Michael Pritchard kthen ujin e pistë në të pijshëm

Mirëmëngjes të gjithëve. Sot, do të doja të flisja për disa gjëra. Gjëja e parë është uji. E shoh që te gjithë e keni shijuar ujin që ju është dhënë këtu në konferencë, gjatë ditëve të fundit. Dhe besoj që ju duket se është nga një burim i sigurt.

Po sikur të mos ishte? Çka nëse do të ishte nga një burim si ky? Atëherë statistikat në fakt do të thonin që gjysma nga ju tani do të vuante nga diareja. Kam folur shumë në të kaluarën për statistikat, dhe për sigurimin e ujit të pijshëm për të gjithë. Por si duket ato nuk po kuptohen. Dhe mendoj se kam kuptuar se pse ndodh. Kjo për shkak se, duke përdorur të menduarit e tanishëm, shkalla e problemit duket shum e madhe për të parashikuar zgjidhjen. Pra ne vetëm ndërpresim. Ne, qeveritë dhe agjencitë e ndihmës. Pra, sot, do të doja t'ju tregoja që duke menduar ndryshe problemi është zgjidhur. Me që ra fjala, prej se fillova të flas, edhe 13,000 njerëz tjerë në mbarë botën janë duke vuajtur tani nga diareja. Dhe katër fëmijë sapo kanë vdekur.

Une shpika shishen "Lifesaver" sepse isha i irrituar Unë, si shumë nga ju, isha ulur, ditën pas Krishtlindjeve në 2004, dhe po shikoja lajmet tronditëse të cunamit Aziatik që godiste, te shfaqur në TV. Në ditët dhe javët në vijim, njerëzit largoheshin në male. duke u detyruar të pinin ujë të ndotur, ose të përballeshin me vdekjen. Kjo me të vërtetë më mbërtheu. Dhe, disa muaj më vonë, Uragani Katrina u përplas në anën e Amerikës. "Ok", mendova, "ky është një vend i kategorisë së parë, të shohim se çfarë mund të bëjnë kta." Dita e parë: asgjë. Dita e dytë: asgjë. A e dini që atyre ju desht pesë ditë për të dërguar ujë në Superdome? Njerëzit qëllonin me armë njëri tjetrin në rrugë, për televizore dhe ujë. Aty ishte kur vendosa se duhet të bëj diçka.

Kalova shumë kohë në garazhin tim, gjatë javëve dhe muajve të ardhshëm. Gjithashtu në kuzhinën time, me frikë të madhe nga gruaja ime. Megjithatë, pas disa prototipeve të dështuara, Më në fund arrita ne këtë, shishën "Lifesaver".

Tani ana shkencore. Para "Lifesaver", filterat më të mirë të dorës ishin në gjendje të filtronin deri në 200 nanometër. Bakteria më e vogël është rreth 200 nanometër. Pra një bakterie 200-nanometërshe do të kalonte nëpër një vrimë 200-nanometërshe. Virusi më i vogël, në anën tjetër, është rreth 25 nanometra. Pra ky definitivisht do të kalonte nëpër një vrimë 200-nanometërshe. Poret/Vrimat e "Lifesaver" janë 15 nanometër Pra asgjë nuk depërton.

Në rregull, unë do t'ju jap një demostrim. Doni ta shihni? Kam kaluar gjithë kohën duke punuar në këtë. Kështu që mendoj se duhet. Jemi në qytetin e mirë të Oxfordit. Pra -- dikush e ka bere atë. Qyteti i mire i Oxfordit, pra çka unë bëra ishte se shkova dhe mora pak ujë nga Lumi Cherwell, dhe Lumi Thames, që rrjedhin ketu përmes. Dhe ky është uji. Por fillova të mendoj, e keni parasysh, nëse do të ishim në nje zonë përmbytjesh në Bangladesh, uji nuk do të dukej kështu. Pra shkova dhe mora disa gjëra dhe i hodha aty. Dhe kjo është nga pellgu im.

(Nuhat) (Kollitet) Merri erë kësaj, zoti kameraman.

Mirë. (Te qeshura) Në rregull. Do ta hedhim këtë aty.

Audienca: Ueeek!

Michael Pritchard: Mirë. Kemi një lloj barazie nga një impiant i ujërave të zeza. Pra po e vendos edhe këtë aty. (Qeshje) Vendose atë aty. Ja ku është. (Qeshje) Dhe disa copa dhe pjesë të tjera, i hedhim aty. Dhe kam një dhuratë këtu nga lepuri i shokut tim. Pra do të vendosim edhe këtë aty. (Qeshje) Mirë. (Qeshje) Tash.

Shishja "Lifesaver" punon shumë thjesht. Ju vetëm e merrni ujin. Sot do të përdor një enë vetëm për të ju treguar të gjithëve. Le të hedhim pak ndytësirë aty. Kjo nuk është e ndytë sa duhet. Le të përziejme pak atë. Në rregull, pra unë do marr këtë ujë të pistë, dhe do ta fus këtu. Doni te pini? (Qeshje) Në rregull. Vazhdojmë. Rivendos kapakun. I japim disa shtypje. Në rregull? Kaq është e nevojshme. Tash momentin që unë e hap kapakun, do të dale uje steril i pijshëm. Duhet të jem i shpejte. Në rregull, gati? Shkojme. Kujdes elektriket. Ky është i sigurt, ujë steril i pijshëm. (Duartrokitje) Gëzuar. (Duartrokitje) Ja provoje Chris. (Duartrokitje) Çfarë shije ka?

Chris Anderson: I shijshëm.

Michael Pritchard: Mirë. Le të shohim programin e Chris-it gjate pjesës tjetër të shfaqjes. Në rregull? (Qeshje)

Në rregull. Shishja "Lifesaver" përdoret nga mijëra njerëz ne mbarë botën. Ajo zgjat për 6000 litra. Dhe kur skadon, duke përdorur teknologjinë e emergjencës, sistemi do të ndalet, duke mbrojtur përdoruesin. Nxjerr fishekun jashte. Fut të riun brenda. Është i aftë edhe për 6000 litra të tjerë.

Pra le të shikojmë aplikimet e kësaj. Tradicionalisht, në një krizë, çfarë bëjmë ne? Ne trasportojmë ujë. Dhe pas disa javësh, ngrejme kampe. Dhe njerëzit janë të detyruar të vijnë nëpër kampe për të marrë ujin e pijshëm. Çfarë ndodh kur 20,000 njerëz mblidhen në një kamp? Përhapen sëmundjet. Më shumë ndihma nevojiten. Problemi vetëm sa stërzgjatët. Por duke menduar ndryshe dhe dërguar këto, njerëzit mund të qëndrojnë aty ku janë. Ata mund të bëjnë vet ujin e pijshëm steril, dhe të fillojnë me rindërtimin e shtëpive dhe jetës së tyre.

Tani, nuk nevojitet një fatkeqësi natyrore për këtë të punojë. Duke përdorur të menduarit e vjetër, të infrastrukturës kombëtare, dhe vendosje tubash, është shumë e shtrenjtë. Kur i bën llogaritë ne kalkulatrice, te mbarojne zerot. Pra këtu është pjesa e "të menduarit ndryshe"

Në vend qe të dërgojmë ujë, dhe te përdorim fuqinë njerzore për të bërë atë, le të përdorim Nënën Natyrë. Ajo ka një sistem fantastik. Ajo merr ujin nga një vend e çkripezon atë, falas, transporton në një vend tjetër, e shpërndan nëpër male, lumenj dhe përrenj. Dhe ku jetojnë njerëzit? Pranë ujit. E vetmja gje qe duhet bërë është të bëjmë steril atë. Si do të bëjmë këtë?

E pra, ne mund të përdorim shishen "Lifesaver". Ose mund të përdorim një nga këto. Të njëjtën teknologji, në një bidon. Kjo proceson 25,000 litra ujë. Kjo është mjaft e mirë për një familje prej katër vetash, për tre vjet. Dhe sa kushton? Rreth gjysmë cent-i në ditë për të shfrytëzuar. Faleminderit.

(Duartrokitje)

Pra, duke menduar ndryshe, dhe përpunuar ujin në atë pikë të përdorimit, nënat dhe fëmijët nuk duhet të ecin katër orë në ditë për tu furnizuar me ujë. Ata mund të marrin nga një burim i afërt. Pra, me vetëm tetë miliardë dollarë, ne mund të arrijmë qëllimet e mijëvjeçarit duke përgjysmuar numrin e njerëzve pa qasje në ujë të pijshëm. Për të vënë në kontekst, Qeveria e Mbretërisë së Bashkuar shpenzon rreth 12 miliard funta në vit për ndihmat e huaja. Por pse të ndalemi këtu? Me 20 miliardë dollarë, të gjithë mund të kenë qasje në ujë të pijshëm. Pra, tre miliard e gjysmë njerëz që vuajnë çdo vit, si rezultat, dhe dy milionë fëmijë që vdesin çdo vit, do të jetojnë. Faleminderit.

(Duartrokitje)