เดลล์ ดัฟเฟอร์ที: เราคือผู้สร้าง

ผมจะบอกเล่าความคิดง่ายๆ ซึ่งผมจะเล่าให้คุณฟังซ้ำไปมาจนผมคิดว่าคุณเชื่อในสิ่งที่ผมพูด และนั่นก็คือ พวกเราคือผู้สร้าง ผมเชื่ออย่างนั้น พวกเราทุกคนคือผู้สร้าง พวกเราเกิดมาเป็นผุ้สร้าง เรามีทักษะในการ สร้างสิ่งต่างๆ เพื่อจับสิ่งเหล่านี้ด้วยมือเรา เราให้คำว่า "grasp"(การหยิบ/จับต้องสิ่งต่างๆ) เป็นความหมายในทางที่ เพื่อให้คิดได้ว่าเป็นความเข้าใจสิ่งต่างๆ พวกเราไม่ได้แค่มีชีวิต แต่พวกเราสร้าง พวกเราสรรค์สร้างสิ่งต่างๆ เอาละครับ ผมจะให้คุณพบกับเหล่าผู้สร้าง จากMaker Faire และสถานที่อื่นๆ สิ่งนี้สร้างขึ้นมาแล้วใช่งานไม่ค่อยดีนัก แต่มันเป็นจักรยานที่ค่อนข้างสูง มันเป็นจักรยานใบมีโกน เรียกว่า มาจาก โอ๊คแลนด์ และนี่ค่อนข้างเป็นจักรยานที่เล็ก สำหรับขนาดตัวของสุภาพบุรุษท่านนี้ แต่เขาพยายามเพิ่งพลัง หรือใช้เครื่องยนต์ ด้วยสว่าน (เสียงหัวเราะ) และคำถามที่เขามีคือ "ฉันจะทำได้ไหม มันจะสำเร็จไหม" เห็นได้ชัดว่ามันทำได้ ดังนั้นเหล่าผู้สร้างเป็นพวกกระตือรือล้น เป็นมือสมัครเล่น พวกเขาเป็นคนที่รัก ในสิ่งที่พวกเขาทำ บางทีพวกเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทำไมเขาถึงทำสิ่งนั้นขึ้น

เราได้เริ่มรวบรวมผู้สร้างทั้งหลาย ที่Maker Faireของเรา งานเพิ่งจัดได้ครั้งหนึ่งที่ Detroit เมื่อฤดูร้อนที่แล้ว และจะมีอีกครั้งในฤดูร้อนครั้งหน้า ที่Henry Ford แต่สรุปเราจัดที่San Francisco (เสียงปรบมือ) และที่New York แล้วมันก็เป็นงานที่เยี่ยมมาก ที่ได้พบปะพูดคุยกับคนที่สร้างสิ่งเหล่านี้ และพวกเขาก็จะโชว์ของต่างๆ พุดถึงสิ่งเหล่านั้นให้คุณฟัง เป็นการสนทนาที่ยอดเยี่ยมมาก

(เสียง) กาย: ผมว่าจะซื้อพวกนั้นสักชิ้น

เดลล์ ดัฟเฟอร์ที: พวกนั้นเป็นมัฟฟินไฟฟ้า

กาย: พวกคุณได้ของพวกนี้จากไหนกัน

มัฟฟิน: คุณจะแล่นไปกับพวกเราไหม (กาย: ไม่ล่ะ)

เดลล์: ผมทราบมาว่าฟอร์ดมีรถไฟฟ้าใหม่ออกมาเร็วๆนี้ พวกเรามีก่อนแล้ว

เลดี้: คุณจะแล่นไปกับเราไหม

เดลล์: นี่เป็นสิ่งที่ผมเรียกว่า แกว่งไกวไปกับฝน♪ พวกคุณอาจจะสังเกตยากหน่อย แต่มัน---ตัวควบคุมข้างบนทำให้น้ำตกลงมา ก่อนและหลังคุณแกว่งผ่านไปแล้ว ดังนั้นเด็กคงคิดว่า: "ฉันจะเปียกไหม ฉันจะเปียกไหมนะ ไม่ ฉันไม่เปียก อุ้ยครั้งนี้จะเปียกไหมนะ จะเปียกหรือเปล่า" นี่เป็นประสบการณ์นั่งชิงช้าที่ดูฉลาดว่าไหมครับ และแน่นอน พวกเรามีแฟชั่น คนชอบสร้างของต่างๆให้เป็นแฟชัน ผมไม่แน่ใจว่ามันเรียกว่ายกทรงตะกร้าหรือเปล่า แต่มันออกมาเป็นแบบนี้ พวกเรามีกลุ่มนักเรียนศิลปกรรม รวมกลุ่มกัน เอาเครื่องทำความร้อนเก่าแยกชิ้นส่วน แล้วทำการเทเหล็กเพื่อหล่ออันใหม่ขึ้นมา พวกเขาทำสิ่งนี้ในช่วงหน้าร้อน และมันร้อนมากครับ

อันนีั้ต้องใช้เวลาอธิบายนิดหน่อย คุณรู้ว่าสิ่งนี้คืออะไรใช่ไหมครับ บิลลี-บ๊อบ หรือ บิลลี บาส หรืออะไรแนวๆนั้น เบื่องหลังนี่เป็นคนทำเจ้าสิ่งนี้ครับ เขาเป็นนักฟิสิกส์ ตอนนี้เขาจะอธิบายเกี่ยวกับเจ้าสิ่งนี้สักเล็กน้อย

(วิดีโอ) ริชาร์ด คาร์เตอร์: ผมชื่อริชาร์ด คาร์เตอร์ และนี่คือกระโจมซาซิมิร้องเพลง

คณะประสานเสียง: เมื่อคุณโอบฉันไว้ในอ้อมแขน♫

ริชาร์ด: ทั้งหมดนี่ควบคุมด้วยคอมพิวเตอร์ ในรถVolvoเก่าๆ

คณะประสานเสียง: พลอยทำให้ฉันรู้สึก♫ และเชื่ออย่างยิ่งว่า♫ คุณกำลังรักฉัน♫

เดลล์: ริชาร์ดเดินทางจาก Houston เมื่อปีที่แล้ว เพื่อแวะหาเราที่Detroit ที่นี่ แล้วก็แสดงผลงานเยี่ยมอย่างเจ้า กระโจมซาซิมิร้องเพลง แล้วคุณเป็นผู้สร้างหรือเปล่าครับ มีกี่คนครับที่คิดว่าตัวเองเป็นผู้สร้าง ช่วยยกมือหน่อยครับ โอ้ ค่อนข้างเยอะเลย แต่ยังมีพวกคุณบางคนที่ยังไม่คิดว่าตัวเองเป็นผู้สร้างอยู่ ลองคิดอีกทีครับ คิดดูนะครับ คุณเป็นผู้สร้างอาหาร สร้างที่กำบัง คุณเป็นผู้สร้างในอีกหลายสิ่งหลายอย่าง และส่วนนึงที่ผมสนใจมากในวันนี้ คือคุณคือผู้สร้างโลกของตัวเอง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง บทบาทของเทคโนโลยีที่มี ส่วนในชีวิตคุณ คุณเป็นคนขับหรือ ไม่ก็เป็นผู้โดยสาร ที่ใช้วลีของVolkswagen ผู้สร้างคือผู้ควบคุม นั่นคือสิ่งที่พวกเขาสนใจ นั่นคือเหตุผลที่พวกเขาทำสิ่งนี้ พวกเขาต้องการค้นหาคำตอบว่าสิ่งเหล่านี้ทำงานยังไง พวกเขาต้องการเข้าถึงสิ่งนั้น และต้องการควบคุมมัน พวกเขาต้องการใช้มันเพื่อจุดประสงค์ของตัวเอง

ผู้สร้างในปัจจุบัน ในบางที ก็ออกจะหลุดขอบ พวกเขาไม่ได้เดินตามกระแส พวกเขาออกจะสุดโต่งไปหน่อย พวกเขาทำสิ่งที่พวกเขาทำพัง แต่ในครั้งหนึ่ง มันเป็นเรื่องธรรมดาที่จะคิดว่าตัวคุณเป็นผู้สร้าง มันไม่ใช่เรื่องที่คุณต้องสังเกตดูด้วยซ้ำ ผมได้เจอวิดีโอเก่าอันนี้ เดี๋ยวผมจะเล่าให้ฟังเกี่ยวกับวิดีโอ แต่ตอนนี้

(เสียงดนตรี)

(วิดีโอ)คนดำเนินเรื่อง: เหนือสิ่งอื่นใดแล้วนั้น คนอเมริกัน ก็คือผู้สร้าง ด้วยความเข้มแข็ง สติปัญญาและจิตวิญญาณ เรารวบรวม ก่อร่าง และปั้นแต่ง ผู้สร้างและผู้พัฒนา และคนที่เป็นทั้งสองอย่าง

เดลล์: แล้วหลังจากนั้นวิดีโอก็จะให้คุณเห็น คนที่สร้างสิ่งต่างๆจากไม้ คุณปู่สร้างเรือในขวดโหล ผู้หญิงทำพาย ซึ่งเป็นสิ่งพื้นฐานที่เห็นได้ทุกวันนี้ แต่มันก็เป็นความภูมิใจหนึ่ง ที่พวกเราได้สร้างสิ่งต่างๆ เราสร้างสิ่งต่างๆในโลกรอบตัวเรา มันไม่ได้มีอยู่แล้ว พวกเราสร้างขึ้น และพวกเราเชื่อมโยงกับสิ่งต่างๆ และผมคิดว่ามันเป็นเรื่องที่สำคัญอย่างมาก เอาละ ผมจะเล่าเรื่องตลดให้คุณฟังเรื่องนึง เจ้าลอกอันนี้ อยู่ในอุตสาหกรรมวิดีโอ แต่ใช้ในโรงหนังกลางแปลง (แบบรถจอด) ในปี 1961 บริเวณDetroit มันสำคัญกว่า อัลเฟรด ฮิกคอร์ส ในเรื่อง Psychoอีก (เสียงหัวเราะ) ดังนั้นผมอยากคิดว่ามันมีอะไรบางอย่างเกิดขึ้น กับกลุ่มผู้สร้างรุ่นใหม่ หลังจากยุคPsycho

นี่คือ แอนดรู อาร์เชอร์ ผมพบแอนดรูในที่ประชุมหนึ่งของเรา ที่รวบรวมMaker Faireเข้าด้วยกัน แอนดรูย้ายมาที่Detroit จากDuluth, Minnesota ผมได้คุยกับแม่ของเขา แล้วจบลงที่ผมทำเรื่องเกี่ยวกับเขา สำหรับนิตยสารชื่อ Kidrobot แอนดรูเป็นเด็กคนนึงที่โตขึ้นมา เล่นเครื่องมือต่างๆแทนที่จะเล่นของเล่น เขาชอบที่จะแยกชิ้นส่วนออกมา แม่ของเขายกที่ส่วนนึงในโรงรถให้เขา และเขาก็ใช้เป็นที่เก็บของจากการซื้อของมือสองและใช้เป็นที่สร้างสรรค์งาน และหลังจากนั้น เขาก็รู้สึกไม่ชอบโรงเรียนเท่าไหร่นัก แต่เขาได้เข้าร่วมการแข่งขันหุ่นยนต์หลายรายการ และเขาได้ตระหนักว่าเขามีความสามารถ และที่สำคัญกว่านั้น เขามีความมุ่งมั่นกับมัน เขาจึงเริ่มสร้างหุ่นยนต์ เมื่อผมนั่งข่างเขา เขาเล่าเรื่องเกี่ยวกับบริษัทที่เขาสร้างขึ้นให้ผมฟัง ว่าเขาสร้างหุ่นยนต์สำหรับโรงงานทำรถยนต์ ไว้สำหรับเคลื่อนของต่างๆให้โรงงาน และนั่นเป็นเหตุผลที่เขาย้ายไป Michigan และเขาก็ได้ย้ายมาที่นี่ เพื่อพบคนที่ทำสิ่งต่างๆเหือนกับเขา และนี่เป็นส่วนที่จะนำเข้าสู่ไอเดียสำคัญวันนี้

นี่คือเจฟและบิลัล กับคนอื่นๆ ในถิ่นของแฮกเกอร์ มีแฮกเกอร์ประมาณ3หรือมากกว่านั้นในDetroit และอาจจะมีมากกว่านั้นตั้งแต่ครั้งที่ผมรู้ แต่นี่เหมือนกับชมรม พวกเขาแชร์อุปกรณ์ พื้นที่ แชร์ความรู้ ความเชี่ยวชาญในการทำสิ่งต่างๆ และมันเป็นบรรยากาศที่น่าสนใจ ที่แพร่ไปทั่วโลก ที่สำคัญคือมีหลายคนที่เล่นกับเทคโนโลยี ให้ผมย้ำอีกทีนะครับ --- เล่นครับ พวกเขาไม่จำเป็นจะร้องรู้ว่าทำอะไรหรือทำไมถึงทำสิ่งเหล่านั้น พวกเขากำลังเล่น เพื่อเสาะหาว่าเทคโนโลยีทำอะไรได้บ้าง และบางทีอาจพบว่าอะไรที่พวกเขาสามารถใช้กับสิ่งเหล่านั้นได้ หรือว่าเขาสามารถทำอะไรกับของเหล่านี้ได้

ในปัจจุบันนี้ มีสิ่งอื่นที่เป็นแรงผลักดันความคิด หรืออีกเหตุผลนึงที่ทำให้เกิดชิ้นงาน คือเครื่องมือใหม่ๆทั้งหลายในท้องตลาด คุณอาจจะมองไม่สิ่งนี้บนหน้าจอไม่ค่อยชัดเท่าไหร่ แต่แอร์ดูนโน: เป็นopen-source hardware platform เป็นระบบควบคุมอย่างย่อย ถ้าคุณไม่รู้ว่ามันคืออะไร พวกมันคือสมอง มันก็แค่มันสมองจากผู้สร้างสรรค์งาน และนี่เป็นตัวอย่างหนึ่ง ผมไม่แน่ใจว่าพวกคุณจะเห็นชัดไหม แต่นั่นเป็นตู้ไปรษณีย์ ก็คือตู้ไปรษณีย์ธรรมดากับแอร์ดูโน ดังนั้นคุณคงพอคิดออกว่าจะโปรแกรมยังไง แล้วคุณก็ใส่สิ่งนี้เข้าไปในตู้ พอใครมาเปิดตู้นั้นเข้า คุณก็จะรู้ทันทีว่ามีคนเปิด ข้อความเตือนจะส่งไปที่ iPhone ของคุณ นั่นควรเป็นประตูสำหรับสุนัข มันควรเป็นใครบางคนที่ไปในที่ที่คนอื่นเขาไม่ไปกัน เหมือนกับเด็กผู้ชายที่แอบเข้าห้องเด็กผู้หญิง มีอีกมากมายหลายสิ่งที่ คุณจะคิดจินตนาการได้

และนี่เป็น เครื่องปริ้น 3D ที่เป็นอะไรที่สุดโต่งมาก น่าสนใจมากๆ นี่คือ เมเกอร์บ็อต และก็มีแบบท้องตลาด ราคาประมาณ 20000ดอลล่าร์ คนเหล่านี้ทำในรุปแบบทำเองได้ในราคา 750 ดอลล่าร์ งั้นก็หมายความว่าคนที่ทำงานอดิเรก หรือคนธรรมดา สามารถที่จะมีหรือเริ่มเล่นเครื่องปริ้นท์ 3Dนี่ได้ ตอนนี้พวกเขาไม่รู้ว่าจะทำอะไรกับมัน แต่พวกเขากำลังพยายามคิดอยุ่ พวกเขาจะสามารถหาคำตอบได้ด้วยวิธิการลงมือและเล่นกับเจ้าสิ่งนี้ หนึ่งในสิ่งที่เจ๋งเกี่ยวกับสิ่งนี้คือ เมเกอร์บ๊อตสามารถส่งอัพเกรด สิ่งใหม่ๆในกล่อง คุณพิมพ์วงเล็บออกมา และก็แทนที่อันเก่าด้วยวงเล็บใหม่ๆ เจ๋งใช่ไหมครับ

ผุ้สร้างเทคโนโลยีเก็บเกี่ยว มาจากทั่วทุกทิศรอบตัวเรา นี่เป็นเรด้าตรวจจับความเร็ว ที่พัฒนาจากของเล่นHotwheels และพวกเขาก็ได้ทำหลายสิ่งที่น่าสนใจ พวกเขาได้สร้างสรรค์และค้นพบในหลายๆด้าน ที่คุณอาจจะคิดว่า-- มันก็แค่ทหารทำเสียงบ่นพึมพำ ความจริง ทั้งชุมชน ได้สร้างเครื่องบินหรือยานพาหนะแบบอัตโนมัต บางสิ่งที่คุณสามารถโปรแกรมให้มันบินได้ด้วยตัวเอง โดยไม่ต้องใช้ไม้ หรืออะไรเพื่อนที่จะคำนวนเส้นทางที่จะไป เป็นผลงานของพวกเขาที่ทำช่างน่าทึ่ง

พวกเราเพิ่งถกเถียงกันเรื่องการสำรวจอวกาศ สำรวจอวกาศแบบด้วยตัวเอง นี่อาจจะเป็นช่วงนาทีสำคัญของประวัติมวลมนุษยชาติ ที่จะรักอวกาศ คุณสามารถสร้างดาวเทียมเองได้และ ส่งขึ้สู่อวกาศ เพียงแค่ 8000ดอลล่าร์ ลองคิดดูซิครับว่าต้องใช้เงินและเวลากี่ปีกว่าที่ นาซ่า จะได้ยิงดาวเทียมขึ้นอวกาศ ที่จริงแล้ว คนเหล่านี้ทำงานให้กับ นาซ่า และพวกเขาพยายามบุกเบิกการใช้ส่วนประกอบที่ ถูกๆ ไม่ได้พิศดารอะไร ที่พวกเขาสามารถรวม และส่งขึ้นสู่อวกาศได้

ผู้สร้างคือแหล่งที่มาของนวัตกรรม และผมคิดว่ามันสัมพันธ์กับบางอย่าง เช่นกำเนิดของอุตสาหกรรมคอมพิวเตอร์ นี่คือสตีฟ โวสนิแอก เขาเรียนรู้เรื่องคอมพิวเตอร์จากไหนกัน ก็จากHomebrew Computer Club -- เหมือนกับแฮกเกอร์ และเขาพูดว่า "ผมสามารถอยู่ที่นั่น และคุยกับคนในนั้น และแลกเปลี่ยนไอเดียอย่างอิสระได้ทั้งวัน" ความจริงเขาทำมากกว่าแค่แชร์นิดหน่อย แต่มันสำคัญที่ต้องเข้าใจว่า ต้นกำเนิดแต่ละอย่างในอุสาหกรรมของเรา แม้กระทั่ง เฮนรี่ ฟอร์ด ก็ได้ไอเดียมาจากการเล่น และค้นหาคำตอบสิ่งต่างๆกับกลุ่ม

ถ้าผมไม่ได้ย้ำกับคุณว่าคุณเป็นผู้สร้าง ผมหวังว่าผมจูงใจคุณ ว่าคนรุ่นถัดไปควรเป็นผู้สร้าง เด็กๆสนใจเรื่องนี้เป็นอย่างมาก เพื่อมีความสามารถในการคุมโลกใบนี้ และสามารถใช้สิ่งต่างๆเหมือน micro-conrollers และสร้างหุ่นยนต์ และพวกเราควรที่จะนำสิ่งนี้เข้าที่โรงเรียน หรือเข้ากับชุมชน ในหลายๆ ความสามารถที่จะปรากฏ สร้าง และซ่อมโลกของเรารอบๆ วันนี้เป็นโอกาสอันดี และสิ่งที่ผมให้ความสำคัญมากคือ คำตอบสำหรับคำถามที่ว่า "อเมริกาจะสร้างอะไร นั่นก็คือผู้สร้างที่มากขึ้น

ขอบคุณมากๆครับ

(เสียงปรบมือ)