Guy-Philippe Goldstein: Si sulmet kompjuterike kërcënojnë paqen e botës reale

Mirëmbrëma. Nëse keni ndjekur lajmet diplomatike në javët e kaluara, ju ndoshta keni ndëgjuar për një lloj krize mes Kinës dhe SHBA'së në lidhje me sulme kompjuterike kundër kompanisë Amerikane Google. Shumë gjëra janë thënë rreth kësaj. Disa njerëz e quajtën luftë kompjuterike gjë që në fakt mund të jetë vetëm një operacion spiunimi - dhe dukshëm, një i keqshfrytëzuar. Megjithatë, ky episod shpalos ankthin në rritje në botën perëndimore në lidhje me këto armë të reja kompjuterike.

Është fakt që këto armë janë të rrezikshme. Ato janë të një natyre të re: Ato mund të udhëheqin botën drejt një konflikti digjital që mund të kthehet në një betejë të armatosur. Këto armë virtuale gjithashtu mund të shkatërrojnë botën fizike. Në vitin 1982, në mes të Luftës së ftohtë në Siberinë Sovjetike, një tubacion shpërtheu me një fuqi prej 3 kiloton ekuivalent i një të katërtës së bombës së Hiroshimës. Tani sot e dime - kjo ishte shpalosur nga Thomas Reed, ish Sekretari i Forcave Ajrore Amerikane të Ronald Regan se shpërthimi në fakt ishte rezultat i një operacioni sabotazhi të CIA's përmes së cilit ata menaxhuan të infiltrojnë sistemet e menaxhmentit të IT's të atij tubacioni.

Së fundi, qeveria amerikane shpalosi se në shtator të vitit 2008, më shumë se 3 milion njerëz në shtetin e Espirito Santo në Brazil ranë në errësirë, si viktima të operacionit të shantazhimit nga piratët kompjuterik. Edhe më shqetësues për Amerikanët, në dhjetor të vitit 2008 i shenjti i më të shenjtëve, të sistemit informatik, CENTCOM, komanda qendrore që menaxhonte luftën në Irak dhe Afganistan mund të jetë infiltruar nga hakerët që kanë përdorur këto: vendosjen e USB çelësave të infektuar. Dhe me këta çelësa, ata mund të kenë qenë në gjendje të futen brenda sistemeve CENTCOM për të shikuar dhe dëgjuar çdo gjë, dhe ndoshta duke infektuar edhe disa prej tyre. Si rezultat, Amerikanët morën kërcënimin shumë seriozisht. Unë do të citoj Gjeneralin James Cartwright. Zëvendës Drejtor të Shefave të Përbashkët të Stafit, i cili thot në një raport para Kongresit se sulmet kompjuterike mund të kenë qenë po aq të fuqishme sa armët e shkatërrrimit në masë. Përveç kësaj, Amerikanët kanë vendosur të shpenzojnë më shumë se 30 miliard dollarë në pesë vitet e ardhshme për të ndërtuar aftësitë e tyre për luftëra kompjuterike.

Dhe përgjatë botës ne shohim sot, një lloj gare të armëve kompjuterike, me njësi të armatave kompjuterike të krijuara nga shtete si Korea Veriore apo edhe Irani. Por, ajo që kurre nuk do të dëgjoni nga zëdhëns të Pentagonit apo Departamentit të Mbrojtjes së Francës është se pyetja nuk qëndron se kush është armiku, por në fakt cila është natyra e armëve kompjuterike. Dhe për të kuptuar pse, ne duhet të shohim si, përgjatë viteve, teknologjitë ushtarake kanë mirëmbajtur apo shkatërruar paqen e botës. Për shembull, nëse do të kishim TEDxParis para 350 viteve, ne do të kishim folur rreth inovacionit ushtarak të asaj dite - fortifikatat masive të stilit Vauban - dhe ne do të kishim mundur të parashikonim një periudhë stabiliteti në botë apo Evropë që ishte një fakt në Evropë mes viteve 1650 dhe 1750

Ngjashëm, nëse do të kishim këtë bisedë para 30 apo 40 viteve, ne do të shihnim zhvillimin e armëve berthamore, dhe kërcënimin e shkatërrimit të ndërsjelltë që ato sjellin në skenë, duke parandaluar një luftë mes dy superfuqive. Megjithatë, nëse do të kishim këtë bisedë para 60 viteve, ne do të shihnim sesi zhvillimi i teknologjive të reja fluturese dhe të tankeve, që i dhan avantazhin sulmuesit, do ta bënin doktrinën Blitzkrieg shumë te besueshme dhe rrjedhimisht do të krijonin mundësinë e luftës në Evropë. Pra teknologjitë ushtarake mund të ndikojnë lëvizjen e botës, mund të bëjnë apo shkatërrojnë paqen botërore - dhe pastaj është çështja e armëve kompjuterike.

Çështja e parë: Imagjinoni një armik potencial që po paralajmëron se po krijon një njësi për luftë kompjuterike, por vetëm për mbrojtjen e shtetit të tyre. Në rregull, por çka e dallon atë nga një njësi luftarake sulmuese? Gjërat komplikohen edhe më shumë kur doktrina e shfrytëzimit bëhet ambicioze. Vetëm para 3 viteve, edhe SHBA edhe Franca kishin thënë se po investojnë elemente ushtarake në hapësirën kompjuterike thjesht për të ruajtur IT sistemet e tyre. Por sot shtetet thonë se mbrojtja më e mirë është sulmi. Dhe kësisoj, ato po i bashkohen Kinës, doktrina e së cilës që është përdorur për 15 vite ka qenë edhe sulmuese edhe mbrojtëse.

Çështja e dytë: Shteti juaj mund të jetë nën një sulm kompjuterik me regjione të tëra të rëna në errësirë totale, dhe ju ndoshta as që mund ta kuptoni se kush po ju sulmon. Armët kompjuterike kanë këtë veçori të çuditshme: ato mund të shfrytëzohen pa lënë gjurmë. Kjo i jep sulmuesit një avantazh të jashtëzakonshëm, për shkak se ai që po mbrohet nuk e di sesi të kundër sulmojë. Dhe nëse ai që po mbrohet bënë një sulm të ngjashëm kundër një sulmuesi të gabuar, ata rrezikojnë shfaqjen e një armiku tjetër dhe përfundimin në një fazë të izolimit diplomatik. Kjo çështje nuk është thjeshtë teorike.

Në maj të vitit 2007, Estonia ishte viktimë e sulmeve kompjuterike, që dëmtoi komunikimin e saj dhe sistemet bankare. Estonia akuzoi Rusinë. Por NATO, edhe pse mbron Estoninë, reagoi shumë butësisht. Pse? Sepse NATO nuk mund të ishte 100% e sigurtë se Kremlini ishte vërtetë prapa këtyre sulmeve. Pra për ta përmbledhur, në njërën anë, kur një armik i mundshëm paralajmëron se po ndërton një njësi për luftë kompjuterike, ju nuk e dini nësë është për sulm apo mbrojtje. Në anën tjetër, ne e dime se këto armë japin avantazhin e të sulmuarit.

Në një aritkull të gjatë të publikuar në vitin 1978, Profesor Rober Jervis nga Universiteti Columbia në Nju Jork, përshkroi një model për të kuptuar sesi mund të shfaqen konfliktet. Në këtë kontekst, kur ju nuk e dini nëse armiku potencial po përgatit mbrojtje apo sulm, dhe nëse armët i japin një anvantazh për të sulmuar, atëherë ky ambient ka gjasa të nxis konflikt. Ky është ambineti që krijohet nga armët kompjuterike sot, dhe historikisht ka qenë ambienti në Evropë në fillim të Luftës së Parë Botërore. Pra armët kompjuterike janë të rrezikshme sipas natyrës, por përveç kësaj, ato po zhvillohen në një ambient shumë më jo stabil.

Nëse ju kujtohet Lufta e Ftohtë, ajo ishte një lojë shumë e vështirë, por një e qëndrueshme dhe e luajtur nga vetëm dy lojtar, të cilët lejuan një lloj koordinimi mes dy super fuqive. Sot ne po lëvizim në një botë shumë polare në të cilën gjërat janë shumë më komplikuar, ashtu siç edhe e pam në Kopenhagen. Dhe ky koordinim mund të jetë më mashtrues me paraqitjen e armëve kompjuterike. Pse? Sepse asnjë shtet nuk e di sigurt nëse fqinji i saj po bëhet gati për sulm. Pra shtetet mund të jetojnë në kërcënimin e asaj që Fituesi i Çmimit Nobel Thomas Schelling e quajti "frikë reciproke ndaj një sulmi të befasishëm", pasi që nuk dihet nëse fqinji im është gati për të më sulmuar apo jo - Unë kurr mund të mos e kuptoj - kështu që unë po e bëjë hapin dhe po sulmoj i pari.

Vetëm javën e kaluar, në një artikull në New York Times me datë 26 janar, 2010, ishte shpalosur se për herë të parë zyrtarë pranë Agjencisë Nacionale të Sigurisë ishin duke konsideruar mundësinë e sulmeve parandaluese në rastet kur SHBA ishte gati për tu sulmuar në formë kompjuterike. Dhe këto sulme parandaluese mund të mos mbesin në hapësirën kompjuterike Në maj të vitit 2009, Gjenerali Kevin Chilton, komandant i forcave nukelare amerikane, deklaroi se në rast të një sulmi kompjuterik kundër SHBA's, të gjitha opsionet do të ishin në tavolinë.

Armët kompjuterike nuk zëvendësojnë armët e zakonshme apo nukelare - ato vetëm shtojnë një shtresë të re mbi sistemin ekzisutes të terrorit. Por duke vepruar kështu, ato shtojn edhe rriskun e vet për të nxitur një konflikt - dhe ne e kemi parë, se është një rrezik i rëndësishëm - dhe një rrezik që ndoshta duhet ta konfrontojmë me një zgjidhje përmbledhëse të sigurisë që përfshin të gjithë ne: Aleatët Evropian, anëtarët e NATO's miqt dhe aleatët tanë Amerikan, aleatët tanë perëndimor, dhe ndoshta, duke detyruar paksa edhe, partnerët tanë Rus dhe Kinez.

Teknologjitë informative për të cilat po fliste Joël de Rosnay, e që ishin historikisht të lindura nga hulumtime ushtarake, sot janë në prag të zhvillimit të një aftësie sulmuese shkatërruese që nesër, nëse nuk kihet kujdes, mund të shkatërrojnë plotësisht paqen botërore.

Ju faleminderit.

(Duartrokitje)