Kate Hartman: Arti i komunikimit qe vishet

Quhem Kate Harman. Dhe mua me pelqen te bej pajisje qe funksionojne me menyrat qe na lidhin dhe komunikojme. Keshtu qe une jam me se shumti e interesuar se si ne, si njerez, lidhemi me veten tone, me njeri-tjetrin dhe me boten perreth nesh. ( Te qeshura ) Sa per t'ju thene pak reth kontekstit, sic tha June, une jam nje artiste, nje teknologe dhe edukatore. Jam mesime per informatike fizike dhe elektroniken qe mund te vishet. Dhe shume nga ajo qe bej une ose vishet ose ose disi lidhet me formen njerzore.

Dhe keshu sa here qe flas rreth asaj qe une bej, une menjhere flas per arsyen perse trupat kane rendesi. Dhe eshte shume e thjeshte. Cdonjeri ka nje te tile -- te gjithe ju. Une mund t'ju garantoj, cdo njeri ne kete dhome, te gjithe ju atje, ju ne karriget e rehatshme, ju te ulur siper me laptope -- ne te gjithe kemi trupa. Mos u turperoni. Eshte dicka qe ne te gjithe e kemi te perbashket dhe ato veprojne si kontakti jone primar per boten. Dhe keshtu duke punuar si nje disenjator interaktiv, ose si nje artist qe merret me pjesemarrjen -- duke krijuar gjera qe i ben jetike, rreth formes njerzore -- eshte vertet hapesire e fuqishme per te punuar ne te.

Keshtu, ne punen time, une perdor nje game te gjere materialesh dhe veglash. Keshtu une komunikoj permes cdo gjeje nga radiomarresit deri tek gypat dhe tubat plastik. Dhe qe t'u tregoj rreth gjerave qe une krijoj, pjesa me e lehte per te filluar tregimin eshte me nje kapele. Kjo filloi disa vite me pare, nje nate vone kur une isha ne metro, duke shkuar ne shtepi, dhe po mendoja. Dhe kam tendence te jem nje person qe mendon shume dhe flet shume pak . Dhe keshtu po mendoja si to te ishte mire sikur te merrja te gjithe keto zhurma -- gjithe keto zera te mendimeve ne koken time -- sikur te mundja fizikish t'i nxirrja ato dhe t'i nxirrja ne ate lloj forme qe do te mund t'i ndaja me dike tjeter. Dhe keshtu shkova ne shpi, dhe bera nje prototip te kesaj kapele. Dhe e quajta ate Kapelja Peshperitese, sepse nxirrte zhurma pershperitese qe ishin disi te lidhura me ty, por qe ti nuk mund t'i shkepusje ato dhe t'i ndaje me dike tjeter.

( Te qeshura )

Keshtu une bej edhe kapela tjera. Kjo quhet Kapelja Fol me Veten. ( Te qeshura ) Eshte mjaft vete-shpjeguese. Fizikisht ndan hapesiren per bisede per ne. Dhe kur ti flet me ze te larte, tingulli i zerit tend aktualisht kthehet prapa ne veshet e tu. ( Te qeshura ) Dhe keshtu kur une bej keto gjera, nuk eshte aq shume per objektin sa hapesiren negative rreth objektit. Cfare ndodh kur nje person e vendos kete gje ne koke ? Cfare lloj eksperience kane ata? Dhe si transformohen ata duke e veshur ate?

Shume nga keto pajisje me te vertete fokusohen ne menyren se si komunikojme me veten. Kjo pajisje quhet Gut Listener (Degjues i brendshem). Dhe eshte mje mjet qe aktualisht i mundeson nje njeriu te degjojr organet e tij te brendshme. ( Te qeshura ) Dhe disa nga keto gjera me shume kane te bejne me shprehjen dhe komunikimin. Dhe keshtu Zemra e mbushur ajer eshte nje organ i jashtem qe mund te perdoret nga ai qe e vesh te shprehi vetveten. Keshu ata mund ta fryjne dhe ta shfryjne ate varesisht nga emocionet e tyre. Keshtu ata mund te shprehin cdo gje nga admirimi deri tek lakmia ankthi dhe shqetesimi. ( Te qeshura) Dhe disa nga keto kane per qellim qe te ndermjetesojne mes eksperiencave. Keshtu Jokomunikuesi eshte nje vegel per argumente. ( Te qeshura ) Dhe aktualisht pranon nje shkembim emocional te forte, dhe sherben per te absorbuar specifikimin e fjaleve qe trasmetohen. ( Te qeshura ) Dhe ne fund, dhe disa nga keto gjera veprojne si ftesa. Keshtu Veshi i lakuar nxjerr dicka jashte ne menyre qe dikush te mund te kapi veshin tend dhe te thote ate qe ka per te thene.

Edhe pse jam shume interesuar ne marrdhenien midis njerezve, une gjithashtu e konsideroj menyren se si krijojme lidhje me boten rreth nesh. Dhe kur fillova te jetoja ne New York City para disa vitesh, mendoja shume per format arkitekturale qe me rrethonin dhe se si do doja te lidhesha me mire me ato. Dhe mendova, "Hej! Ndoshta nese dua te lidhem me shume me muret, ndoshta duhet te jem me shume sikurse muri." Keshtu krijova nje mur veshes qe do te mund ta vishja si cante prapa shpines. Dhe keshtu kur e vishja dhe e disi e transformoja veten fizikisht ne menyre qe te mund te kontribuoja ose te kritikoja hapesirat qe me rrethonin.

( Te qeshura )

Dhe keshtu duke mos mendur me per kete, dhe duke menduar pertej nje ambienti ne nje bote sa me natyrale, kam nje projekt qe akoma vazhdom dhe quhet Botanicalls -- qe konkretisht mundeson lulet e shtepise te adresojne protokollet e komunikimit njerezor. Keshtu, kur nje lule e ka marre etja, ajo mund te beje nje telefonate ose te postoje nje mesazh tek Twitter. Dhe keshtu kjo vertet zhvendos dinamizmin njerzor/bimor, sepse nje lule e vetme mund te shprehi novojat e saj tek mijera njerez ne te njejten kohe.

Dhe duke menduar rreth balancit, mania ime me e fundit ishte me akullnajat -- natyrisht. Akullnajat jane krijesa mahnitese, dhe ka shume arsye pse mund te jesh i obsesionuar pas tyre, por une vecanerisht jam e interesuar ne marredheniet njeri-akullnaja. ( Te qeshura ) Sepse duket sikur ka dicka. Akullnajat jane duke na braktisur. Ato po zvoglohen dhe po terhiqen -- dhe disa prej tyre jane zhdukur.

Keshtu une tani jetoj ne Kanada, dhe kam vizituar nje nga akullnajat lokale. Dhe kjo ka dicka te vecante dhe interesante, sepse, sepse nga te gjitha akullnajat ne Amriken Veriore, ka me se shumti turiste brenda nje viti. Ka disa autobuse qe dergojne njerzit deri tek mbetjet anesore te akullnajave dhe i zbresin ata ne siperfaqen e saj.

Dhe kjo me ka bere te mendoj rreth pervojes sime ne takimin e pare. Kur e takoj akullnajen per here te pare, cfare te bej? S'ka ndonje lloj protokolli social per kete. Me te vertete nuk di si ta pershendes. Ta gdhend nje mesazh ne bore? Ose ndoshta mund ta mbledh kube te akullit -- Kodi Mors i kubeve te akullit. Ose ndoshta duhet t'i bej vetes nje mjet foles, si psh. nje megafon prej akulli qe do te mund ta perdor per te amplifikuar zerin tim kur i drejtohem akullit. Por eksperienca me e bukur qe kam pasur eshte akti i degjimit, qe eshte cfare kemi nevoje ne nje marredhenie te mire.

Dhe me mahniti se sa kjo ndikoi tek une. Kjo zhvendosje bazike ne orientimin tim fizik me ndihmoi te ndryshoja perspektiven time ndaj akullnajes. Dhe pasi ne perdorim pajisje per kuptuar se si te lidhemi me boten ne ditet e sotme, une ne fact kam krijuar nje pajisje qe quhet Kostumi per Akullnaja. ( Te qeshura ) Dhe ky perbehet nga material qe reflekton nxehtesi qe sherben te balancoje ndryshimin ne temperature ndermjet trupit tone dhe akullnajes. Edhe nje here, eshte kjo thirrje qe u kerkon njerzve shtrihen ne akullnaje dhe ta perqafojne.

Dhe keshtu, ky eshte vetem fillimi. Keto jane jane episodet e para per kete projekt. Dhe sikurse me murin, sesi doja te behesha si ai, me kete projekt, une do doja te merrja nje hap me tek me akullnajat. Dhe qellimi im eshte qe te kaloj 10 vitet e ardhshme ne projekte te vazhdueshme bashkepunuese ku do te mund te punoj me njerez nga disiplina te ndryshme -- artiste, teknologe, shkencetare -- te punojme ne kete projekt me menyre qe te kuptojme se si mund te permirsojme marredheniet akullnajo-njerzore.

Dhe per fund, do doja te thoja se ne jemi ne kete epoke te komunikimit dhe perhapjeje te madhe te pajisjeve, dhe eshte aq e jashtezakonshme, interesante dhe seksi, por cfare une mendoj se eshte e rendesishme eshte te mendosh se si ne mund ne te njejten kohe te mbajme nje sens te te menduarit dhe te kritikes sa u perket pajisjeve qe perdorim menyrave se si lidhemi me boten.

Faleminderit.

( Duartrokitje )