Stefan Sagmeister: 7 rregulla për më shumë lumturi

Kam kaluar pjesën më të madhe të vitit të kaluar duke punuar në një dokumentar në lidhje me lumturinë time -- duke u përpjekur të shihja nëse unë në fakt mund të trajnoj mendjen time në një mënyrë të veçantë, ashtu si mund ta trajnoj trupin tim, në mënyrë që të përfundoj me një ndjenjë më të mirë për mirëqenien. Pastaj këtë janar, më vdiq nëna, dhe të vazhdoja një film të tillë ishte gjëja e fundit që më interesonte. Dhe, në një mënyrë shumë tipike për një dizajner, pas aq vite pune, pak a shumë e gjitha që duhet të tregoj për të janë titujt e filmit.

(Muzikë)

Akoma po kryheshin në kohën kur isha me kompaninë time në Indonezi. Ne mund të shohim pjesën e parë këtu të dizajnuar nga derrat. Kjo ishte pak shumë shokuese, dhe deshëm një pikëpamje pak më femërore dhe morëm një rosë që e bëri atë në një mënyrë shumë më të përshtatshme. Studio ime në Bali ishte vetëm 10 minuta larg nga një pyll majmunësh. Dhe majmunët, natyrisht, mendohet të jenë më të lumturit nga të gjitha kafshët. Ne i trajnuam të bënin tri fjalë të veçanta, dhe t’i vendosnin siç duhej. Mund të shihni se nuk mund të lexohet aq qartë. Një linjë nuk është aty ku duhet të jetë. Por, natyrisht, atë që nuk e bëni siç duhet vetë, në realitet nuk bëhet asnjëherë. Pra, këta jemi ne duke u ngjitur mbi pemë dhe duke e vënë mbi Luginën Sayan në Indonezi.

Në atë vit, ajo çfarë bëra ishte shikova shumë studime që janë bërë mbi këtë temë. Dhe rezulton se burrat dhe gratë kanë nivele shumë, shumë të ngjashme të lumturisë. Kjo është një pasqyrë shumë e shpejtë e të gjitha studimeve që i kam shikuar. Klima nuk luan asnjë rol. qoftë se jetoni në një klimë të mirë, në San Diego në Shtetet e Bashkuara, ose në klimë jo aq të mirë, në Buffalo, New York, do jeni po aq i lumtur në cilindo vend. Nëse bëni më shumë se 50.000 dollarë në vit në SHBA, çdo rritje page që do të keni do të ndikojë shumë, shumë pak në mirëqenien tuaj. Njerëz me ngjyrë janë po aq të lumtur sa njerëzit e bardhë. Nëse jeni të vjetër ose të rinj nuk ka ndonjë dallim. Nëse jeni të shëmtuar ose nëse jeni të shumë të bukur, nuk ka aspak dallim. Do të adaptoheni dhe do të mësoheni me të. Nëse keni probleme shëndetësore te kurueshme nuk ka rëndësi.

Tani kjo ka rëndësi. Tani gruaja në të djathtë është në fakt shumë më e lumtur se sa djali në të majtë -- do të thotë se, në qoftë se ju keni shumë miq, dhe keni miqësi të mira, kjo ka shumë rëndësi. Poashtu, nëse jeni të martuar -- do të jeni shumë më të lumtur sesa beqar.

Njëri nga prezentuesit e TED, Jonathan Haidt, doli me një analogji të bukur mes vetëdijes dhe pavetëdijes. Ai thotë se mendja e vetëdijshme është një drejtues i vogël i një elefanti gjigant, pavetëdijes. Dhe drejtuesi mendon se mund t’i thotë elefantit se çfarë duhet të bëjë, por elefanti në fakt ka idetë e tij. Nëse shikoj jetën time, unë kam lindur në 1962 në Austri. Nëse do të kisha lindur njëqind vjet më parë, vendimet e mëdha do të ishin marrë për mua -- që do të thotë se do të kisha qëndruar në qytetin ku kam lindur, do të kisha ndoshta profesionin e ngjashëm sikur babai; dhe do të isha martuar me ndonjë grua që do të ma kishte gjetur mëma. Unë, natyrisht, dhe të gjithë ne, i marrim vetë të gjitha vendimet e mëdha në jetën tonë. Ne jetojmë, ku duam të jetojmë -- të paktën në Perëndim. Ne merremi me atë që me të vërtetë na intereson. Ne zgjedhim vetë profesionet tona, dhe zgjedhim vetë partnerët tanë. Dhe është mjaft e çuditshme që shumë prej nesh lejojmë që pavetëdija jonë të ndikojë vendimet tona në mënyra për të cilat nuk jemi aq të vetëdijshëm.

Nëse shikoni statistikat dhe shihni njërin që quhet George, kur ai vendos se ku do të jetojë -- Florida apo North Dakota? -- ai shkon dhe jeton në Georgia. Nëse shikoni Dennis, kur ai vendos se çfarë duhet të bëhet -- avokat, doktor, apo mësues? -- mundësia më e madhe është se dëshiron të bëhet dentist. Dhe nëse Paula duhet të vendosi se a duhet të martohet me Joe apo Jack, atëherë Paul tingëllon më interesant. Dhe kështu edhe në qoftë se i marrim ato vendime të rëndësishme për arsye shumë pa kuptim, mbetet statistikisht e vërtetë se ka më shumë George-a që jetojnë në Gjeorgji dhe ka më shumë Dennis-a që bëhen dentistë, dhe ka më shumë Paula tjera që janë martuar me Paul sesa që mund të jetë statistikisht e mundshme. (Të qeshura) Tani, sigurisht, unë po mendoja këto janë të dhëna amerikane. Dhe ata janë budallenjë amerikanë. Ata ndikohen nga gjëra për të cilat nuk janë të vetëdijshëm. Kjo është shumë qesharake. Pastaj, natyrisht, shikova nënën time dhe babanë -- (Të qeshura) Karolina dhe Karl, dhe gjyshen e gjyshin tim, Josefine dhe Josef. Por ende jam duke kërkuar për një Stephanie. Do t’ia bëj disi.

Nëse e bëj gjithë këtë pak më shumë personale dhe shikoj se çfarë më bën të lumtur si një dizajner, përgjigja më e lehtë, natyrisht, është të bëjë më shumë gjëra që dëshiroj t’i bëj sesa gjëra që nuk më pëlqen t’i bëj -- gjë që do të ishte mirë të dija çfarë është që më pëlqen të bëj. Unë jam një krijues i madh listash, dhe kështu bëra një listë. Një prej tyre është të mendoj pa presion. Ky është një projekt në të cilin jemi duke punuar dhe kemi mjaft kohë për ta përfunduar. Është një libër mbi kulturën, dhe, siç mund të shihni, kultura po lëviz shumë shpejt. Të bëj gjëra të tilla siç jam duke bërë tani -- duke udhëtuar në Kanë. Shembulli që kam këtu është një karrige nga Bali -- ndikuar në mënyrë të qartë nga kultura dhe prodhimi vendas, të mos jem i mbërthyer pak ekranit të kompjuterit gjithë ditën dhe të jem gjithandej. Në mënyrë të vetëdijshme të dizajnoj projekte për një sasi të madhe të teknikave të ndryshme, realisht vetëm për të luftuar adaptimin e drejtpërdrejtë.

Të jem i afërt me tematikën -- diçka që e kam shumë për zemër. Ky është një autobus, ose automjet, bamirësie për një OJQ që dëshiron të dyfishojë buxhetin e edukimit në Shtetet e Bashkuara -- i dizajnuar me kujdes, në mënyrë që për dy inç (5 cm), u hap rrugën tejkalimeve në autostradë. të kem rezultate përfundimtare -- gjëra që dalin mirë nga printeri, si kjo kartëvizitë e vogël për një kompani animacionesh e quajtur Sideshow në fletë lentilkulare. Të punoj në projekte që kanë impakt të dukshëm, si një libër për një artist të vdekur gjerman, e veja e të cilit erdhi tek ne me kërkesën për ta bërë burrin e saj të famshëm. Sapo ka dale gjashtë muaj më parë, dhe është duke bërë bujë të madhe në Gjermani. Dhe mendoj se ajo grua do të jetë shumë e suksesshme në kërkimin e saj.

Dhe së fundi, të jem i përfshirë në projekte për të cilat kam njohuri nga ana teknike 50 për qind, kurse 50 për qind do të jetë diçka e re. Pra, në këtë rast, ky është një projektim I jashtëm për Singaporin mbi këto ekrane gjigante sikur të Times Square. unë sigurisht i dija gjërat, si një dizajner, në lidhje me tipografi, edhe pse kishim punuar me ato kafshë jo me aq sukses. Por nuk kam ditur aq shumë për lëvizjet apo filmin. Dhe nga ky këndvështrim e kthyem në një projekt shumë të mirë. Por po ashtu sepse konteksti ishte shumë i afërt. Në këtë rast, mbajtja e një ditari mbështet zhvillimin personal. Unë kam mbajtur ditar që kur kam qenë 12. Dhe kam kuptuar që ka ndikuar në jetën dhe punën time në një mënyrë shumë interesante. Në këtë rast, po ashtu sepse është pjesë e një prej shumë ndjenjave mbi të cilat kemi bërë një seri të tërë -- që të gjitha ndjenjat fillimisht kishin ardhur nga ditari.

Shumë faleminderit.

(Duartrokitje)