Nigel March: Si te rregullojme ekuilibrin pune-jete

Mendoj qe te filloj me nje kerkese te vogel. Do te doja qe te gjithe ju te pushoni per një moment, ju te dobesuar nga lodhja, dhe te vini re eksistencen tuaj te mjeruar. (Qeshje)

Kjo ishte keshilla qe St. Benedikt i dha ndjekesve te tij ne shekullin e peste. Ishte keshilla qe vendosa te ndiqja dhe vete kur u bera 40 vjec. Deri ne ate moment, kisha qene ai luftetari zyrtar klasik --- Haja shume, pija shume, punoja shume, dhe nuk po kaloja kohe me familjen. Dhe vendosa qe te provoja ta rregulloja jeten time. Vecanerisht, vendosa qe te shikoja ceshtjen me te veshtire te ekulibrit te punes dhe jetes. Keshtuqe dola nga puna dhe kalova nje vit ne shtepi me gruan dhe 4 femije te vegjel. Por ato qe mesova per ekuilibrin pune-jete nga ai vit ishte qe, eshte shume e lehte te ekulibrosh punen dhe jeten kur nuk kisha asnjë pune. (Qeshje) Jo dicka qe mund te perdoresh, sidomos kur mbarojne leket.

Keshtu qe ju ktheva punes, dhe kam kaluar shtate vjet qe atehere duke u perpjekur, studjuar dhe duke shkruajtur per ekuilibrin pune-jete. Dhe kam kater vezhgime qe dua t'i ndaj me ju sot. E para eshte qe neqoftese shoqeria do te beje progress ne kete ceshtje, na duhet nje debatim i sinqerte. Por problemi eshte se shume njerez flasin budalleqe per ekuilibrin pune-jete. Te gjitha keto diskutime per kohe te vetmenaxhueshme ne pune ose te veshjes-sport te Premteve ose lejes se kujdesit atesor vetem se fshehin ceshtjen me te thelle qe eshte qe disa pune te caktuara dhe zgjedhje te karrierave ne thelb nuk perputhen me te qenit i angazhuar me tere kuptimin ne menyre te perditshme me nje familje te re. Tani hapi i pare per te zgjidhur cdo problem eshte pranimi i realitetit te situates qe ndodhemi. Dhe realiteti i shoqerise ne te cilen jemi eshte qe jane mijra dhe mijra njerez ne bote qe jetojne me thirrje te pazeshme deshperimi, qe punojne me ore te gjata dhe te renda ne pune qe i urrejne vetem qe te kene mundesine te blejne gjera qe nuk i duhen per ti bere pershtypje njerezve qe nuk i kan qejf. (Qeshje) (Duartrokitje) Po pohoj qe puna te Premteve thjesht ne xhinse dhe bluza nuk futet ne thelbin e ceshtjes.

(Qeshje)

Vëzhgimi i dyte qe dua te bej eshte qe na duhet te shikojme te verteten qe qeverite dhe korporatat nuk do ta zgjidhin kete problem per ne. Duhet te ndalim se pari jashte; varet nga ne si individe ta marrim kontrollin dhe pergjegjesine per jeten qe duam te jetojme. Neqoftese nuk e nderton jeten tende, dikush tjeter do ta beje per ty, dhe mbase nuk do tju pelqeje idea e tyre e ekuilibrit. Eshte ne vecanti e rendesishme -- kjo nuk do jete ne internet apo jo, ndryshe do me heqin nga puna --- eshte ne vecanti e rendesishme qe asnjehere mos ta vesh cilesine e jetes tende ne duart e korporates tregtare. Tani nuk po flas thjesht per ato kompani te keqija -- thertoret e shpirtit te njeriut sic i therras une. (Qeshje) Po flas per te gjitha kompanite. Sepse kompanite tregtare në thelb jane te ndertuara qe te marrin sa me shume qe mund te marrin nga ty. Eshte ne natyren e tyre, ne ADN, eshte ajo që ata bejne --- edhe ato kompani me qellime te mira. Ne nje ane, vene kopshte femijesh ne vendet e punes qe eshte e bukur dhe e menduar mire. Ne anen tjeter, eshte nje ender e keqe; thjesht do te thote qe kalon me shume kohe ne zyre. Duhet te jemi pergjegjes per venien dhe zbatimin e kufive qe duam ne jeten tone.

Vezhgimi i trete eshte qe duhet te kemi kujdes me kohen qe zgjedhim mbi te cilen gjykojme balancen qe punon per ne. Perpara se ti kthehesha punes pas vitit tim ne shtepi, u ula dhe shkrujata nje pershkrim te detajuar ne cdo hap te nje dite ideale te ekuilibruar drejt se ciles do punoja. Dhe fillonte keshtu: Te zgjohem i clodhur pas nje nate te mire gjumi. Bej seks. Te eci me qenin. Te ha mengjes me gruan dhe femijet. Te bej seks prape. (Qeshje) Te coj femijet ne shkolle rruges per ne zyre. Punoj per tre ore. Te luaj nje sport me shoqeri gjate drekes. Punoj prape per 3 ore. Te takohem e te pi nje gote me shoket ne bar. Te kthehem ne shtepi per darke me gruan dhe femijet. Te meditoj per nje gjysem ore. Te bej seks. Te eci me qenin. Bej seks prape. Te fle. (Duartrokitje) Tani sa shpesh mendoni qe e bej kete dite? (Qeshje) Duhet te jemi realiste. Nuk mund ti besh dot te gjitha ne nje dite. Na duhet te zgjasim kohen ne te cilen te gjykojme balancen e jetes tone, por na duhet ta zgjasim pa rene ne kurthin e "oh do kem jete kur te dal ne pension, kur femijet kane ikur nga shtepia, kur jam divorcuar me gruan, shendeti eshte keq, nuk me kane me ngelur shoke ose interesa." (Qeshje) Nje dite eshte shume e shkurter, kurse pas pensionit eshte shume e gjate. Duhet te jete një rrugë e mesme.

Vezhgimi i katert: Duhet te arrijme nje ekuiliber ne menyre te balancuar. Vitin e kaluar erdhi nje shoqe per vizite -- dhe ajo s'e ka problem te them historine e saj -- nje shoqe erdhi vitin e kaluar dhe tha "Nigel, e kam lexuar librin tend. Dhe e kuptoj qe jeta ime eshte komplet e pa ekuilibruar. Eshte e dominuar komplet nga puna. Punoj 10 ore ne dite, dhe 2 ore te tjera shkoj e vij. Te gjitha marredheniet e mia kane deshtuar. Nuk kam asgje ne kete jete pervecse punes time. Keshtuqe kam vendosur ti rregulloj gjerat. Dhe u registrova ne palester." (Qeshje) Tani nuk dua te tallem, por te qenit nje zyrtar 10-oresh i shendetshem nuk eshte me i ekuilibruar, eshte thjesht me i shendetshem. (Qeshje) Megjithese fiskultura eshte gje e mire, ka gjera te tjera ne kete jete. Eshte ana intelektuale, ana emocionale, ana shpirterore. Dhe qe te jesh i balancuar, besoj se duhet ti bejme kujdes te gjithe ketyre aneve --- jo thjesht per te bere 50 pompa.

Tani mund te jete e veshtire. Se njerezit thone "me te vertete e ke, nuk kam kohe per fiskulture; ti do qe une te shkoj ne kishe dhe te marr ne telefon mamane." Dhe une e kuptoj. Me te vertete e kuptoj sa e veshtire qe mund te jete. Por dicka qe ndodhi disa vite me pare me dha nje perspektive te re. Gruaja ime, qe eshte diku ne audience sot, me mori ne telefon ne zyre dhe tha "Nigel, duhet te shkosh te marresh cunin tone te vogel, " Harry "nga shkolla." Sepse asaj i duhej te ishte diku tjeter me tre femijet e tjere ate nate. Keshtu qe ika nga zyra nje ore me perpara ate pasdite dhe e mora Harrin nga shkolla. Ecem deri tek parku i lagjes, u hallakatem ne shilarese dhe lojra te tjera. Pastaj ecem se bashku perpjete tek nje kafene, dhe ndame nje pica se bashku, pastaj ecem tatepjete tek shtepia jone, dhe e lava dhe e vesha me pizhamat me Batman Pastaj i lexova nje kapitull te Roald Dahl's "James dhe Pjeshka e Madhe." pastaj e vura ne krevat, e mbulova, dhe e putha ne balle dhe thashe 'Naten e mire, o shok," dhe dola nga dhoma e tij. Duke ikur nga dhoma e tij, ai tha "Ba?" dhe une "Po, o shok?" Ai tha, "Ba, kjo ka qene dita me e lumtur e jetes sime ndonjehere." Une nuk kisha bere asnje gje, nuk e kisha cuar ne Disney World apo blere nje Playstation.

Tani thelbi eshte qe gjerat e vogla kane rendesi. Te jesh ne ekuiliber nuk do te thote te kesh ndryshime dramatike ne jete. Me investimin me te vogel ne vendet e duhura, mund te ndryshosh shume cilesine e marredhenjeve te tua dhe cilesine e jetes suaj. Per me teper, mendoj, qe mund te transformohet shoqeria. Sepse, nese e bejne mjaft njerez, ne mund te ndryshojme percaktimin e suksesit ne shoqeri larg nga ideja e thjeshtuar e budallepsur qe personi me me shume leke kur vdes fiton, drejt nje percaktimi me te matur dhe te ekuilibruar se c'eshte nje jete e balancuar mire. Dhe kjo, mendoj, eshte nje ide qe ia vlen te perhapet.

(Duartrokitje)