9 rregullat jetësore të Matthew Childs nga alpinizmi

Është shumë e thjeshtë. Janë nëntë, si të themi, rregulla që i zbulova pas 35 vjetësh ngjitjesh në shkëmbinj. Shumica e tyre janë mjaft bazike.

Numër një: mos u lësho - një metodë shumë e sigurtë suksesi. Por në të vërtetë -- shpesh mendon për t'u lëshuar shumë para se trupi yt të lëshohet. Kështu që mbaju aty, dhe përfundon me disa zgjidhje shumë të jashtëzakonshme.

Numër dy: hezitimi është i keq. Kjo është një ngjitje me fërkim, lart në kullotat Tuolumne, në fshatin e sipërm në Yosemite. Alpinizmi me fërkim nuk ka asnjë lloj cepesh të forta pozitive. Ti je duke u ngjitur në gropësira të vogla dhe thelbe në shkëmb. Fërkimi më i shumtë që keni është kur së pari e vendosni dorën apo këmbën tuaj në shkëmb. Dhe pastaj nga ajo pikë, je faktikisht duke u rrëzuar. Kështu që vrulli është i mirë. Mos u ndal.

Rregulli numër tre: ki një plan. Kjo është një ngjitje e quajtur Cepi i Zhveshur, në Kanionin El Dorado, jashtë Boulder. Ky alpinist është në nivelin e fundit të tij. Ai në fakt është pikërisht ku u rrëzova unë. Ka rreth 304.8 metra ajër poshtë tij. Dhe të gjitha nivelet e vështira janë në të vërtetë poshtë tij. Ajo çfarë ndodh shpesh është se je duke planifikuar aq shumë për "Si do ta kaloj pjesën më të vështirë? Si do ta kaloj pjesën më të vështirë?" Dhe pastaj çfarë ndodhë? Arrin në nivelin e fundit. Është e lehtë. Dhe je krejtësisht i dërrmuar. Mos e bëj këtë. Duhet të planifikosh para kohe për të shkuar në majë.

Por gjithashtu s'mund të harrosh se çdo lëvizje të vetme duhet të jesh në gjendje ta bësh. Kjo është një ngjitje e quajtur Rruga me Pengesa, në Pywjack Dome, lart në fshatin e sipërm në Yosemite. Gjëja interesante për këtë ngjitje është se nuk është aq e vështirë. Por nëse je udhëheqësi në të, në lëvizjen më të vështirë, mund të kesh rrëzim prej 30.48 m, në disa rrafshe me kënd të ulët. Kështu që duhet të përqendrohesh. Nuk do të ndalesh në mes si Kubla Khan e Coleridge-t. Duhet të vazhdosh.

Rregulli numër pesë: di si të pushosh. Është e hatashme. Alpinistët më të mirë janë ata që në situatat më ekstreme mund të mbajnë trupin e tyre në një pozicion që ata mund të pushojnë, të mblidhen, të qetësojnë veten, të përqendrohen, dhe të vazhdojnë. Kjo është një ngjitje në Needles, prapë në Kaliforni.

Frika me të vërtetë ta shpif sepse çfarë do të thotë është se nuk je duke u përqendruar në atë që je duke bërë. Je duke u përqendruar në pasojat e dështimit në atë që po bën sepse çfarëdo lëvizje e dhënë kërkon gjithë përqendrimin tënd the proceset e mendimit për ta realizuar atë në mënyrë efektive.

Një gjë për alpinizmin është se shumica e njerëzve disi e marrin drejt dhe i ndjekin zgjidhjet më të dukshme. Kjo është Kulla e Djallit në Uajoming, e cila është një formim kolonash të basaltit që shumica nga ju me siguri e njihni nga "Close Encounters". Me këtë, alpinistët më të shkëlqyer do të vendosnin duart dhe këmbët e tyre brenda dhe thjesht të fillonin të ngjiteshin. Por çarjet janë shumë të vogla për të vendosur gishtërinjtë e këmbës brenda tyre kështu që e vetmja mënyrë për t'u ngjitur është duke përdorur majat e gishtërinjëve të dorës në çarjet, dhe duke përdorur tension të kundërt dhe duke e shtyrë veten lart.

Rregulli numër tetë: forca jo gjithmonë është baraz me suksesin. Në 35 vitet që kam qenë një udhërrëfyes i alpinizmit dhe instruktuar në mure brenda, e gjera të tilla, gjëja më e rëndësishme që kam mësuar ishte, që meshkujt gjithmonë mundohen të bëjnë ngritje-ulje. Meshkujt fillestarë, ata mundohen, mundohen, arrijnë 4.5 metra lart -- dhe mund të bëjnë 15 ngritje dhe pastaj thjesht dërrmohen. Femrat janë shumë më të balancuara sepse ato nuk e kanë atë përshtypjen se do të jenë në gjendje të bëjnë 100 ngritje. Ato mendojnë si ta vendosin peshën mbi këmbët e tyre sepse është normale -- ato ju mbajnë gjithë ditën. Kështu që ekuilibri është shumë kritik, dhe të mbash peshën mbi këmbët e tua, që janë muskuli më i fortë.

Dhe sigurisht është rregulli numër nëntë. Unë e bëra rregullin numër nëntë pasi që faktikisht nuk planifikova për një rrëzim dhe rashë rreth 12 metra poshtë dhe çava një brinje. Sapo arrin në një pikë ku e di se do të ndodhë, ti duhet të fillosh të mendosh se si do të lëshohesh sepse është ajo pjesa kritike për të mos u lënduar -- si do të rrëzohesh në litar, ose nëse je duke u ngjitur pa litar, rrëzohu në një vend ku mund ta kontrollosh rrëzimin. Kështu që mos u mbaj deri në fundin e hidhur. Faleminderit shumë. (Duartrokitje)