แอนนา มราเชค ดีทริกช์: เครื่องบินขับได้

รถยนต์บินได้คืออะไร เราอยากสร้างรถแบบนี้มาเป็นเวลาร้อยปีแล้ว และมีความพยายามหลายครั้งในอดีต ที่ประสบความสำเร็จทางเทคนิคหลายขั้น แต่เราก็ยังไม่ถึงจุด ที่ ตามทางของคุณเช้านี้ จะเห็นสิ่งที่เชื่อมโยงอย่างไร้ตะเข็บ จากโลกสองมิติที่เราคุ้นเคย กับท้องฟ้าสามมิติเหนือเราไป -- ฉันไม่รู้ว่าคุณเป็นเหมือนกันไหม แต่ฉันชอบใช้เวลาไปกับมัน

เรามองความพยายามในอดีตที่เกิดขึ้นแล้ว และตระหนักว่า ถึงแม้ เราจะมีนวัตกรรมสมัยใหม่มากมาย ให้ใช้ในวันนี้ ที่ยังไม่เคยมีมาก่อน -- ถึงแม้เราจะมีวัสดุผสมแบบใหม่ เรามีเครื่องยนต์สำหรับเครื่องบินที่ประหยัดพลังงาน และมีอัตรา พลังงานต่อรอบ ที่ดีกว่าที่เคยมีมา เรามีระบบอะวิออนิกซ์ในห้องกัปตัน ที่นำข้อมูลที่จำเป็นในการบิน มาไว้ในห้องกัปตันโดยจรง -- แต่เพราะไม่เคยตั้งคำถามพื้นฐานด้วยมุมมองใหม่ เราพบว่า เราจะได้ ผลลัพธ์เหมือนกับที่คนเคยได้ เหมือนร้อยปีที่แล้ว ซึ่งไม่ใช่สิ่งที่เราอยากเป็นอีกต่อไป ดังนั้นแทนที่จะสร้างรถยนต์ที่บินได้ เราตัดสินสร้างเครื่องบินที่ขับได้แทน

และผลลัพธ์ที่ได้คือ เทราฟุเกีย ทรานซิชัน มันคือเครื่องบินเครื่องยนต์เดี่ยว สองที่นั่ง ที่ทำงานเหมือนกับเครื่องบินเล็กอื่น ๆ คุณสามารถเทคออฟ และลงจอดตามสนามบินท้องถิ่น และเมื่อคุณลงถึงพื้น คุณก็พับปีก ขับมันกลับบ้าน แล้วจอดในโรงรถคุณ และมันทำงานได้จริง หลังจากสองปีในการออกแบบและผลิต บทพิสูจน์ของหลักการนี้ ได้ถูกแสดงต่อสาธารณชน ในปี ค.ศ. 2008

และเหมือนกับสิ่งใดก็ตาม ที่ต่างจากต้นแบบเดิม การทดสอบเครื่องบินนั่นก็ไม่ได้ออกมาดีเสมอไป และเราพบว่า มันดีมากที่ คุณกลับบ้านไปพร้อมกับสิ่งของที่พังลง คุณได้เรียนรู้มากกว่า ตอนที่คุณจัดการกับจุดมุ่งหมายทุกข้อได้สำเร็จ ตั้งแต่ครั้งแรก กระนั้น เราอยากเห็น เครื่องบินที่เราช่วยกันสร้างนั้น อยู่ในอากาศ อย่างที่มันควรจะเป็น และในการทดสอบความเร็วสูงครั้งที่สาม ตอนเช้าที่หนาวเหน็บในเขตเหนือของนิวยอร์ค เราทำมันได้เป็นครั้งแรก ภาพข้างหลังฉันถ่ายโดยนักบินร่วมในเครื่องบิน ตอนที่ล้อลอยขึ้นจากพื้นเป็นครั้งแรก และเรารู้สึกตัวลอยเลยที่ได้เห็นภาพนั้น มันเป็นสัญลักษณ์ของการเอาชนะอะไรสักอย่าง ที่คนคิดว่ามันเป็นไปไม่ได้ ในโลกนี้

การทดสอบการบินครั้งต่อมา เป็นการทดสอบที่เรียบง่ายและเสี่ยงน้อยที่สุด แต่เราก็สามารถ ทำให้งานนี้ก้าวไปข้างหน้าอีกก้าว เพื่อให้ได้การรับรองที่เราอยากได้ จากตลาด สังคมการบิน รวมทั้งจากผู้ควบคุม ที่กำหนดการใช้การออกแบบยานบิน โดยเฉพาะในอเมริกา เมื่อปีที่แล้ว FAA ได้ให้การยกเว้นสำหรับ ทรานซิชัน โดยอนุญาตให้มีน้ำหนักเกินได้ 110 ปอนด์ โดยยังอยู่ในประเภทยานบินกีฬาแบบเบา นั่นฟังดูไม่เท่าไหร่ แต่มันสำคัญมาก เพราะการจัดให้ ทรานซิชัน เป็นยานบินกีฬาแบบเบานั้น ทำให้การรับรองนั้นง่ายขึ้น และมันทำให้คุณ เรียนรู้วิธีขับมันง่ายขึ้นด้วย นักบินกีฬาสามารถได้ใบรับรอง ด้วยชั่วโมงบินแค่ 20 ชั่วโมงเท่านั้น และ 110 ปอนด์ เป็นสิ่งสำคัญในการแก้ปัญหาของอีกฝั่งหนึ่ง นั่นคือ การขับขี่

ที่จริง การขับนั้น ด้วยการดำเนินการตามที่ออกแบบไว้ และอุปสรรคจากกฏควบคุม จริงๆมีปัญหาที่ใหญ่กว่าการบินเสียอีก สำหรับคนอย่างเราที่ใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่บนพื้น มันอาจตรงข้ามกับสัญชาตญาณเรา แต่การขับรถมันมีหลุม มีหินปูถนน คนเดิน คนขับคนอื่น และรายการยาวเหยียด เกี่ยวกับมาตรฐานความปลอดภัยยานยนต์อีก โชคดี ที่ความจำเป็นยังอยู่กับมารดาแห่งการประดิษฐ์ และงานออกแบบมากมาย ที่เราภูมิใจในยานบินนี้ ออกมาแก้ปัญหา การใช้มันบนภาคพื้นดิน -- ทุกอย่างตั้งแต่การส่งตัวแปรต่อเนื่อง และระบบของเหลวหล่อเย็น ที่ทำให้เราสามารถใช้เครื่องยนต์ของยานบิน ในระบบจราจรบนพื้นดินได้ ไปจนถึงเกียร์ที่ออกแบบโดยเฉพาะ ซึ่งขับเคลื่อนใบพัดตอนคุณบิน และล้อตอนอยู่บนพื้น และระบบหดปีกที่เราจะเห็นในไม่ช้า อีกทั้งคุณสมบัติความปลอดภัยจากการชน เรามีเกราะทำจากคาร์บอนไฟเบอร์ ที่ปกป้องผู้โดยสาร โดยมันหนักน้อยกว่า 10 เปอร์เซนต์ของโครงรถเหล็กปกติ

และถึงแม้จะดีพอ ๆ กัน มันก็ยังไม่พอ กฏข้อบังคับสำหรับยานยนต์บนถนน ไม่ได้เขียนเผื่อเครื่องบินไว้ด้วย ดังนั้นเราต้องได้รับการสนับสนุน จากฝ่ายบริหารความปลอดภัยบนทางด่วนแห่งชาติ คุณอาจเห็นในข่าวไม่นานนี้ พวกเขาทำเรื่องให้เราตอนปลายเดือนที่แล้ว ด้วยข้อยกเว้นพิเศษหลายข้อ ที่ยอมให้ ทรานซิชัน สามารถขาย ได้ในประเภทเดียวกับ รถ เอสยูวี และรถบรรทุกเบา ด้วยความที่เป็นยานยนต์โดยสารอเนกประสงค์ มันจึง "ออกแบบเพื่อใช้นอกถนนในบางโอกาส" อย่างเป็นทางการ

(เสียงหัวเราะ)

ตอนนี้มาดูมันตอนทำงานกัน คุณสามารถเห็นว่า ปีกพับไปตามข้างยาน คุณไม่ได้ขับใบพัดแล้ว คุณกำลังขับเคลื่อนล้อแทน และมันเตี้ยกว่าเจ็ดฟุต ดังนั้นมันจึงพอดีกับโรงรถมาตรฐาน และมันมีกลไกพับปีกอัตโนมัติด้วย นั่นคือตามเวลาจริง คุณแค่กดปุ่มในห้องนักบิน ปีกจะกางออก เมื่อมันทำงานเต็มที่ จะมีกลไกล๊อกปีกอยู่กับที่ จากด้านในห้องนักบิน ตอนนี้มันก็สามารถรองรับน้ำหนัก ได้ตามที่คุณเห็นในเครื่องบิน -- เหมือนกับวางบนส่วนที่ปรับได้ด้านบน และคุณแค่คิดว่า เพื่อนบ้านคุณจะคิดยังไงเมื่อเห็นเจ้านี่

(วิดีโอ) นักบินทดสอบ: ก่อนที่ยานจะบิน ความเสี่ยง 75% อยู่ที่เที่ยวแรก

วิทยุ: มันบินแล้ว ใช่

วิทยุ 2: วิเศษไปเลย

วิทยุ: คุณคิดว่าไง มันสวยมากจากข้างบนนี้ จะบอกให้

แอนนา: เห็นไหม เราทุกคนตื่นเต้นมากที่เห็นมันกระโดดเบา ๆ และนักบินทดสอบก็ ให้การตอบรับที่ดีที่สุดเท่าที่ได้จากการบินทดสอบครั้งแรก ซึ่งนั่นคือคำว่า "ไม่ต้องสงสัยอย่างน่าสงสัย" เขาบอกเราว่า ทรานซิชัน เป็นเครื่องบินที่จอดง่ายที่สุด เท่าที่เขาเคยบินมาตลอด 30 ปีในอาชีพนักบินทดสอบ ตอนนี้ ถึงแม้จะทำอะไร ที่ปฏิวัติทุกอย่างแล้ว เราก็ยังคงสนใจที่จะทำสิ่งต่าง ๆ ไม่ให้แหวกแนวเกินไปนัก เรายกระดับเทคโนโลยีจากการบินทั่วไปล่าสุด และจากการแข่งรถยนต์ ตอนที่เราต้องทำอะไรที่ใหม่แกะกว่าง เราได้ออกแบบ ทดสอบ และทำใหม่เรื่อย ๆ เพื่อลดความเสี่ยงในก้าวเล็ก ๆ

ตั้งแต่ที่เราเริ่ม เทราฟูเกีย เมื่อ 6 ปีที่แล้ว เราได้ผ่านก้าวเล็ก ๆ มามากมาย เรามาจากกลุ่มสามคน ทำงานชั้นใต้ดินที่ เอ็มไอที ขณะที่เรายังอยู่ในบัณฑิตวิทยาลัย จนถึง กลุ่มเกือบยี่สิบสี่คน สร้างโรงงานผลิตนอกเมืองบอสตัน เราได้ผ่านอุปสรรค อย่างเช่นคุมน้ำหนักให้ต่ำว่าเกณฑ์รถกีฬาเบา ที่ฉันพูดถึงไป เรียนรู้ว่าจะพูดสุภาพอย่างไร เมื่อนักควบคุมบอกว่า "มันเข้าช่องเก็บเงินไม่ได้นะตอนกางปีก -- (เสียงหัวเราะ) และความแข็งแกร่ง และปัญหาทางวิศวกรรมต่าง ๆ ที่เราบอกไปบนพื้นดิน กระนั้น หากทุกอย่างเป็นที่น่าพอใจ ทั้งการทดสอบและสร้าง ยานต้นแบบสองลำ ที่เรากำลังทำอยู่นี้ เราจะเริ่มส่งยาน ให้คนประมาณร้อยคนที่ได้จองไว้ ณ ตอนนี้ ตอนปลายปีหน้า

ทรานซิชัน จะมีราคาพอ ๆ กับเครื่องบินเล็กอื่น ๆ และฉันแน่ใจว่ามันจะไม่มาแทนที่รถเชฟวี่ของคุณ แต่ฉันคิดว่า ทรานซิชัน จะเป็นเครื่องบินลำต่อไปของคุณ นี่คือเหตุผลว่าทำไม ในขณะที่เครื่องบินเชิงพาณิชย์บนโลก เดินทางไปมาระหว่างสนามบินใหญ่ ๆ ที่มีอยู่น้อย มันยังมีทรัพยากรมหาศาลที่ไม่ได้นำมาใช้ประโยชน์ ยังมีลานบินท้องถิ่นนับพัน ที่ไม่เห็นมีการบินมากนักอย่างที่เป็นไปได้ โดยเฉลี่ยแล้ว หากอยู่ในระยะ 20 ถึง 30 ไมล์ ไม่ว่าที่ไหนในอเมริกา ทรานซิชัน จะมอบ การใช้ทรัพยากรที่ปลอดภัยกว่า สะดวกกว่า และสนุกกว่าด้้วย

สำหรับคนที่ยังไม่ได้เป็นนักบิน มีเหตุผลหลักอยู่สี่ข้อที่คนไม่ได้บิน มากเท่าที่เราคิด อย่างแรก คือ สภาวะอากาศ ค่าใช้จ่าย เวลาที่เดินทางจากประตูถึงอีกประตู และการเคลื่อนย้ายจุดหมายของคุณ หากสภาพอากาศไม่ดี ก็แค่จอด พับปีก แล้วขับกลับบ้าน ไม่ต้องกลัวหากมีฝนนิดหน่อย คุณมีที่ปัดน้ำฝน แทนที่จะจ่ายเพิ่มเพื่อให้เครื่องบินแห้ง คุณแค่จอดมันในโรงรถ เชื้อเพลิงยานยนต์ไร้สารตะกั่วที่เราใช้นั้น ถูกกว่า และดีต่อสิ่งแวดล้อม มากกว่าเชื้อเพลิงดั้งเดิมทั่วไป เวลาเดินทางจากประตูถึงประตูก็ลดลง เพราะตอนนี้ แทนที่จะลากกระเป๋า หาที่จอดรถ ถอดรองเท้าและเอาเครื่องบินออกมาจากโรงเก็บ คุณใช้เวลาสำหรับไปที่ที่คุณอยากไป และการเดินทางของคุณก็ไม่มีปัญหาอีกต่อไป แค่พับปีกแล้วเดินทางต่อ

ทรานซิชัน ได้ขยายเส้นขอบฟ้าของเรา โดยทำให้โลกนี้เล็กลง และเข้าถึงได้ง่ายขึ้น และมันจะยังคงเป็นการผจญภัยอันสุดยอดต่อไป ฉันหวังว่าคุณจะลองใช้เวลา ลองคิดว่าคุณจะใช้สิ่งนี้ ให้ตัวเองได้เข้าถึงโลกของคุณ ให้คุณได้เดินทางอย่างสะดวกขึ้นและสนุกขึ้น

ขอบคุณที่ให้โอกาสฉันได้มาแบ่งปันเรื่องราวกับคุณ

(เสียงปรบมือ)