อีดิทธ์ วิดเดอร์: โลกที่แปลกประหลาดและมหัศจรรย์ของสิ่งมีชีวิตที่เรืองแสงได้

ฉันอยากจะนำพวกคุณไปกับการเดิินทาง สู่โลกที่ของสัตว์ประหลาด และนี่ไม่ใช่การเดินทาง ที่ต้องใช้เวลาหลายปีแสง แต่การจะไปยังสถานที่ ที่เราใช้แสง นิยามมัน

ซึ่งเป็นความจริงเล็กๆที่น่าสนใจ ว่าสิ่งมีชีวิตจำนวนมากในมหาสมุทรของเรานั้น สร้างแสงได้ ฉันใช้เวลาหลายปีในอาชีพของฉัน ศึกษาปรากฏการณ์ที่เรียกว่า การเรืองแสงของสิ่งมีชีวิต ฉันศึกษาเกี่ยวกับเรื่องนี้ เพราะฉันคิดว่าการเข้าใจปรากฏการณ์นี้ เป็นจุดสำคัญในการที่จะเข้าใจสิ่งมีชีวิตในมหาสมุทร ซึ่งเป็นที่เกิดมีปรากฏการณ์เรืองแสงของสิ่งมีชีวิตเป็นจำนวนมาก ทั้งยังใช้สามารถใช้เป็นเครื่องมือ เพื่อแสดงและติดตามดูมลพิษ แต่ที่จริงแล้วฉันกลับเป็นฝ่ายที่หลงใหลมัน เพราะตั้งแต่ครั้งแรกของการดำใต้น้ำลึกด้วยเรือดำน้ำขนาดเล็ก ช่วงเวลาที่ฉันดำดึ่งลงไปแล้วปิดสวิตช์ไฟนั้น ฉันได้เห็นการแสดงดอกไม้ไฟ ซึ่งมันก็ทำให้ฉันกลายเป็นคนที่หลงใหลสิ่งมีชีวิตพวกนี้ แต่ ฉันยังต้องกลับขึ้นมาจากการดำน้ำ เพื่อที่จะพยายามแบ่งปันประสบการณ์นั้นออกมาเป็นคำพูด แต่มันไม่สามารถบรรยายออกมาได้หมด ฉันจึงพยายามหาวิธีต่างๆเพื่อแบ่งปันประสบการณ์นั้นให้ได้โดยตรง และวิธีที่ฉันใช้เป็นครั้งแรกนั้น คือการดำน้ำเดี่ยวด้วยเรือดำน้ำขนาดเล็ก ที่เรียกว่า ดีฟ โรเวอร์ (Deep Rover)

ในคลิปวีดิโอถัดไปนั้น คุณจะได้เห็นวิธีที่เราจำลองปรากฏการณ์เรืองแสงของสิ่งมีชีวิต สิ่งแรกที่คุณจะได้เห็น จะเป็นหน้าจอรับภาพแนวขวาง ที่มีความยาวประมาณหนึ่งเมตร

(วีดิโอ) ผู้บรรยาย: ตรงหน้าของเรือดำน้ำ ตัวจอภาพจะเข้าสัมผัส กับสิ่งมีชีวิตที่มีร่างกายอ่อนนุ่มใต้ท้องทะเล และเมื่อปิดสวิตช์ไฟของเรือดำน้ำลง เราก็จะเห็นการเรืองแสงของสิ่งมีชีวิตเหล่านั้น แสงไฟที่สร้างขึ้นเมื่อพวกมันเคลื่อนที่ชนตาข่าย นี่เป็นครั้งแรก ที่มีการบันทึกภาพปรากฏการณ์นี้เอาไว้

อีดิทธ์ วิดเดอร์: ซึ่งฉันได้บันทึกไว้ด้วยกล้องวีดีโอ ที่มีความไวพอๆกับ สายตาของมนุษย์ที่ชินต่อความมืด ซึ่งหมายความว่าสิ่งที่คุณเห็นนั้น คือสิ่งที่คุณเห็นเมื่อดำน้ำ และเพียงเพื่อให้คุณเห็นตัวอย่าง ฉันได้นำแพลงตอนเรื่องแสงมาแสดงด้วย ซึ่งไม่ต้องสงสัยเลยว่ามันเป็นการกระทำที่บ้ามาก ในการจัดแสดงสดแบบนี้

(หัวเราะ)

ซึ่งถ้าเราปิดไฟลง และทำให้ที่นี่มืดที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ฉันมีขวด ที่มีแพลงตอนที่สามารถเรืองแสงได้อยู่ข้างใน ซึ่งจะเห็นได้ว่าไม่มีแสงเรืองออกมาในตอนนี้ อาจเป็นเพราะว่ามันตายไปแล้ว (หัวเราะ) หรือฉันอาจจะต้องเขย่าขวดซะหน่อย เผื่อที่คุณจะไ้ด้เห็นว่าการเรืองแสงนั้นเป็นอย่างไร

(ว้าววว)

อ๊ะ ขอโทษ

(หัวเราะ)

ฉันใช้เวลาส่วนมากของการทำงานในที่มืด ซึ่งฉันก็ชินซะแล้ว เอาล่ะ

และนี่คือแสง ที่ถูกสร้างโดยแพลงตอนเรืองแสง (dinoflagellate) ที่เป็นสาหร่ายเซลล์เดียว แล้วทำไมสาหร่ายเซลล์เดียวนี้ ถึงจำเป็นที่จะต้องสร้างแสงด้วยล่ะ? คำตอบก็คือ มันสร้างเพื่อที่จะป้องกันตัวเองจากผู้ล่า แสงที่เกิดขึ้นนี้เป็นเหมือนเสียงร้องขอความช่วยเหลือ หรือที่รู้จักกันในชื่อ สัญญาณกันขโมยเรืองแสง มันก็เหมือนๆกันสัญญาณกันขโมยที่ติดที่บ้านหรือรถนั่นล่ะ ที่ส่งเสียงเตือนให้รู้ว่ามีผู้บุกรุกเข้ามาแล้ว ซึ่งมันก็อาจจะนำไปสู่การจับ หรือไล่ออกไป

มีสัตว์หลายชนิดที่ใช้วิธีนี้ ยกตัวอย่างเช่น แบลค ดรากอนฟิช (black dragonfish) ที่มีอวัยวะสร้างแสงได้ที่ใต้ดวงตา และที่ตะขอใต้คาง นอกจากนั้นยังมีอวัยวะสร้างแสงที่อื่นอีก ที่คุณยังมองไม่ให้ในตอนนี้ และกำลังจะได้เห็นต่อไป เราต้องไล่จับมันด้วยเรือดำน้ำขนาดเล็ก เนื่องจากความเร็วสูงสุดของมันคือ 1 น๊อต เช่นเดียวกันความเร็วสูงสุดของเรือดำน้ำขนาดเล็ก ซึ่งมันก็ประสบความสำเร็จ เพราะเราสามารถจับมันได้ด้วยเครื่องจับชนิดพิเศษ และได้นำมันมายังห้องแล็ปในเรือ ซึ่งทุกๆส่วนในปลาตัวนั้นมันเรืองแสงได้ มันไม่น่าเชื่อเลย ว่าอวัยวะสร้างแสงใต้ดวงตาก็เรืองแสง ตะขอใต้คางก็เรืองแสง อวัยวะสร้างแสงตรงท้องของมันก็เรืองแสง ครีบก็มีแสง มันร้องขอความช่วยเหลือ หรือก็คือการดึงดูดความสนใจ มันมหัศจรรย์มาก โดยปกติแล้วคุณจะไม่ได้เห็นสิ่งนี้ เนื่องจากการจับมันด้วยตาข่ายตามปกติ จะทำให้มันเหนื่อยจนไม่สามารถเรืองแสงได้

นอกจากนี้ยังมีวิธีอื่นอีก ในการป้องกันตัวเองด้วยแสง เช่น ในกุ้ง จะปล่อยสารเรืองแสงออกมาในน้ำ เช่นเดียวกันการปล่อยหมึกของหมึกหรือหมึกยักษ์ที่ปล่อยหมึกออกมา เพื่อเป็นการบดบังการมองหรือรบกวนให้ผู้ล่าไขว้เขว หมึกตัวเล็กนี้เรียกว่า ไฟร์ ชู๊ตเตอร์ (fire shooter) เนื่องมาจากความสามารถของมัน มันอาจดูเหมือนอาหารชิ้นพอดีคำ หรือหัวหมูที่มีปีก (หัวเราะ) แต่ถ้าเมื่อไรที่มันถูกจู่โจม มันจะระดมยิงแสงออกมา หรือก็คือ ปล่อยตอปิโดแสง ฉันพึ่งจะลดแสงลง เพื่อที่คุณจะได้เห็นก้อนแสงกลมๆพวกนี้ พุ่งชนกับจอภาพ แล้วก็เกิดการเรืองแสง มันช่างน่ามหัศจรรย์มาก

มีสิ่งมีชีวิตจำนวนมากในทะเลเปิด ส่วนมากนั้นก็สามารถที่จะสร้างแสงได้ ซึ่งเราก็มีแนวความคิดดีๆสำหรับพวกมันว่าทำไม พวกมันใช้แสงในการหาอาหาร ในการหาคู่ เพื่อต่อกรกับผู้ล่า แต่เมื่อเราดำลึกลงไปที่ก้นมหาสมุทร ที่มีสิ่งที่น่าแปลกประหลาดอยู่ ซึ่งสัตว์พวกนี้ อาจเป็นแนวคิดของคิดที่คุณเห็นใน"อวาตาร์" แต่คุณไม่จำเป็นที่จะต้องไปถึงแพนโดร่าเพื่อดูมัน สิ่งที่คุณเห็นนี้

คือ พุ่มปะการังสีทอง ทีมีการเจริญเติบโตที่ช้ามาก จริงๆแล้ว บางส่วนของมัน อาจมีอายุมากกว่า 3,000 ปี ซึ่งก็เป็นหนึ่งในเหตุผลที่ทำให้อวนลากไม่ควรได้รับอนุญาตให้ถูกใช้ ส่วนเหตุผลอื่นก็คือ มันเป็น พุ่มปะการังที่เรืองแสงได้ ถ้าคุณไปปัดกิ่งของมัน ที่ไหนก็แล้วแต่ที่คุณปัดมัน คุณจะเห็นแสงสีเขียวเหลือบน้ำเงินวิบวับ ซึ่งมันน่าทึ่งมาก และเมื่อคุณเห็นสิ่งนี้ มันเหมือนกับอะไรบางอย่างที่ในหนังสือของดร.ซุสส์ (Dr. Seuss) สิ่งนี้เป็นเพียงrฤติกรรมของสิ่งมีชีวิตที่ตอบสนองต่อการสัมผัส และนี่ คือดอกไม้ทะเล (flytrap anemone) เมื่อไรที่คุณจิ้มมัน มันจะดึงหนวดเก็บเข้าไป แต่ถ้าคุณยังจิ้มมันต่อไปอีกหลายๆครั้ง มันจะเริ่มสร้างแสง ที่ทำให้มันดูเหมือนจักรวาลยังไงอย่างงั้น มันสร้างเส้นสายที่เรืองแสงได้ เป็นน่าจะเป็นการทำเพื่อป้องกันตัว

ส่วนนี่เป็นปลาดาวที่สามารถเรืองแสงได้ จะมีการสร้างแถบแสงที่ตรงส่วนที่โครงสร้างกระดูกเปราะ ตลอดทั้งแขนทั้งห้าของมัน สิ่งนี้ดูคล้ายกับต้นไม้ แต่ที่จริงแล้วมันเป็นสัตว์ ที่ฝังตัวเองอยู่ในทราย แล้วชูก้านที่มีปลายกระเปาะตรงปลายออกมา ซึ่งมันสามารถยึดตัวเองได้แแน่นมากแม้ในกระแสน้ำที่รุนแรง อย่างที่คุณเห็นในภาพ แต่เมื่อคุณเก็บมันไปยังห้องแล็ปด้วยความระมัดระวัง จากนั้นบีบมันที่ตรงปลายฐานของก้าน มันจะสร้างแสงขึ้น จากส่วนก้านไปยังตรงบริเวณดอก และมีการเปลี่ยนสี จากสีเขียวไปเป็นสีฟ้า สีและเสียงประกอบนั้น เป็นการใส่เพิ่มเข้าไป ให้คุณดูแล้วตื่นตาตื่นใจ (หัวเราะ) ซึ่งพวกเราก็ไม่เข้าใจว่า ทำไมมันถึงทำแบบนั้น

และนี่ ก็คือ ปากกาทะเล ที่มีปลาดาวเปราะเกาะอยู่ มันสร้างแสงมีเขียวเป็นรูปดาบ อย่างที่คุณกำัลังเห็นอยู่นี้ แสดงให้เห็นว่ามันสามารถสร้างแถบแสงได้ ซึ่งเหมือนคุณบีบส่วนฐาน แถบแสงจะวิ่งจากฐานไปยังปลาย ถ้าเราบีบมันที่ปลาย แถบแสงก็จะวิ่งจากปลายไปยังฐาย งั้นลองคิดสักนิด ว่าอะไรจะเกิดขึ้นถ้าเราจะบีบมันที่ตรงกึ่งกลาง (ว้าววว) ฉันรู้สึกสนใจมากในทฤษฏีของคุณเกี่ยวกับสิ่งนี้

(หัวเราะ)

มันเป็นภาษาของแสงในใต้ท้องมหาสมุทร และคุณก็พึ่งเริ่มที่จะเข้าใจมัน และนี่ก็เป็นอีกวิธีที่เราจะทำความเข้าใจเกี่ยวกับมัน โดยการเลียนแบบสิ่งที่พวกมันแสดงออกมา นี่คือเหยื่อแสงที่ฉันใช้ เราเรียกมันว่า แมงกะพรุนไฟฟ้า จริงๆมันก็คือหลอดแอลอีดี 16 หลอด ที่ถูกตั้งโปรแกรมให้แสดงแสงในหลายๆรูปแบบ และเฝ้าดูมันผ่านระบบกล้องที่ฉันพัฒนาขึ้นมา โดยเรียกว่า "อาย อิน เดอะ ซี" มันใช้ช่วงแสงสีแดง (far red light) ที่สัตว์ส่วนมากมองไม่เห็น จึงไม่เป็นที่สะดุดตา ฉันอยากจะนำเสนอ บางส่วนของการตอบสนองที่พวกเราประทับใจ จากบรรดาสัตว์ใต้ท้องทะเล

ภาพที่ได้จากกล้องนั้นเป็นภาพขาวดำ ที่ความละเอียดไม่สูงนัก และส่วนที่คุณเห็นตรงนั้น มันคือ กล่องเหยื่อ ที่มี...พวกแมลงสาบทะเลอยู่ หรือก็คือพวกไอโซพอด (isopod) ส่วนตรงด้านหน้าขวามือ จะเป็นแมงกะพรุนไฟฟ้า เมื่อมันเริ่มเปล่งแสง จะมีหลอดLED 1 หลอดกระพริบอย่างเร็ว ที่พอมันเริ่มส่องแสงแล้ว จะดูใหญ่ขึ้น เพราะว่ามันกระจายแสงในกล้อง ฉันอยากให้คุณมองที่ตรงนี้ ที่มีบางสิ่งเล็กๆตอบสนองต่อแสงไฟนี้ เรากำลังพูดกับบางสิ่ง ที่ดูเหมือนสายสร้อยมุกเล็กๆ จะว่าไปมันเหมือน สายมุก 3 เส้น และมันก็เป็นอย่างนั้นเสมอ ที่นี่คือ บาฮามาสที่ความลึก 2000 ฟุต มันเหมือนกับว่าเรากำลังมีห้องสนทนาอยู่ที่นี่ เพราะเมื่อมันเริ่มขึ้นที่นึง ทุกคนแถวนั้นก็จะเริ่มตอบกลับมา และถ้าฉันคิดว่านั่นเป็นแค่กุ้งตัวหนึ่ง ที่กำลังปล่อยสารเรืองแสงออกมาในน้ำ แต่มันเป็นอะไรที่น่าทึ่ง เพราะเรากำลังคุยกับมันอยู่ ถึงเราจะไม่รู้ว่า เรากำลังพูดอะไรออกไปก็ตาม โดยส่วนตัว ฉันคิดว่าอาจจะเป็นอะไรที่มันเซ็กซี่

(หัวเราะ)

และสุดท้ายนี้ ฉันอยากจะโชว์การตอบสนองที่เราบันทึกไว้ ด้วยกล้องใต้ทะเลลึกตัวแรก ที่ติดตั้งไว้ที่มอนเทอร์ แคนยอน เมื่อปีที่แล้ว เมื่อตอนที่เราเริ่มวิเคราะห์ข้อมูล มันมีจุดแสงสว่างอันแรกนี้ ที่ดูเหมือนว่าจะเป็นแบคทีเรียที่เรืองแสงได้ เป็นกลุ่มก้อนแสงกลมๆ ที่น่าจะมาจากซากสัตว์ที่ก้อนทะเล และผู้เก็บกวาดก็ปรากฏตัว มันคือ ฉลามหกเหงือก(ฉลามวัว) ซึ่งฉันก็ไม่แน่ใจว่า มันเป็นเพราะจุดแสงนี้รึเปล่าที่นำมันมา โดยบอกให้รู้ว่ามีเหยื่อตรงนี้นะ แต่ถ้ามันมาตามกลิ่น มันก็น่าจะมาจากทิศทางตรงกันข้าม และดูสิ มันพยายามที่จะ กินแมงกะพรุนไฟฟ้า มันเป็นฉลามวัวขนาดใหญ่ความยาว 12 ฟุต

เอาล่ะ ต่อไปเป็นภาพจากกล้องตัวต่อไป ที่แสดงแสงเหวี่ยงเป็นวงกลม ซึ่งมันคือ สัญญาณเตือนอันตราย และนั่น คือ หมึกยักษ์ฮัมโบล์ ลูกหมึกยักษ์ฮัมโบล์ขนาดราวๆ 3 ฟุต ที่ตำแหน่งลึกลงไป 3000 ฟุตที่ มอนเทอร์ แคนยอน แต่ถ้ามันเป็นสัญญาณเตือน คุณก็ไม่คิดว่ามันจะจู่โจมแมงกะพรุนโดยตรง มันน่าสิ่งที่ตอบโต้สิ่งที่กำลังจะเข้าทำร้ายแมงกะพรุน แต่สิ่งที่คุณเห็นกลับเป็นแบบนี้ มันกำลังครุ่นคิด "เฮ้ เดี๋ยวก่อน มันน่าจะมีอะไรอย่างอื่นสิ" มันคงกำลังคิดแบบนั้น แต่มันก็ยังลังเล ว่ายกลับมาอีก แล้วก็ว่ายถอยออกไปอีกครั้ง เพื่อคิดอีกสักรอบ แล้วก็คิด... "บางทีถ้าฉันมาจากอีกมุมนึง" (หัวเราะ) ไม่ดีกว่า

ซึ่งพวกเราพึ่งเริ่มทำสิ่งนี้ มันเป็นเพียงแค่การเริ่มต้น พวกเราต้องการกล้องที่จะคอยมาเป็นตามากกว่านี้ ถ้าคุณที่โอกาสที่ได้ดำน้ำในเรือดำน้ำแล้วล่ะก็ ไม่ต้องคิดอะไรมาก ปีนแล้วโดดลงไปเลย มันเป็นอะไรที่ควรจะอยู่ในสิ่งที่ทุกคนต้องทำก่อนจะตาย เพราะพวกเราอาศัยอยู่บนโลกที่ประกอบไปด้วยมหาสมุทร มากกว่า 90 เปอร์เซ็นต์ รึ 99 เปอร์เซ็นต์ ของพื้นที่ที่เป็นที่อยู่อาศัยบนโลกใบนี้ คือมหาสมุทร มันเป็นสถานที่ที่มหัศจรรย์ เต็มไปด้วยการแสดงแสงที่น่าทึ่ง และสิ่งมีชีวิตที่แปลกประหลาดแล้วน่าอัศจรรย์ ในรูปลักษณ์ของสัตว์ประหลาด ที่คุณไม่จำเป็นต้องเดินทางไปยังดาวดวงอื่นเพื่อดูมัน

เพียงแค่คุณดำดึ่งลงไปก็พอ โปรดจำไว้เสมอว่าต้องปิดไฟ แต่ฉันขอเตือนพวกคุณว่า มันจะทำให้คุณลุ่มหลงมัน

ขอบคุณค่ะ

(ปรบมือ)