเยอรมันผู้น่าทึ่ง ทุกครั้งที่วิธีการเล่าเรื่องแบบใหม่ ผุดขึ้นมา และด้วยสิ่งนั้น เหล่าผู้ฟัง ที่รัก และน่ารัก ก็อยู่อย่างเป็นสุขตลอดกาล (เสียงปรบมือ)