Mikko Hypponen: Tri llojet e sulmit në internet

Në vitin 1980 në Gjermaninë kumuniste, nëse e posedonit një makinë shkrimi, është dashur ta regjistronit në qeveri. Ju është dashur ta regjistroni një fletë-shembull të tekstit që doli nga makina e shkrimit. Dhe kjo bëhej në mënyrë që qeveria të kishte mundësinë të përcillte nga po vinte teksti. Nëse e gjenin një letër e cila kishte një mendim të gabuar, ata mund të gjenin njeriun që e shkroi. Ne, në Perëndim nuk mund ta kuptonim se si dikush mund ta bente këtë, se sa kjo do të pengonte të drejtën e fjalës. Ne kurr nuk do ta benim atë në shtetin tonë.

Mirëpo sot në 2011, nëse e bleni një printer llaserik me ngjyra nga ndonje prodhues i printerëve me ngjyra dhe e printoni një faqe, ajo faqe do të ketë disa pika të verdha të printuar në secilën faqe në një mënyrë që e bën faqen të veqantë për ty dhe printerin tuaj. Kjo na ndodh neve sot. Dhe asush nuk bëjë ndonjë rrëmuj rreth kësaj. Ky është një shembull se si qeveritë tona janë duke e përdorur teknologjinë kundër nesh, qytetarëve. Ky është njëri nga tri burimet e problemeve të internetit sot.

Po të hedhim një shiqim tek ajo që ndodhë në boten e internetit, ne mund të grupojmë sulmet në tri sulmues. Ne kemi tri grupe kryesore. Kemi kriminelet e internetit. Sikurse këtu, ne kemi Zt. Dimitry Golubov nga qyteti i Kievës në Ukrainë. Motivimet e krimit të internetit janë shumë të thjeshta për tu kuptuar. Këta djema bëjnë para. Ata përdorin sulmet e internetit për të fituar shumë para, shumë, shumë para. Ne kemi disa raste të miljonerëve të internetit, multimiljonerëve, të cilët bënë para me sulmet e tyre. Këtu është Vladimir Tsastsin nga Tartu në Estoni. Ky është Alfred Gonzales. Ky ësthë Stephen Watt. Ky është Bjorn Sundin. Ky është Matthew Anderson, Tariq Al-Daour dhe kështu me radhë.

Këta djema bëjnë pasuri prej internetit, mirëpo bëjnë para përmes përdorimit ilegal të trojanëve bankarë që i lejojnë të vjedhin para nga llogaritë bankare gjersa ne bejmë shërbime bankare përmes internetit, apo me çelsa llogues për të mbledhur informata të kredit kartave tona gjersa jemi duke blerë prej internetit prej ndonjë kompjuteri të infektuar. Shërbimi sekret i SH.B.A-ve para dy muajsh, bllokoi llogarinë bankare në Zvicerr të zotit Sam Jain mu këtu, dhe kur u bllokua, kjo llogari bankare kishte 14.9 milionë dollarë Amerikanë në të. Zotri Jain ka ikur; askush nuk e di se ku është. Unë them që ka shumë gjasa që shume prej nesh që jetojmë sot do të bëhemi viktima të krimit të internetit, sesa viktima të krimit në botën reale. Është e dukshme që kjo situatë vetëm do përkeqësohet. Në të ardhmen, shumica e krimeve do të ndodhin përmes internetit.

Grupi i dytë kryesor i sulmuesve të cilët jemi duke i parë sot nuk janë të motivuar nga paratë. Ata janë të motivuar nga diçka tjetër -- të motivuar nga protestat, nga opinionet, nga të qeshurat. Grupet si Anonymous janë formuar gjatë 12 muajve të fundit dhe janë bërë lojtarët krysorë në fushen e krimit të internetit.

Pra këta janë tre sulmuesit kryesorë: kriminelet të cilët e bëjnë për para, haktivitstat sikurse Anonymous që punojnë për protestë, mirëpo grupi i fundit janë shtetet komb, qeveritë i bëjnë sulmet. Pastaj i shiqojmë rastet sikruse ajo që ndodhi në DigiNotar. Ky është një shembull e asaj që ndodhë kur qeveritë sulmojnë kundër qytetarëve të tyre. DigiNotar është një certifikatë e autoritetit nga Hollanda -- apo në të vërtetë, ishte. Ishte duke falimentuar vjeshtën e kaluar sepse dikush kishte hyrë tak informatat e tyre. Dikush e theu dhe depërtuan nëpër të. Unë pyeta javën e kaluar në një takim me reprezentatuesit e qeverisë Gjermane, pyeta njërin prej udhëheqësve të ekipit nëse ai mendonte që është e mundur që njerëzit të vdesin për shkak të sulmit të DigiNotar. Dhe përgjigjja ishte po.

Pra si vdesin njerëzit si rezultat i një sulmi të këtillë? Mirë DigiNotar është një C.A Ata shesin certifikata Çfar bën me këto certifikata? Ju nevoitet një certifikatë nëse e keni një web faqe që fillon me https, shërbim i enkriptuar sipas SSL, shërbimet sikurse Gmail. Tani të gjithë ne, apo një pjesë e madhe prej nesh, përdorim Gmail apo njërën nga konkurentet e tyre, mirëpo këto shërbime veqanërisht janë të kërkuara në shtetet totalitare sikruse Irani, ku disidentët përdorin shërbime të huaja sikurse Gmail-i sepse e dijnë që janë më të besueshme se shëbimet lokale dhe janë të enkriptuar mbi lidhjet SLL, kështu që qeveria lokale nuk mund ti monitorojë bisedat e tyre. Përveq nëse ata e sulmojnë një kompani të huaj, dhe lëshojnë certifikata mashtruese. Kjo është saktësisht ajo që ndodhi me rastin e DigiNotar-it.

Po rasti i Pranverës Arabe dhe gjërave të cilat po ndodhin në Egjipt, për shembull? Epo, në Egjipt, protestuesit sulmuan qendrën e policisë sekrete të Egjiptit në Prill të 2011-tës, dhe gjërsa po grabisnin ndërtesën ata gjetën shumë letra. Në mesin e këtyre letrave, ishte kjo dosje e quajtur "Përfundimtari." Në këtë dosje kishte shënime nga një kompani me bazë në Gjermani e cila i kishte shitur qeverisë Egjiptjane një set me paisje që lejojnë ndërprerjen -- në një sasi shumë të madhe -- të të gjitha komunikimet të qytetarve të shtetit. Ata ia shitën qeverisë së Egjiptit këtë vegël për 280,000 euro. Qendra e kompanisë është mu këtu.

Pra qeveritë e Perëndimit janë duke i furnizuar qeveritë totalitare me vegla që i lejojnë të bëjnë këtë kundër qytetarëve të tyre. Mirëpo qeveritë e Perëndimit po e bëjnë këtë për veten gjithashtu. Për shembull, në Gjermani, vetëm para disa jave u gjet i ashtuquajturi Scunis Trojan, i cili ishte një trojan i përdorur nga zyrtarët e qeverisë Gjermane për të heturar qytetaret e vetë. Nëse je i dyshimtë në një rast krimi, është shumë e qartë që telefoni juaj do të përgjohet. Mirëpo sotë, shkon përtej kësaj. Ata do të ndalojnë lidhjen tuaj të internetit. Madje ata do të përdorin vegla sikurse Scuinst Trojan për të infektuar kompjuterin tuaj me një trojanë, i cili u lejon atyre të shiqojnë të gjitha komunikimet tuaja, për të dëgjuar bisedat në internet, për ti mbledhur fjalëkalimet tuaja.

Tani kur mendojmë më thellë rreth gjërave të tilla, përgjigjëja e dukshme e njerëzve duhet të jetë "Mirë, kjo tingëllon keq, mirëpo kjo nuk më ndikon mua sepse unë jam një qytetar legal. Përse duhet të brengosem unë? Sepse unë nuk kam asgjë për të fshehur." Dhe ky është një argument, i cili nuk ka ka kuptim. Privatësia është e nënkuptuar. Privatësia nuk është për diskutim. Kjo nuk është një pyetje në mes të privatësis kundër sigurisë. Është një pyëtje e lirisë kundër kontrollit. Dhe gjërsa ne mund ti besojmë qeverisë sonë tani, këtu në 2011, secilën të drejtë që e falim, e falim përgjithmonë. A ju besojmë, a ju besojmë verbërisht, ndonjë qeverije të ardhme, një qeverije që mund ta kemi 50 vjetë nga tani? Këto janë pyetjet për të cilat duhet të brengosemi në 50 vitet e ardhëshme.