คาร์เตอร์ เอ็มมาร์ท แสดงแผนที่สามมิติของจักรวาล

ในวันนี้เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ที่ผมจะได้นำเสนอ ภาพจักรวาลเชิงดิจิตอล ซึ่งสร้างขึ้นเพื่อให้มวลมนุษยชาติ ได้ประจักษ์ว่าเราอยู่ ณ จุดใด ในจักรวาลแห่งนี้ ผมคิดว่า เรามาเปิดภาพวีดีโอที่มีอยู่กันดีกว่า

[เทือกเขาหิมาลัย]

(เสียงดนตรี)

เส้นขอบฟ้าแนวราบ ที่เราวิวัฒนาการมาด้วยนั้น เปรียบเหมือนกับ แหล่งทรัพยากรอิสระ ที่มากมายเกินคณานับ และเปี่ยมศักยภาพอันไร้ขีดจำกัด ในการกำจัดสิ่งปฏิกูล แต่พอเราถอยห่าง ออกจากโลก มาอยู่เหนือชั้นบรรยากาศ แล้วเห็นเส้นขอบฟ้านั้น โค้งมาบรรจบกันนั่นแหละ เราถึงตระหนักว่า โลกของเรานั้น มีสภาพเงื่อนไขที่จำกัด แผนที่จักรวาลเชิงดิจิตอลนี้ ถูกสร้างขึ้น ที่พิพิธภัณฑ์ด้านประวัติศาสตร์ธรรมชาติของอเมริกา มากว่า 12 ปีแล้ว พวกเราจัดเก็บข้อมูล รวบรวมมันเข้าด้วยกัน เป็นโครงงานหนึ่ง เพื่อวาดผังจักรวาลที่สมจริง ณ ทุกระดับมาตราส่วน สิ่งที่เราเห็นอยู่ตอนนี้ คือดาวเทียมต่างๆที่โคจรรอบโลก และโลกตามพิกัดที่ถูกต้อง โดยเทียบกับจักรวาล ตามที่เราเห็น นาซ่าได้สนับสนุนโครงงานนี้ เมื่อ 12 ปีที่แล้ว โดยถือเป็นส่วนหนึ่งของการสร้าง ท้องฟ้าจำลองเฮย์เดนขึ้นมาใหม่ เพื่อที่เราจะได้แบ่งปันข้อมูลนี้ให้โลกได้รับรู้

ภาพจักรวาลเชิงดิจิตอลนี้เป็นหัวใจสำคัญ ของการแสดงท้องฟ้าจำลองที่เราจัด-- งานแสดงท้องฟ้าจำลองตัวหลัก ในอาคารโดม แต่สิ่งที่คุณเห็นอยู่ตอนนี้ จริงๆแล้ว เกิดขึ้นจากการฝึกงาน ที่เราเป็นเจ้าภาพร่วมกับ มหาวิทยาลัยลินโชปิง (Linkoping University) ในประเทศสวีเดน มีนักเรียน 12 คน มาร่วมทำงานนี้ เพื่อเป็นผลงานจบการศึกษาของพวกเขา ผลที่ได้ ก็คือซอฟต์แวร์ตัวนี้ ที่ชื่อว่ายูนิวิว (Uniview) และบริษัท ที่ชื่อว่าสคีส (SCISS) ในสวีเดน ซอฟต์แวร์นี้ ทำให้เราใช้งานเชิงโต้ตอบได้ ดังนั้น เส้นทางบินจริงๆนี้ รวมถึงหนังที่เราดูอยู่ตอนนี้ จึงเป็นเป็นการบินออกมา แบบถ่ายทอดสดเลย ผมจับภาพการถ่ายทอดนี้ จากโน๊ตบุ๊คของผม ในร้านกาแฟ ที่ชื่อว่า เอิร์ธแมทเทอร์ส (Earth Matters) ตั้งอยู่ด้านตะวันออกตอนล่าง ของแมนฮัตตัน ซึ่งผมอาศัยอยู่ โครงงานนี้สำเร็จได้ ในฐานะที่เป็นโครงงานร่วมมือกัน กับพิพิธภัณฑ์ศิลปะเทือกเขาหิมาลัยรูบิน (the Rubin Museum of Himalayan Art) สำหรับงานนิทรรศการ เรื่องจักรวาลวิทยาเชิงเปรียบเทียบ

ขณะที่เราถอยออกมาเรื่อยๆนี้ เราจะเห็นภาพต่อเนื่อง ตั้งแต่จากโลกของเรา เรื่อยออกมา จนถึงกาแล็กซี่ต่างๆ ที่เราเห็นกันอยู่ในตอนนี้ วัดเป็นเวลาการเดินทางของแสง ให้คุณเห็นภาพว่าเราออกมาไกลเพียงใด เมื่อเราออกมา ไกลขึ้นๆ แสงที่เดินทางมาจากกาแล็กซี่อันแสนไกลเหล่านี้ ใช้เวลาเดินทางนานมาก จนพูดได้ว่า เรากำลังเดินทางย้อนสู่อดีต เราเดินทางมาไกลถึงจุดนี้ จนสุดท้าย เราก็เห็นขอบเขตรอบ ๆ พวกเรา-- ซึ่งเป็นแสงเรืองหลังระเบิดบิ๊กแบง นี่คือคลื่นพลังงานไมโครเวฟจาก ดาวเทียมสำรวจคลื่นไมโครเวฟวิลกินสัน (WMAP) ที่เราเห็นอยู่ เราจะบินออกมาข้างนอก จะได้เห็นเจ้าขอบเขตนี้ชัดๆนะครับ พอเราอยู่ด้านนอกนี้ ก็แทบจะไร้ความหมาย ในแง่ที่ว่า เราอยู่ในบริเวณช่วงก่อนกำเนิดเวลา แต่นี่เป็นแค่ขอบเขตของจักรวาลเท่าที่เราเห็นได้เท่านั้น เรารู้ว่าจักรวาลนั้น ย่อมใหญ่กว่าที่เรามองเห็นอยู่

ย้อนกลับไปอย่างรวดเร็ว ทีนี้ เราจะเห็นขอบเขตคลื่นวิทยุ ซึ่งเราโจนข้ามมาในตอนแรกนะครับ นี่คือตำแหน่งต่าง ๆ ตำแหน่งล่าสุด ของดาวเคราะห์นอกระบบต่าง ๆ ที่เราวาดแผนที่ได้ เห็นชัดเจนเลยว่าตรงนี้ คือดวงอาทิตย์ และระบบสุริยจักรวาลของเรา สิ่งที่คุณจะเห็นต่อไป -- คุณต้องโจนข้ามดวงดาวมากมายหลายขนาด อย่างรวดเร็วทีเดียว กว่าจะลงมาถึงระดับที่เราเห็นระบบสุริยจักรวาลได้ นี่คือเส้นทางของ ยานวอเยเจอร์ 1 ยานวอเยเจอร์ 2 ยานไพโอเนียร์ 11 และยานไพโอเนียร์ 10 ยานสำรวจอวกาศ 4 ลำแรก ที่เดินทางออกไปนอกระบบสุริยจักรวาล เข้ามาใกล้อีกนิด ไปยังโลก เส้นทางโคจรของพระจันทร์ แล้วเราก็เห็นโลก แผนที่นี้ สามารถปรับข้อมูลให้เป็นปัจจุบัน และเราเพิ่มข้อมูลใหม่เข้าไปได้

ผมรู้จักดร.แคโรลีน พอร์โก ซึ่งเป็นหัวหน้างานถ่ายภาพ ของโครงการแคสสินี (Cassini mission) ตรงนี้เราจะเห็นเส้นทางโคจรที่ซับซ้อน ของโครงการแคสสินี รหัสสี ซึ่งเป็นรหัสแทนโครงการในแต่ละระยะ ได้ถูกพัฒนาขึ้นอย่างชาญฉลาดเพื่อที่ว่า การโคจร 45 ครั้งผ่านดวงจันทร์ที่ใหญ่ที่สุดอย่าง ดาวไททัน (Titan) ซึ่งใหญ่เสียยิ่งกว่าดาวพุธนั้น จะช่วยเบี่ยงวิถีโคจรของยาน ให้เข้าสู่เส้นทางแต่ละช่วงของโครงการพอดี

ซอฟต์แวร์นี้ทำให้เราสามารถเข้าไปใกล้ๆ และดูส่วนต่าง ๆ เหล่านี้ได้ ซอฟต์แวร์นี้ ยังสามารถเชื่อมโยงเครือข่าย ระหว่างอาคารโดมแต่ละแห่ง เรามีกลุ่มผู้ใช้งาน ที่กำลังเพิ่มจำนวนขึ้น แล้วเราก็ เชื่อมโยงโดมเข้าด้วยกัน เรายังสามารถเชื่อมโยงอาคารโดมเข้ากับห้องเรียนได้ด้วย จริง ๆ แล้ว เรากำลังแบ่งปันแผนภาพท่องจักรวาล ให้กับท้องฟ้าจำลองแห่งแรก ทางตอนใต้ของทะเลทรายซาฮาร่า ในประเทศกาน่า รวมถึง ห้องสมุดใหม่หลายแห่ง ซึ่งถูกสร้างขึ้น ในสลัมของประเทศโคลัมเบีย และโรงเรียนมัธยมปลาย ในประเทศกัมพูชา โดยที่คนกัมพูชาเอง ก็ควบคุมท้องฟ้าจำลองเฮย์เดน จากโรงเรียนของพวกเขาได้ด้วย

นี่คือรูปถ่ายเมื่อวันเสาร์ ซึ่งถ่ายโดยดาวเทียมอะควา (Aqua) โดยใช้ซอฟต์แวร์ยูนิวิว ที่คุณเห็นอยู่นี้ คือขอบของโลก ตรงนี้คือ ประเทศเนปาล ที่จริงแล้ว ณ จุดนี้ คือหุบเขาในนครลาซา (Lhasa) ตรงประเทศธิเบต เราสามารถเห็นเมฆหมอก จากควันไฟ และอื่นๆ ตรงหุบเขาคงคา ในประเทศอินเดีย นี่คือเนปาล และธิเบตครับ

และเพื่อจบการบรรยาย ผมอยากจะบอกว่า โลกอันสวยงามที่เราอาศัยอยู่นี้ ตรงนี้ ที่เราเห็นหิมะเป็นหย่อมๆ ซึ่งพวกคุณบางคน คงต้องทนฝ่าหนาวออกมาข้างนอก ผมต้องการแค่จะบอกว่า สิ่งที่โลกใบนี้ต้องการในตอนนี้ คือ ความรู้สึกที่ว่า เราสามารถ สำรวจตัวพวกเราเอง ในบริบทแวดล้อมที่ใหญ่ขึ้นมากนี้ได้ และตระหนักถึงคำว่าบ้าน ในขอบเขตที่กว้างขึ้นมาก เพราะบ้านของเรา คือจักรวาล และถึงที่สุดแล้ว พวกเราก็คือจักรวาลด้วย เราทุกคนล้วนมีมันอยู่ในตัว และความสามารถในการสำรวจบริบทรอบตัวเรา ด้วยสัมผัสที่กว้างขวางขึ้นในทุก ๆ ระดับนี้ ผมคิดว่า จะช่วยให้เราทุกคน ได้เข้าใจว่า เราอยู่ที่ไหน และเราเป็นใคร ในจักรวาลนี้

ขอบคุณครับ

(เสียงปรบมือ)